Эдвард Смолл: Америкалық фильм өндірушісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық кино продюсері, гамбиялық саясаткер Эдвард Смолл (нағыз аты – Эдвард Шмалхайзер, 1 ақпан 1891 – 25 қаңтар 1977) 1920 жылдардың соңынан 1970 жылға дейін 50 жылдық мансабында өте көп фильм түсірген американдық кино продюсері болды. Ол "Монте-Кристо графы" (1934), "Темір маскадағы адам" (1939), "Корсика ағайындары" (1941), "Брюстердің миллиондары" (1945), "Жабайы келісім" (1948), "Қара магия" (1949), "Ісқақталған куәгер" (1957) және "Соломон мен Шеба" (1959) фильмдерімен ең жақсы танымал.

Ерте өмір және мансап

Смолл 1891 жылдың 1 ақпанында Бруклинде еврей отбасында дүниеге келді. Оның анасы Пруссияда, әкесі Австрияда туған; оның үш қарындасы мен екі інісі болды. Ол Нью-Йорк қаласында талант агенті ретінде мансабын бастады. 1917 жылы ол агенттігін Лос-Анджелеске көшірді, онда оның актер клиенттерінің арасында жас Хедда Хоппер де болды. Оның алғашқы туындысы – 1917 жылы түсірілген «Кім көршіңіз?» атты соғыс уақытындағы үгіт фильмі болды. 1920 жылдары Эдвард Смолл компаниясы сахналық этюдтер жасады. Ол Уильям Гёцке индустрияда мансап бастауға көмектесіп, оны Коррин Гриффит жұмысына ұсынды.

Ашер Смолл Роджерс

Смолл 1920 жылдары фильмдер жасауға кірісті, одан кейін бұл оның толық уақытты жұмысына айналды. Ол Чарльз Роджерс пен Э.М. Ашермен серіктес болып, «Ашер, Смолл және Роджерс» фирмасын құрды. Серіктестіктің алғашқы фильмдері пьесалар негізінде түсірілді: «Спорттық ғашық» (1926), «Коэндер мен Келлилер» (1926) (бұл «Эбидің ирландиялық гүлі» авторымен сотқа дейін әкелді), «Горилла» (1927), «Макфадденнің пәтері» (1927) және «Түрік моншасындағы әйелдер кеші» (1928). Олардың ішінде «Коэндер мен Келлилер» ерекше танымал болды, содан кейін «Париждегі Коэндер мен Келлилер» (1928) фильмімен басталатын бірнеше жалғасы түсірілді. Смолл сонымен қатар Фанни Брайспен бірге «Менің адамым» (1928) және «Теңдес неке» (1929) фильмдерін жасады. «Горилладан» басқа, барлық ерте фильмдер комедия жанрында болды. 1926 жылы Смолл: «Комедия жасау кез келген басқа экрандық өндіріске қарағанда көбірек күтімді қажет етеді, өйткені көрермендер ойын-сауықтың кез келген түрінен де талаптырақ» деді. Ол сонымен қатар: «Кино жасау – жастардың ойыны», – деп қосты. «Адам қартайғанда жаңа нәрселерді сынап көргісі келмейді. Бұл бизнес тым жылдам дамиды, егер сіз әр фильмге әдістеріңізді өзгертпесеңіз, сәтіңізден айырыласыз. Бірнеше жылдан кейін мен шығармашылық процеске қатыспаймын. Мен онымен айналысу үшін жас және тәжірибесі бар жігіттерді жалдаймын, олардың батылдығына сенемін». 1928 жылдың басында алғашқы «Ашер, Смолл, Роджерс» серіктестігі таратылды. Бірақ олар қайта бірігіп, фильмдер жасауды жалғастырды; жыл соңында Шерман-Оукс қаласында студия кешеніне инвестиция жасады. Содан кейін Смолл біраз уақыт «Колумбия Пикчерс» компаниясында жұмыс істеді, онда Белл Бейкермен бірге «Махаббат әні» (1929) фильмін түсірді. Өз компаниясы үшін ол «Коэндер мен Келлилер» жұлдызы Чарльз Мюррейдің басты рөлде ойнаған «Уолл-стриттегі Клэнси» (1930) фильмін жасады. Смолл Арктикаға экспедиция ұйымдастырды, олар «Иглу» (1932) деректі фильмін түсірді.

