Хосе Реболедо де Палафокс: Сарагоса герцогі және испан генералы
José de Palafox y Melci, 1st Duke of Zaragoza
Хосе Реболедо де Палафокс: испандық генерал, Сарагоса герцогі (1775-1847). Пиреней соғысындағы рөлі, Фердинанд VII-ге қызметі, және Арагон қозғалысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан герцогы және генералы (1775–1847)
Spanish duke and general (1775–1847)
Хосе Ребольдо де Палафокс и Мелзи, 1-ші Сарагоса герцогы (lang es; 28 қазан 1775 – 15 ақпан 1847) – Пиреней соғысында күш көрген испан генералы.
José Rebolledo de Palafox y Melzi, 1st Duke of Zaragoza (lang es; 28 October 1775 – 15 February 1847) was a Spanish general who fought in the Peninsular War.
Ерте өмір
Ол Арагонның Сарагоса қаласында ежелгі арагондық отбасыда дүниеге келді. Палафокс Хуан Фелипе Ребольдо де Палафокс пен донья Паула Мельци д'Эрилдің ұлы болып туды және Сарагосаның Пьяс мектептерінің Санкт-Томас-Аквинас колледжінде білім алды. Испания сарайында тәрбиеленген ол ерте жасында гвардияға қабылданды, ал 1808 жылы подпоручик шындығында Испания королі Фердинанд VII-ге Байоннаға бірге жолға шықты; бірақ Фердинандты босатуға тырысқаннан кейін, ол Испанияға қашып, қысқа ғана уақыт зейнетте болғаннан соң Арагондағы патриоттық қозғалыстың жетекшісі болды. Ол халық тарапынан Сарагосаның губернаторы және Арагонның генерал-капитаны (25 мамыр 1808) деп жарияланды, бұл Пиреней соғысының бастамасы болды. Ақшаның және тұрақты әскердің жетіспеушілігіне қарамастан, ол француздарға қарсы соғыс жариялауға асықты, олар көршілес Каталония және Наварра провинцияларын жаулап алған еді. Одан кейін француз генералы Шарль Лефевр бастаған шабуыл басталды. Сарагоса бекінісінің дизайны ескірген және оқ-дәрі мен жабдықтармен нашар қамтамасыз етілген, ал қорғаныс аз ғана уақытқа төзіп тұрды. Бірақ осы сәтте нағыз қарсылық басталды. Бір апталық көше шайқасы шабуылдаушыларды қаланың жартысына ие етті, бірақ Палафокстың інісі Луис Ребольдо де Палафокс и Мелчи, Лазанның 1-ші маркизі 3000 әскермен қалаға кіруге сәттілік танытты. Палафокстың және халықты басқарған қатал және бейсабыр демагогтардың шақыруларымен ынталандырылған тұрғындар Сарагосаның қалған аудандарын дюйм-дюйммен қорғауға және қажет болған жағдайда Ебро арғы жағындағы қалашыққа шегініп, көпірді қиратуға бейімділік танытты. Тоғыз күнге созылған күрес нәтижесінде француздар 61 күндік қоршаудан кейін (14 тамыз) кері шегінді.
He was born in Zaragoza, Aragon, into an old Aragonese family. Palafox was born to Juan Felipe Rebolledo de Palafox and doña Paula Melzi d'Eril and educated at the St. Thomas Aquinas College of the Pious Schools of Zaragoza. Brought up at the Spanish court, he entered the guards at an early age, and in 1808 as a sub lieutenant accompanied King Ferdinand VII of Spain to Bayonne; but after vainly attempting, in company with others, to secure Ferdinand's escape, he fled to Spain, and after a short period of retirement placed himself at the head of the patriot movement in Aragon. He was proclaimed by the populace governor of Zaragoza and captain general of Aragon (25 May 1808) at the beginning of the Peninsular War. Despite the want of money and of regular troops, he lost no time in declaring war against the French, who had already overrun the neighboring provinces of Catalonia and Navarre. Soon afterward the attack he had provoked began under French general Charles Lefebvre. Zaragoza as a fortress was both antiquated in design and scantily provided with munitions and supplies, and the defenses resisted but a short time. But it was at that point that the real resistance began. A week's street fighting made the assailants masters of half the town, but Palafox's brother Luis Rebolledo de Palafox y Melci, 1st marqués de Lazán succeeded in forcing a passage into the city with 3,000 troops. Stimulated by the appeals of Palafox and of the fierce and resolute demagogues who ruled the mob, the inhabitants resolved to contest possession of the remaining quarters of Zaragoza inch by inch, and if necessary to retire to the suburb across the Ebro, destroying the bridge. The struggle, which was prolonged for nine days longer, resulted in the withdrawal of the French (14 August), after a siege which had lasted 61 days in all.