Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық балықшы және құтқарушы Энн Харви (1811–1860) – Ньюфаундлендтегі шағын балықшылар ауданына жақын жерде дүниеге келген балықшы және құтқарушы. Харви "Ньюфаундлендтің Грейс Дарлингі" деп аталады. Ол 17 жасында әкесі, кіші інісі және олардың Ньюфаундленд итімен бірге 1828 жылдың 12-15 шілдесі аралығында "Despatch" бригінен құлап кеткен 163 адамды құтқаруымен танымал. "Despatch" бригі мамыр айының соңында Дерриден Квебек қаласына 200-ге жуық ирланд иммигрантын (және 11 экипаж мүшесін) апап кеткен, бірақ 10 шілдеде болған қатты дауыл бригін Иль-о-Мортс жанындағы жартастарға шағылыстырды.
Canadian fisher and rescuer
Ann Harvey (1811–1860) was a fisher and rescuer born near the small fishing community of Isle aux Morts, Newfoundland. Harvey, called the "Grace Darling of Newfoundland", is known for her bravery at the age of seventeen for rescuing, along with her father, younger brother and their Newfoundland dog, 163 shipwrecked people from the brig Despatch between July 12–15, 1828. Despatch had departed from Derry in late May, carrying nearly 200 Irish immigrants (and 11 crew members) bound for Quebec City, but on July 10, a fierce storm wrecked the brig on the rocks near Isle aux Morts.
Өмір
Харвилер бір-екі басқа отбасымен бірге Окс Морт аралының жанындағы кішкентай, шұрайлы, тасты аралда тұрды. Энннің әкесі Джордж Джерсиде туған, әйелімен Ньюфаундлендке көшіп келген, онда олар сегіз бала сүйді, ал Энн олардың үлкені болды. Энн Чарльз Гилламға үйленді және олардың да сегіз баласы болды.
The Harveys lived, along with one or two other families, on a small, bare, rocky island near Isle aux Morts. Ann's father, George, was born in Jersey, and moved to Newfoundland with his wife, where they had eight children, of whom Ann was the eldest. Ann married Charles Gillam and together they had eight children.
Құтқару
Бір шілде айының таңында Энн әкесімен бірге әдеттегідей балық аулап отырғанда, толқынды теңізде бөшке мен сабан төсек жүзіп келе жатқанын көрді. Олар бірден жақын жерде кеме апатқа ұшырағанын түсінді. 12 жасар Томды, Джорджтың үлкен ұлын, және олардың Ньюфаундленд иті, Шашты Адамды шақырып алып, қайығын суға түсірді. Жағада алты адамды тапты, олар кеме апатынан аман қалған еді. Содан кейін олар тағы да аман қалғандарды іздеуге кірісті. Біраз уақыттан кейін "Жұмбақ тасы" деп аталатын кішкентай аралда үлкен топты тапты. Жағалаудан үш шақырым қашықтықтағы осы жартасқа отыз немесе одан да көп адам жеткен, бірақ көптегені шаршап суға батып немесе толқындармен ағызылып қайтыс болды. Олар батып бара жатқан кемеден кесіп алған мачтаның көмегімен осы кішкентай жартасқа жеткен. Джордж қатты толқындардың кесірінен оларға 100 футқа жуық жақындаса алмады. Ол аман қалғандарға арқан байлап жіберу үшін ағаш кесегін лақтырды, ал Джордж итіне оны әкелуге бұйрық берді. Осылайша әрбір адам жартастан құтқарылды. Таста тағы бес адам көз жұмды, ал тағы он адам құтқарылғаннан кейін құрлықта қайтыс болды. Толқындар бүкіл уақыт бойы аяусыз болды, екі нәресте аналарының қолынан шығып кетті. Бірақ жексенбі күні таңертеңнен сейсенбі күні таңертеңге дейін 163 адам құтқарылды. Шағын қауымдастықтағы азық-түлік шектеулі болғандықтан, құтқарылғандарды тамақтандыру қиынға соқты. Ең жақын саудагерлер Джерси және Бретон портында бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан еді. Энн мен оның отбасы аман қалғандарды тамақтандыруға және күтуге бар күштерін сарп еткенімен, болашақ иммигранттарның жағдайы өте қиын еді. Өлі аралда аз ғана үй болғандықтан, Харвилер мен аман қалғандардың кейбірі баспана үшін уақытша шатырлар салған. "Тайн" кемесінің капитаны Грант кеме апаты туралы хабар алғаннан кейін шамамен сегіз күннен кейін келді. Харвилердің үйінде нан, ұн немесе шай қалмағанын, қыстық азықтарының бәрі бітіп кеткенін көрді. Грант Харвилердің азық-түлік қорын