Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Т-24 – совет орта танкісі, 1931 жылы салынған. Барлығы 24 данасы ғана жасалды, және ешқайсысы да жауапты шайқастарға қатыспады. Бұл Харьковтағы ХПЗ зауытында шығарылған алғашқы танк болды, кейіннен ол өте сәтті BT сериясы, Т-34 және Т-54 совет танктерінің құрастырылуына жауапкер болды. Т-24 танкісінің жүріс бөлігі Кеңес Одағының алғашқы, арнайы құрылған артиллериялық тракторларында табысты қолданылды. Т-24 танкісінің негізгі қаруы – 45 мм зеңбірек болды. Оның корпусында 7,62 мм DT пулеметі, тағы біреуі мұнарада, ал үшіншісі бас мұнараның үстіндегі қосымша мұнарада орналастырылған. Бұл танк өз заманы үшін жақсы қорғалған, бірақ қозғалтқышы мен берілісінде ақаулар болды.
Soviet medium tank
The T 24 was a Soviet medium tank built in 1931. Only twenty four were built, and none saw combat. This was the first tank produced at the KhPZ factory in Kharkov, which was later responsible for the very successful BT series, T 34 and T 54 Soviet tanks. The T 24's suspension was used successfully in the Soviet Union's first purpose built artillery tractors. The T 24's main armament was a 45 mm gun. It had a ball mount 7.62 mm DT machine gun in the hull, another in the turret, and a third in a secondary turret atop the main turret. The tank was well armoured for its time, but the engine and transmission had problems.
Өндіріс тарихы
1928 жылы Харьковта (КСРО Украинасы), Харьков локомотив зауытында танк жобалау бюросы құрылды. Зауыттың алғашқы танк жобасы Т-12 (немесе Т-12) болды. Бұл T-18 машинасының үлкен нұсқасы, қуаттырақ қозғалтқышы бар (T-18 Renault FT негізінде жасалған). Т-24 танкісінің идеясы өте жақсы болды, 1930 жылдың тамызында Революциялық әскери кеңес (РВС) 1600 Т-24 танкісіне тапсырыс берді, ал сол жылдары әлем бойынша барлығы 900 танк өндірілді. T-24 танкісі T-12 танкісіне жұмсалған инженерлік еңбектерді қайта жаңғырту мақсатымен жасалды. T-24 жобасының тоқтатылуына T-12-нің кемшіліктерін өтеу үшін ескерілмеген факторлар себеп болды, бұл T-24-ті негізгі ақаулармен күреске тығып тастады. Бұл қозғалтқыш пен жүріс бөлігінің, сондай-ақ аспаның механикалық қателіктерін қамтыды. Жиырма бес Т-24 танкісі салынғаннан кейін, жоба тоқтатылды. Бір прототип жасалып, 1930 жылы отыз танк өндірісіне рұқсат берілді, бірақ автомобильдің өнімділігі көңіл көншітпеді, сондықтан одан әрі жетілдіру жұмыстары жүргізілді. Барлығы жиырма бес танк салынды. Соңында, қалған танкілер Қызыл Армияның оқу-жаттығу бөлімдерінде пайдаланылды. Жоба T-24 деп қайта аталды, беріліс және отын жүйесіндегі мәселелер шешілді, сондай-ақ үлкен мұнара жобаланды. Алғашқы сынақтар жүргізілді, олардың нәтижесінде өнімділік қанағаттанарлық деп танылды, бірақ прототиптің қозғалтқышы өртенді, ал мұнараны одан әрі сынау үшін T-12 прототипіне ауыстыру қажет болды. 1931 жылы барлығы жиырма төрт машина салынды. T-24 бастапқыда тек пулеметтермен қаруланды, бірақ келесі жылы 45 мм-лік зеңбіректер орнатылды. T-24 сенімсіз деп танылды және тек оқу және парадтар үшін ғана қолданылды. T-24 танкісі сәтсіз болғанымен, ол ХПЗ-ға алғашқы танк жобалау және өндіріс тәжірибесін сыйлады, ол 1931 жылдан бастап АҚШ-тың Кристи танкісін BT танкі сериясы ретінде өндіруде сәтті қолданылды. T-24 сол кездегі совет танктерінің қатарындағы орнына байланысты өндірістің ортасында тоқтатылды. T-24 орта танктің механикасын енгізу арқылы жеңіл және ауыр танктер арасындағы бос орынды толтыруға арналған еді. T-24 жобалау кезінде кеңес инженерлері мәселені шешудің көптеген жолдарын қарастырды, соның ішінде T-19, T-21 және T-23 танкілері де болды. Бірақ сынақтар кезінде T-24, кеңінен танымал Tank Grotte 1, басқаша TG 1 деп аталатын және ақырында советтер T-22 деп атаған танкпен бәсекелестікке түсті.
