Кіріспе

Құбыр мен табор – бір ойыншының ойнайтын, бір қолмен үш тесігі бар құбырдан, екінші қолмен кішкентай барабаннан тұратын аспаптар жұбы. Табор орындаушының сол қолына немесе мойнына ілінеді, оң қолымен барабанды таяқшамен соғуға, ал сол қолының бас бармағы мен екі саусағымен құбырды ойнауға қолайлы жағдай жасайды. Құбыр ағаштан, металдан немесе пластиктен жасалады және бір жағында екі алдыңғы және бір артқы тесігі бар, тар кеңдігі бар (диаметрі мен ұзындығының қатынасы 1:40) цилиндрлі түтікшеден тұрады. Екінші жағында, сыбызғыда қолданылатын сияқты, фиппель немесе блок орналасқан. Табор құбырлары бүкіл әлемде кеңінен таралған, көптеген құрлықтарда және көптеген елдерде кездеседі. Әр мәдениетте құбырдың өзіндік стилі қалыптасқан, сондықтан ойнау әдісі мен ноталар диапазоны да әртүрлі. Бұл отбасының ең кішкентайы – Пикко құбыры, ал ең үлкені – фуджара. Еуропада осы аспаптың көптеген түрлері бар. Құбыр мен табор жарықтандырылған қолжазбаларда, тас және ағаштан жасалған шіркеулердегі мүсіндемелерде, боялған шыны терезелерде және ерте басылған кітаптарда бейнеленген.

Алғашқы сипаттамалары

Еуропада таяу тарихқа дейін флейталар болғанымен, соңғы мыңжылдықтарда "Солтүстік Африка, Венгрия және Богемия" арқылы Азиядан келгенге дейін Еуропада флейта кездеспеген. Оның суреттері 11 ғасырда қолданыла бастады. Ол билерге (қоғамның барлық топтары үшін), рәсімдерге, шерулерге, халықтық салт-дәстүрлерге және көшедегі ойын-сауыққа пайдаланылды. Англияда ерте орта ғасырға жататын сүйектен жасалған үш тесікті құбырлар табылған. Йорк Минстер, Линкольн және Глостер соборлары, сондай-ақ Тьюксбери аббаттығы сияқты ғимараттарда ортағасырлық таборшылардың суреттері сақталған. Шекспирдің пьесаларында клоундар әрекеттер арасында, көбінесе құбыр мен табордың музыкасымен билейтін. Құбыр мен табор елдің кейбір аймақтарында "уиттл және даб" немесе "уит және даб" (кейде "дабб" деп те жазылады) деп те аталады. Құбыр мен таборда ойнау 20 ғасырға дейін сақталды. Ғасырдың басында ол құрып кетуге жақын болды, бірақ қызығушылық қайта жанданып, ағылшын құбыр және табор дәстүрі Моррис биінде, ерте музыкада және түрлі мәдени шараларда әлі де тірі. 20 ғасырда Generation pennywhistles компаниясы металдан жасалған және пластик мундштуктары бар, қолжетімді ағылшын табор құбырын шығарды. Ағылшын таборы тарихы барысында пішінін өзгертті және қазірде ойыншының қалауынша әртүрлі өлшемдерде және пішіндерде кездеседі. Дәстүрлі түрде ол үстіңгі бетіне орнатылған барабанмен тартылады, бірақ бүгінде кейде онысыз да ойнайды.

Пиреней және Пиреней түбегі

Баск аймағында түрлі жергілікті формаларындағы сыбызғы мен дабыл танымал. Тирула (жоғары тонды флейта) және тисту – бұл дориандық ладқа келтірілген үш тесікті дабыл сыбызғыларының екі баск түрі. Сыбызғы мен дабыл (баск тілінде данболин, португал тілінде флаута тамборилейра немесе флаута пасториль, мирандес тілінде фраита – Португалияның екінші ресми тілі, испан тілінде тамборил) көбінесе Баск еліндегі музыканттар тобымен орындалады. Баск аймағындағы маңыздылығынан бөлек, Иберия түбегінде сыбызғы мен дабыл әртүрлі аймақтық дәстүрлердің маңызды бөлігі болып қала береді. Флейта мен тамборил әдетте Леон және Кастилия аймақтарында (әсіресе Леон мен Саламанкада), Экстремадура мен Андалусияда қолданылады. Флейта немесе гаита және дабыл немесе тамборил Уэльвада мерекелерде, Майо кресттерінде, қылыш билерінде және ромерияларда ойналады; Росио ромериясының (Уэльва, Андалусия) музыкасында осы сыбызғы флейта росиера, гаита росиера немесе кейде пито росиеро (жоғары тонды сыбызғы) деп аталады. Балеар аралдарының фольклорында да сыбызғы мен дабылдың бірге ойналуы кездеседі, бұл Ибица, Форментера және Майорка аралдарының халық музыкасы мен билерінде көрінеді.

Прованс

Прованс аймағында галубет деп аталатын таба табаның бір түрі таралған. Оның гаммасы ағылшын таба табасынан үш перне төмен басталады. Галубетке ерекше терең дыбысты табор – тамбуринмен бірге ойналады. Америка Құрама Штаттарында да ұқсас дәстүр болған, онда панпайпаны тамбуринмен бірге ойнаған.