Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Atalanta (HWV 35) - Джордж Фридерик Гендельдің 1736 жылы жазған үш актідегі пасторальдық операсы. Ол мифологиялық әйел спортшы, Аталантаға негізделген, либреттосы (итальян тілінде) Белисарио Валерианидің "La Caccia in Etolia" кітабынан алынған. Либретто жазушының аты-жөні белгісіз. Гендель оны 1736 жылы Лондондағы үйлену тойына жазды. Ол король Георг II-нің үлкен ұлы, Уэльс ханзадасы Фредериктің Саксен-Готханың ханшайымы Августамен некелесуіне арналған. Алғашқы қойылым 1736 жылы 12 мамырда Ковент-Гарден театрында өтті. Ол патша отбасы мен Лондон көрермендері арасында өте танымал болған отшашумен аяқталды, ал опера мен отшашу алғашқы қойылымы өткен жылы бірнеше рет қайта жаңғыртылды. Операдан "Care selve" arioso-сы жиі айтылады және жазылған.
Atalanta (HWV 35) is a pastoral opera in three acts by George Frideric Handel composed in 1736. It is based upon the mythological female athlete, Atalanta, the libretto (which is in Italian) being derived from the book La Caccia in Etolia by Belisario Valeriani. The identity of the librettist is not known. Handel composed it for the London celebrations of the marriage in 1736 of Frederick, Prince of Wales, eldest son of King George II, to Princess Augusta of Saxe Gotha. The first performance took place on 12 May 1736 in the Covent Garden Theatre. It closed with a spectacular display of fireworks, which was highly popular with the royal family and the London audience, and the opera and fireworks display were revived a number of times in the year of its first performance. An arioso from the opera, "Care selve", is often heard in recital and on recordings.
Қысқаша мазмұны
Аталанта туралы мифологиялық әңгімеге негізделген опера ежелгі Грекияның аңыздық кезеңінде өтеді.
Loosely based on the mythological story of Atalanta, the opera is set in legendary times of ancient Greece.
1-ші акті
Аэтолия патшасы Мелеагро, Тирси деген атпен қойшы болып жамылып, ел қамын ойлаудан аулақ, ауыл өмірін көңіліне түйіп жүр. Ол "Амарилли" атты аңшы қызға ғашық, ол оны принцесса Аталанта деп түсінбейді. Ол Аминтамен кездеседі, ол шынайы қойшы, ол Айринді қатты жақсы көреді, бірақ ол пайда болған кезде Аминтаны мазақ етуден басқа ештеңе істемейді. Ол өзінің махаббаты үшін өлуге дайын екенін, бірақ оған әрқашан адал болатынын мәлімдейді. Никандро, Иреннің әкесі және Мелеагроның досы, Мелеагроға Иреннің де Әминтаны жақсы көретінін, бірақ ол өзіне адал болатынына сенімді болғысы келетінін айтады. Аркадияның ханшайымы Аталанта сахнаға шығады. Ол да Амарилли деген басқа есімді алып, аңшы кейпіне еніп елге қайтты. Барлығы аң аулауға дайындалады, бірақ Аталанта Мелеагроның аң аулау кезінде қасында болуына рұқсат бермейді, бірақ ол оған шынымен ғашық. Аманта орманнан жапайы шошқа қашып шыққанда, оның жолына түсіп қалуға тырысады, сондықтан Иреннің бас тартуынан қатты күйзеледі, бірақ басқалар оған кедергі жасайды. Аталанта шошқаны өлтіріп, жеңісіне қуанады.
King Meleagro of Aetolia has disguised himself as a shepherd, taking the pseudonym Tirsi, and is enjoying his life in the countryside away from the cares of state. He is very much in love with the huntress "Amarilli", whom he does not realise is the Princess Atalanta. He meets up with Aminta, a real shepherd, who is desperately in love with the shepherdess Irene, who however when she appears, does nothing but pour scorn on Aminta. He declares he is ready to die for his love but will always be faithful to her. Nicandro, Irene's father and Meleagro's friend, tells Meleagro that Irene really loves Aminta too but she wants to be sure that he will be true to her. Princess Atalanta of Arcadia now comes on to the scene. She too has taken another name, Amarilli, and has retreated to the country disguised as a huntress. Everyone prepares to go hunting, but Atalanta will not permit Meleagro to remain by her side during the hunt, although she is really in love with him. When a wild boar comes running out of the woods, Aminta tries to throw himself into its path, so distraught is he by Irene's seeming rejection, but the others prevent him. Atalanta kills the boar and rejoices in her triumph.
