Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістанның Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ұшқыш асасы (1898–1918)
Indian World War I flying ace (1898–1918)
Индра Лал Рой (; 2 желтоқсан 1898 – 22 шілде 1918) – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы жалғыз үндістандық ұшқыш асасы. Корольдік ұшу корпусында және оның ізінен келген Корольдік әуе күштерінде қызмет еткен кезінде, ол он әуе жеңісіне қол жеткізді: бес ұшақты құлатты (біреуі ортақ), ал бес ұшақты "басқарудан шығарды" (біреуі ортақ) – барлығы 170 сағаттан астам ұшу уақытында. Осының нәтижесінде ол алғашқы үндістандық ұшқыш асасы атанды.
Indra Lal Roy (; 2 December 1898 – 22 July 1918) was the sole Indian World War I flying ace. While serving in the Royal Flying Corps and its successor, the Royal Air Force, he claimed ten aerial victories; five aircraft destroyed (one shared), and five 'down out of control' (one shared) in just over 170 hours flying time, making him the first Indian flying ace.
Отбасылық негіздер
Пиера Лал Рой мен Лолита Ройдың екінші ұлы, ол Калькуттада дүниеге келді, әкесі заңгер және мемлекеттік прокурор болған. Оны "Лэдди" деп лақап ат қойған. Рой беделді отбасыдан шыққан. Рой отбасы – Бенгалия брахмандары, бастапқыда қазіргі Бангладештің Барисал ауданынан шыққан. Үндістанның бөлінуіне дейін Рой отбасы Шығыс Бенгалияның белгілі заминдар отбасы болған. Рой отбасының иелігі Лакхутия деп аталады (ескертпе: бұл сөздің жазылуының бірнеше түрі бар, соның ішінде ‘Lakutia’ және ‘Lakhotia’). Лакхутия заминдары Руп Чандра Ройдың 17 ғасырдың соңында құрылған. Оның үлкен ағасы Пареш Лал Рой (1893–1979) 1-ші батальон, Құрметті артиллерия ротасында қызмет етті, кейіннен ол "үнділік бокс спортының әкесі" деп танылды.
The second son of Piera Lal Roy and Lolita Roy, he was born in Calcutta, where his father was a barrister and Director of Public Prosecutions. He was nicknamed "Laddie". Roy came from a distinguished family. The Roy family is a Bengali Brahmin family originally from the Barisal district in present day Bangladesh. Prior to India's partition, the Roy family was a prominent Zamindar family of East Bengal. The Roy family estate is known as Lakhutia (note: there are several variations of the spelling of this word, including ‘Lakutia’ and ‘Lakhotia’). The Lakhutia Zamindar estate was founded by Roop Chandra Roy in the late 17th century. His older brother, Paresh Lal Roy (1893–1979), served in the 1st Battalion, Honourable Artillery Company, and later became known as the "father of Indian boxing."
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Рой Лондонның Хаммерсмит қаласындағы Санкт-Пол мектебінде оқып жүрді. Бастапқыда нашар көру қабілетіне байланысты Патшалық Ұшу корпусы қабылдамады, бірақ Рой жетекші көз дәрігерінен екінші пікір алып, шешім өзгертілді. 18 жасқа толғаннан кейін бес ай өткен соң, 1917 жылдың 4 сәуірінде ол RFC-ге қосылды және 5 шілдеде екінші лейтенант болып тағайындалды. Вендом мен Тернберридегі жаттығулар мен атыс оқуларынан кейін, 30 қазанда No. 56 эскадрильяға қосылды. Рой капитан Ричард Мейбери басқаратын "А" тобының құрамында болды. 6 желтоқсанда Рой S. E.5a истребителімен апатқа ұшырап, жарақат алып, есінен таныды. Өлді деп ойлап, ол француз моргінде оянды. 1918 жылдың маусым айында капитан Джордж МакЭлройдың No. 40 эскадрильясына ауыстырылды. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстағы алғашқы және жалғыз үнді ұшқыш-ұшақ асы деп саналады. Рой 1918 жылдың 22 шілдесінде Карвин үстінде "Ягдстаффель 29"-дың "Фокер D.VII" истребительдерімен болған қақтығыста қаза тапты. Ол Францияның Па-де-Кале аймағындағы Эстевельс қалалық зиратына жерленген.
When the First World War broke out, Roy was attending St Paul's School, Hammersmith in London, England. Initially rejected by the Royal Flying Corps on the grounds of poor eyesight, Roy paid for a second opinion from a leading eye specialist, and the decision was overturned. Five months after turning 18, on 4 April 1917 he joined the RFC, and was commissioned as a second lieutenant on 5 July. After training and gunnery practice at Vendôme and Turnberry, he joined No. 56 Squadron on 30 October. Roy was part of "A" Flight, commanded by Captain Richard Maybery. On 6 December, Roy was injured and knocked unconscious after he crash landed his S. E.5a fighter. Thought to be dead, he woke up in a French morgue. He was transferred to Captain George McElroy's flight in No. 40 Squadron in June 1918. He is believed to be the first and only Indian flying ace of the First World War. Roy was killed over Carvin on 22 July 1918 in a dog fight against the Fokker D. VIIs of Jagdstaffel 29. He is buried at Estevelles Communal Cemetery, Pas de Calais, France.