Reliance Pictures және United Artists компаниясы

1932 жылы Смолл серіктесі Гарри М. Гоцпен бірге Reliance Pictures компаниясын құрды. Жаңа компанияның қаржыландырылуы United Artists компаниясының еншілес компаниясы – Art Cinema есебінен, Джозеф Шенктің делдалы арқылы жүзеге асырылуға тиіс болды. Осы ауызша уәдеге сүйене отырып, Смолл мен Гоц үш фильмнің дайындық жұмыстарын бастады. Бірақ Шенк келісімді Art Cinema басқармасына ұсынғанда, ол мақұлданбады. Ұялып қалған Шенк үш фильмнің құнының жартысын жеке төлеуге бел буды, ал қалған жартысын Смолл мен Гоц төледі. Фильмдер: «Су жағасын күзеткенім» (1933), Клодетт Колбертпен бірге түсірілген, кітапқа негізделген қылмыстық драма; «Палука» (1934), Джимми Дюрантемен бірге Джо Палука комиксіне негізделген комедия; және Роберт Донаттың басты рөлде ойнаған, Дюманың романы бойынша түсірілген «Конт Монте-Кристо» (1934), сонымен қатар Филип Даннның кинодағы тұңғыш жұмысы. Үш фильмнің ішінде «Конт Монте-Кристо» ерекше табысқа ие болды, ал Смолл одан әрі көптеген шабуылдық фильмдерді өндірді. Кейін Уильям Фиппс Шенктің орнына қаржыландыруды өз мойнына алды, және Reliance екі жыл ішінде United Artists үшін тағы бес фильм түсірді: «Трансатлантикалық айналма жол» (1934), музыкалық комедия; «Let 'Em Have It» (1935), гангстерлік фильм; Барбара Стэнвик пен Роберт Янгтың ойнауымен, коммунизмге қарсы бағытталған «Қызыл салют» (1935) комедиясы; «Мелодия әлі де жаңғырық табады» (1935), мелодрама; және классикалық роман негізінде Рэндольф Скотттың басты рөлде ойнаған, Дуннмен бірлесіп жазылған «Мохиканның соңғысы» (1936). Соңғы фильм үлкен сәттілікке жетті. 1935 жылы Смолл қос фильмге балама ретінде, қысқа әңгімелер мен повестьтер негізінде 4000 футтық фильмдер сериясын (яғни, қысқа метражды фильмдер) түсіру жоспарларын жариялады, бірақ бұл жоспар іске аспады.

РКО

"Соңғы мохикан" фильмін түсіргеннен кейін Смолл United Artists компаниясынан кетіп, 1936 жылдың қаңтарында RKO студиясында ассоциирленген продюсер болып жұмыс істеді; студия Reliance компаниясын сатып алды. Смолл бұл шешімге үлкен бюджетті фильмдер жасау үшін, соның ішінде "Robber Barons" (кейін "Нью-Йорк тосты" аталды), "Монте-Кристо ұлы", "Gunga Din" және Джек Окидің комедиялық фильмдерінің сериясын жасау үшін келгенін айтты. Смолл:
"Мен өзгеше тарихи туындыларды жасауға ниеттімін. Тарихи тұлғаларға қазіргі заманғы көзқарастың жиі кездесетін әсерлілігі мен соқыр құрметі азаяды. "Алмаз Джим" және Луи Пастердің тарихы – бұл тек қана бастауы. Наполеон, Мария Антуанетта және Шотландияның Мэриі туралы фильмдер адалдыққа қадам басқан үлкен жетістіктер болады. Біз Бо Браммел мен Джим Фиск туралы оқиғаларды түсіруді жоспарлап отырмыз және ең кем қиындықтарды қарастырып жатырмыз. Жаңалықтар фильмдері адамдар туралы шындықты айтады, оларды нақты болмысында көрсетеді. Толық метражды фильмдер де солай істеуі керек; олар атақтыларды адамдар етіп көрсетеді." Смоллдың RKO-дағы жұмысы алты фильмді қамтыды: "The Bride Walks Out" (1936), Стенвик пен Янгпен бірге түсірілген романтикалық комедия, "Red Channels" фильмінен; "Біз өле жатырмыз" (1937), шын оқиғаға негізделген, әділетсіз түрмеге қамалған адам туралы; "Теңіз шайтандары" (1937), Виктор МакЛагленмен түсірілген әскери драма; "1937 жылғы жаңа жүздер" (1937), Милтон Берл сияқты жаңа таланттарды таныстыруға арналған музыкалық қойылым; Джек Окимен түсірілген "Super Sleuth" (1937); және Эдвард Арнольд, Кэри Грант және Фрэнсис Фармердің қатысуымен түсірілген Джеймс Фиск туралы "Нью-Йорк тосты" (1937) фильмі. Олардың кейбіреулері сәтті болды, әсіресе "Күйеуі кетеді", бірақ басқаларының нәтижесі нашар болды, әсіресе "1937 жылғы жаңа жүздер" және қымбат "Нью-Йорк тосты", ол RKO-ның 1937 жылғы ең көп шығынға ұшыраған фильмі болды. Алайда, Смолл студияға 1936 жылы Рудьярд Киплинг мүлкінен сатып алған "Gunga Din" фильмінің құқығын сатты, ол кейіннен үлкен жетістікке жетті. (Ол кейін "United Artists" студиясында "Христоның ұлы" фильмін түсірді, бірақ Бо Браммель туралы фильмді ешқашан түсірмеді.) Смолл 1938 жылы RKO студиясынан кетіп қалды.

