Кіріспе

Джон Джейдің «Федералисттік қағазы»

«Шетелдік күштер мен ықпалдың қауіптері туралы» деген тақырыптағы Федералисттік қағаз №2 – Джон Джей жазған саяси мақала. Бұл 85 мақаладан тұратын «Федералисттік қағаздар» сериясының екіншісі болды, олар АҚШ Конституциясын ратификациялауды қолдайтын аргументтерді ұсынады. Мақала алғаш рет 1787 жылдың 31 қазанында «The Independent Journal» (Нью-Йорк) журналында «Publius» псевдонимімен жарияланды – «Федералисттік қағаздардың» барлығы осы атпен жарық көрді. Федералисттік қағаз №2 серия бойынша жалғасатын ұлттық идеяны қалыптастырды және саяси бірігу мәселесін қарастырды. Федералисттік қағаз №2 Джейдің біртұтас американдық ұлттылығы туралы түсінігін анықтайды, ол ортақ мәдениет пен тиімді географиялық орналасу арқылы құдайдың құдіретімен біріктірілгенін айтады. Джейдің ұлт туралы кейбір сипаттамалары тарихи ревизионизмге негізделген, американдық бірліктің идеалистік көрінісін бейнелейді. Оның көзқарасы американдықтардың бір ұлтты құру үшін тым әртүрлі деген антифедералистердің талабына тікелей жауап болды, ал Джей антифедералистер американдық ұлттың тағдырын түсінбегенін немесе оған немқұрайлы қарағанын мәлімдеді. Федералисттік қағаз №2 қарсыластарын сынауда шектеледі, егер біртүтаслыққа қол жеткізілмесе, оның салдарынан алаңдайды. Бұған қоса, ол Федералисттік қағаздардағы табиғи құқықтар туралы жалғыз айтылған жер, бұл Американ революциясын басқарған маңызды ұғым болды. Федералисттік қағаз №2-ден кейін осы тақырыпта тағы үш мақала жазылды. Жарияланғаннан бері Федералисттік қағаз №2 американдық саясаттағы тұрақты мәселе болып табылады. Ол натурализация және көпмәдениеттілік туралы пікірталстармен тікелей байланысты, және Джейдің біртүтаслық туралы түсінігіне қайшы келген Американдық Азамат соғысы оны тікелей сынға алды.

Қорытынды

Джей штаттардың бірігуі немесе бөлінуі мәселесін шешудің маңыздылығын баса айтады. Оның пікірінше, саясаткерлер бұл идеяны күмәнданғанға дейін халық әрқашан біріккенді жақтаған. Одан кейін ол физикалық және мәдени жақындыққа тоқталып, штаттардың бір ұлт болуы тағдырмен белгіленгенін көрсетеді. Ол сондай-ақ штаттардың бір халық ретінде төңкеріске және басқаруға қатысқан ортақ саяси тарихын сипаттайды. Джей штаттар арасындағы басқару жолын қарастырып, осы уақытқа дейінгі үкіметті соғыс кезінде шұғыл түрде құрылған үкімет деп сипаттайды. Ол мұны Конституциялық Конвентте атқарылған жұмыспен салыстырып, оны үйлесімді және сақтықпен жоспарланған деп бағалайды. Ол сондай-ақ осы конвент мүшелерін жоғары білікті және тек "өз еліне деген сүйіспеншілікпен" жетекшілік еткен деп санайды. Джей оқырманға олардың ұсынысын ойсыз қабылдамау немесе қарсылық танытпау керектігін, оны Бірінші Континенттік Конгрестен кейінгі пікірталасқа ұқсатып, мұқият зерделеуге шақырады. Ол содан бері өткен барлық конгресс бірлікті қолдап келгенін және мұның халық қалауы екенін мәлімдейді. Ол ұсынылған конституцияны қолдамау бірлікке нұқсан келтіретінін түйіндейді.

Бастапқы және жарияланым

Федералистік №2 Джон Джей жазған. Барлық Федералистік мақалалары сияқты, Федералистік №2 да Нью-Йорк газеттерінде Публиус псевдонимдерімен жарияланды, мақсаты – АҚШ Конституциясының қағидаларын түсіндіру және Нью-Йоркты оны ратификациялауға ықпалдау. Ол алғаш рет 1787 жылдың 31 қазанында Independent Journal газетінде, содан кейін 1 қарашада Daily Advertiser газетінде және 2 қарашада New York Packet газетінде жарияланды. Осы уақытқа дейін жарық көрген Федералистік мақалаларының ішіндегі жалғыз мақала – Федералистік №1, тек серияға кіріспе болды. Сондықтан Джон Джейге Федералистік №2-де ұлттық сана идеясын алғаш рет дамыту міндеті жүктелді. Джей Федералистік №2 жазған кезде, ол «Американың сыртқы саясат бойынша жетекші сарапшысы» болды, бұл оның штаттар арасындағы біртіндеудің артықшылықтары туралы мақала жазу шешіміне әсер еткен болуы мүмкін.

