Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фортепиано, скрипка және виолончельге арналған Е-бемоль мажордағы №2 пиано триосы, D. 929 – Франц Шуберттің 1827 жылғы қарашада аяқтаған соңғы шығармаларының бірі. Ол 1828 жылдың соңында Пробст баспасында Opus 100 ретінде жарияланды, композитордың қайтысынан аз бұрын. Трионаң алғаш рет 1828 жылдың қаңтарында Шуберттің мектеп досы Йозеф фон Спаунның никелесуіне арналған жеке кеште орындалды. Бұл трио – Шуберттің өмірінде қайтыс алғанға дейін орындалған аздаған шығармаларының бірі. Оны алғаш рет Карл Мария фон Боклет (фортепиано), Игнац Шупанциг (скрипка) және Йозеф Линке (виолончель) орындады. Шуберттің басқа пиано триолары сияқты, бұл да сол кездегі көптеген пиано триоларына қарағанда көлемді жұмыс, орындалуына шамамен 50 минут уақыт кетеді. Бірінші бөлімнің екінші тақырыбы Шуберттің G мажорлы сонатасының (D. 894) Минуэті мен триосының басты тақырыбына негізделген. Ғалым Кристофер Г. Гиббс Бетховеннің триоға тигізген әсерінің тікелей дәлелдерін келтіреді. Екінші бөлімнің басты тақырыбы Стэнли Кубриктің 1975 жылғы «Бари Линдон» фильміндегі маңызды музыкалық тақырыптардың бірі ретінде пайдаланылды. Ол «Аштық», «Қызғылт су», «Пиано мұғалімі», «L'Homme de sa vie», «Соқырлар елі», «Сары үйдің естеліктері», «Ол қалай көрінеді», «Механик», «Мисс Джули», «Конгресс», HBO мини-сериалы «Джон Адамс», FX мини-сериалы «Миссис Америка», «Америка қылмысы» сериалының екі эпизоды, ABC деректі фильмінің кіріспе бөлігі «Қазалау маусымы», BBC деректі фильмі «Аушвиц: нацистер және «Соңғы шешім»» және 2023 жылғы ирланд драматургі Сэмюэл Беккет туралы «Бірінші би» атты тамыр тарихтық фильмінде де қолданылды. Трионаң қолжазбасы 1955 жылдан бері Швейцариядағы жеке коллекцияда сақтаулы.
The Piano Trio No. 2 in E flat major for piano, violin, and cello, D. 929, was one of the last compositions completed by Franz Schubert, dated November 1827. It was published by Probst as Opus 100 in late 1828, shortly before the composer's death and first performed at a private party in January 1828 to celebrate the engagement of Schubert's school friend Josef von Spaun. The Trio was among the few of his late compositions Schubert heard performed before his death. It was given its first private performance by Carl Maria von Bocklet on the piano, Ignaz Schuppanzigh playing the violin, and Josef Linke playing cello. Like Schubert's other piano trio, this is a comparatively larger work than most piano trios of the time, taking almost 50 minutes to perform. The second theme of the first movement is based loosely on the opening theme of the Minuet and Trio of Schubert's G major sonata (D. 894). Scholar Christopher H. Gibbs asserts direct evidence of Beethoven's influence on the Trio. The main theme of the second movement was used as one of the central musical themes in Stanley Kubrick's 1975 film Barry Lyndon. It has also been used in a number of other films, including The Hunger, Crimson Tide, The Piano Teacher, L'Homme de sa vie, Land of the Blind, Recollections of the Yellow House, The Way He Looks, The Mechanic, Miss Julie, The Congress, the HBO miniseries John Adams, the FX miniseries Mrs. America, two episodes of American Crime Story, as the opening piece for the ABC documentary The Killing Season, used throughout the BBC documentary Auschwitz: The Nazis and 'The Final Solution', and in the 2023 biographical film, Dance First, about Irish playwright Samuel Beckett. The autograph has been preserved since 1955 in a private collection in Switzerland.
I. Аллегро
Бірінші бөлім соната түрінде құрылған. Тематикалық материалдың бөлінісі туралы пікірталас бар, бір дереккөз тақырыптық материалдың алты жеке бөлігін айтады, ал екіншісі оларды екі кезеңнен тұратын үш тақырыпқа бөледі. Қайталау бөлімінде белгілі бір деңгейде қосымша тематикалық материал кездеседі. Кем дегенде, тематикалық бөліктердің бірі ертерек G мажор фортепиано сонатасының үшінші бөлімінің бастапқы тақырыбына тікелей негізделген, D 894. Даму бөлімі экспозицияның соңғы тақырыбына баса назар аударады.
The first movement is in sonata form. There is disagreement over the break up of thematic material with one source claiming six separate units of thematic material while another source divides them into three themes each with two periods. There is to an extent extra thematic material during the recapitulation. At least one of the thematic units is based closely on the opening theme of the third movement of the earlier Piano Sonata in G major, D 894. The development section focuses mainly on the final theme of the exposition.
