Кіріспе

Гүлді өсімдіктер туысы

Mespilus, көбінесе медлар деп аталады, Роза тұқымдасына жататын гүлді өсімдіктердің монотиптік туысы болып табылады, және құрамында Оңтүстік-Батыс Азияға тән Mespilus germanica түрі бар. Ол сондай-ақ Балқан аймағының кейбір елдерінде, әсіресе Албания және Болгария аймақтарында өседі. 1990 жылы Солтүстік Америкада ашылған екінші түр – Mespilus canescens – M. germanica мен бір немесе бірнеше долананың буданы екені анықталды, және ол ×Crataemespilus canescens деп аталады.

Өсімдік

Меспил жапырақты, ірі бұталар немесе кішкентай ағаштар түрінде өседі, биіктігі дейін жетеді. Жемісі - матовый қоңыр түсті алма тәрізді жеміс.

Тарих

Mespilus germanica, көрінетіні, тек Оңтүстік-Батыс Азия мен Оңтүстік-Шығыс Еуропаға, яғни Қара теңіз жағалауына және Батыс Жерорта теңізіне, Кіші Азияға, сондай-ақ Кавказ бен Солтүстік Иранға ғана тән. Бірақ оның өсірілу тарихы көне заманға дейін жетеді және жабайы өсімдіктері одан да кеңірек аймақта кездеседі. Оны ежелгі гректер мен римдіктер б.з.б. II ғасырынан бастап өсірген. Орта ғасырларда Батыс Еуропада бұл жеміс өте танымал болған, бірақ қазір ол аймақта бұрынғыдай сұранысқа ие емес.

Қауымдас өсімдіктер

Amygdaloideae тұқымдасының ішінде Mespilus Crataegus, Amelanchier, Peraphyllum және Malacomeles тұқымдастарымен ең жақын туыс. Eriobotrya тұқымдасы бұрын Mespilus тұқымдасына жақын деп есептелген. Локват, Eriobotrya түрлерінің бірі, бұрын Mespilus тұқымдасына жақын деп саналған және кейбір еуропалық елдерде оны әлі де медулар деп атайды, сондай-ақ "жапон медулары" деп те жиі аталады. Көптеген авторлар Mespilus-ті Crataegus-пен бірге бір тұқымға біріктіреді. Осылай біріктіргенде, дұрыс түр атауы Crataegus germanica (L.) Kuntze болады. "Snowy mespilus" деген жалпы атау Amelanchier түрлеріне, әсіресе Amelanchier lamarckii және Amelanchier ovalis түрлеріне қатысты қолданылады.

Жемістер

Mespilus germanica ерекше алмаға ұқсайтын жеміспен ерекшеленеді. Оңтүстік Еуропада медулар жемісі толығымен пісіп, ағаштан тікелей жеуге жарамды, бірақ солтүстік аймақтарда оларды жеу үшін алдымен жұмсарту қажет. Бұл процесте жемістер ағаштан бөлініп, әдетте, ыдыста жұмсақ күйге дейін пісіріледі. Әр жемісте шамамен алтыдай қатайған, бейпішін тұқымдар болады, олардың өнуі үшін стратификациялау қажет. Көптеген сорттары бар және олар Солтүстік Америкадағы көп жылдық және жемістік ландшафт питомниктерінде жиі кездесетін танымал сорттар болып табылады.