Гватемалалық Христиан Демократиясы: Тарихы мен Саяси Өмірі
Guatemalan Christian Democracy
Гватемалалық Христиан Демократиясы партиясы (DCG) – 1955-те құрылған, антикоммунистік, реформаторлық бағыттағы саяси күш. Тарихы, көшбасшылары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гватемалалық христиан демократиясы (Lang es, DCG) – Гватемаладағы саяси партия. Ол орталық, реформалық және коммунизмге қарсы партия болып, Христиан демократтары халықаралық ұйымының мүшесі болды.
Guatemalan Christian Democracy (Lang es, DCG) was a political party in Guatemala. A moderate, reformist and anti Communist party, it was a member of Christian Democrat International.
Тарих
Партия 1955 жылғы 24 тамызда католик бизнесмендер тобы құрды. Бастапқыда оңшыл партия болғанмен, жас көшбасшылар пайда болған сайын, ол біртіндеп солға қарай бет бұрды. Ол екінші орынға ие болды, бірақ Конгрестегі шешуші дауыспен жеңіліске ұшырады. Конгресс сайлауында DCG Антикоммунистік бірігу партиясы мен Республикалық партиямен одақтасып, 66 орынның 20-сын жеңіп алды. Келесі жылы өткен аралық сайлаудан кейін DCG 66 орынның 11-ін иеленді. Алайда, 1961 жылғы сайлауда ол төрт орынға дейін азайды. 1963 жылғы төңкерістен кейін DCG 1970 жылға дейін сайлауға қатыспады. 1960 жылдары партия радикалданды, бірақ орталық саяси бағытын сақтап қалды. Радикалданған сайын, ол оңшыл терроризмнің нысанасына айналды және қалалық зорлық-зомбылық кезеңдерінде үкімет тарапынан айыпкер етіп көрсетілді. 1993 жылғы конституциялық дағдарыстан кейін 1994 жылы мерзімінен бұрын парламент сайлауы өтті, онда DCG 80 орынның 13-ін жеңіп алды. Келесі жылы өткен жалпы сайлауда ол үш орынға дейін азайды, бірақ президенттік үміткер Фернандо Андраде Диас Дуран 13% дауыспен үшінші орынды иеленді. Партия 1999 жылғы сайлауда президенттікке үміткерін ұсынбады және Конгресте тек екі орынға қол жеткізді. 2003 жылғы сайлауда партия Конгресстегі өкілдігін жоғалтты, ал президенттікке үміткері Жакобо Арбенс Вильянова дауыс берушілердің барлығының 1,6%-ын ғана алды. DCG 2007 жылғы сайлауда бір де орын жеңіп алмады, президенттікке үміткер Винисио Серезо Бландон дауыс берушілердің барлығының 0,5%-ын ғана алды. Халықтың 5%-ынан кем дауыс жинағандықтан және Конгресте бір орынға да ие бола алмағандықтан, DCG партия тіркеуін жоғалтты.
The party was established on 24 August 1955 by a group of Catholic businessmen. Although initially a right wing party, it gradually turned leftwards as younger leaders emerged. he finished second, losing the deciding vote in Congress. In the Congressional elections the DCG ran in alliance with the Party of Anticommunist Unification and Republican Party, together winning 20 of the 66 seats. Following the partial elections the following year, the DCG held 11 of the 66 seats. However, it was reduced to four seats in the 1961 elections. Following the 1963 coup, the DCG did not contest elections again until 1970. During the 1960s it became more radical, although it remained a centrist party. As a result of its growing radicalism, it became a target for right wing terrorism and a scapegoat for the government during periods of urban violence. Following the 1993 constitutional crisis, early parliamentary elections were held in 1994, in which the DCG won 13 of the 80 seats. In the general elections the following year it was reduced to only three seats, although presidential candidate Fernando Andrade Díaz Duran finished third with 13% of the vote. The party did not have a presidential candidate in the 1999 elections and won only two seats in Congress. The 2003 elections saw the party lose Congressional representation, whilst its presidential candidate Jacobo Arbenz Villanova received only 1.6% of the vote. The DCG also failed to win a seat in the 2007 elections, with presidential candidate Vinicio Cerezo Blandón receiving only 0.5% of the vote. Having failed to secure the minimum of 5% of the popular vote or one seat in Congress, the DCG forfeited its registration as a party.