After making The Last of the Mohicans, Small left United Artists and established himself as an associate producer at RKO in January 1936; the studio bought out Reliance. Small said he was motivated to do this move in order to make larger budgeted movies, including Robber Barons (which became The Toast of New York), Son of Monte Cristo, Gunga Din and a series of Jack Oakie comedies. Small:
I intend to produce a different type of historical productions. There will be less of the awesomeness and less of the blind respect that has often marked the modern's approach to a historical character. Diamond Jim and The Story of Louis Pasteur are only the beginning. Napoleon, Marie Antoinette, and Mary of Scotland, contemplated, will be great steps in the direction of honesty. We have on our schedules the filming of the stories of Beau Brummell and Jim Fisk and we are contemplating a minimum of punch pulling. Newsreels are telling the truth about people, showing them as they are. Feature pictures are going to do the same thing; they will make men and women out of celebrities. Small's time at RKO resulted in six pictures: The Bride Walks Out (1936), a romantic comedy with Stanwyck and Young from Red Channels; We Who Are About to Die (1937), based on a true story about a man unjustly sent to prison; Sea Devils (1937), a military drama with Victor McLaglen; New Faces of 1937 (1937), a musical revue designed to introduce new talent such as Milton Berle; Super Sleuth (1937) with Jack Oakie; and The Toast of New York (1937), a biopic of James Fisk starring Edward Arnold, Cary Grant and Frances Farmer. Some of these performed well, notably The Bride Walks Out but others were less successful, particularly New Faces of 1937 and the expensive The Toast of New York, which was RKO's biggest money losing picture of 1937. However Small did sell the studio his rights to Gunga Din which he had purchased from the Rudyard Kipling estate in 1936 and became a big hit later on. (He made Son of Cristo later at United Artists and never produced a Beau Brummel film.) Small departed from RKO in 1938.

Эдвард Смолл Продакшн

1938 жылдың қаңтарында Смолл өзінің жеке студиясы – «Эдвард Смолл Продакшн» компаниясымен бірге «Юнайтед Артистс» компаниясына қайта оралды, оған жылына алты фильм түсіруге келісімшарт бойынша үш жыл берілді. Сол кезде Смолл Калифорния штатының Палм-Спрингс қаласында тұрды. Келесі жылы ол алдағы 12 айда 5 миллион долларлық жеті фильм түсіруді жоспарлап отырғанын жариялады. Кейбір жоспарлар Еуропадағы соғыс салдарынан кейінге шегерілді, бірақ ол көп бөлігін түсірді, бастапқысы – 1938 жылғы «Вест-Пойнт герцогы», онда Смолл ұзақ мерзімді келісімшартқа алған Луис Хейвард түсті. Одан кейін Адольф Менжу қатысқан 1939 жылғы «Турф патшасы» атты ат жарысы туралы фильм түсірілді. Смолл тағы бір Дума романының бейімделуі – 1939 жылғы «Темір маскадағы адам» арқылы шабуылшылар жанрына оралды, онда Хейвард басты рөлде ойнады; бұл Смоллдың ең танымал фильмдерінің бірі болды. Смолл Хауард Спрингтің «Менің ұлым, менің ұлым!» романын сатып алып, оны Хейвардпен бірге фильмге бейімдеуді жоспарлады. Ол Хейвардты 1934 жылғы сәтті фильмінің жалғасы болған, Джоан Беннетпен бірге ойнаған «Монте-Кристо ұлы» (1940) атты тағы бір шабуылшылар фильміне де тартып алды. Смолл Джон Холлды екі фильмге шақырды: Виктор МакЛаглен мен Франсис Фармер қатысқан «Паго-Пагоның оңтүстігі» (1940) – Оңтүстік теңіз аралдары туралы фильм және «Кит Карсон» (1940) – вестерн. 1940 жылы Смолл «Юнайтед Артистс» компаниясымен келісімін қайта қарастыру үшін алты айға фильм түсіруді тоқтатты. Ол өсіп келе жатқан шығындар мен киноөндірісшілерге екі фильмтен бірге төлеудің әсеріне қарсы сөйледі. Ол 1941 жылдың басында Дуглас Фэрбенкс кішінің қатысуымен «Корсика бауырлары» романының бейімделуі болған тағы бір танымал шабуылшылар фильмін қайта бастады.

