Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жозеф Атиас (шамамен 1635 – 12 мамыр 1700) – саудагер, кітап басушы және Голландия Республикасының Генералдық штаттары мен еврей және христиан дінтанушылары бекіткен танымал еврей Библиясының баспагері.
Joseph Athias (c. 1635 – 12 May 1700) was a merchant, bookprinter and the publisher of a famous Hebrew Bible which was approved by States General of the Dutch Republic and both Jewish and Christian theologians.
Өмір
Жозеф Ыбырайым Атиастың ұлы ретінде Лиссабонда дүниеге келді. Жозеф 1648–1653 жылдары Ресифедегі еврей қауымының мүшесі болған сияқты, бірақ ол өзінің туысы Якобпен (1631–1690) 1654 жылы португалдар Голландиялық Бразилияны қайта басып алғаннан кейін Амстердамға қоныстанды. Оның алғашқы кітабы – сефардтық дәстүр бойынша жазылған дұға кітабы, ол 1658 жылы жарық көрді. 1661 және 1667 жылдары ол еврейше кітапты (араб тіліндегі) нөмірленген тарауларымен екі рет басып шығарды. Оның екінші басылымы біріншісінен мұқият дайындалған, сондай-ақ әдемі әріптермен және безендірулермен әсемделген. Ол ортағасырлық түпнұсқаны Моше Куриелден алған. 19 ғасырға дейін ол қол жетімді еврейше кітаптардың ең жақсыларының бірі саналды. Мұқият басылғанмен, дауысты белгілерде және акценттерде бірнеше қателіктер бар. Бірақ ол ең жақсы қолжазбалармен салыстырылған бұрынғы басылымдарға негізделгендіктен, барлық келесі басылымдардың негізі болды. Утрехт профессоры Жан де Лейсден қосымша жазған латын тіліндегі кең мағыналы түсіндірмелердің мәні шамалы болды. 1667 жылғы басылымға протестант Самуэль Демарец қарсылық білдірді; Атиас «Caecus de coloribus» деген тақырыппен жазылған еңбегінде айыптауларға жауап берді. Атиас жазған памфлет Нидерландтың біріккен провинцияларындағы жоғары дәрежелі христиан дінтанушысына жасалған шабуыл болды. Бұл памфлеттің нақты авторы Атиас емес, Иоганнес Лейсден болды, және Утрехт профессоры оны Атиас атынан жариялаған, бұл бағалауды ғалымдар содан бері қабылдап келеді. 1673 жылдан бастап ол ағылшын тіліндегі кітаптарды басып шығаруға рұқсат алды, олар елден жасырын шығарылған сияқты. Ол кітап сатушы Ян Якобстың жесірі Сюзанна Веслаермен ынтымақтасып, испан және португал тілдеріндегі еңбектерді жариялады. Ол тоқыма басып шығарумен тәжірибе жасады және 25 (саяхатшы) шеберді жұмысқа алды. Стереотиптерді пайдаланып, ол төрт сағаттың ішінде 250 кітапты басып шығара алды, бірақ металл әріптерге инвестиция салуға мәжбүр болды? 1678 жылы ол әйелін Оудеркерк-ан-де-Амстелдегі Бет-Хаймге жерледі. Атиас өнімдерін тарату үшін делдалды пайдаланған болуы керек, олардың бірі – банкир және өнер коллекционері Жозеф Дейтц. 1681 жылы ол Даниэль Эльзевирдің мұрасынан Кристоффель ван Дийктің әріптер жинағын сатып алды. Атиасқа бес әріп тасушы және олардың шәкірттері бойкот жариялады. 1683 жылы Атиас өзінің ағаларына тиесілі Званенбургер көшесінен Утрехтштраатқа көшіп келді? 1686 жылы ол Nieuwe Herengracht-қа көшіп, өзінің баспа үйін және типографиясын бизнес серігі Сюзанна Везелерден жалға алды. (Ол жылжымайтын мүлікке инвестиция жасап, Сост қаласында ел үйіне ие болды. Атиас жер телімінің жартысына және артқы үйге баратын аллеяға ғана ие болды.) Ол ұлдары Мануэль мен Жоан Бусқа көмектесіп, кеңес бергені мүмкін. 1687 жылы ол 3000-ға жуық кітапты (Ескі өсиет) аукционға шығарды. 1690 жылы Джозеф Пенсо де ла Вега, бұрын Атиас қызметтерін пайдаланған, өзінің «Retrato de la Prudencia, y simulacro del Valor, al Augusto Monarca Guilielmo Tercero, Rey de la Gran Bretaña» еңбегін Бус баспасында, сирек кездесетін асцендоника курсивін қолданып басып шығарды. 1695 жылы ол банкротқа ұшырап, қарыздардан қашу үшін бірнеше ай жасырынды. 1996 жылдың мамыр айында ол ұлымен бірге 22 кредитормен келісімге келді. Ол 1700 жылдың мамыр айының басында, Августинның «Конфессиялар» атты еңбегін жариялағаннан кейін қайтыс болды. 1705 жылы ол оған аллеяны сатты. 1710 жылы Мануэльге баспахана мен құю зауытын босатуға бұйрық берілді. Шкафта сақталған матрицаларды Амстердам мұражайында көруге болады. Атиас 450 еңбек жариялады, мысалы, Мегилот пен Хафтарот және Киелі кітаптың идиш тіліне аудармасы (1678), ол жақсы сатылмады. Соңғысы Атиасты Ури Фоб Халевимен бәсекеге салды. Бұл – Таурат кітабының тәртібі.
