Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лью Лесли (туған аты Льюис Лессинский; 1888 жылы 15 сәуір - 1963 жылы 10 наурыз) - еврей американдық жазушы және Бродвей шоуларының продюсері. Лесли шоу-бизнеске 20 жасынан бастап, водевильден бастаған. Ақ болса да, ол Бродвей сахнасында африкалық-америкалық суретшілерді таныстырған алғашқы ірі импресарио болды. Оның екі әйелі бар еді, факел әншісі Белл Бейкер және Зигфелд Фолиес шоу-қыздары Ирен Уэльс.
Lew Leslie (born Lewis Lessinsky; April 15, 1888 – March 10, 1963) was a Jewish American writer and producer of Broadway shows. Leslie got his start in show business in vaudeville in his early twenties. Although white, he was the first major impresario to present African American artists on the Broadway stage. He had two well known wives, torch singer Belle Baker and Ziegfeld Follies showgirl Irene Wales.
Мансап
Ол Cotton Club-тағы сахналық шоуларымен, кейін Blackbirds ревюлерімен танымал болды, ол 1926, 1928, 1930, 1933 және 1939 жылдары орнатылды. 1928 жылғы "Қара құстар" Аделаида Холл, Билл "Божанглз" Робинсон, Тим Мур және Аида Уорд. Бұл оның ең табысты ревюі болды және Бродвейде бір жылдан астам уақыт бойы жүгірілді, онда ол маусымның хиті болды. Шоу сатылып біткен соң, Париждегі Мулен-Руж театрына көшірілді, ол үш ай бойы жалғасты, кейін АҚШ-қа оралды, онда ол Американың турнесіне шықты. Аделаида Холл екі жылдан астам уақыт бойы шоуда ойнады. Blackbirds ревюлері бірнеше танымал суретшілердің мансабын алға жылжытуға көмектесті, соның ішінде Флоренс Миллс, Аделаида Холл, Тим Мур, Билл "Божанглз" Робинсон, Аида Уорд, Эдит Уилсон және Лотти Джи. Лесли карьерасын вадевильдегі әуен-сұрақта бастады. Ол сахнада алдымен импрессионист ретінде, содан кейін Белл Бейкермен қос актінде жұмыс істеді, ол біраз уақыт үйленген. Агентке айналғаннан кейін ол клиенттері арасында Бен Берни, Фрэнк Фэй және Би Палмерді атады. Леслидің ең алғашқы Floorshows-тың бірі 1922 жылы Манхэттендегі түнгі клубта ұсынған Афродита деп аталды. Шоуда салыстырмалы түрде танымал емес Салли Рэнд болды, оның шын аты Хелен Гулд Бек болды. Кейіннен Рэнд мырза байлыққа қол жеткізді, ол америкалықтардың ақ тәнге деген мұқтаждығын мойындады. "Мен шымылдықтарымды шешкенше ақша таппадым". Содан кейін Лесли Плантация клубына айналған Париж кафесінде Белл Бейкер мен Беа Палмердің қатысуымен ревю өткізді, онда Лесли Плантация ревюін сахналады, оның екінші басылымында 1922 жылы Флоренс Миллс және оның күйеуі, биші Улисс "Аза бала" Томпсон ойнады. Лесли сонымен қатар "Дикси"ді Бродвейге (1924) қойып, тағы да Миллс пен Томпсонды басты рөлге қосты, содан кейін 1926 жылы Лондонда Миллс ойнаған шоумен басталған "Blackbirds" ревюлері пайда болды. 1928 жылдың қаңтар айында Нью-Йорктегі Les Ambassadeurs клубында Аделаида Холлдың қатысуымен "Лью Леслидің Blackbird Revue" деген атаумен Blackbirds ашылды. 1928 жылы 9 мамырда шоу Бродвейдегі Либерти театрына көшірілді және 1928 жылғы Қара құстар деп аталды. Аделаида Холлмен бірге шоуда Айда Уорд пен Билл "Божанглз" Робинсон да ойнады. Шоу келесі жылдың тамызына дейін жалғасып, барлығы 518 қойылым болды. Әндерді Джимми МакХью мен Дороти Филдс жазды, екеуі де "Коттон Клубта" ревюларда жұмыс істеді. 1928 жылы "Қара құстар" журналына "Бейби! ", "Дикси" және "Міне, менің қара құсым келеді" және шоудан тыс өмірге аз уақыт бөлген болса да, танымал болған басқалар туралы да дәл осылай деуге болмайды: "Дига Дига Ду", "Доин The New Low Down", "Менде сол адам болуы керек" және мәңгілік сүйікті "Мен саған махаббаттан басқа ештеңе бере алмаймын, сәби". Леслидің келесі шоуларына "Blackbirds" бірнеше басылымдары кірді, олардың ең табыстысы Ұлыбританияда 1934 жылдан 1937 жылға дейін көпшілікке арналған. 1930 жылы Нью-Йоркте Этель Уотерс, 1934 жылы Робинсон, ал 1936 жылы Лондонда өткен шоуда Николас бауырлары да болды. Сериалдың соңғысы, 1939 жылы Нью-Йоркте шығарылған Blackbirds, оның актерлік құрамына Лена Хорн кірді, оны Лесли "Жаңа Флоренс Миллс" деп атады. Бұл ревюлердің арасында Леслидің басқа да жобалары, соның ішінде The International Revue (1930) және Rhapsody In Black (1931) болды. 1920-ші жылдардағы Бродвейдің жетекші магнаттарының қатарында болмаса да, Лесли Бродвей мюзиклінің интеграциялануына маңызды үлес қосты.
