Кіріспе
АҚШ-тың 34-ші Конгресіндегі Палата сайлауы 1854–55 жылдары АҚШ Өкілдер палатасына 31 штатта 234 орын үшін тамыздың 4-інен 1854 жылдың қарашасының 6-сына дейін, президент Франклин Пирс мерзімінде өтті. Әр штаттың заң шығару органы 34-ші Конгресс 1855 жылдың 3 желтоқсанында алғашқы сессиясын ашқанға дейін Өкілдер палатасына өкілдерді сайлау күнін жеке-жеке белгіледі. Бұл аралық сайлау американдық тарихтағы ең күрделі кезеңдердің бірі болды және Екінші партиялық жүйенің құлауына себеп болды. Демократиялық партия мен Виг партиясы сияқты екі ірі партия, шамамен 20 жыл бойы бәсекелес ретінде ұйымдасқан, маңызды сайлаушылардың қолдауын жоғалтты. Канзас-Небраска заңына күшті қарсылық білдірген солтүстік сайлаушылары демократтардан жаппай қолдауын кері тартып алды. Вигтер де партия ішіндегі даулардың нәтижесінде орынсыз қалды. Сайланған көпшілік уақытша Оппозициялық партия болып бірікті. Бұл кезеңдік партияға вигтер, еркін топырақ жақтастары, американдық партия мүшелері немесе «білмейтіндер», Индиана штатының халықтық партиясы, Канзас-Небраска заңына қарсы кандидаттар, наразылық білдірген солтүстік демократтары және жаңадан құрылған Республикалық партия мүшелері кірді. Республикалық партия бұл топтардың көпшілігін сіңіріп алып, демократтарға қарсы Вигтердің орнын басты. 1854 жылдың қарашасына дейін демократиялық партияға қарсы кандидаттар солтүстікте жеңіске жетті. Құлдық мәселесіне немқұрайлы қараған және көші-қонға (әсіресе Ирландия мен Германиядан келген католиктерге) қарсы болған Американдық партия Жаңа Англияда және Оңтүстікте демократтардың есебінен орын алды, бірақ демократтардың жалпы қолдауы азайды. Конгресс 1854 жылдың мамырында Канзас-Небраска заңын қабылдады, оған Пирс әкімшілігі және сенатор Стивен Дуглас бастаған демократтар, соның ішінде құлдықты жақтаған радикалды заң шығарушылар белсенді түрде қолдау көрсетті. Бұл заң 1820 жылғы Миссури келісімін жойды және «Канзас қақтығысын» тудырды. Көптеген тәуекелдер мен теріс нәтижелер болғанына қарамастан, заң демократиялық партияның беделін түсірді және жаңа партиялық және аймақтық шиеленістерді күшейтті. Бұл Луизиана сатып алуының солтүстік бөлігін құрайтын және сол кездегі қоныс аударушылар үшін тартымды болған аумақтарда құлдықтың заңды болуына мүмкіндік беріп, шекарада зорлық-зомбылыққа толы жағдай жасады. Қоныс аударушылар құлдықтың мәртебесін жергілікті деңгейде анықтауға тиіс болды. Бұл идея демократиялық саясаткерлерге және кейбір сайлаушыларға ұнады, бірақ Канзаста құлдықтың мәртебесі солтүстік және оңтүстік қоныс аударушылары арасында күшпен шешілгенде жұмыс істемейтінін көрсетті. Тіпті құлдықты қолдаған заң шығарушылар мен сайлаушылардың арасында, әсіресе оңтүстік вигтері, Миссури келісімін жоюдың саяси тұрғыдан қауіпті екенін және құлдықты күшпен аумақтарға енгізудің, тіпті оңтүстікте де құлдыққа қауіп төндіретінін сезінді. Бұл қорқыныштар расталды. Өкілдер палатасының спикері лауазымына 21 өкіл үміткер болды. Екі ай және 133 дауыс беруден кейін Массачусетс штатының Американдық партиясының өкілі Натаниел Бэнкс, сонымен қатар еркін топырақ жақтасы, Оңтүстік Каролинаның демократы Уильям Эйкенді 103–100 дауыспен жеңді. Бүгінгі күнге дейін Бэнкс үшінші партиядан шыққан жалғыз спикер болып табылады.
The 1854–55 United States House of Representatives elections were held in 31 states for all 234 seats between August 4, 1854, and November 6, 1855, during President Franklin Pierce's term. Each state legislature separately set a date to elect representatives to the House of Representatives before the 34th Congress convened its first session on December 3, 1855. This midterm election was among the most disruptive in American history, auguring the collapse of the Second Party System. Both major parties, the Democratic Party and the Whig Party, organized as rivals for roughly 20 years, lost critical voter support. Northern voters strongly opposed to the Kansas–Nebraska Act shifted sharply against Democrats. Whigs also lost seats as the party disintegrated over slavery. The elected majority temporarily coalesced as the Opposition Party. This transitional party included Whigs, Free Soil members, American Party members or Know Nothings, the People's Party of Indiana, Anti Nebraska candidates, disaffected Northern Democrats, and members of the nascent Republican Party, which soon would absorb most of these factions and replace the Whigs to rival the Democrats. Candidates opposed to the Democratic Party won widely in the North through November 1854. The American Party, ignoring slavery and opposing immigration (particularly by Catholics from Ireland and Germany) won seats from both major parties, but to the net loss of Democrats, in New England and the South from November 1854 into 1855. Congress had passed the Kansas–Nebraska Act in May 1854 after aggressive sponsorship by the Pierce Administration and Democrats led by Senator Stephen Douglas, including radical pro slavery legislators. The Act repealed the 1820 Missouri Compromise and triggered the Bleeding Kansas conflict. With widely foreseen risks and immediately negative results, the act publicly discredited the Democratic Party, fueling new partisan and sectional rancor. It created violent uncertainty on the frontier by abruptly making slavery potentially legal in territories originally comprising the northern portion of the Louisiana Purchase and attractive to contemporary settlers. Settlers were expected to determine the status of slavery locally. This idea appealed to Democratic politicians and to some voters, but proved unworkable in Kansas where the status of slavery would be violently disputed between more numerous Northern settlers and geographically closer Southern settlers. Even some pro slavery legislators and voters, particularly Southern Whigs, felt repealing the Missouri Compromise was politically reckless and attempting to push slavery by law and force into territories where most settlers predictably were unlikely to want it endangered slavery everywhere, even in the South. These fears proved prescient. More than 21 representatives vied for the post of speaker of the House. After two months and 133 ballots, American Party representative Nathaniel Banks of Massachusetts, also a Free Soiler, defeated Democrat William Aiken of South Carolina by plurality, 103–100. To date, Banks is the only speaker to come from a third party.