Ұлт және одақ

Федералистік №2 – Федералистік қағаздарында сақталатын штаттар арасындағы саяси одақ мәселесін қарастырған алғашқы қағаздардың бірі болды. Ол қауіпсіздік және экономика туралы стандартты аргументтерден асып түсетін көзқарас ұсынды, американдықтардың ортақ ата-бабалары, тілі, философиясы және әдет-ғұрыптары бар бір этникалық топ екенін дәлелдеді. Джейдің ұлтты қалыптастыру туралы талдауы кейінірек саяси ғалымдар қолданған тұжырымдамаға ұқсас болды. Ол сондай-ақ штаттардың Бірінші Континенттік Конгрестен бері құрылған конгрестерді мысалға келтіре отырып, бірлесіп табысты жұмыс істегенін атап өтті. Ол осы аспектілерді отаршылдық тарихы мен революциядағы ортақ тәжірибеге, сондай-ақ ортақ тағдырға қарағанда екінші деңгейлі деп есептеді. Ратификацияға дейін штат үкіметтері көбінесе біртілділік танытпады және халықтың федералды үкіметтегі ықпалы өте шектеулі болды. Джей Антифедералистерді революция кезіндегі лоялистермен салыстырып, олардың ратификацияға қарсылығын лоялистердің тәуелсіздікке қарсылығымен теңестірді. Бұл Джейдің жиі қолданған риторикалық тәсілі болатын, ол мәселені жетекші сұрақ ретінде қойып, өзінің жауабын жалғыз дұрыс деп көрсетуге тырысты. Бұл тұжырымдама Негізін қалаушы әкелердің философиясы мен Конституцияның негізі болды, бірақ осы эсселерде оңай түсіну үшін және қысқа болу үшін қарапайымдатылды. Осы контексте Джей кейбір табиғи құқықтардан бас тартуды тиімді үкімет үшін төленетін құн деп қарастырды. Джейдің құқықтардан ерікті түрде бас тарту туралы ойлары Александр Гамильтон мен Джеймс Мэдисонның Америка революциясы кезінде еркіндікке тым көп мән берілгені туралы аргументтерін қолдайды. Джей үкіметтің күшімен жүзеге асырылуын мойындады, бірақ американдықтардың Американдық революциялық соғыс арқылы өз үкіметін құруды шешкені, осы арқылы халыққа өз үкіметін және ұлттық ерекшеліктерін таңдауға мүмкіндік бергенін айтты. Құқықтар мен басқару арасындағы философиялық қатынасқа Федералистік қағаздарында көп көңіл бөлмеді, себебі олардың назар аударуы үкіметтің өкілеттіктерін қалай пайдалануы керек екеніне емес, олардың болуына қатысты болды. Бұл тұжырымдаманың Негізін қалаушы әкелер үшін практикалық қолданылуы революция құқығымен және үкіметті құрумен шектелді, ал Федералистік №2-дегі оның мағынасы осы шеңберден аспайды.

Салдары

Федералист №2 Федералистік қағаздардың алға қарайғы идеяларының негізін құрайтын маңызды көріністерді ұсынды. Одан кейін тікелей №3, №4 және №5 қағаздары келді, олардың барлығы да бір тақырыпты жалғастырды. Американдықтардың біртұтас халық ретіндегі мәртебесі және олардың арасындағы бірліктің маңыздылығы тақырыбына Хамильтон №12, Мэдисон №14, ал Джей №64 қағаздарында қайта оралды. 1795 жылғы натурализация заңы америкалық ұлттық бірегейлік идеясын заңдастырды, онда өтініш берушінің «Америка Құрама Штаттары Конституциясының қағидаларына адал болуы» талап етілді. Америка Құрама Штаттарындағы ұлттық бірлік және біртектілік туралы аргументтер Азамат соғысының басталуымен азаматтық қақтығыстарға ұшырады. Біртұтас ұлттық бірегейлік мәселесі американдық саясаттағы тұрақты мәселе болып қала береді, мұндай бірегейлік тек азаматтық мәдениетке ғана негізделуі мүмкін бе және ол көпмәдениеттілікпен қатар өмір сүре ала ма деген пікір таластар тудыруда.