Кіріспе

Сэр Джон Буркьер немесе Бурхер (шамамен 1595 – 1660 жылдың тамызы) – ағылшын жер иесі және пуритандық радикал, ол Үш патшалық соғысы кезінде парламентшілдер тарапын қолдаған. 1649 жылдың қаңтарында I Чарльздың өлім жазасына кесілуіне дауыс берген король өлтіруші, Стюарттардың қайта орналасуынан кейін сот процесін күтіп 1660 жылдың тамызында қайтыс болды.

Жеке мәліметтер

Джон Буркьер 1595 жылы Уильям Буркьердің (1559 ж. шамамен 1631) және Кэтрин Баррингтонның (шамамен 1565–1623) ең үлкен, тірі қалған ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі 1598 жылы, атасы сэр Ральф Буркьер қайтыс болған жылдың өзінде заңдық жарамсыз деп жарияланды. Оны анасы мен анасының інісі, сэр Фрэнсис Баррингтон тәрбиеледі, ол 1627 жылы міндетті қарызға қарсылық көрсеткені үшін I Чарльз тұтқындаған шыншыл пуритан болған. Бұл қарым-қатынас оның сіңілі баласының саяси және діни сенімдеріне терең ықпал етті.

Мансап

Ол Кембридждегі Крайст колледжінде білім алған болуы мүмкін, ал 1609/10 жылдары Грейдің қонақ үйіне қабылданды. 1619 жылы ол рыцарь атағына ие болды. 1625 жылы Буркьер үш Йоркшир округі үшін бейбіт судья болып тағайындалды. 1627 жылы Чарльз Парламентті таратып, мәжбүрлі қарыздар арқылы ақша жинауға тырысқанда, сэр Джон бас тартқандардың бірі болды. Англия азамат соғысы басталғанда, ол тұтқындалып, 1643 жылға дейін Йорк қаласында түрмеге қамалды. Ол 1647 жылы Рипон округінен Парламент депутаты болып сайланды; Прайд тазалауы кезінде ол өзінің орынды сақтап қалған депутаттардың бірі болды. Чарльз патшаның сотында судья ретінде ол корольдің өлім жазасына қол қойғандардың бірі болды. Жаңарудан кейін, 1660 жылдың мамыр айында, Буркьер патша өлтіруші деп сотталуға тым осал болды және бірнеше айдан кейін, өкініш білдірмей, қайтыс болды. "Бұл екі палата арасындағы даулар кезінде, ерекшеліктер жасау туралы мәселелерде, сэр Джон Буркьер, патшаның судьяларының бірі болған және жарияланған мерзімде өзін ұсынған, қарт және өте осал болғандықтан, оның бір қызына тиесілі жеке үйге орналасуға рұқсат алды. Сол жерде ол өте қауіпті ауруға шалдықты, сондықтан оның жанындағы жақындары оның жазылып кетуіне үмітсіз болды және оның патшаны айыптаудағы үлесі үшін қайғысын білдіруі, биліктегілерден оларға қандай да бір жеңілдік әкелуі мүмкін деп ойлады, сондықтан олар одан осы қанағатты беруге шын жүректен тырысты. Бірақ ол олардың өтінішіне қатты ашуланып, бірнеше күн бойы көмексіз тұра алмаған креслосынан кенеттен тұрды. Сол әрекетті еске түсіруден жаңа күш алып, былай деді: «Мен сіздерге айтамын, бұл әділ іс болды; Құдай және барлық жақсы адамдар оны мойындайды». Осылай айтқаннан кейін ол қайтадан отырып, көп ұзамай тыныштықпен қайтыс болды."