Аллан Дванның әзіл-оспақтары

Small and United Artists компаниясы келісімге келді және ол жаңа туындылар сериясын жасады, оның ішінде Аллан Дван режиссерлік еткен және Деннис О'Кифтің басты рөлде ойнаған комедиялық туындылар бар: «Мейбелдің бөлмесінде» (1944), сахналық фарс негізінде; «Екі америкалықтың Австралиядағы саяхаты» (1944), Уильям Бендикс қатысқан, соғыс уақытындағы оқиға; «Брюстердің миллиондары» (1945), көп рет экранизацияланған роман негізінде; және «Гертидің гетрін алу» (1945), сахналық пьеса бойынша түсірілген. 1945 жылдың маусым айында ол 10 миллион долларлық он фильм түсіру жоспарын жариялады, бірақ United Artists компаниясымен келісе алмады және сол жылы студиядан кетіп қалды. 1942 жылы Смолл «Сладкая благодать» пьесасына инвестиция жасады. 1944 жылы Бинни Барнс Эдвард Смолл Продакшнс компаниясын сотқа беріп, оны жұлдыз етіп дамытуға берген уәдесін орындамағанын айыптады.

Колумбия мен бүркіт-арыстан

Эдвард Смолл өзінің келесі фильмін Universal International үшін түсірді, "Temptation" (1946), басты рөлдерде Мерл Оберон мен Джордж Брент ойнады. Ол сондай-ақ Хейвардпен бірге Columbia үшін "Монте-Кристоның оралуы" фильмін түсірді; содан кейін 1946 жылдың ортасында United Artists компаниясымен тағы бір келісімге келді. Олар үшін ол Орсон Уэллс қатысқан "Қара сиқыр" (1949) фильмін жасады, ол Римде түсірілді. 1940 жылдардың соңында Смолл Eagle Lion компаниясына өтті, онда ол танымал нуар фильмдерін түсірді: "T-мендер" (1947) және "Raw Deal" (1948), екеуінде де Деннис О'Киф ойнады, ал режиссерлік жұмысын Энтони Манн жүзеге асырды. Бір кезде Смолл Eagle Lion компаниясын басқаратын болады деген әңгімелер тарады. Алайда Смолл студиямен "T-мендер" фильмінің тізімі бойынша келіспей, "Толқынға қарсы" фильміне қатысудан бас тартты. Кейін ол компания үш жылдық жоспар бойынша қаржыландыруға кепілдік бере алмайтынын мәлімдеді. 1948 жылы Смолл соңғы 18 айда 10 фильмнен 2 миллион доллар пайда тапқанын айтты. Ол құны 8,5 миллион доллар болатын 16 фильм түсірді. Дегенмен, ол тәуелсіз кино өндірісінің болашағына үмітсіз болды, кино өндірушілердің халықаралық нарыққа көз жүгіртуі керектігін айтты. Ол Columbia үшін бірқатар фильмдер түсірді: "Қара жебе" (1948), Роберт Луис Стивенсонның классикалық романы негізінде жасалған, Хейвард қатысқан шабуылдық фильм; "Фуллер щеткалы адам" (1948), Смолл MGM-нен қарызға алған Ред Скелтонның қатысуымен комедия; "Бұрыс мильді басып өту" (1948), О'Киф және Хейвард ойнаған қылмыстық нуар.