He became famous for his stage shows at the Cotton Club and later for his Blackbirds revues, which he mounted in 1926, 1928, 1930, 1933 and 1939. Blackbirds of 1928 starring Adelaide Hall, Bill "Bojangles" Robinson, Tim Moore and Aida Ward. It was his most successful revue and ran for over one year on Broadway, where it became the hit of the season. The sell out show transferred to the Moulin Rouge in Paris, France, where it ran for three months before returning to the U. S., where it commenced an American road tour. Adelaide Hall starred in the show for just over two years. The Blackbirds revues helped advance the career of several famous artists, including Florence Mills, Adelaide Hall, Tim Moore, Bill "Bojangles" Robinson, Aida Ward, Edith Wilson and Lottie Gee. Leslie began his career doing a patter act in vaudeville. He worked on stage first as an impressionist then in a double act with Belle Baker to whom he was married for a while. Becoming an agent, he listed among his clients Ben Bernie, Frank Fay and Bea Palmer. One of the earliest floorshows Leslie produced was named Aphrodite, which he presented in a Manhattan nightclub in 1922. The show featured a relatively unknown Sally Rand, whose real name was Helen Gould Beck. Ms. Rand later went on to make a fortune by recognising the average American was starved of gleaming white flesh 'I never made any money until I took off my pants.' Leslie then put on a revue starring Belle Baker and Bea Palmer at the Café de Paris, which later became the Plantation Club where Leslie staged Plantation Revue, the second edition of which, in 1922, starred Florence Mills and her husband, dancer Ulysses "Slow Kid" Thompson. Leslie also staged Dixie To Broadway (1924), again starring Mills and Thompson, and then came his Blackbirds revues, which began in London in 1926 with a show also starring Mills. In January, 1928, Blackbirds opened at Les Ambassadeurs Club in New York under the heading Lew Leslie's Blackbird Revue, starring Adelaide Hall. On 9 May 1928, the show transferred to the Liberty Theatre, Broadway and was re titled Blackbirds of 1928. Along with Adelaide Hall, the show also starred Aida Ward and Bill "Bojangles" Robinson. The show ran until August the following year, playing a total of 518 performances. The songs were composed by Jimmy McHugh and Dorothy Fields, both of whom worked on revues at the Cotton Club. For Blackbirds of 1928 they wrote "Baby! ", "Dixie" and "Here Comes My Blackbird", and while these had little life outside the show the same cannot be said for others that became popular: "Diga Diga Doo", "Doin’ The New Low Down", "I Must Have That Man" and what became a perennial favourite, "I Can't Give You Anything but Love, Baby". Leslie's shows that followed included several editions of Blackbirds, the most successful of which were produced for more receptive audiences in Great Britain, from 1934 to 1937. Ethel Waters appeared in the 1930 edition in New York, while the 1934 show had Robinson, and the 1936 show, which also ran in London, featured an appearance by the Nicholas Brothers. The last of the series, Blackbirds of 1939, produced in New York, included in its cast Lena Horne, whom Leslie called "the New Florence Mills". Interspersed amidst these revues were other Leslie ventures, including The International Revue (1930) and Rhapsody In Black (1931). Although not among the leading Broadway moguls of the '20s, Leslie helped make an important contribution to the integrating of the Broadway musical.
Туу
Леслидің туған жері туралы түсініксіздіктер бар. Бірінші дүниежүзілік соғысқа шақыру туралы 1917 жылдың маусым айындағы куәлігінде Лесли өзінің шетелдік екенін және 1888 жылдың 15 сәуірінде Ресейде туылғанын жазған. Оның ағасы Саул Леслидің шақыру қағазында Саулдың туған күні 1886 жылы 26 мамыр деп көрсетілген; Саул сонымен қатар өзінің театр продюсері ағасы Льюдің қызметкері ретінде тіркелген. Ол 1910 жылғы санақта Луи Лесинский ретінде ата-анасы Макс және Мэри Лесинский және ағасы Саул (соль деп те белгілі) ретінде пайда болды; олар Манхэттенде өмір сүрді және 50 жастағы Макс касапашы болды. 1920 жылғы санақта олар қайтадан пайда болды, бірақ бұл жолы 60 жастағы Макс Лесли, 54 жастағы Мэри Лесли, 32 жастағы Сол Лесли және 30 жастағы Луи Лесли ретінде, барлығы Ресейде туылған деп жазылған, қазір Англияда туылған деп жазылған Льюдан басқа. Бірақ Америкаға көшіп келген жыл да дәл сол 1890 жыл. Лесли сондай-ақ Нью-Йорктің Орангебург қаласында еврей ата-анасының баласы екенін айтты.
Confusion surrounds Leslie's place of birth. On his World War I draft registration card of June 1917, Leslie stated that he was an alien and was born in Russia on April 15, 1888. His brother Saul Leslie's draft card gives Saul's birth date as May 26, 1886; Saul was also listed as an employee of his theatrical producing brother, Lew. He also appears on the 1910 census as Louis Lesinsky, with his parents Max and Mary Lesinsky and brother Saul (also known as Sol); they lived in Manhattan and Max, aged 50, was a butcher. In the 1920 census they appear again, but this time as Max Leslie, 60, Mary Leslie, 54, Sol Leslie, 32, and Louie Leslie, 30; all were listed as born in Russia, except for Lew who is now listed as born in England. But the year of emigration to America is the same, 1890. Leslie also stated he was born to Jewish parents in Orangeburg, New York.
Өлім
Лью Лесли 1963 жылы Орангебургтегі Рокленд мемлекеттік ауруханасында қайтыс болды, ол әлі де өзінің ескі шоуының жаңа нұсқасын қайта тірілтуге үміттенді, Қара түсті Рапсодия.
Lew Leslie died in 1963 in Rockland State Hospital in Orangeburg, New York, still hoping to the last to revive a new version of his old show, Rhapsody in Black.