Кіріспе

Сүтқоректілер түрі

Росс түлені (Ommatophoca rossii) – нағыз түлендер (Phocidae тұқымдасы) тобына жататын, ареалы Антарктиданың мұз жамылғысымен ғана шектелген. Бұл Ommatophoca туысының жалғыз түрі. Алғаш рет 1841 жылы Росс экспедициясы барысында сипатталған, ол Антарктида түлендерінің ең кішкентай, ең сирек кездесетін және ең аз зерттелген түрі болып табылады. Оның ерекше белгілеріне пропорциядан тыс үлкен көздері (содан барып ғылыми атауы "оммато" – "көз", ал "фока" – "түлен" деген мағынаны білдіреді) және күрделі, дірілдейтін, сиренаға ұқсас дыбыстар жатады. Росс түлендері брахицефалды, себебі олардың қысқа және кең тұмсығы бар, сондай-ақ басқа түлендерге қарағанда жүні қысқарақ.

Таксономия және эволюция

Росс түленінің қазіргі кезде тіршілік ететін үш басқа антарктикалық түленмен ортақ ата-тегі бар, олар лободонтин түлендері деп аталады. Басқа түрлер – краб жейтін түлен (Lobodon carcinophaga), леопард түлен (Hydrurga leptonyx) және Ведделл түлені (Leptonychotes weddelli). Бұл түрлердің барлығы Лободонтини тайпасына жатады және тістерінің ерекшеліктерін бөліседі, соның ішінде су қабатынан ұсақ жемді сүзуге көмектесетін дөңгелектер мен тілімдер бар. Лободонтини тайпасының ата-тегі, шамамен, Миоценнің соңы мен Плиоценнің басында Мирунга (піл түлендері) кладынан бөлініп, оңтүстікке қарай жылжу арқылы Антарктида айналасында салыстырмалы оқшаулықта жылдам түрленген.

Сипаттама

Росс түлендерінің ұзындығы шамамен 1,5-2 метрге жетеді, ал салмағы 130-220 кг. Аналықтары одан сәл ірілеу болады. Балалары туғанда шамамен 1 метр ұзын және 16 кг салмақты болады. Түсі арқа жағынан қара қоңыр, ал құрсағы күміс ақ түсті. Антарктида қысының басталуымен түсі біртіндеп ашық қоңырға дейін өзгереді. Жақыннан қарағанда Росс түленің диаметрі 7 см-ге дейін жететін үлкен көздерінен оңай тануға болады. Олардың тұмсықтары да қысқа болады. Росс түлендері мұздың үстінде де, су астында да ұзақ қашықтыққа естілетін әртүрлі күрделі сыңғырлау және сиренаға ұқсас дыбыстар шығара алады. Су астындағы сирена дыбысы бір-бірімен байланыспаған, бірақ бірдей ырғақпен қайталанитын екі гармониялық тоннан тұруы мүмкін. Ерекшелігі, олардың дыбыстарын мұзда немесе суда ауыз жабық күйде шығарады, ауа шығармайды. Бұл дыбыстардың мақсаты әлі белгісіз, бірақ олардың ерекшелігі мен ұзақ естілу қашықтығы басқа түлендермен кездесуге немесе олардан қашуға көмектеседі деп саналады. Сондықтан, олардың санының өзгеруі туралы біліміміз өте аз. Генетикалық зерттеулер бұл түрде соңғы кездегі тұрақты генетикалық тарылуды көрсетпеді, яғни популяция соңғы уақытта айтарлықтай азаймаған болуы мүмкін. Адамдармен байланысы шектеулі. Олар тарихи түрде Антарктика экспедициялары мен ғылыми жинақтар үшін жиналған. Олардың таралған аймағы коммерциялық балық аулау аймақтарымен көп жағдайда сәйкес келмейді.

Тамақтандыру және репродуктивті мінез-құлық

Росс түлендері негізінен кальмар мен балықтармен, әсіресе Антарктика күміс балығымен, пелагикалық аймақта қоректенеді. Росс түлендерін қасқырлар (Orcinus orca) және леопард түлендері, олардың Антарктикадағы ортақ мекеніне ие ірі жыртқыштар, аулайды деп болжанады, бірақ осы жыртқыштық фактілері құжатталмаған. Росс түлендерінің құрлыққа шығу әрекеттері маусымға қарай өзгереді, кейбір айларда (қыркүйек, қазан, ақпан және желтоқсан) түскі кезде құрлыққа шығуға бейімділік байқалады. Сонымен қатар, көбейту маусымында мұзға кірген ана түлендер 5-7 күнге созылатын үздіксіз құрлыққа шығуға түседі. Бұл кезеңдер кейде 1-3 сағатқа созылатын қысқа суға енулермен үзіледі, бұл капиталдық және факультативтік кіріс стратегиялары арасындағы ауысу мүмкіндігін көрсетеді. Әйелдер қараша айында мұзда бала туады. Балалар 4 апта емшек сүтімен қоректенеді, содан кейін сүтінен айырылады. Жұптасу бала сүтінен айырылғаннан кейін су астында жүзеді деп есептеледі, бірақ оны ешқашан байқамаған. Росс түлендері шамамен үш жасқа келгенде жыныстық жағынан жетіледі және жабайы табиғатта шамамен 20 жыл өмір сүреді деп саналады.