Колумбия суреттері

1949 жылы Смолл «Колумбия Пикчерс» компаниясымен екі жылдық келісімшартқа қол қойды, ол Рудольф Валентино туралы Смолл ұзақ жылдар бойы дамытқан «Валентино» фильмін қамтымады. Ол жеті жыл ішінде студия үшін он бір фильм түсірді, онда «Колумбия» фильмнің шығындарын өтегеннен кейін Смоллға табысты бөлісуге рұқсат берді. 1947 жылы Смоллдың ұлы Бернард пен Бен Пивар басқарған «Reliance Pictures» компаниясы «20th Century Fox» компаниясымен Алан Кертистің қатысуымен Жан Ярброның режиссерлігімен «Шанхайдан келген ханым» әңгімесіне негізделген «Strange Penalty» фильмінен бастап алты фильм шығару туралы келісімге келді. Кейін олар «Крипер» (1948), екі «Булдог Драммонд» және «Индия скауты» фильмдерін жасады. Олар сонымен қатар «Leatherstocking Tales» әңгімелеріне негізделген бірнеше әрекет фильмдерін, сондай-ақ «The Challenge», «13 Lead Soldiers», «Santa Fe Uprising», «Killers of the Sea» және «The Cat Man» фильмдерін дамытты. Смолл «United Artists» компаниясына актер Джордж Монтгомеримен бірге екі вестерн түсіру үшін оралды: «Дейви Крокетт», «Кит Карсон» фильмінен алынған кадрларды пайдаланып «Индиан Скаут» (1950) және Джеймс Фенимор Купердің «Соңғы мохикан» романы негізінде «Ирокездер жолы» (1950). Смолл 1938 жылдан бері дамытып келген «Валентино» (1951) фильмі «Колумбия» арқылы көрсетілді. Энтони Декстердің басты рөлде ойнаған бұл фильм кассада сәтсіз болды. Оның «Колумбия» компаниясымен түсірген басқа фильмдерінің ішінде Фил Карлсонның режиссерлігімен және Ричард Гриннің қатысуымен классикалық роман негізінде түсірілген тағы бір шайқас фильмі «Лорна Дун» (1951) бар. Ол Джордж Монтгомеримен бірге «Техас рейнджерлері» (1951), «Индиялық көтеріліс» (1951) және «Криппл Крик» (1952) сияқты бірнеше вестерн фильмдерін түсірді. Смолл Карлсонның режиссерлік еткен екі фильмін де өндірді: Сэм Фуллердің романынан алынған «Скандалды парақ» (1952) және Валентино рөлінде Энтони Декстердің ойнаған «Бриганд» (1952) фильмі.

