Гарри Маккой: Австралиялық мотожарысшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австралиялық мотоцикл жарыскері

Гарри Маккой (18 сәуір 1972 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Сидней қаласында туған) – Австралиялық бұрынғы кәсіби мотоцикл жарыскері. Ол 125 см³ және 500 см³ сыйымдылығы бар мотоциклдердегі әлем чемпионаттарында, сондай-ақ Супербайк әлем чемпионатында жеңіс тудырған. Ол өте жылдам бұрылыс стилімен танымал, сондықтан оған "Слайд королі" деген лақап ат қойылған.

Мансап

Маккой Сиднейде дүниеге келді және жасөспірім шағында туған штаты Жаңа Оңтүстік Уэльсте мотоциклдің жылдамдық жолағында жарысты, ол Тодд Уилтшир және Крейг Бойс сияқты гонщиктермен бірге қатысты. Маккой көбінесе Ньюкасл мотодромы сияқты, қазір жабық трассаларда 2-ші дивизион жарыстарында өнер көрсетті. 1990 жылы қарашада NSW Div 2 чемпионатында екінші орын алды. 1992 жылы өзінің алғашқы 125 см³ әлем чемпионатында жарысты, бұл оның алғашқы жол жарысынан кейін төрт ай өткен соң болды. Ол келесі жылы толық маусымға қатысты, бірақ 1993 және 1994 жылдары жарақаттарға байланысты жарыстарды өткізіп алды. 1995 жылы Малайзия Гран-присі мен Австралия Гран-присін жеңіп алды, сондай-ақ 7 үздік үштіктің ішінде және бір поул-позицияны иеленді. 1996 жылы Team Bramich командасына қосылды және 748s Ducati-ге отырды. Бұл Маккой үшін табысты жыл болды, өйткені ол команда директоры Дон Брамичтен табысты команданы басқарудың негіздерін үйренді. 1998 жылы Hardwick Racing Shell Advance Honda командасына қосылып, бірінші рет 500 см³ класта бәсекеге түсу үшін NSR500 машинасымен жарысты. Ол бастаған 9 жарыстың 6-сында ұпай жинады, бірақ білегі сынғаннан кейін маусым ерте аяқталды. 1999 жылдың басында жарыстан шығып, жиһаз жасаумен айналысуды ойлады, бірақ маусым ортасында WCM командасына қосылды және Валенсия Гран-присінде үшінші орын алды, бірақ басқа жердегі ең жақсы нәтижесі жетінші орын болды. 2000 жыл Гарри үшін WCM командасымен сәтті маусым болды, ол жылы Оңтүстік Африка Гран-присінде Уэлкомде күтпеген жеңіспен маусымды ашты. Ол 16'5 дюймдік Michelin шинасын толыққанды жұмыс істеуге қол жеткізген жалғыз гонщик болды, оның бүйірлеме жүру стилі мен шағын дене бітімі оған өте қолайлы болды. Сол жылы Португалия мен Валенсияда тағы екі жеңіске қол жеткізді (оның Валенсиядағы жеңісі 2020 жылы Фабио Куартарароның Хересте жеңіске жеткеніне дейін Honda емес спутниктік мотоцикл үшін соңғы жеңіс болды), бұл 500 см³ чемпионатында бесінші орынға ие болуға көмектесті. 2001 жылы Франция Гран-присінде білегі сынғаннан маусым қиын болды, ал 2002 жылы үлкен жетістікке қол жеткізе алмады, нәтижесінде ол Kawasaki зауыттық командасына қосылды. Бұл өте көңіл көншітпеді; Маккой үш рет қана ұпай жинады, ал ол және командаластары Эндрю Питт пен Алекс Хофман сирек жақсы 15-ке кірді. Ол NCR Ducati командасына қосылып, Филипп аралында жеңіс алып, жалпы есепте 6-шы орынға ие болды. Ол Карл Фогартидің Foggy Petronas командасы үшін жарысты, команда 900 см³ 3 цилиндрлі мотоциклін бәсекеге қабілетті етуге тырысты. 9 раундтан кейін оның ең жақсы нәтижесі 12-орын болды, ол 4 рет Superpole-ге қатысып, 16 үздік орынға жолдама алды. Нәтижелер жақсармады, ал 2006 жылы ол жол жарыстарында емес, Supercross жарыстарында өнер көрсетті. Маккой 2007 жылы Ilmor X3 800 см³ MotoGP прототипі үшін тест жүргізушісі болып жұмыс істеді, 2006 жылғы MotoGP маусымының соңғы екі раундысында жауынгерлік карта ретінде жарысты. Ол 2007 жылы Ilmor үшін жүреді деп күтілді, бірақ Эндрю Питт пен жарақат алған 42 жастағы Джереми МакУильямс оның орнына таңдалды. 2008 жылы Маккой Daytona 675 мотоциклімен Triumph-тің жаңа Supersport әлем чемпионатында өнер көрсетті. Ол механикалық ақаудың салдарынан Лосайлдағы алғашқы жарысты аяқтамады. Филипп аралы жарысында 6-шы орын алды және Валенсия жарысынан бас тартты. Брнодағы үлкен апатта, ол бір кездегі командаласы Эндрю Питттің баяулап келе жатқан мотоцикліне соқтығысып, маусымын аяқтауға қауіп тудырды. 2009 жылы Донингтон трассасында Маккой Triumph үшін тұңғыш рет подиумға шығып, 3-орын алды. Ол 2009 жылғы WSS финалдық раундында Португалиядағы Портимаода тағы бір үшінші орын алды, маусымды жалпы есепте 8-ші орында аяқтады. Бастапқы күтулер бойынша Маккой 2010 жылғы маусымда командада қалады, алайда ол төрт гонщик құрамына кірмеді. Команда оның "өзара келісім бойынша" кеткенін мәлімдеді, бірақ Маккой мұны жоққа шығарды және бұл кету оған жаңалық болды деп мәлімдеді. 2010 жылы Маккой екі жылдық келісім-шартпен FB Corse командасымен MotoGP-ге оралуға дайын болды, бұл оның 18 жылдық бәсекелестік тарихы болды. Алайда команда өзінің үш цилиндрлі 800 см³ жобасын бәсекеге қабілетті етіп шығара алмады және 2010 жылдың 7 маусымында Маккой олардың келісімшарты өзара келісім бойынша тоқтатылғанын жариялады.