II. Andante con moto (Қозғалыспен жүретін)
Екінші бөлім асимметриялық қос үштік форманы қабылдайды. Басты тақырып швед халық әні «Se solen sjunker»-ден шабыттандырылған, оны композитор Фролих апалы-сіңлілерінің үйінде тенор Исак Альберт Берг орындағанда естіген.
The second movement takes an asymmetrical double ternary form. The principal theme is inspired by the Swedish folk song Se solen sjunker, which the composer had heard in the Fröhlich sisters' house, sung by the tenor Isak Albert Berg.
III. Шерзо: " Allegro moderato " (" Алаш күйі ")
Шкерцо – стандартты екі үштік формадағы көтеріңкі шығарма.
The scherzo is an animated piece in standard double ternary form.
IV. Аллегро модерато
Финал сонаталық рондо түрінде құрылған. Шуберт екінші бөлімнің бастапқы тақырыбын екі интерлюдияда өзгертілген күйде пайдаланады. Шуберт осы финалда да бірнеше қысқартулар жасады, соның бірі – финалдың басқа материалдарымен контрапункттік түрде үйлестірілген екінші бөлімнің тақырыбын қамтиды.
The finale is in sonata rondo form. Schubert also includes in two interludes the opening theme of the second movement in an altered version. Schubert also made some cuts in this finale, one of which includes the second movement theme combined contrapuntally with other material from the finale.
Дискография
Рудольф Серкин, Адольф Буш және Герман Буш, 1935 жыл. Леонард Роуз, Исаак Стерн және Евгений Истомин, 1969 жыл. Джордж Янцер, Артур Грумио және Ева Чако. Морис Гендрон, Ехуди Менухин және Хефзиба Менухин. Beaux Arts Trio (Менахем Пресслер, Даниэль Гюиле және Бернард Гринхаус), 1966 жыл. The Mozartean Players (Стивен Любин, Стэнли Ричи және Майрон Латцке), 1992 жыл (соңғы бөлімінің екі нұсқасы да кезеңдік аспаптарда орындалды). Аннер Бильсма, Вера Бетс және Джос ван Иммерсель, 1996 жыл (кезеңдік аспаптарда орындалды). Имоген Купер, Рафаэль Олег және Соня Видер Атертон, 2002 жыл. Trio Wanderer (Винсент Кок, Жан Марк Филлипс Варжабедиан және Рафаэль Пиду). Trio Dali (Джек Либек, Кристиан Пьер Ла Марка және Амандин Савари), 2011 жыл. Вивиана Софроницкий, Ласло Паулик, Сергей Истомин, 2011 жыл (кезеңдік аспаптарда орындалды). Trio Gaspard (Жония Илияс Кадеша, Вашти Хантер, Николас Риммер), Берлинде тікелей эфирде, 2018 жыл. Trio Marie Soldat (Сесилия Бернардини, Кейко Шичихо және Маркус ван ден Мункхоф), 2019 жыл (кезеңдік аспаптарда орындалды). Эрих Хобарт, Александр Рудин, Аапо Хаккинен, 2019 жыл (кезеңдік аспаптарда орындалды). Busch Trio (Матье ван Беллен, Ори Эпштейн және Омри Эпштейн), 2020 жыл. Ноа Бендикс Балгли, Питер Уайли және Роберт Левин (соңғы бөлімінің екі нұсқасы).
Rudolf Serkin, Adolf Busch and Hermann Busch, 1935. Leonard Rose, Isaac Stern and Eugene Istomin, 1969. George Janzer, Arthur Grumiaux and Eva Czako. Maurice Gendron, Yehudi Menuhin and Hephzibah Menuhin. Beaux Arts Trio (Menahem Pressler, Daniel Guilet and Bernard Greenhouse), 1966. The Mozartean Players (Steven Lubin, Stanley Ritchie and Myron Lutzke), 1992 (played on period instruments, both versions of the last movement). Anner Bylsma, Vera Beths and Jos van Immerseel, 1996 (played on period instruments). Imogen Cooper, Raphael Oleg and Sonia Wieder Atherton, 2002. Trio Wanderer (Vincent Coq, Jean Marc Phillips Varjabédian and Raphaël Pidoux). Trio Dali (Jack Liebeck, Christian Pierre La Marca and Amandine Savary), 2011. Viviana Sofronitsky, László Paulik, Sergei Istomin, 2011 (played on period instruments). Trio Gaspard (Jonian Ilias Kadesha, Vashti Hunter, Nicholas Rimmer), Live in Berlin, 2018. Trio Marie Soldat (Cecilia Bernardini, Keiko Shichijo and Marcus van den Munckhof), 2019 (played on period instruments). Erich Höbarth, Alexander Rudin, Aapo Häkkinen, 2019 (played on period instruments). Busch Trio (Mathieu van Bellen, Ori Epstein and Omri Epstein), 2020. Noah Bendix Balgley, Peter Wiley, and Robert Levin (both versions of the last movement).