United Artists-ке қайта оралу

1951 жылы Смолл Артур Крим мен Боб Бенджаминге UA-ның 50% сатып алуға қаржылай көмектесті. Содан кейін ол сол компаниямен тағы он үш фильм түсіру туралы келісімшартқа қол қойды, алғашқы жылы он фильм түсірілді, оның ішінде «Канзас-Сити құпиясы» басталды. Бұл келісімнің нәтижесінде келесі он жылда жетпістен астам фильм түсірілді. Осы уақыт ішінде ол кейде басқа студиялар үшін де фильмдер түсіретін, бірақ United Artists оның негізгі дистрибьюторы болды. Кейінірек UA-ның өндіріс бөлімінің басшысы Дэвид Пикер былай деп жазды: «Мен Эдди компания үшін түсірген 76 фильмді санадым, өйткені ол бәрін бастаған. Бұл – адалдық». Смоллдың UA фильмдерінің көпшілігі 100 000 және 300 000 доллар аралығында бюджеттелген және кинотеатрларда үлкен пайда әкеледі деп күтпеген, бірақ теледидарға сатылып, айтарлықтай ақша табуға мүмкіндік берді. Олар әдетте жеті-тоғыз күн ішінде түсіріліп, шамамен жетідеген минутқа созылды, онда төменгі деңгейдегі актерлер ойнайды, оларға шамамен 25 000 доллар төленеді. Оның басым бөлігі – вестерндер мен қылмыстық мелодрамалар (оның айырмашылығы – Columbia фильмдерімен, олар көбінесе шабуылдар болды); 1950 жылдардың аяғында ол жасөспірімдер нарығына бағытталған фильмдерді де көбірек түсірді. Теледидардың дамуы 1960 жылдардың басында осы фильмдердің нарығын құртты. Өнімді қамтамасыз ету үшін Смолл осы кезеңде бірнеше компанияны басқарды: Fame Productions, Theme Pictures, Motion Picture Investors, Associated Players & Producers, Superior Pictures Inc., Eclipse Productions, Imperial Pictures, Global Productions және World Films. Ол өзінің фильмдерін Обри Висберг сияқты басқа өндірушілерге тапсыратын; 1953 жылы ол Кларенс Грин мен Рассел Руз командасымен алты фильмге келісімшарт жасады, кейін ол 12 фильмге айналды. Оның ең көп өнім берген өндірушісі Роберт Э. Кент болды, ол Peerless және Vogue сияқты компаниялар үшін жұмыс істеді. Оның UA фильмдеріне «Канзас-Сити құпиясы» (1952) кірді, ол Джон Пейннің қатысуымен түсірілген және Карлсон режиссерлік жасаған, ол танымал болып, атағында «құпия» сөзі бар фильмдер сериясына әкелді. Смолл «Корсика бауырлары» фильмін «Корсика бандиттері» (1952) ретінде Ричард Гринмен қайта жасап, «Декстер», «Капитан Джон Смит және Покахонтас» (1953) және «Капитан Кидд және құл қыз» (1954) фильмдерімен екі суретшіге қаржылай көмек көрсетті. Ол «Аждаһаның алтыны» (1953) және «Неандертальдық адам» (1953) фильмдерін түсіруге көмектесті. Смолл Монтгомеримен бірге вестерн фильмдерін түсірді, «Gun Belt» (1953), Tab Hunter, «The Lone Gun» (1954), Durango-дағы «Gun Duel» (1956) және Tombstone-дағы «Toughest Gun» (1958). Ол сондай-ақ Джок Махонимен («Overland Pacific» (1954)), Род Камеронмен («Оңтүстік-батыс жолы» (1954)), Стерлинг Хейденмен («Top Gun» (1955), «Темір шериф» (1957)), Бастер Краббемен («Gun Brothers» (1956), «Абилиннің қарушылары» (1960)), Джим Дэвиспен («Noose for a Gunman» (1960), «Frontier Uprising» (1961), «The Gambler Wore a Gun» (1961)), Билл Уильямспен («Оклахома территориясы» (1960)) және Джеймс Браунмен («Five Guns to Tombstone» (1960), «Gun Fight» (1961), «Gun Street» (1962)) түсірді. Ол балалар үшін «Иттің ең жақсы досы» (1960) атты вестерн түсірді. Смолл Карлсонмен және Пейнмен бірге «99 River Street» (1953) фильмінде қайта қосылды және ол Пейнді «Жеті теңіздің шабуылшылары» (1953) фильмінде ойнатты. Смолл кейбір соғыс фильмдерін қаржыландыруға көмектесті, «Sabre Jet» (1954) және «The Steel Lady» (1954) (Хантермен), және «Wicked Woman» (1953) ноиры. Ол Ричард Иганмен бірге «Хайбер патрулі» (1954) және Хантермен бірге «Асыл қазына аралына оралу» (1954) фильмдерін түсірді. Ол Бродэрик Кроуфордпен бірге «Down Three Dark Streets» (1954) және «New York Confidential» (1955) фильмдерін түсірді, ал Фарли Гренджермен бірге «The Naked Street» (1955) фильмінде түсірді. Оның басқа қылмыс фильмдері: «Chicago Confidential» (1957), «5 Steps to Danger» (1957), «Hong Kong Confidential» (1958), «Guns Girls and Gangsters» (1959), «Inside the Mafia» (1959), «Pier 5, Havana» (1959), «Riot in Juvenile Prison» (1960), «Vice Raid» (1960), «Cage of Evil» (1960), «The Music Box Kid» (1960), «Three Came to Kill» (1960), «The Walking Target» (1960), «Boy Who Caught a Crook» (1961), және «The Cat Burglar» (1961), «The Police Dog Story» (1961), «Secret of Deep Harbor» (1961, «I Cover the Waterfront» фильмінің қайта түсірілімі), «When the Clock Strikes» (1961), «You Have to Run Fast» (1961), «Deadly Duo» (1962), «Incident in an Alley» (1962).

