Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ежелгі Римде аподитерий (ἀποδυτήριον, «киім ауыстыру бөлмесі») – қоғамдық моншалардың негізгі кіреберісі, үлкен киім ауыстыру бөлмесі болатын. Бөлмеде азаматтар киімдерін және басқа да мүліктерін сақтауға арналған жеке орындықтар немесе сөрелер орналасқан. Жеке меншік құлдары немесе моншада жалданып алынған адам (капсарий деп аталған) азаматтар моншада демалып жатқанда мүліктеріне қараушы еді. Сол кездегі римдік оқулықта, аподитерийде құлын қалдырып, моншаға кірген жас римдік оқушының сөзі келтірілген: «Ұрылар үшін ұйықтама» (ne addormias propter fures, CGL 3.651.10). Бай адамдар тіпті бірнеше құлды әкеліп, моншада оларды көрсету арқылы жоғары әлеуметтік статусын танытушы еді. Бай бостандыққа шыққан ерлер мен әйелдер үшін құлдар моншаға қажетті заттарды алып жүретін: жаттығу және моншаға арналған киімдер, сандалдар, зығыр сүлгілер және майлар, парфюмерия, шүберектер мен стригильдерден (денеден май, тер және кірді сыпыруға арналған иілген металл құралдар) тұратын гигиена жиынтығы. Егер ұрлық орын алса, адам римдік құдайлардың біріне жазалау үшін шақыруға құқылы еді. Құдайларға жаза сұрап, жаман ниетті адамға қарғыс жазылған тақталар арналып, олар бұлаққа шалынатын. Мұндай қарғыс тақталардың көптеген түрлері Англиядағы Бат қаласындағы бұлақта табылған. Олардың бірінде былай деп жазылған: «Солинус қасиетті Сулис Минерваға. Мен сенің құдайлық қасиеттерің мен мәртебеңе моншаға арналған тоға мен плащымды сыйлаймын. Маған зиян келтірген еркек немесе әйел, құл немесе бостандыққа шыққан адамға ұйқы мен денсаулықты берме, олар өздерін ашып, сенің ғибадатханаңа мүлік әкелмесе!»
In ancient Rome, the apodyterium (from ἀποδυτήριον, "undressing room") was the primary entry in the public baths, composed of a large changing room with cubicles or shelves where citizens could store clothing and other belongings while bathing. Privately owned slaves, or one hired at the baths (called a capsarius), would look after belongings while citizens enjoyed the pleasures of the baths. A contemporary Roman schoolbook quotes a wealthy young Roman schoolboy who entered the baths, leaving his slave behind in the apodyterium: "Do not fall asleep, on account of the thieves" (ne addormias propter fures, CGL 3.651.10). A wealthy person might even bring more than one slave along, as parading one's slaves at the baths was a way to show one's elevated social status. For wealthy free men and women, slaves carried the bathing paraphernalia: exercise and bathing garments, sandals, linen towels, and a toilet kit that consisted of anointing oils, perfume, a sponge, and strigils (curved metal instruments used to scrape oil, sweat, and dirt from the body). In case of theft, one could respond by appealing to one of the Roman gods for retribution. A curse on the wrongdoer was written on tablets and offered up to the gods, who were asked to intervene. Many of these curse tablets were found at the spring at Bath, England. One of them reads: "Solinus to the Goddess Sulis Minerva. I give to your divinity and majesty [my] bathing tunic and cloak. Do not allow sleep or health to him who has done me wrong, whether man or woman, whether slave or free, unless he reveals himself and brings goods to your temple."