A tank design bureau was established at the Kharkov Locomotive Factory (KhPZ) in Kharkov, Soviet Ukraine, in 1928. The first tank project of the factory was the T 12 (or T 1 12). This was a larger version of the T 18, with a more powerful engine (the T 18 was based on the Renault FT). The idea of the T 24 tank was so great, in August 1930, the Revolutionary Military Council (RVS) commissioned a staggering 1,600 T 24 tanks, compared to worldwide production being 900 tanks during these years. The T 24 was commissioned as an effort to recover the engineering that was placed into the T 12 tank. The demise of the T 24 was caused by factors that were overlooked to compensate for the oversight of the T 12, this caused the T 24 to be plagued with faults that were seen as basic. This included mechanical errors within the drive train and the suspension. After twenty five T 24 tanks had been built, the entire project was cancelled. One prototype was built and production of thirty tanks in 1930 was authorized, but automotive performance was so disappointing that it was decided to do further development work. In total, twenty five tanks were built. Eventually, the tanks that remained were used as training tank units of the Red Army. The project was re designated T 24, work was completed fixing problems with the transmission and fuel system, and a larger turret was designed. Initial trials were conducted, during which performance was found satisfactory, although the prototype's engine caught fire, and the turret had to be transferred to a T 12 prototype for further testing. Only a total of twenty four were built during 1931. The T 24s were originally armed only with machine guns, until the 45 mm guns were installed in the following year. The T 24 was found unreliable and was used only for training and parades. Although the T 24 tank was a failure, it gave the KhPZ its initial tank design and production experience, which was applied much more successfully in adopting production of the US Christie tank as the BT tank series, starting in 1931. The T 24 ultimately was cancelled midway through production because of where it stood in the lineup of Soviet tanks that already existed at the time. The T 24 was meant to cover the gap in the existing lineup that consisted of light and heavy tanks by introducing the mechanics of a medium tank. During the design process of the T 24, the Soviets focused on many outlets for a solution to their problem, including the T 19, T 21, and T 23 tanks. While undergoing testing however, the T 24 was competing with the more widely known Tank Grotte 1, otherwise known as the TG 1 and eventually dubbed the T 22 by the Soviets.
Артиллериялық тракторлар
ХПЗ-ның Коминтерн артиллериялық тракторы Т-12 танкысының (1930 жылдан бастап 50 данасы) және кейіннен Т-24 (1935 жылдан 1941 жылға дейін 2000 данасы) шассиіне негізделген, 131 а.к. дизельдік қозғалтқышымен жабдықталған. Бұрынғы танктерден өзгеше, бұл трактор табысты болды және жаппай өндіріске шығарылды. Коминтерн Т-24 танкысының кейбір кемшіліктерін (мысалы, төмен жылдамдық) мұра етті, бірақ дизайнерлер олардың бір бөлігін жойды, ал қалғандары трактор үшін танктерге қарағанда аз маңызды болды. Коминтерн 152 мм гаубица сияқты орташа артиллерияны буксирлеу үшін қолданылды. Ворошиловец ауыр артиллерия тракторы да Т-24 шассиіне негізделген, БТ-7М және Т-34 танктеріндегідей бірдей, бірақ қуаты төмендетілген V-2 модельді дизельдік қозғалтқышты пайдаланған. 1939 жылдан бастап ХПЗ-да 230-ға жуық машина жасалды, ал 1941 жылғы неміс шабуылынан кейін өндіріс 1942 жылдың тамызына дейін Сталинград трактор зауытына көшірілді.
The KhPZ's Komintern artillery tractor was based on the suspension of the T 12 tank (50 built from 1930) and later the T 24 (2,000 built from 1935 to 1941), powered by a 131 hp diesel engine. Unlike its predecessor tanks, the tractor was more successful and was put into mass production. The Komintern inherited several of the T 24's disadvantages (like the slow mobility), but some of them were fixed by designers, others were not as significant for tractor as for a tank. The Komintern was used to tow medium artillery such as the 152 mm gun howitzer. The Voroshilovets heavy artillery tractor was also based on the T 24's suspension, using the same but detuned Model V 2 diesel engine as the BT 7M and T 34 tanks. About 230 were built at KhPZ from 1939, and after the German invasion of 1941 production was shifted to the Stalingrad Tractor Factory until August 1942.