In 1951, Small helped fund Arthur Krim and Bob Benjamin acquire 50% of UA. He then signed a contract to make thirteen more movies for that company, ten within the first year, starting with Kansas City Confidential. This deal ultimately resulted in over seventy films over the next ten years. During this time he would occasionally make movies for other studios as well but United Artists were his main distributor. David Picker, head of the production for UA, later wrote that "I counted 76 films that Eddie made for the company simply because he was there to start it all. Now that's loyalty." Most of Small's UA movies were budgeted between $100,000 and $300,000, and were not expected to make large profits on theatrical release but stood to earn considerable money being sold to television. They were usually shot within seven to nine days and went for around seventy minutes, starring lesser ranked names who were paid around $25,000. The majority were Westerns and crime melodramas (in contrast with his Columbia Films, which were mostly swashbucklers); towards the end of the 1950s he also increasingly made films aimed at the teenage market. The rise in television saw the market for these films die out in the early 1960s. In order to supply his product, Small operated a number of companies during this period: Fame Productions, Theme Pictures, Motion Picture Investors, Associated Players & Producers, Superior Pictures Inc., Eclipse Productions, Imperial Pictures, Global Productions, and World Films. He would assign his films to other producers such as Aubrey Wisberg; in 1953 he had a six picture deal with the team of Clarence Greene and Russell Rouse which later became a 12 picture deal. His most prolific producer was Robert E. Kent for such companies as Peerless and Vogue. His UA films included Kansas City Confidential (1952), a noir starring John Payne and directed by Karlson which proved popular and led to a series of films with Confidential in the title. Small remade The Corsican Brothers as The Bandits of Corsica (1952), with Richard Greene, and helped finance two swashbucklers with Dexter, Captain John Smith and Pocahontas (1953) and Captain Kidd and the Slave Girl (1954). He also helped make Dragon's Gold (1953) and The Neanderthal Man (1953). Small made Westerns with Montgomery, Gun Belt (1953), with Tab Hunter, The Lone Gun (1954), Gun Duel in Durango (1956) and Toughest Gun in Tombstone (1958). He also did Westerns with Jock Mahoney (Overland Pacific (1954)), Rod Cameron (Southwest Passage (1954)), Sterling Hayden (Top Gun (1955), The Iron Sheriff (1957)), and Buster Crabbe (Gun Brothers (1956), Gunfighters of Abilene (1960)), Jim Davis (Noose for a Gunman (1960), Frontier Uprising (1961), The Gambler Wore a Gun (1961)), Bill Williams (Oklahoma Territory (1960)) and James Brown (Five Guns to Tombstone (1960), Gun Fight (1961), Gun Street (1962)). He made a children's Western, A Dog's Best Friend (1960). Small was reunited with Karlson and Payne for 99 River Street (1953) and he put Payne in a swashbuckler, Raiders of the Seven Seas (1953). Small helped finance some war films, Sabre Jet (1954) and The Steel Lady (1954) (with Hunter), and the noir Wicked Woman (1953). He did Khyber Patrol (1954) with Richard Egan and Return to Treasure Island (1954) with Hunter. He made some noirs with Broderick Crawford, Down Three Dark Streets (1954) and New York Confidential (1955), and did a noir with Farley Granger, The Naked Street (1955). His other crime films included Chicago Confidential (1957), 5 Steps to Danger (1957), Hong Kong Confidential (1958), Guns Girls and Gangsters (1959), Inside the Mafia (1959), Pier 5, Havana (1959), Riot in Juvenile Prison (1960), Vice Raid (1960), Cage of Evil (1960), The Music Box Kid (1960), Three Came to Kill (1960), The Walking Target (1960), Boy Who Caught a Crook (1961), and The Cat Burglar (1961), The Police Dog Story (1961), Secret of Deep Harbor (1961, a remake of I Cover the Waterfront), When the Clock Strikes (1961), You Have to Run Fast (1961), Deadly Duo (1962), Incident in an Alley (1962)

Сондай-ақ, ол кейбір ғылыми фантастика және қорқынышты фильмдерді қаржыландырды: «UFO» (1956), «Curse of the Faceless Man» (1957), «It! The Terror from Beyond Space» (1958), «The Four Skulls of Jonathan Drake» (1959), «Invisible Invaders» (1959), «The Flight That Disappeared» (1960). Ол бірнеше соғыс фильмдерін түсірді: «Timbuktu» (1959), өзінің атын алып тастаған Шетелдік легион туралы әңгіме және «Operation Bottleneck» (1961). Смолл кішкентай балалар үшін бірнеше фильм түсірді: «Beauty and the Beast» (1962), «The Clown and the Kid» (1961), және «Jack the Giant Killer» (1962), сондай-ақ драма, «Saintly Sinners» (1962). 1964 жылы Смолл Грант Уайтоктың «Admiral Pictures» компаниясына қаржылай көмек берді және оның үнсіз серігі болды, ол Columbia үшін Одди Мерфидің вестерн фильмдерін өндірді. Уайток Смоллдың көптеген фильмдерін монтаждаумен ұзақ мансапты өткізді және олардың бірнешесінде өндіруші немесе атқарушы өндіруші ретінде көрсетілді.

