Гендельдің «Фарамондо» операсы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Гендельдің «Фарамондо» операсы, HWV 39 – Джордж Фридерик Гендельдің Апостоло Зеноның «Фарамондо» либреттосына итальян тіліндегі, үш актілі операсы. Сюжеті шамамен 420 жылғы франктер патшасы Фарамонд туралы аңызға және Францияның алғашқы тарихына негізделген. Операның тұңғыш қойылымы 1738 жылдың 3 қаңтарында Лондондағы Король театрында болды.

Аспаптар

Бұл музыкада траверсо флейтасы, екі гобой, екі барокко мүйізі, скрипкалар тобы, бассо континуо (виолончель, лютня, клавесин) қажет.

2-ші акті

Күтпеген кездесу болады – бір кезде кембрийлердің қатал жауы болған Гернандо, Фарамондоны құлатуға ортақ ниеттің негізінде патша Густавоға одақ құруды ұсынады. Гернандо Густаводан уәде алады: егер ол Густавоға Фарамондоның басын әкелсе, Густаво оған қызы Розимонданы әйелдікке береді. Розимонда, әлі де Фарамондоны сүйсе де, сезімдерін жасырып, оны өзісіз кетіруге тырысады, және бұл Фарамондоны соншалықты мұңайтады, ол Густавоның сарбаздары оны алып кеткенде тіпті қарсылық та көрсетпейді. Розимонданың араласуы оның өлімінен сақтайды, бірақ ол түрмеге қамалады; кем дегенде, Розимонда мен Клотильданың жалбарынуы арқасында Адольфо босатылады. Розимонда енді Фарамондоның қауіпсіздігі үшін қатты уайымдап, махаббатын жасыра алмайды және оны өзі босатып, онымен бірге қашуды жоспарлайды.

3-ші акт

Густаво өзін барлық жағынан сатқындыққа ұшыраған сезінеді. Розимонда Фарамондоны босатқан, ал оның ұлы Адольфо әлі де Фарамондоның қарындасына бейімділігін тастамайды. Бірақ Розимонда қауіпсіздіктен алыс, себебі ол әлі де Гернандоның сүйіктісі. Гернандо король Густавоның лейтенантымен (аты Теобальдо) бірігіп, Теобальдоны Розимонданы оған қастықтап әкелуге көндіреді. Теобальдоның жоспарлары осымен шектелмейді, ол өз адамымен бірге Густавоны тұтқынға алуға тырысады. Осы оқиғалардың күрт өзгеруін Фарамондо тоқтатады (ол барлық жоспарды естіп, сүйікті Розимондасын құтқару үшін адамын жіберіп, төңкеріс әрекетін жеке тоқтатады). Густаво белгісіз құтқарушысын құшақтайды (оның қаруы бетін жасырады), және оның өзі мен қызын кім құтқарғанын түсінгенде, берген анты орындалуы керек екеніне қатты өкінеді. Ол әлі де Фарамондоның ұлы Свеноны өлтіргені үшін қандық кек алу үшін Фарамондоны құрбан етуі керек. Густаво кешірген Теобальдоны патша үшін Сармазияға соғысуға жібереді. Фарамондоның адамы құтқарып алмағанда, тағдыры ауыр болар еді, Розимонда опасыз Гернандоның тұтқынға алынғаны туралы жаңалықпен әкесінің сарайына оралады. Бірақ ол әкесінің Фарамондоны қанды ант беру үшін құрбандыққа дайындап алып бара жатқанын көруге үлгереді. Фарамондоға қауіп төнеді – бір қару соққысы, ол өліп қалады, бірақ Теобальдодан келген хабаршы алып келген жаңалық болмаса. Хатта Теобальдо (Сармазияда алған көптеген жараларынан өліп жатыр) Густавоға бірден қарсы шықпағанын, бірақ Густавоны лауазымынан ығыстыруды ұзақ уақыттан бері жоспарлап келгенін мойындайды. Ол патшаның ұлы туғанда балаларды ауыстырған; яғни, Свено патшаның емес, Теобальдоның ұлы еді. Бұл ақиқатқа барлық қатысушылардың санасына бірте-бірте сіңіп, Свено Густавоның ұлы болмағандықтан, Густавоның Фарамондоны өлтіру қажеті жоқ екенін түсінеді. Барлығы зор қуанышпен аяқталады; Густаво мен Фарамондо дос деп жариялайды, Гернандо босатылып, асыл Фарамондода жоғалтқан одақтасын кеш түсінеді, Клотильда мен Адольфо бірігеді, сондай-ақ Розимонда мен Фарамондо да бірігеді.

Gustavo finds himself betrayed on all sides – Rosimonda has released Faramondo, and his son Adolfo is still stubbornly in love with Faramondo's sister. But Rosimonda is not out of danger, for she is still the love object of Gernando. Gernando has actually joined forces with a lieutenant of King Gustavo (by name, Teobaldo), persuading Teobaldo to abduct Rosimonda for him. Teobaldo's plans do not stop at this, but he and his men attempt a coup to take Gustavo himself hostage. This sudden turn of events is stopped by Faramondo (who had overheard the entire plot, sent his men to rescue his beloved Rosimonda, and personally stopped the coup attempt). Gustavo embraces his unknown rescuer (whose armour hides his face), and when he realises who had saved him and his daughter, bitterly regrets that his oath MUST be carried out He must still sacrifice Faramondo in blood vengeance because of Faramondo's slaying of his son Sveno. Teobaldo, forgiven by Gustavo, is sent off to fight for the king in Sarmazia. Rosimonda, whose fate might have been dire but for her successful rescue by Faramondo's men, returns to her father's court, with news that the treacherous Gernando has been captured. But she is in time only to see her father lead Faramondo to the altar in preparation for the blood oath sacrifice. Disaster lies upon Faramondo – one stroke of the weapon, and he will lie dead but for the sudden news brought by a messenger direct from Teobaldo. In the letter, Teobaldo (who lies dying of many wounds incurred in Sarmazia) admits that he had not turned suddenly against Gustavo, but rather that his desire to oust Gustavo of his position had been long in the planning. He had in fact switched infants when the king's son was born; in other words, Sveno was NOT the king's son but Teobaldo's. It slowly sinks in to all present that, since Sveno was not Gustavo's son, Gustavo does not need to kill Faramondo. All ends happily with general rejoicing; Gustavo and Faramondo cry friends, Gernando is released and realises only too late what an ally he had lost in the noble Faramondo, Clotilde and Adolfo are united, and so too are Rosimonda and Faramondo.

Жазбалар

1996: Джулианн Бэрд, Дрю Минтер, Д'Анна Фортунато, Дженнифер Лейн, Мэри Эллен Каллахан, Питер Кастальди; Брюер камералық оркестрі; Эдвард Брюер (клавесин); Рудольф Палмер (дирижер). Аудио CD: Vox Classics 3 7536 ("Әлемдік тұңғыш жазба"). Brilliant 99777 21/23 нөмірімен қайта шығарылды.
2007: I Barocchisti; Макс Эммануэль Ценчич, Филипп Яруски, Фулвио Беттини, Ин Сонг Сим, Терри Вей, Ксавье Сабата, Марина Де Лисо, Софи Картхаузер, Дюилио Галфетти; Диего Фасолис (дирижер). Аудио CD: Virgin 2166112.