McCoy was born in Sydney and in his late teens was a motorcycle speedway rider in his home state of New South Wales, racing alongside such riders as Todd Wiltshire and Craig Boyce. McCoy mostly rode in Division 2 races at tracks like the now closed Newcastle Motordrome. He finished second in the NSW Div 2 championship in November 1990. He raced in his first 125 cc world championship races in 1992, only four months after his first road race of any kind. He entered the full season the year after, though he missed races through injury in both 1993 and 1994. He won the 1995 Malaysian Grand Prix and the Australian Grand Prix as well as 7 other top 3 finishes and one pole position. In 1996 he signed to privateer Team Bramich and rode a 748s Ducati. It was a great year for McCoy as he learnt from team director, Don Bramich, the fundamentals for managing a successful team. In 1998 he joined the Hardwick Racing Shell Advance Honda team to compete in the premier 500 cc class for the first time, riding a NSR500. He scored points in six of the nine races he started before a broken ankle ended his season. He was out of a ride at the start of 1999, and considered returning to cabinet making, but he joined WCM mid season, and finished third at Valencia Grand Prix, though his best result elsewhere was seventh. 2000 was a breakout season for Garry with WCM, as he opened the year with a shock win at the South African Grand Prix at Welkom. He had been the only rider to get the 16'5 inch Michelin tyre working to full effect, with his sideways riding style and slight build ideally suited to it. There were two further wins that year at Portugal and Valencia (his Valencia victory was the most recent win for a non Honda satellite bike until Fabio Quartararo's victory at Jerez in 2020) to help secure a fifth place finish in the 500 championship. 2001 was ruined by a broken wrist sustained at the French Grand Prix, and 2002 was not a huge success either, resulting in him joining Kawasaki's factory team. This was hugely disappointing; McCoy only scored points three times, and he and teammates Andrew Pitt and Alex Hofmann rarely qualified in the top 15. For he joined NCR Ducati in the Superbike World Championship, winning at Philip Island and finishing 6th overall. He raced for Carl Fogarty's Foggy Petronas team in , as the team attempted to make its 900 cc 3 cylinder bike competitive. After 9 rounds his best finish was 12th, and he has qualified for Superpole and a top 16 starting spot 4 times. Results did not improve, and he had no road racing ride for 2006, instead contesting some Supercross. McCoy worked as a test rider for Ilmor's 2007 Ilmor X3 800 cc MotoGP prototype, competing in the final two rounds of the 2006 MotoGP season as a wildcard. He was expected to ride for Ilmor in 2007, but Andrew Pitt and an injured, 42 year old Jeremy McWilliams were chosen instead. In 2008 McCoy joined Triumph's new Supersport World Championship campaign on the Daytona 675 bike. He failed to finish the first race in Losail due to a mechanical failure. He finished 6th in the Philip Island race and retired from the Valencia race. A huge crash at Brno when he struck the slowing bike of one time teammate Andrew Pitt threatened to end his season

In 2009 at the Donington circuit McCoy scored the first podium for Triumph with 3rd place. He was back on the podium with another third at the WSS final round for 2009 in Portimao, Portugal, finishing the season 8th overall. Initial expectations were that McCoy would continue with the team for the 2010 season, however he was not a part of the four rider lineup. The team stated that he had left by 'mutual consent', however McCoy denied this and claimed that the departure was news to him

In 2010 McCoy was set to make his return to MotoGP with the FB Corse Team with a two year deal that would have marked his 18 years in competition. However the team failed to get its three cylinder 800cc project into competitive shape and on 7 June 2010 McCoy announced their contract had been terminated by mutual consent.

Гран-при мотоцикл жарыстары

Барлық статистика MotoGP.com сайты бойынша.