Үлкен бюджетті фильмдер

Кейде ол басқа продюсерлермен бірлесіп, үлкен бюджетті фильмдер жасады. Олардың ішінде Барни Росс туралы "Менің арқама маймыл отырған" (1957) атты өмірбаяндық фильм цензура мәселесіне тап болды. Сонымен қатар Билли Уайлдердің режиссерлік еткен "Ізгі куәгер" (1957) және түсірілім барысында қайтыс болған Тайрон Пауэрдің қатысуы жоспарланған "Соломон мен Шеба" (1959) фильмдері болды.

Теледидар

1950 жылы Смолл өзінің Peerless Television Productions компаниясы арқылы америкалық теледидарда көрсету үшін өндірген 26 фильмнен тұратын жиынтығын сатты. 1953 жылы ол Arrow Productions компаниясының 50 пайызын сатып алды. Кейін Смолл Television Programs of America теледидар тарату компаниясының директорлар кеңесінің төрағасы болды, оның көрсетілімдеріне Private Secretary, Fury, 'Шетелдік легионның капитаны Галант', Hawkeye және 'Мохиканның соңғысы', Ivy залдары және 'Жуңғалдың Рамары' кірді. 1957 жылы ол компаниядағы үлесін 1,5 миллион долларға сатты.

Британдық фильмдер

1950 жылдардың аяғы мен 1960 жылдардың басында Смолл Ұлыбританияда бірқатар фильмдер түсірді. Ол бірнеше төмен бюджетті комедиялар мен қорқыныш фильмдерін жасады, олардың ішінде Сидни Дж. Фьюри режиссерлік еткен фильмдер де бар: «Доктор Бладтың қалыңы» (1961), «Жылан әйел» (1961) және «Үштік саяхат» (1961, «Брюстердің миллиондары» фильмінің қайта түсірілімі). Ол сондай-ақ «Мэридің кішкентай қозысы» (1961) комедиясын өндірді. Льюис Гилберт режиссерлік еткен «Жасыл шалғының жазы» (1962) фильміне көбірек мән берілді. Смолл Винсент Прайсбен бірге үш қорқыныш фильмінде ойнады: Роджер Корманмен бірге «Лондон мұнарасы» (1962), «Ақымақтың күнделігі» (1963) және «Екі рет айтылған оқиғалар» (1963).

Басқа фильмдер

1960-жылдардың ортасынан соңына қарай Смолл өндірісін азайтты және Боб Хоуппен комедиялық фильмдер жасауға көшті, мысалы, "I'll Take Sweden" (1965) және "Boy, Did I Get a Wrong Number!" (1966). Ол Элвис Преслимен "Фрэнки мен Джонни" (1966) және Эльке Сомермен "Паула Шульцтың қасіретті армандары" (1968) комедиясын түсірді. "Алтын қаздың ісі" (1968) – "T Men" фильмінің қайта түсірілімі болған триллер. 1970 жылы Смолл екі телесериал және төрт фильм түсіруге дайын екенін хабарлады, бірақ олардың тек біреуі – Смоллдың соңғы фильмі болған "Кристин Йоргенсеннің тарихы" (1970) іске асырылды. 1973 жылы Смолл үшін сегіз фильм түсірген режиссер Фил Карлсон оны "әлдеқимде, өзінің саласында – және ол өте жақсы фильмдер түсірді – бүкіл индустриямыздағы ең табысты продюсер деп атады. Қаржылық тұрғыдан, күмән жоқ. Ол – миллионер". Оның телевизиялық жұмысы үшін Голливуд Даңқы аллеясында, 1501 Вайн-стрит мекенжайында жұлдызы бар. Оның мавзолейі Лос-Анджелестегі "Голливуд мәңгілігі" зиратында орналасқан.