Кіріспе
Венгр драматургі және жазушысы Ференц Герцег (шынайы аты Франц Герцог, 22 қыркүйек 1863 жылы Венгрия Корольдігі, Австрия империясы, Версец қаласында туған, 24 ақпан 1954 жылы Будапештте, Венгрия) – өз елінде консервативті ұлтшылдық көзқарасты қолдаған венгр драматургі және жазушысы. Ол әдебиет бойынша Нобель сыйлығына үш рет ұсынылған.
Ferenc Herczeg (born Franz Herzog, 22 September 1863 in Versec, Kingdom of Hungary, Austrian Empire – 24 February 1954 in Budapest, Hungary) was a Hungarian playwright and author who promoted conservative nationalist opinion in his country. He was nominated for the Nobel Prize in Literature three times.
Мансап
1895 жылы Új Idők ("Жаңа уақыт") журналын құрып, оның редакторы болды. 1896 жылы парламентке сайланды, ал 1901 жылы Петефи қоғамының президенті аталды. Оның ең белгілі романдарының бірі – "Арман елі" (1912), онда американдық бизнес-магнаты мен венгрлік авантюристтің махаббаты Афина мен Стамбулдан Венецияға дейін кеме саяхаты барысында қызғаныш пен кісі өлтіруге ұласады. 1925, 1926 және 1927 жылдары ол "Өмір қақпалары" (1919) романы үшін Нобель сыйлығына ұсынылды. Бұл роман 16 ғасырдағы Римде өмір сүрген, папалық таққа таласқан жалғыз венгр архиепископы Тамас Бакоч туралы тарихи шығарма. Оның романдарының басты қайта-қайта келетін тақырыбы – бай мұрагердің өзінің заңды құқықтарын жоғалтқан бауыр, туыс немесе қарсыласымен қақтығысы ("Хусттың Хусты" 1906, "Магдаленаның екі өмірі" 1917, "Солтүстік шоқтары" 1930). 1949 жылы Герцег MGM киностудиясын, продюсер Джо Пастернак пен сценаристтер Уолтер Рейш және Лео Таунсендті (автор) 1942 жылғы "Жеті жақсы" фильмі үшін 200 000 долларға сотқа берді, олар оның 1903 жылы жазған "Жеті әпке" пьесасын ұрлап алғанын мәлімдеді. Бұл пьесаны Paramount Pictures "Жеті әпке" (1915) фильміне бейімдеген, онда Мадж Эванс түскен.