Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Вашингтон Полк, кіші (17 қазан 1913 – 1948 мамыр) – американдық журналист, 1948 жылы Грекия азамат соғысы кезінде өлтірілген CBS тілшісі.
American journalist (1913–1948)
George Washington Polk, Jr. (October 17, 1913 – May 1948) was an American journalist for CBS who was murdered during the Greek Civil War, in 1948.
Ерте өмір және білім
Полк Техас штатының Форт-Уорт қаласында, заңгер Джордж Вашингтон Полк-аға мен кітапханашы Адалайд Роудың ұлы болып дүниеге келді. Ол Вирджиния әскери институтында оқыды, бірақ диплом алмай оқуын тоқтатты.
Polk was born in Fort Worth, Texas, the son of lawyer George Washington Polk, Sr. and librarian Adalaide Roe. He studied at the Virginia Military Institute, but withdrew prior to receiving a degree.
Мансап
1933 жылы Полк сатушы болып жұмыс істей бастады. Бес жыл өткен соң, 1938 жылы, ол Аляска Университетінің Фэрбенкс қаласындағы бөлімшесінде ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін аяқтады және «Форт-Уорт Пресс» газетіне материалдар жазуды бастады. Бітіргеннен кейін ол Азияда тұрып, «Шанхай еванинг пост» газетінде жұмыс істеді. 1940 жылы ол АҚШ-қа қайтып келді, содан кейін «Herald Tribune» газетінде жұмыс істеп, Нью-Йорк университетінде оқытумен айналысты.
In 1933, Polk began working as a salesman. Five years later, in 1938, he completed his undergraduate degree in English at the University of Alaska Fairbanks, and had begun writing for the Fort Worth Press. After graduating, he lived in Asia, where he joined the Shanghai Evening Post. In 1940, he returned to the United States, working then for the Herald Tribune and teaching at New York University.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Полк әскери-теңіз құрылыс батальонына қатарына жазылды. Гуадалканалға шабуылдан кейін, 1942 жылдың 16 тамызында алғашқы отын және жабдықтау базасы – 1-құрылыс бөлімшесінің (CUB 1) тобы қонды. Бұл топты USNR, Джордж У. Полк басқарды, және онда бес офицер мен 118 әскери қызметкер болды, барлығы авиациялық қолдау мамандығына ие теңізшілер. Кейіннен CUB 1 өз қызметі үшін Президенттік бірліктік наградасын алды. Полк сонымен қатар "ерікті" ретінде шомылу бомбалаушысы және барлаушы ұшқыш міндетін атқарды. Ол жараланды, безгекке шалдықты және шамамен бір жыл ауруханада жатты.
During World War II, Polk enlisted with a Naval Construction Battalion. After the invasion of Guadalcanal, the first element of Construction Unit Base 1 (CUB 1), an advance fuel and supply base, landed on August 16, 1942. This element was commanded by Ensign George W. Polk, USNR, and consisted of five officers and 118 enlisted personnel, all navy petty officers of aviation support ratings. CUB 1 later received a Presidential Unit Citation for its service. Polk also performed duty as a "volunteer" dive bomber and reconnaissance pilot. He was wounded, suffered from malaria and was hospitalized for almost a year.
Өлім
1948 жылғы 16 мамырда Польк Салоники портының жанында өлі күйде табылған. Оған жақыннан басқа артынан оқ аталған, қолы мен аяғы байланған. Польк Грециядағы Грекия үкіметі мен ел билігін басып алуға тырысқан коммунистер арасындағы азаматтық соғысты жарып салған. Оның ниеті – коммунистік әскери жетекші Маркос Вафеиадиспен кездесіп, сұхбат алу еді. Польк жазған мақалаларында Греция үкіметінің бірнеше шенеунігі Трумэн әкімшілігінен 250 000 АҚШ долларын (2016 жылы 2,5 миллион АҚШ долларына тең) шетелдік көмек ретінде жымқырды деген күдік білдірген, бірақ бұл айып ешқашан дәлелденбеді. Коммунистерге көңіл білдірген Польк, Трумэн әкімшілігінің Грециядағы "оңшыл авторитарлық режимге" қарсы күреске толық қолдау көрсетуіне ашық сынады.
On Sunday May 16, 1948, Polk was found dead near the Port of Thessaloniki, shot at point blank range in the back of the head, with his hands and feet tied. Polk had been covering the Greek Civil War in Greece between the Greek government and communists trying to seize control of the country. His intention was to meet and interview Markos Vafeiadis, a communist military leader. In Polk's articles, he alleged that several officials in the Greek government embezzled $250,000 in foreign aid ($2.5 million in 2016 dollars) from the Truman administration, a charge that was never proved. Polk, sympathetic to the communists, was outspoken in his criticism of the Truman administration's unqualified support for resistance by the "rightist authoritarian regime" in Greece to the communist attempt to seize power.
