Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лео Эдвард Бернье (12 тамыз 1928 - 28 маусым 2010) – Канаданың Онтарио провинциясындағы саясаткер. Ол 1966 жылдан 1987 жылға дейін Онтарио заң шығару жиналысында қызмет етті және Билл Дэвис пен Фрэнк Миллер үкіметтерінде министр болды. Бернье прогрессивті консервативтік партияның мүшесі болды. Бернье солтүстік Онтариода экономика гүлденген кезеңде басшылық етті. Ол сондай-ақ, сайлау округінің тұрғындарына көмектесетін, жағымды және көпке ұнаған депутат ретінде танылды. Ол "Солтүстіктің императоры" деген лақап атымен белгілі болды.
Canadian politician
Leo Edward Bernier (August 12, 1928 – June 28, 2010) was a politician in Ontario, Canada. He served in the Legislative Assembly of Ontario from 1966 to 1987, and was a cabinet minister in the governments of Bill Davis and Frank Miller. Bernier was a member of the Progressive Conservative Party. Bernier presided over a time in Northern Ontario when the economy was booming. He was also a personable and well liked MPP who looked out for his constituents. He was known by his nickname as "Emperor of the North".
Өмірбаян
Бернье Онтарио провинциясының Сиу-Лукоут қаласында дүниеге келді және сол аймақта білім алды. Ол жартасты ұшқыш болып жұмыс істеді, содан кейін Bernier & Sons Contractors компаниясының бас директоры болды және жергілікті сауда-өнер палатасының президенті қызметін атқарды. Ол Канада Корольдік легионының және Колумб рыцарларының құрметті мүшесі еді.
Bernier was born in Sioux Lookout, Ontario, and educated in the area. He worked as a bush pilot and became the general manager of Bernier & Sons Contractors, and served as president of the local Chamber of Commerce. He was an honorary member of the Royal Canadian Legion and the Knights of Columbus.
Саясат
Ол 1963 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығару жиналысына кандидат болды. Кенорада либералды еңбекші партиясынан Роберт Гибсонға 840 дауыспен жеңілді. Гибсон 1966 жылы қайтыс болды, ал Бернье оның орнына өткізілген қосымша сайлауда сайланды. Ол 1967 жылғы провинциялық сайлауда үлкен артықшылықпен қайта сайланды және Джон Робартс үкіметін тыңғылықты қолдады. 1971 жылдың 1 наурызында Билл Дэвис Робертстің орнын басып, Берньені Тау-кен және Солтүстік істер министрі етіп тағайындады. Бернье 1971 жылғы провинциялық сайлауда оңай қайта сайланды. 1972 жылдың 2 ақпанында оған Жер және Ормандар министрі міндеттері қосымша берілді. Сол жылдың 7 сәуірінде оның ведомстволары Табиғи ресурстар министрлігі болып қайта құрылды. Бернье 1975, 1977, 1981 және 1985 жылдардағы сайлауларда қарсылықсыз қайта сайланды. 1977 жылдың 3 ақпанында Солтүстік істер министрі болып тағайындалды және осы лауазымда сегіз жылдан астам уақыт қызмет етті. Бернье Билл Дэвис үкіметінде Солтүстік Онтарионың ең ықпалды министрі болды және кейде "Солтүстіктің императоры" деп аталды. Заманындағы көптеген прогрессивті консерваторлар сияқты, ол экономикалық мәселелерде үкіметтің араласуын жақтады. Бернье бастапқыда 1985 жылғы қаңтардағы Прогрессивті консервативті партияның лидерлік конвенциясында Денис Тимбреллді қолдады, бірақ Тимбрелл сайлаудан шығарылғаннан кейін Фрэнк Миллерге ауысты. Миллер оны 1985 жылдың 8 ақпанында Онтарио премьер-министрі болғаннан кейін Солтүстік істер ведомствосында қалдырды. Миллер басқаратын прогрессивті консерваторлар 1985 жылғы сайлауда тұрақсыз азшылық үкіметін құрды және 1985 жылдың маусым айында парламентте жеңіліске ұшырады. Оппозицияда Бернье партиясының Табиғи ресурстар, Солтүстік істер және Кендер жөніндегі сыншысы болды. Ол 1987 жылы қайта сайлануға түспеді. 1975 жылы Бернье аметисті Онтарионың минералды символы ретінде таңдады.
He ran for the Ontario legislature in the 1963 provincial election, and lost to Liberal Labour candidate Robert Gibson by 840 votes in Kenora. Gibson died in 1966, and Bernier was elected in a by election to replace him. He was returned by an increased margin in the 1967 provincial election, and served as a backbench supporter of the John Robarts administration. When Bill Davis succeeded Roberts as premier on March 1, 1971, he appointed Bernier as his Minister of Mines and Northern Affairs. Bernier was easily re elected in the 1971 provincial election. He was given additional responsibilities as Minister of Lands and Forests on February 2, 1972. On April 7 of the same year, his portfolios were restructured as the Ministry of Natural Resources. Bernier was re elected without serious opposition in the elections of 1975, 1977, 1981, and 1985. He was named Minister of Northern Affairs on February 3, 1977, and held this position for more than eight years. Bernier was the most powerful minister for Northern Ontario in the Bill Davis government, and was sometimes called the "Emperor of the North". Like most Progressive Conservatives of his time, he supported government intervention in economic matters. Bernier initially supported Dennis Timbrell in the Progressive Conservative Party's January 1985 leadership convention, but crossed to Frank Miller after Timbrell was eliminated. Miller retained him in the Northern Affairs portfolio after becoming Premier of Ontario on February 8, 1985. The Progressive Conservatives under Miller were reduced to a tenuous minority government in the 1985 election, and were defeated in the house in June 1985. In opposition, Bernier served as his party's critic for Natural Resources and Northern Affairs and Mines. He did not run for re election in 1987. In 1975, Bernier selected amethyst as Ontario's mineral emblem.
Кейінгі өмірі
Ол 1990-шы жылдары Бореалдық Батыс дөңгелек үстелінің төрағасы болып қызмет етті және өмірінің соңына дейін Онтарио прогрессивті консервативтік партиясында белсенділік танытты. 2004 жылы Джон Торидің партия жетекшісі болуына жасаған сәтті әрекетін қолдады. Бернье 2010 жылдың 28 маусымында 81 жасында Сиу-Лукаут ауруханасында қайтыс болды.
He served as chair of the Boreal West Round Table in the 1990s, and remained active in the Ontario Progressive Conservative Party until his death. In 2004, he supported John Tory's successful bid to become party leader. Bernier died on June 28, 2010, in Sioux Lookout hospital at the age of 81.