Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысы шайқасы Уолдек Пирмонт.
| командир1 = Полковник Бернардо де Гальвес
| командир2 = Лейтенант-полковник Александр Диксон
| күш1 = 398 әскер 400 ополчение
| күш2 = 400 әскер 150 ополчение
| қазалар1 = 9 өлтірілді 39 жараланған
| қазалар2 = 34 өлтірілді 4 өлтірілді 2 жараланған 375 тұтқынға алынды 30 тұтқындықта жарақаттан қайтыс болды. 21 шілдеде осы туралы хабар алған Испан Луизианасының колониялық губернаторы Бернардо де Гальвес полковник Батыс Флориданы алу үшін шабуылдық операцияларды жоспарлауды дереу бастады.
the American Civil War battle
Waldeck Pyrmont
| commander1 = Col. Bernardo de Gálvez
| commander2 = Lieut. Col. Alexander Dickson
| strength1 = 398 regulars400 militia
| strength2 = 400 regulars150 militia
| casualties1 = 9 killed39 wounded
| casualties2 = 34 dead4 killed2 wounded375 captured30 died of wounds in captivity When Colonel Bernardo de Gálvez, the colonial Governor of Spanish Louisiana received word of this on July 21, he immediately began to plan offensive operations to take West Florida.
Форт-Бьют
27 тамызда Гальвес Форт-Бютке қарай жолға шықты, құрамында 520 қатардағы әскер, олардың үштен екісі жақында ғана қабылдағандар, 60 милициялық, 80 бос қара және мулаттар, сондай-ақ Оливер Поллок жетекшілігіндегі он америкалық еріктілер болды. Олар өзен бойымен марш жасағанда, күш тағы 600 адамға көбейді, оның ішінде үндістер мен акадиялықтар да бар еді. Күш ең көп болғанда 1400-ден асып түсті, бірақ фортқа жеткенге дейін марш қиындықтарынан жүздей адам азайды. 7 қыркүйекте таңертең бұл күш француз-үнді соғысының ескірген нысаны – Форт-Бютке шабуыл жасады, оны аз ғана әскер қорғап тұрды. Бір неміс қаза тапқан қысқаша шайқастан кейін гарнизон бағынды. Бірнеше күн демалыстан кейін Гальвес Форт-Бюттен 24 шақырым қашықтықтағы Батон-Ружға қарай жылды.
On August 27, Gálvez set out by land toward Fort Bute, leading a force that consisted of 520 regulars, of whom about two thirds were recent recruits, 60 militiamen, 80 free blacks and mulattoes, and ten American volunteers headed by Oliver Pollock. As they marched upriver, the force grew by another 600 men, including Indians and Acadians. At its peak, the force numbered over 1,400, but this number was reduced due to the hardships of the march by several hundred before they reached the fort. At dawn on September 7, this force attacked Fort Bute, a decaying relic of the French and Indian War that was defended by a small force. After a brief skirmish in which one German was killed, the garrison surrendered. After several days' rest, Gálvez advanced on Baton Rouge, only 15 mile (24 km) from Fort Bute.
Британдық қорғаныс
Диксон бірнеше апта бұрын 1766 жылы салынған және қираған Бьют фортының қорғанысқа жарамсыз екеніне шешім қабылдады және әскерлерінің көп бөлігін Батон-Ружға шоғырландырды. 1779 жылдың шілде айынан бастап ол Нью-Ричмонд фортын салуға кірісті.
Dickson had decided weeks earlier that Fort Bute, built in 1766 and in ruins, was not defensible, and had placed most of his troops at Baton Rouge. Beginning in July 1779, he directed the construction of Fort New Richmond.
Шайқас
Гальвес алдымен өзен бойымен жоғарыраққа адамдар тобын жіберіп, Батон-Руж бен өзен бойындағы британдық бекіністер арасындағы байланысты үзіп жіберді. Форттың алдында ол өз артиллериясын тікелей жеткізе алмады, сондықтан Гальвес орманды аймақ арқылы солтүстікке шабуылдық қимыл жасауға бұйрық берді, орманда дүрлік тудыру үшін нашар даярланған ополченнясының отрядын жіберді. Британдықтар бұрылып, оларға көптеген оқтарды атып, бірақ тығыз жапырақтардың қорғауында болған испандықтар кейбір шығынға ұшырады. Бұл шабуыл ақырында тойтарылды. Осы уақытта Гальвес форттың мылтық ату қашықтығында қоршау траншеяларын қазып, қауіпсіз оқ ату орларын жасады. Ол 21 қыркүйекте фортқа оқ атып, артиллериялық құралдарын орналастырды. Сондай-ақ ол өз ополчення отрядтарын таратып, Батон-Ружде үлкен гарнизон қалдырып, 50 шамасындағы адаммен Нью-Орлеанға қайтып келді.