Joseph was born in Lisbon as the son of Abraham Athias. It seems Joseph was a member of the Jewish community in Recife between 1648 1653, but he and his cousin Jacob (1631 1690) settled in Amsterdam after the Portuguese reconquered Dutch Brazil in 1654. His first book, a prayer book according to the Sephardi rite, was published in 1658. In 1661 and 1667, he issued two editions of the Hebrew Bible with (Arabic) numbered verses. The second edition of his Bible was more carefully prepared than the first, and with more beautiful type and decorations. The mediaeval original he received from Moses Curiel. Until the 19th century it was regarded as one of the best bibles in Hebrew available. Though carefully printed, they contain a number of mistakes in the vowel points and the accents. But as they were based on the earlier editions compared with the best manuscripts, they were the foundation of all the subsequent editions. The copious marginal notes in Latin added by Jean de Leusden, professor at Utrecht, were of little value. The 1667 edition was strongly opposed by the Protestant Samuel Desmarets; Athias answered the charges in a work whose title begins: Caecus de coloribus. Athias’ pamphlet was a full blown attack on a senior Christian theologian in the United Provinces of the Netherlands. The true author of the pamphlet was not Athias but Johannes Leusden, and that the Utrecht professor had published it in Athias’ name, an assessment that scholars have followed ever since. From 1673 he received a privilege to print more English Bibles, which seem to have been smuggled out of the country. He cooperated with Susanne Veselaer, the widow of the bookseller Jan Jacobsz. Schipper, and published works in Spanish and Portuguese. He experimented with textile printing and they employed 25 (journey)men. By using stereotypes he was able to publish very quickly, 250 bibles in four hours, but had to invest in metallic movable types? (In 1678 he buried his wife at Beth Haim of Ouderkerk aan de Amstel.) It is likely Athias had to use a reseller to distribute his stock; one of them was Joseph Deutz, a banker and an art collector. In 1681 he bought more letter cases by Christoffel van Dijck from the estate of Daniel Elzevir. Athias was boycotted by five lettercasters and their pupils. In 1683 the Athias moved from Zwanenburgerstraat, owned by his brothers in law, to Utrechtsestraat? In 1686 he moved to Nieuwe Herengracht and rented his accommodation, the printing house and type foundry from his business partner Susanne Veselaer. (She invested in real estate and owned a country house in Soest. Athias only owned half of plot and the alley leading to the backhouse.) It is likely he assisted and advised his son Manuel and Joan Bus. In 1687 he auctioned 3,000 bibles (Old Testament), available for less than one euro each. In 1690 Joseph Penso de la Vega, who had used Athias' services earlier, had his Retrato de la Prudencia, y simulacro del Valor, al Augusto Monarca Guilielmo Tercero, Rey de la Gran Bretaña printed by Bus, using the rare ascendonica italic. In 1695 he went bankrupt and hide himself for several months because of debts. In May 1696 he and his son came to an agreement with the 22 creditors. He died early May 1700 shortly after publishing the Confessiones by Augustine. in 1705 he sold her the alley. In 1710 Manuel was ordered to vacate the printing house and foundry. The matrices stored in cabinet, can be seen in the Amsterdam Museum. The Athias published 450 works, such as Megillot and Hafṭarot and a Yiddish translation of the Bible (1678) that did not sell well. The latter involved Athias in a competition with Uri Phoebus Halevi. like the Order of the Book of the Law.