2-ші акті
Барлығы да Атлантаның жабайы шошқаны өлтіргенін құттықтайтын болса, ол "Тирсиге" ғашық болғандықтан, өзін күйзеліске ұшыраған секілді сезініп отыр. Алайда, ол, киім-кешекті ханшайым, қарапайым бағушы "Тирси"мен үйлене алмайды, ол шын мәнінде патша Мелеагро екенін түсінбейді, ол өзін-өзі жамылған. Мелеагро оның осы өкінішті жағдай туралы ойлануын естіп, өзінің кім екенін білдіруге тырысады, бірақ ол өте ұялшақ, ол да солай, сондықтан олар жағдайды анықтай алмайды. Ирен Мелеагроға ғашық болып жүр деп ойлайды, бірақ ол тек Аминтаны одан әрі азаптау үшін әрекет етеді. Мелеагро Иренге лента береді және оны Аталантаға беруін және оны қаншалықты жақсы көретінін айтуын сұрайды. Ирен Мелеагроның Аминтаға берген лентасын мақтан тұтып, Мелеагроға шынымен ғашық болғандай етіп көрсетеді. Аминта оның қатыгездігіне наразылық білдіреді. Аталанта Аминтаға аты-жөнін атамай-ақ, Мелеагроға ұсынуын сұрайды. Мелеагро оның өзін жақсы көретінін біледі және өте қуанышты, бірақ Аталанта өз борышын ешқашан оған деген махаббатын мойындауға кедергі жасайтын болады деп санайды.
Everyone is celebrating Atalanta's triumph in killing the wild boar, but she herself is feeling sad because she is in love with "Tirsi". However she, a princess in disguise, cannot marry the simple shepherd "Tirsi", who she does not realise is really King Meleagro, in disguise himself. Meleagro overhears her musing on this unfortunate state of affairs and tries to make his identity known to her but he is painfully shy and so is she and so they do not manage to clear things up. Irene pretends to be in love with Meleagro, but she is only trying to torment Aminta further. Meleagro gives Irene a ribbon and asks her to give it to Atalanta and tell her how much he loves her. Irene flaunts the ribbon Meleagro has given her to Aminta, pretending that she is really in love with Meleagro. Aminta protests against her cruelty. Atalanta gives Aminta an arrow which she asks him to present to Meleagro without mentioning her name. Meleagro knows she is really in love with him and is quite cheerful, but Atalanta feels that her duty will prevent her from ever confessing her love for him.
3-ші акт
Ирен Аталантаға Мелеагро берген лентаны сыйлайды. Аталанта қатты қобалжып, Мелеагроға Аминта арқылы ол туралы бәрін білуге болатынын айтады. Содан кейін Айрин Аминтамен кездеседі, ол Мелеагроға беру үшін Аталанта берген жебені көрсетіп, өзіне өз дәрісін беруге шешім қабылдайды. Аминта Атталанта оған жебені бергенін айтады, өйткені ол оған ғашық және ол да оны жақсы көреді. Айрин ашуланып, мұның бәрін байқамай тыңдап отырған Мелеагроның көңілі түсіп, ол қатты күйзеледі. Ирен Әминтаны жақсы көретінін мойындайды; Мелеагро, өзін-өзі қалдырып, осы эмоционалдық шатасудан шаршап, ұйықтап кетеді. Аталанта кіреді, оған "Тирси" қойшы жіберген лентаның Мелеагро патшаға тиесілі лентаға ұқсағаны туралы таңғажайып кездейсоқтық туралы ойланады. Мелеагро оянады, ал Аталанта өзін ұстай алмайды; ол оны жақсы көретінін мойындайды және олар құшақтасады. Никандро, Ирен және Аминта кіреді; Ирен мен Аминта бәрін реттеп, бір-бірін жақсы көретіндерін мойындайды. Никандро шопанға "Тирси" деп айтады, ол аңшы "Амарилли" шынымен де ханшайым Аталанта және Аталанта "Тирси" шынымен патша Мелеагро. Енді олардың некелерін ештеңе тоқтата алмайды және екеуі де бақытты. Аспан жарылып, Юпитердің хабаршысы Меркурий Құпидон мен Грейстермен қоршалған бұлт үстінде түседі. Меркурий патша жұпқа Юпитердің батасын береді, оларды жеке бақытқа және өз халқының сүйіспеншілігіне сендіреді. Жұмыстың соңында жалпы қуаныш, мерекелер және салют қойылады.