толықтырып, аман қалғандарды Галифаксқа алып кетті. Онде Энн мен оның әкесінің батырлығы туралы хабар бүкіл аралға тарады. Үкімет үйінен губернатор Томас Кокрейн отбасының ерлігін мойындау үшін Корольдік гуманистік қоғамға өтініш жасады және арнайы медаль жасалды. Лондонның Ллойд компаниясы Харвилерге сол кездегі үлкен сома – 100 фунт стерлинг сыйлады. Энннің құтқарушы ретіндегі қызметі осымен аяқталған жоқ. Он жылдан кейін, 1838 жылдың 4 қыркүйегінде Ранкин Глазгодан Квебекке бағыт алғанда, Деспачпен бірге сол жерге жақын жерде қағылып қалды. Бұл жолы ол 25 адамның өмірін құтқаруға көмектесті. Біраз уақыт Энн 1838 жылы Нортумберленд жағалауында кемеге ұшыраған теңізшілерді әкесімен бірге құтқарған ағылшын әйелінің есімімен "Ньюфаундлендтің Грейс Дарлингі" деп аталды.
Ann and her father were fishing as usual one early July morning when she sighted a keg and a straw bed floating in the turbulent seas. They immediately realized a ship had been wrecked nearby. They fetched twelve year old Tom, George's oldest son, and their Newfoundland dog, Hairy Man, and launched their punt. On a beach nearby they found six men who had survived the wreck and set out to find more survivors. They found a large group on a tiny island that would be thereafter known as Wreck Rock. This rock, three miles from shore, was barely large enough to hold the remaining survivors of the thirty or more who had died from exhaustion or washed away and drowned. They had gotten to this small rock by means of a mast they had cut away from the sinking vessel. George could get no closer than 100 feet of them due to the heavy seas. He threw a billet of wood to which the survivors attached a rope and George got his dog to swim for it. Each person was taken off the rock in this fashion. Five more people died on the rock and ten more expired on land after their dramatic rescue. The waves remained merciless the entire time; two babies were swept from their mothers' arms. But from Sunday morning to Tuesday morning, 163 people were saved. It was a challenge to feed the rescued, given their large numbers and the limited supplies the tiny community had available. The nearest merchants were many miles away in Jersey Harbour and Harbour Breton. Although Ann and her family did their best to feed and care for the survivors in the intervening days, the would be immigrants were in a pitiful condition. There were few homes on Dead Island, so the Harveys and some of the survivors built lean tos for shelter. When Captain Grant of HMS Tyne arrived about eight days later, after receiving word of the wreck, they found no bread, flour or tea left in the Harvey home, their winter provisions all gone. Grant replenished the food stocks of the Harveys and removed the survivors to Halifax, where news of the heroism of Ann and her father travelled throughout the island. From Government House, Governor Thomas Cochrane applied to the Royal Humane Society for recognition of the family and a special medal was struck. Lloyd's of London, the insurance agents, gave the Harveys the then princely sum of 100 pounds. Ann's days as a rescuer were not over; ten years later on September 4, 1838, Rankin was sailing from Glasgow to Quebec and went aground near the same spot as Despatch. This time, she helped save the lives of twenty five people. For a time, Ann was known as the 'Grace Darling of Newfoundland', after the Englishwoman who, with her father, saved seamen wrecked on the Northumberland coast in 1838.
Өлім және танылу
Энн 1860 жылы Порт-о-Баскиде қайтыс болды. Ол 49 жаста болған. 1987 жылдың 17 шілдесінде Энннің батырлық істерін еске алу үшін «Анн Харви» канадалық жағалау күзеті кемесі қолданысқа енгізілді.
Ann died in Port aux Basques in 1860. She was 49 years old. On July 17, 1987, the Canadian Coast Guard Ship Ann Harvey was commissioned in memory of Ann's heroic deeds.