Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Riccardo primo, re d'Inghilterra ("Англияның королі, бірінші Ричард", HWV 23) - Джордж Фридерик Гендельдің Корольдік музыка академиясы үшін жазған үш актідегі опера сериясы (1719). Итальян тіліндегі либретто 1710 жылы Антонио Лоттидің 1710 жылы Антонио Лоттидің Isacio tiranno операсынан кейін Паоло Антонио Роллидің либреттосы. Гендель 1726-27 жылдары Корольдік академияның опералық маусымына арналған, сондай-ақ жаңадан таққа отырған Георг II-ге және Гендель азаматтығын алған елге құрмет көрсету үшін жазды. Риккардо Примо - Генделдің атақты итальяндық жұлдыз әншілерінің триосы, кастрато Сенесино және сопранолар Франческа Куцццони мен Фаустина Бордони үшін жазған үшінші операсы.
Riccardo primo, re d'Inghilterra ("Richard the First, King of England", HWV 23) is an opera seria in three acts written by George Frideric Handel for the Royal Academy of Music (1719) The Italian language libretto was by Paolo Antonio Rolli, after Francesco Briani's Isacio tiranno, set by Antonio Lotti in 1710. Handel wrote the work for the Royal Academy's 1726–27 opera season, and also as homage to the newly crowned George II and the nation where Handel had just received citizenship. Riccardo Primo was the third opera Handel composed for the trio of famous star Italian singers, the castrato Senesino and the sopranos Francesca Cuzzoni and Faustina Bordoni.
Өнер тарихы
Опера 1727 жылы 11 қарашада Лондондағы Король театрында премьерасын және одан кейінгі он бір қойылымда көрсетілді. Ол 1729 жылы ақпанда Гамбург пен Брауншвейгте де орындалды. Георг Филипп Телеманнан басқа ешкім басқармаған Гамбург спектакліне екі жаңа комик кейіпкерлері Мурмила мен Геласий кірді; речитативтер мен жаңа кейіпкерлер үшін қосылған ариялар неміс тіліне аударылды, бірақ бастапқы ариялар итальян тілінде қалды. Кейіннен Гендель операдан музыканы "Сципион" және "Толомео" операларында қолданды. 1728 жылы Корольдік академия жабылғаннан кейін опера елеусіз қалды. Кейінгі қойылымдар опера негізін қалаған тарихи оқиғалардың 800 жылдығына орай 1991 жылы Кипрдегі Курион амфитеатрында, 1996 жылы Геттинген фестивалінде және 2014 және 2015 жылдары Бадише Штаттс-театрдағы Хенделфестивальде көрсетілді. Бұл шығарманың АҚШ-тағы тұсаукесері 2015 жылдың жазғы маусымында Сент-Луис опера театрында Рихард Арыстанжүрек ретінде ұсынылды.
The opera received its premiere at the King's Theatre in London on 11 November 1727, and eleven subsequent performances. It was also performed in Hamburg and Braunschweig in February 1729. The Hamburg performance, led by none other than Georg Philipp Telemann, included two new comic characters, Murmilla and Gelasius; recitatives and the added arias for the new characters were translated into German although the original arias remained in Italian. Handel subsequently re used music from the opera in Scipione and Tolomeo. The opera fell into neglect after the 1728 closing of the Royal Academy. Later performances were given at Kourion Amphitheater in Cyprus at 1991, in order to mark the 800th anniversary of the historical events on which the opera is based, at the 1996 Göttingen Festival and at the Händelfestspiele at the Badisches Staatstheater in 2014 and 2015. The work was given its United States premiere, presented as Richard the Lionheart, by Opera Theatre of Saint Louis during the summer 2015 season.