Салдары
1970 жылдардың соңында, Грекияға көмек көрсету жөніндегі американдық миссияның Грекия полициясына екі жас коммунисті оның өліміне айыптау үшін қалай көмектескенін анықтады. Коммунистік журналист Грегориос Стактопулос, заңсыз коммунистік армияның мүшелері Ваггелис Васванас пен Адам Музенидиске кісі өлтіруге көмектескені үшін сотталып, жазаланды. Коммунистік партизандық радиостанциясы Адам Музенидиске Польк өлтірілген кезде Грекия әуе күштерінің әуе шабуылы кезінде қаза болғанын мәлімдеді. Стактопулос өзінің мойындауы азаптау арқылы алынғанын айтты. Шындығында, кейіннен Музенидис Полькке таныстырылған деп хабарланған Салоникаға Польк өлтірілгеннен екі күн кейін келгені, ал Васванас сол кезде Грецияда болмағаны анықталды. Грекияның саяси айналымы мен ықпалды тұлғалары туралы білімі бар бұрынғы OSS офицері Джеймс Г. М. Келлистің (сондай-ақ Киллис деп танылған) жүргізген тергеуі грек коммунистік топтарының кісі өлтіруді жасауға және оны жасыруға жеткілікті күші мен ықпалы болмағанын көрсетті. Келлис, бұрынғы OSS басшысы Уильям "Уайлд Билл" Донованның Уолл-стриттегі заң фирмасында келісімшарт бойынша жұмыс істеді, оны журналист Уолтер Липман істі тергеу үшін жалдаған. Келлистің Полькке грек үкіметіне байланысты немесе оның құрамындағы оңшыл топтардың өлтірген болуы мүмкін деген қорытындысына сәйкес тергеу тоқтатылып, Келлис Вашингтонға шақырылды. Сол кезде АҚШ үкіметі Грециядағы коммунистік төңкерістің алдын алу үшін грек үкіметін қаржылық тұрғыдан қолдады. Ұлыбритания үкіметі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде грек үкіметін қолдады, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін бұл Ұлыбритания үшін қаржылық жағынан мүмкін болмады. Нью-Йорктегі журналистер Грекияға тәуелсіз тергеу комиссиясын жіберу үшін қаражат жинау жобасын бастады. Осыдан кейін "Журналистер комиссиясы" құрылды. Оның құрамына Эрнест Хемингуэй, Уильям Полк (Джордж Полктің інісі), Уильям А. Прайс (Полктің туысы) және Гомер Бигарт кірді. Бірақ бұл жариялымдар көп ұзамай Липпман комитетінің кең ауқымды жарияланымдарымен қабысты, оның құрамына негізінен Вашингтон, округ Колумбиясындағы журналистер, соның ішінде төраға Уолтер Липпман және "Нью-Йорк Таймс" газетінен Джеймс Рестон кірді. Ол қайтыс болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, американдық журналистер тобы радио немесе теледидардағы ең үздік журналистикалық еңбектерді марапаттау үшін Джордж Полк сыйлығын құрды. Бұл сыйлық газеттердегі ең үздік баспасөз журналистикасына берілетін Пулитцер сыйлығының үлгісімен жасалған.
In the late 1970s, details on how American Mission for Aid to Greece authorities helped the Greek Police frame two young communists for his murder. A communist journalist, Gregorios Staktopoulos, was tried and convicted of helping Vaggelis Vasvanas and Adam Mouzenidis, members of the illegal communist army, commit the murder. The communist guerilla radio station said that Adam Mouzenidis was already dead, having been killed during aerial bombing by the Hellenic Air Force, when Polk was murdered. Staktopoulos himself maintained that the confession that led to his conviction was obtained through torture. In fact, it was later revealed that Mouzenidis had arrived at Salonica, where he was allegedly introduced to Polk, two days after Polk's murder, and Vasvanas was not in Greece at the time. An investigation by James G. M. Kellis (also known as Killis), a former OSS officer with knowledge of Greek political circles and power brokers, concluded that Greek communist circles lacked the power and influence to commit the murder and cover it up. Kellis worked on contract for the Wall Street law firm of William 'Wild Bill' Donovan, the former head of OSS, who was hired by journalist Walter Lippman to investigate the case. Following Kellis' conclusion that it was more likely Polk had been murdered by right wing groups within or affiliated to the Greek government, the investigation was halted and Kellis was recalled to Washington, D. C. At the time, the U. S. government was financially supporting the Greek government to prevent a communist take over of the country. The British government supported the Greek government during World War II, but this became financially impossible for the British government following the war's end. Reporters in New York City started a fundraising project to send an independent investigation committee to Greece. From this effort, the Newsmen's Commission was formed. Members included Ernest Hemingway, William Polk (George Polk's brother), William A. Price (Polk's cousin), and Homer Bigart. This was soon eclipsed in media coverage by the Lippmann Committee, incluiding mostly Washington, D. C. based journalists, including Walter Lippmann as chairman and James Reston of The New York Times. Within months of his death, a group of American journalists created the George Polk Awards for outstanding radio or television journalism. These awards were modeled after the Pulitzer Prize which is awarded for outstanding print journalism in newspapers.
