Кіріспе

Дифференциалдық геометрияда кватерниондық Кэхлер көптүрлілігі (немесе кватерниондық Кэхлер көптүрлілігі) — Римандық 4n өлшемді көптүрлілік, оның Римандық голономиялық тобы Sp(n)·Sp(1) тобының кіші тобы болып табылады. Мұнда Sp(n) — сол жақтан кватерниондық матрицаға көбейту арқылы туындайтын ортогоналды түрлендірулерден тұратын кіші топ, ал бірлік ұзындығы бар кватерниондар тобы кватерниондық кеңістікте оң жақтан скалярлық көбейту арқылы әрекет етеді. Осы әрекеттерді біріктіру арқылы жасалған Ли тобы абстрактілі түрде изоморфты болады. Жоғарыдағы анықтаманың кең нұсқасы гиперкэхлер көптүрліліктерін де қамтиды, бірақ оларды есепке алмау үшін скалярлық қисықтықтың нөлден өзгеше болуын талап етеді – бұл голономиялық топ толық Sp(n)·Sp(1) тобына тең болған жағдайда автоматты түрде орындалады.

Ерте тарих

Марсель Бергердің 1955 жылғы Риманн голономиялық топтарды жіктеу туралы мақаласы Sp(n)·Sp(1) голономиясы бар симметриялық емес көптүрліліктердің болуы мәселесін алғаш көтерді. 1960 жылдардың ортасында Эдмонд Бонан мен Крайнстің пионерлік жұмысында қызықты нәтижелер дәлелденді, олар тәуелсіз түрде мұндай кез келген көптүрлілік параллель 4-форманы қабылдайтынын көрсетті. Күткен күшті Лефшец теоремасының аналогы 1982 жылы жарияланды:

Бергердің Риманн голономияларын жіктеу контекстінде кватерниондық Кэхлер көптүрліліктері арнайы голономиясы бар, қайталанбайтын, симметриялық емес көптүрліліктердің жалғыз класын құрайды, олар автоматты түрде Эйнштейн, бірақ автоматты түрде Риччи-жазық емес. Егер қарапайым байланысқан көптүрліліктің holonomy in-дегі Эйнштейн тұрақтысы нөл болса, онда holonomy шын мәнінде , ал көптүрлілік гиперкэхлер болып табылады. Бұл жағдай кватерниондық Кэхлер деп айқындағанда holonomy тобы тек қана -ге ғана кірмейтінін, сонымен қатар көптүрліліктің нөлдік емес (тұрақты) скалярлық қисықтығы бар екенін көрсетеді. Осы конвенция бойынша кватерниондық Кэхлер көптүрліліктерін Риччи қисықтығы оң және теріс болатындарына табиғи түрде бөлуге болады.