Жобалау процесі
Орташа танк санатындағы ауыр броньды танкты іздеу үшін Кеңес Одағы Харьков локомотив зауытында "Танк конструкциялық бюросы" деп аталған комитет құрды. Комитет Т-18 танкысының үлкен нұсқасының жобаларымен жұмыс бастады, осылайша алғашқы Т-12 танкысы пайда болды. Т-12 танкысы 200 ат күшіне ие қуатты қозғалтқышпен және ірі калибрлі қарулармен жабдықталуы тиіс болды. Алғашында комитет 1930 жылы бюджеттік қаражат есебінен 30 Т-12 танкысын жасады. Т-12 танкысының прототиптері кемшіліктеріне толы конструкция ретінде танылды және жаңа конструкцияны толығымен қайта жасау туралы шешім қабылданды. Соңында жоба Т-24 деп қайта аталды, ол көптеген өзгерістерге ие болды, оның ішінде инженерлік тұрғыдан да күрделенді. Алғашқы өзгерістер беріліс және отын жүйесіндегі мәселелерді шешуге бағытталды, бұл үлкен мұнараны орнатуға мүмкіндік берді. Корпус кеңейтілді, осы арқылы көбірек орын пайда болды, ал мұнаралар сегізбұрышты емес, дөңгелек пішінде жасалды. Т-24 танкысының кейбір бөліктерінде броньдық қорғаныс күшейтілді. 1930 және 1931 жылдар аралығында Т-24 танкысы Т-12 танкысына қарағанда жақсырақ екені анықталды, сондықтан бастапқы 30 танкының орнына 300 танк жасау жоспарланды. Алайда, алғашқы 25 дананы сынау барысында Т-24 танкысының сенімділігіне күмән тудыратын мәселелер қайтадан орын алды. Т-24 танкысы кемшіліктеріне және өндірістің қиындығына байланысты өндірістен алынып тасталды.
Searching for a heavily armored tank in the “medium tank” category, the Soviets established a committee dubbed the “Tank Design Bureau” at the Kharkov Locomotive Factory. The committee started with drafts of a large version of the T 18, this was the original T 12. The T 12 would have a more powerful 200 horsepower engine, and larger guns. The committee initially created 30 T 12s with their budget allocation in 1930. The prototypes of the T 12 was summed up as a flawed design, and it was decided a new design would be drafted all together. Eventually, the project was re designated as the T 24, which sported many changes, including a greater intricacy of the engineering. The initial changes resolved around fixing problems with the transmission and fuel system, which created an opportunity to have a large turret. The hull was widened which provided more space, and the turrets were now rounded, instead of an octagon. The T 24 also provided more armor in certain areas. Between 1930 and 1931, the improvements the T 24 had made upon the T 12 were promising, where 300 more tanks than the initial 30 were planned. However, during testing of the initial 25 produced, problems that questioned the reliability of the T 24 arose once more. The T 24 was removed from production due not only to its flaws, but also the complexity of manufacturing.
Өлшемі
T 24 шассиінің ұзындығы 5,68 метр, ені 2,8 метр, ал биіктігі 3 метрді құрады. Бұл шамамен 5 адамдық экипажға арналған болды. Американың Екінші дүниежүзілік соғыстағы танктерімен салыстырғанда, T 24 M4 Sherman танкымен дерлік бірдей өлшемде болды, бірақ атақты американдық M18 Hellcat танкысынан ірілеу келді.
The T 24 had a chassis that was 5.68 meters long, 2.8 meters wide, and 3 meters tall. This allowed for a crew size of around 5. Compared to American WWII tanks of the time, the T 24 shares almost exactly the same dimensions as the M4 Sherman tank, while being larger in than the infamous American M18 Hellcat.
Қозғалтқыш
Т-24 танкысы бір M 6 8 цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған. Қозғалтқыш бензинмен жұмыс істеп, 250-300 ат күшіне дейін қуат беретін. Осы қозғалтқыштың құрылымы танктың сағатына 25 шақырым (сағатына 16 миль) жылдамдыққа желуін қамтамасыз етті. Т-24 танкысы 120 шақырымды (75 миль) жүріп өтуге жететін отын багына ие болды.
The T 24 tank had a single M 6 8 cylinder engine. The engine ran on gasoline and developed between 250 and 300 horsepower. This configuration of the engine allowed the tank to have a max speed of 25 kilometers per hour (16 miles per hour). The T 24 tank sported a fuel tank large enough to go 120 kilometers (75 miles).
Қару-жарақ
Т-24 танкiсiнiң басты мұнарасында бiр 45 мм Model 32 зеңбiрегi болды. Т-24 үш 7,62 мм DT пулеметiмен жабдықталған, олар басты мұнарадағы коаксиалды орнатудың маңында, алдыңғы сол жақ бұрышында нысана алу мүмкүндiгiн арттыру үшiн және соңында басты мұнараның үстiндегi жеке басқарылатын мұнарада орналастырылған.
The T 24 tank had a single 45 mm Model 32 gun in the main turret. The T 24 also sported 3 7.62mm DT machine guns, placed around the coaxial mounting in the main turret, in the front left bow area to provide flexibility in targeting, and lastly, in an independently operated turret above the main turret.