Жеке өмір
1939 жылы Полк Кей Филлипске үйленді. Полк қайтыс болғанға жеті ай бұрын грек азаматы және бұрынғы стюардесса Реа Коккинсқа (Реа Кокконис деп те аталады) үйленді. Олардың балалары болмады. Грек үкіметінен қудаланғаны және қауіп көргенінен кейін Реа АҚШ-қа қашып кетті, онда оны Донованның заң фирмасы тексерді. Ол Уильям Колбидің әйелі Барбара Колбимен жақын болды, ал Уильям Колби бұрынғы OSS офицері болған және кейіннен ЦРУ директоры болды.
Polk married Kay Phillips in 1939. Polk married Rea Coccins (also known as Rhea Kokkonis), a Greek national and ex stewardess, seven months prior to his death. They had no children. After being allegedly harassed and threatened by the Greek government, Rea fled to the U. S. where she was debriefed by Donovan's law firm. She became friendly with Barbara Colby, the wife of William Colby, a former OSS officer attached to Donovan's firm, who later would become director of the CIA.
Сын
2007 жылдың ақпан айында тарихшы Ричард Франк Полктің "журналистік адалдықтың символы" деген мәртебесіне күдік тудырып, ол Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі туралы жалған мәлімдеме жасады деген қорытындыға келді. Франк Эдвард Р. Мэрроутің қайталаған мәлімдемесін зерттеді: Полк Гуадалканалда 119 теңізшінің бөліміне басшылық еткен, 11 жапондық ұшақты атып түсірген және "Құрмет белгісі" медалімен марапатталған. Ол мұның қолжетімді құжаттармен сәйкес келмейтінін мәлімдеді. Франк: "Нақты қорытынды мынадай: Джордж Полк соғыстағы ерліктері туралы отбасына және әріптестеріне ауызша ғана емес, сонымен қатар өзінің әңгімелерін қолдау үшін жалған құжаттар жасаған" деді. Джордж Полктің інісі Уильям 2007 жылдың 19 наурызында "Гардиан" газетіне жазған хатында бұл шабуылды жала жабу деп атап, оған жауап берді. Ол Франк Полктің жазған бірде-бір мақаласын талқыламағанын, ал оның әскери қызметі көптеген әскери құжаттарда, соның ішінде 1943 жылдың 30 қарашасында вице-адмирал Джон Маккейннің "Самолет-крейсерлер тобының атынан Соломон аралдары үшін болған шайқастағы батылдығы үшін" Полкті марапаттаған суретімен толық расталғанын көрсетті. 2007 жылдың сәуірінде Франк Уильям Полктің хаттарына және оның айыптауларын тыныштықпен қабылдаған журналистерге жауап берді.
In February 2007, Polk's "status as a symbol of journalistic integrity" was challenged by historian Richard Frank, who concluded that Polk made false claims about his service record in World War II. Frank examined the claim, repeated by Edward R. Murrow, that Polk had commanded a unit of 119 marines on Guadalcanal, flew a fighter plane that shot down 11 Japanese aircraft and was awarded a Purple Heart. He concluded that it is not consistent with the available documentation. Frank said that "the inescapable conclusion is that George Polk did not simply verbally recount false tales of his wartime exploits to his family and to his journalist colleagues, he actually forged documents to buttress his stories." George Polk's brother, William, replied to this attack, which he called slanderous, in a letter to The Guardian March 19, 2007. He pointed out that Frank did not discuss a single article Polk ever wrote and that his military record is amply substantiated in a range of military documents, including a picture of Polk being decorated by Vice Admiral John McCain on November 30, 1943, on behalf of the "Airplane Cruiser Detachment for their heroic role during the Battle for the Solomons." In April 2007, Frank responded to William Polk's letters and to what he considered a baffling silence from journalists that greeted his charges.
АҚШ пошта маркасы
2007 жылдың 5 қазанында АҚШ пошта қызметі 20 ғасырдың бес журналисін құрметтеп, 2008 жылдың 22 сәуірінде шығатын бірінші сыныптық бағалы пошта маркаларын жариялады: Марта Геллхорн, Джон Херси, Джордж Полк, Рубен Салазар және Эрик Севарейд. Пошта басшысы генерал Джек Поттер Вашингтондағы Associated Press бас редакторларының мәжілісінде осы маркалар сериясын таныстырды. Джордж Полк АҚШ президенттері Джеймс Нокс Полк және Эндрю Джексонның туысы болған.
On October 5, 2007, the United States Postal Service announced that it would honor five journalists of the 20th century with first class rate postage stamps, to be issued on Tuesday, April 22, 2008: Martha Gellhorn, John Hersey, George Polk, Rubén Salazar, and Eric Sevareid. Postmaster General Jack Potter announced the stamp series at the Associated Press Managing Editors Meeting in Washington. Polk was related to U. S. Presidents James Knox Polk and Andrew Jackson.