Irene presents Atalanta with the ribbon Meleagro gave her. Atalanta is touched and sends word to Meleagro that he can learn all about her through Aminta. Irene then encounters Aminta, who decides to give her some of her own medicine by flaunting the arrow Atalanta gave to him to give to Meleagro. Aminta says Atalanta gave the arrow to him because she is madly in love with him and he loves her too. Irene is furious and Meleagro, who has been watching and listening to this unobserved, is in despair. Irene confesses she has been in love with Aminta all along; Meleagro, left by himself and exhausted from all this emotional turmoil, falls asleep. Atalanta enters, pondering over the strange coincidence that the ribbon sent to her by the shepherd "Tirsi" looks like the ribbon belonging to King Meleagro. Meleagro wakes up and Atalanta can restrain herself no more; she admits she loves him and they embrace. Nicandro, Irene and Aminta enter; Irene and Aminta have sorted everything out and admit they love each other. Nicandro tells the shepherd "Tirsi" that the huntress "Amarilli" is really Princess Atalanta and Atalanta that "Tirsi" is really King Meleagro. There is now nothing to stop their marriage and both couples are joyous. The heavens part and Mercury, messenger from Jove himself, descends on a cloud surrounded by cupids and the Graces. Mercury brings Jove's blessings on the royal couple, assuring them of personal happiness and the love of their people. The work ends with general rejoicings, celebrations, and a display of fireworks.
Музыкалық ерекшеліктері
Ән екі кернейге арналған мерекелік овертурамен басталады, олар лицензия финалына дейін қайта ойнауға музыкасы жоқ. Әннің жалпы алғанда ашық әрі мерекелік болғанына қарамастан, Гендельдің музыкасы әртүрлі кейіпкерлердің эмоционалдық шатасуының қараңғы сәттерін зерттейді.
The work begins with a festive overture with parts for two trumpets, which do not have music to play again until the licenza finale. Despite the generally light hearted and celebratory nature of the piece, Handel's music also explores the darker moments of the various characters' emotional turmoil.
Қабылдау және орындау тарихы
"Аталанта" премьерасында жақсы қабылдады және сол маусымда тағы жеті рет орындалды. Жаңа маусымда күзде "Олардың Корольдік билігі Принц пен Принцесса Уэльс" командасымен" жұмыс жазылған және ақыры оны көруге келген тойды атап өту үшін қайта жаңғыртылды. Басқа қойылымдар арасында "Аталанта" 2008 жылы Лондонның Гендель фестивалінде, 2013 жылы Кембридждің Гендель операсында және 2018 жылы АҚШ-тың Карамур фестивалінде орындалды.
Atalanta was well received at its premiere and was performed seven more times that season. In the new season that autumn, it was revived "by Command of their Royal Highnesses the Prince and Princess of Wales" in celebration of whose wedding the work had been written, and who finally came to see it. Among other performances, Atalanta was performed at the London Handel Festival in 2008, by Cambridge Handel Opera in 2013. and by the Caramoor festival, USA, in 2018.
Жазу
Доминик Лабелл, сопрано, Сюзанна Риден, сопрано, Сесил ван де Сант, меццо сопрано, Майкл Слаттери, тенор, Филип Катлип, баритон, Кори МакКерн, баритон, Филармония Хоралы, Филармония Барокко оркестрі, Николас МакГеган, дирижер. 2005 жылы жазылған. Филармонияның Барокко оркестрінің дисктері. Каталин Фаркас , сопрано, Эва Бартфал Барта, сопрано, Эва Лакс, контральто, Янош Банди, тенор, Йозеф Грегор, бас, Ласло Полгар, бассу, Савария Қоралдар Ансамблі, Истван Диак, Капелла Савария, Пал Немет, Николас Макгеган, дирижер. 1985 жылы жазылған Hungaroton CD (Дүниежүзілік тұсаукесер жазба).
Dominique Labelle, soprano, Susanne Rydén, soprano, Cecile van de Sant, mezzo soprano, Michael Slattery, tenor, Philip Cutlip, baritone, Corey McKern, baritone, Philharmonia Chorale, Philharmonia Baroque Orchestra, Nicholas McGegan, conductor. Recorded 2005. Philharmonia Baroque Orchestra CD's. Katalin Farkas , soprano, Éva Bártfal Barta, soprano, Éva Lax, contralto, János Bándi, tenor, Jószef Gregor, bass, László Polgár, basszus, Savaria Coral Ensemble, István Deák, Capella Savaria, Pál Németh, Nicholas McGegan, conductor. Recorded 1985, Hungaroton CD (World premiere Recording).