2-ші акті
Риккардоның ешқашан қалыңдығын көрмегенін білетін Исасио, оның орнына қызы Пулхерияны Риккардоға жіберуге ұсыныс жасайды, бұл оның шын мәнінде кім екенін мойындауға мәжбүрлеген Костансаны азғыруға жол ашады. Пулхерия әкесінің алдындағы борышынан бас тартып, келіседі, бірақ дұрыс уақытта алдауды ашуға ниетті. Оронте Берардо арқылы Исасионың жоспарын тауып алады және оны Риккардо мен Пулхерияның алғаш рет кездескен сәтінде тоқтатады, бұл Пулхерияны өзінің күйеу жігітін кешіруге мәжбүр етеді. Риккардо Исасионың жоспарларын білгеннен кейін ашуланып, Оронтемен одақтасып, төрешілікті құлатуды ұсынады. Ол өзінің маскировкасын сақтап, жаман жоспарға қарамастан Исасиоға қайырымдылық жасауды жоспарлайды. Риккардоның "аянына" сөйлеген "Амбасадор" Исасиоға бейбітшілік пен соғыс таңдауын ұсынады. Пулхерия Костанса үшін өтініш жасайды және Исасио оны Риккардоға беруге келіседі. Пулхерия Риккардоны, бастапқыда "екі елші" ретінде таныстырады, бірақ содан кейін оның шын тұлғасы ретінде, Костанцаға таныстырылады, ал 2-ші акт Костанца мен Риккардоның махаббат дуэтімен аяқталады.
Isacio, knowing that Riccardo has never seen his fiancée, proposes to send his daughter Pulcheria to Riccardo in her stead, leaving the way open for his seduction of Costanza, whom he forces to admit her real identity. Pulcheria agrees, out of duty to her father, but intends to reveal the deception at the right moment. Oronte has discovered Isacio's plot through Berardo and stops it at the moment that Riccardo and Pulcheria meet for the first time, which leads Pulcheria to forgive her fiancé. Riccardo is angry upon learning of Isacio's designs and proposes to overthrow the tyrant in alliance with Oronte. He retains his disguise and plans to offer charity towards Isacio in spite of the ill plotting. Speaking "on behalf" of Riccardo, "the Ambassador" offers Isacio the choice of either peace or war. Pulcheria pleads for Costanza and Isacio agrees to bestow her on Riccardo. Pulcheria introduces Riccardo, initially as the 'ambassador, but then revealed as his true self, to Costanza, and act 2 closes with a love duet for Costanza and Riccardo.
3-ші акт
Риккардо Оронтеге Исасионың сөзінен қайтып, Костансамен кетіп бара жатқан Риккардоға шабуыл жасағанын айтады. Оронте әскерлерінің көмегіне қарамастан, Костанцаны Исасио қайтарып алады. Пулхерия тұтқындықтағы Костанцаның қиындықтарын көріп, Риккардоның әскеріне өзін барымта ретінде ұсынады. Исакио тұтқынына өзінің қолын және тағын ұсынады. Берардо ағылшын әскерінің қайтадан жақындағанын жариялауға кіріседі. Исасио - қатал адам. Риккардо сарайға шабуыл жасағанда, Исасио Костанцаны өлтірумен қорқытады. Риккардо мойындау алдында тұрған кезде Пулхерия семсерді алып, Костанцаға зақым келтірсе, өзін-өзі өлтіретінін хабарлайды. Одан кейін Оронте кіріп, оның күштері Исасионы қашып кетуге мәжбүр етеді. Әйелдер Рикардоның әділ жеңісіне үміттеніп, жалғыз қалды, ал Оронте ағылшын патшасының жеңіске жеткенін хабарлау үшін оралады. Риккардо әділдікті келесідей жүзеге асырады. Исасио өз билігінен бас тартуы керек, бірақ оған өмір сүруге рұқсат етіледі. Оронте күйеуі Пульхерияның орнына патшалық құрады.
Riccardo tells Oronte how Isacio has gone back on his word and launched an attack against Riccardo at the moment that he was about to leave with Costanza. Despite the help of Oronte's forces, Costanza is taken back by Isacio. Pulcheria, seeing the captive Costanza's distress, offers herself as a hostage to Riccardo's forces. Isacio offers his prisoner his hand in marriage and his throne. Berardo intervenes to announce the renewed approach of the English army. Isacio is defiant. As Riccardo bursts into the palace, Isacio threatens to kill Costanza. As Riccardo is about to concede, Pulcheria seizes a sword and announces she will kill herself if Costanza is harmed. In the following confusion Oronte enters and his superior forces prompt Isacio to flee. The women are left alone to hope for a just victory for Riccardo and Oronte returns to announce that the English king has been victorious. Riccardo dispenses justice as follows. Isacio must renounce his power, but is allowed to live. Pulcheria, with Oronte as her husband, shall reign in place of her father.