Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресей генералы Михаил Дмитриевич Горчаков (Михаил Дмитриевич Горчаков, Михаи́л Димитрович Горчаков; 28 қаңтар 1793 [Е.С. 8 ақпан 1793] – 18 мамыр 1861 [Е.С. 30 мамыр 1861], Варшава) – Горчаковтар әулетінен шыққан артиллерия генералы, Қырым соғысының соңғы кезеңдерінде Ресей әскерлеріне қолбасшылық етті, кейін 1856 жылдан өліміне дейін Польша Корольдігінің наместнигі қызметін атқарды. Оның әскери мансабында Ұлы Редан шайқасы сияқты айрықша табыстармен қатар, Черная шайқасы сияқты маңызды сәтсіздіктер де болды.
Russian general
the princely family
Prince Mikhail Dmitrievich Gorchakov (Михаил Дмитриевич Горчаков, Michaił Dymitrowicz Gorczakow; 28 January 1793 [O. S. 8 February 1793] – 18 May 1861 [O. S. 30 May 1861], Warsaw) was a Russian General of the Artillery from the Gorchakov family, who commanded the Russian forces in the latter stages of the Crimean War and later served as a Namestnik of Kingdom of Poland from 1856 until his death. His military career included remarkable successes, such as the Battle of the Great Redan, as well as significant setbacks, such as the Battle of the Chernaya.
Өмір және мансап
Михаил мен оның ағасы Петр Горчаковтар белгілі жазушы князь Дмитрий Петрович Горчаков пен оның әйелі Натали Боборыкинаның балалары болды. Михаил 1807 жылы орыс армиясына Лёб гвардиясының артиллерия батальонының курсанты ретінде қабылданды. 1809 жылы лейтенант шенімен Парсыға қарсы жорыққа қатысты. Наполеон соғыстары кезінде ол Бородино шайқасында (IV дәрежелі Санкт-Владимир орденін алды) және Баутценде (II дәрежелі Санкт-Анна орденін, пруссиялық Pour le Mérite орденін және штаб-капитан шеніне ие болды) көзге түсті. Оның мансабы жылдам дамыды және 1824 жылы генерал-майор болды. Горчаков 1828–1829 жылдардағы орыс-түрік соғысында батылдық көрсетті, 1829 жылғы 29 мамырда Дунайды жүзіп өтіп, біріншілердің қатарында болды. Ол Силистрия мен Шумна қалаларын қоршауға қатысты. 1829 жылғы 6 желтоқсанда генерал-офицер болып тағайындалғаннан кейін, 1831 жылғы 7 ақпанда Горчаков жараланған генерал Иван Сухозанеттің орнын басып, әрекет етуші армияның артиллерия басшысы болды. Кейін Польшадағы жорықта болды және 1831 жылғы 25 ақпанда Олшинка Гроховская шайқасында жарақат алды. Ол Остроленка шайқасында және Варшаваны басып алу кезінде де ерекше көзге түсті. Келесі жылдары ол фельдмаршал Паскевичтің бас штабының бастығы болып қызмет етті. Осы қызметтері үшін генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, көптеген жоғары орыс және шетелдік наградалармен марапатталды. 1846 жылы Варшаваның әскери губернаторы болып тағайындалды. 1849 жылы мажарларға қарсы соғыста орыс артиллериясына басшылық етті, ал 1852 жылы Веллингтон герцогының жерлеу рәсіміне Ресей армиясының өкілі ретінде Лондонға барды. Ол сол кезде Ресей армиясының бас штабының бастығы және патшаның генерал-адъютанты болды. 1853 жылы Ресей Түркияға соғыс жариялағаннан кейін, ол Молдавия мен Валахияны басып алған әскерлердің бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1854 жылы Дунайды кешіп, Силистраны қоршады, бірақ сәуір айында князь Иван Паскевич оны алмастырды, бірақ 8 маусымда Паскевич отставкаға кеткен кезде Горчаков қайтадан қолбасшылыққа келді. Шілдеде Австрияның дипломатиялық қысымы салдарынан Силистраны қоршау тоқтатылды, ал орыс әскерлері Дунайды қайта кешіп, тамыз айында Ресейге қайтып келді. 1855 жылы Горчаков Қырымдағы Ресей әскерлерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды. Горчаковтың Севастопольді қорғауы және қаланың солтүстік бөлігіне соңғы шегінуі, ол Парижде бейбіт келісімге қол қойылғанға дейін жалғасты, шеберлік пен энергиямен жүргізілді. Ұлы Редан шайқасында британдықтарға қарсы жергілікті жеңіске қол жеткізілді. 1856 жылы ол Польша Корольдігінің наместнигі болып тағайындалды. 1861 жылғы 30 мамырда Варшавада қайтыс болды және өзінің тілегі бойынша Севастопольде жерленді.
Mikhail and his brother Pyotr Gorchakov were the children of a notable writer Prince Dmitri Petrovich Gorchakov and his wife Natalie Boborykina. Mikhail entered the Russian army in 1807 as a cadet of the Leub Guard Artillery battalion. In 1809 in the rank of lieutenant he took part in the campaigns against Persia. During the Napoleonic Wars he distinguished himself at Borodino (received the Order of St. Vladimir of 4th degree) and at Bautzen (received the Order of St. Anna of 2nd degree, the Prussian Order Pour le Mérite and the rank of staff captain). His career quickly developed and in 1824 he was a Major General. Gorchakov demonstrated bravery during the Russo Turkish War of 1828–1829, on 29 May 1829 he was one of the first to swim across the Danube. He was present at the sieges of Silistria and Shumna. After being appointed, on 6 December 1829 a general officer, after 7 February 1831 Gorchakov replaced wounded General Ivan Sukhozanet as the head of the artillery of the Acting Army. Later he was present in the campaign in Poland, and was wounded at the Battle of Olszynka Grochowska, on February 25, 1831. He also distinguished himself at the Battle of Ostrołęka and at the taking of Warsaw. During the next years he served under Field Marshal Paskevich as the head of the Staff of the Acting Army. For these services he was promoted to the rank of lieutenant general and numerous supreme Russian and foreign awards. In 1846 he was nominated military governor of Warsaw. In 1849 he commanded the Russian artillery in the war against the Hungarians, and in 1852 he visited London as a representative of the Russian army at the funeral of the duke of Wellington. At this time he was chief of the staff of the Russian army and adjutant general to the tsar. Upon Russia declaring war against Turkey in 1853, he was appointed commander in chief of the troops which occupied Moldavia and Wallachia. In 1854 he crossed the Danube and besieged Silistra, but was superseded in April by Prince Ivan Paskevich, who, however, resigned on June 8, when Gorchakov resumed the command. In July the siege of Silistra was aborted due to Austrian diplomatic pressure, and the Russian armies recrossed the Danube; in August they withdrew to Russia. In 1855 Gorchakov was appointed commander in chief of the Russian forces in the Crimea in place of the disgraced Prince Menshikov. Gorchakov's defence of Sevastopol, and final retreat to the northern part of the town, which he continued to defend till peace was signed in Paris, were conducted with skill and energy. The Battle of the Great Redan against British forces was a notable local victory. In 1856 he was appointed namestnik of Kingdom of Poland in succession to Prince Paskevich. He died at Warsaw on May 30, 1861, and was buried, in accordance with his own wish, at Sevastopol.