Gálvez first sent a detachment of men further up the river to break communications between Baton Rouge and British sites further upriver. Before the fort he was unable to directly advance his own artillery, so Gálvez ordered a feint to the north through a wooded area, sending a detachment of his poorly trained militia to create disturbances in the forest. The British turned and unleashed massed volleys at this body, but the Spanish forces, shielded by substantial foliage, suffered some casualties. This attack was eventually driven off. While this went on, Gálvez dug siege trenches and established secure gunpits within musket range of the fort. He placed his artillery pieces there, opening fire on the fort on September 21. He also dismissed his own militia companies, left a sizable garrison at Baton Rouge, and returned to New Orleans with about 50 men.
Салдары
Диксонның Панмур бекінісін тапсырғаны туралы хабарланғаннан кейін, оның командирі ашуға ішін тыйып тұра алмады, Диксонның Панмурды жақсырақ шарттармен тапсырғандығына сенді. Жергілікті бейбіт сот судьясы Исаак Джонсон былай деп жазды: "Губернатор Гальвес пен полковник Диксон арасындағы шайқаста испандықтар бір ғана адамды жоғалтты, ал кейбіреулер тіпті біреуді де жоғалтпады, ал ағылшындар жиырма бес адамнан айрылды, ал қолбасшы өз шай үстеліне басын соғып жарақат алды". Батон-Руж жеңісі Миссисипи өзенін британдық әскерлерден толығымен тазартты және өзеннің төменгі ағысы Испанияның бекем бақылауына көшті. Гальвестің жеңісінен кейін бірнеше күн өткен соң, американдық және испандық каперлер Поншартрейн көлінде бірнеше британдық жабдықтау кемелерін басып алды, оның ішінде 54 Валдекер сарбазы мен оннан он екіге дейін теңізшісі бар кеме 14 Луизианалықтың құрамындағы қайықпен ұсталды. Гальвес сәтті науқаны үшін бригадир-генерал шеніне көтерілді, ал оның ерліктері Джулиен Пойдрастың өлеңдерінде мәңгілікке сақталды. Ол бірден Батыс Флоридадағы қалған британдық бекіністерге қарсы экспедицияны жоспарлай бастады, ол 1781 жылы Батыс Флориданың астанасы Пенсаколаны басып алумен аяқталды. Батон-Руж соғыстың соңына дейін испандықтардың қолында қалды, ал Ұлыбритания 1783 жылғы Париж шартында Батыс және Шығыс Флориданы Испанияға өткізді. Ол 1821 жылға дейін американдық территория болған жоқ.
When informed that Dickson had surrendered Fort Panmure, its commander was irate, believing Dickson had surrendered Panmure to get better terms of surrender. Isaac Johnson, a local justice of the peace, wrote that "In the mighty battle between Governor Gálvez and Colonel Dickson, the Spaniards only lost one man and some say not one, the English lost twenty five and the commanding officer wounded his head on his tea table". The victory at Baton Rouge cleared the Mississippi River entirely of British forces and put the lower reaches of the river firmly under Spanish control. Within a few days of Gálvez' victory, American and Spanish privateers captured several British supply ships on Lake Pontchartrain, including the remarkable capture of one ship carrying 54 Waldecker troops and ten to twelve sailors by a sloop crewed by 14 native Louisianans. Gálvez was promoted to brigadier general for his successful campaign, and his exploits were immortalized in the poetry of Julien Poydras. He immediately began planning an expedition against Mobile and Pensacola, the remaining British strongholds in West Florida, which would culminate in the capture of Pensacola, the West Florida capital, in 1781. Baton Rouge remained in Spanish hands for the rest of the war, and Britain ceded both West and East Florida to Spain in the 1783 Treaty of Paris. It would not become American territory until 1821.