Батыс Аустралия саяхатшысы Ричард Робсон және сыбайласқа қарсы айыптаулар.
Richard Robson (politician)
Ричард Робсон: Австралия саяхатшысы, Батыс Аустралия заң шығару жиналысының мүшесі. Сыбайлас жемқорлық айыптарынан кейін 1900 ж. отставкаға шықты. Тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер Ричард Робсон (15 наурыз 1867 – 30 қараша 1928) – Батыс Австралия заң шығарушы жиналысының депутаты. Ол сол кездегі үкіметке қатысты негіссіз сыбайлас жемқорлық айыптаулары жасағаннан кейін 1900 жылы отставкаға кетті.
Australian politician
Richard Robson (15 March 1867 – 30 November 1928) was a member of the Western Australian Legislative Assembly who resigned in 1900 after making unsubstantiated allegations of corruption against the government of the day.
Ерте өмір
Ричард Робсон 1867 жылдың 15 наурызында Англияның Нортумберленд графтығындағы Тайнемут қаласында дүниеге келген. Ол Лондонның Милл-Хилл мектебінде білім алған. 1887 жылы Батыс Австралияға эмиграциялап, 1890 жылға дейін Мурчисон аймағында малшы (жакару) болып жұмыс істеді. 1895 жылға қарай ол Джералдтон қаласында комиссиялық сауда және кен агенті болып жұмыс істеді. Сол жылы Клара Хоскенге үйленді, олардың бес баласы болды. 1898 жылы ол Джералдтон сауда палатасының вице-президенті қызметін атқарды.
Richard Robson was born at Tynemouth, Northumberland, England on 15 March 1867. He was educated at Mill Hill School in London. In 1887 he emigrated to Western Australia, working as a jackaroo in the Murchison district until after 1890. By 1895 he was in business at Geraldton as a commission and mining agent. That year he married Clara Hosken; they would have five children. In 1898 he was vice President of the Geraldton Chamber of Commerce.
Саяси өмір
1899 жылдың 12 шілдесінде Робсон Джордж Симпсонның (банкрот деп жарияланған) мәжбүрлі түрде отставкаға кетуіне байланысты туындаған қосымша сайлауда Джеральдтон округінен Заңнамалық Ассамблеяға сайланды. 1900 жылдың ақпан айында “Geraldton Advertiser” газеті Робсонның сайлаушылар жиналысында сөйлеген сөзі туралы хабарлады. Робсон парламентте парақорлық пен сыбайлас жемқорлықтың кең таралғанын, Форрест үкіметінің “сыбайлас жемқорлыққа толы” екенін, ал бірнеше депутаттың “көрінетін табысы жоқ” екенін, себебі олар үкіметтің билікте қалуын қалаған қаржыгерлер тобынан жалақы алғанын мәлімдеді. Бұл айыптауларды 23 мамырда Ассамблеяның келесі отырысында Фредерик Мурхед көтерді. Премьер-министр Джон Форрест Робсонның мәлімдемелерінен қатты ренжіді, бұл айыптаулар оның жеке ар-намысы мен адалдығына нұқсан келтіргенін мәлімдеді және оларды дәлелдеуді немесе кері қайтаруды талап етті. Содан кейін Ассамблея 29 мамырда Робсонның, үйге келмей, мәлімдемелерін түсіндіруі үшін қатысуын шешті. Робсон сол күні қатысып, сөз сөйледі, онда ол ешбір депутаттың беделіне шабуыл жасамағанын, ал өзінің мәлімдемелері үшін тек өкілдік ететін адамдарына ғана жауапты екенін айтты. Содан кейін ол өзінің талаптарын тексеру үшін тәуелсіз комиссия құру туралы ұсыныс жасады. Келесі күні Ассамблея Робсонның айыптауларының шындығында “депутаттардың ар-намысына тиетінін” анықтады. Содан кейін Робсонның айыптауларының шындығын тексеру үшін арнайы комитет тағайындалды. Комитет маусым айының басында жиналып, Робсонды және бірнеше куәгерлерді тыңдады. Робсон “көрінетін табысы жоқ” бес депутатты атады, ал Форрест Робсонның адвокаттарымен сұраққа тартылды, бірақ үш үкіметтік қамшының бірі Корнтвейт Расонның министрлердің жалақысынан жәрдемақы алатыны болмаса, жаңа ештеңе шықпады. Робсонның қорғанысы оның сыбайлас жемқорлық туралы айыптаулары жеке тұлғаларға қатысты айыптаулар ретінде емес, жалпы басқарудағы бұзушылықтар мен жақсы үкімет принциптерін ескермеу туралы айыптаулар ретінде түсіндірілуі керек екенін көрсетті. 13 маусымда ұсынылған арнайы комитеттің есебі Робсонның мәлімдемелері депутаттардың беделіне нұқсан келтіргенін көрсетті және айтылған сыбайлас жемқорлықтың ешқандай дәлелі табылмады. Робсонның қорғанысының дұрыстығы мәселесі Ассамблеяның қарауына қалды. Комитет есебін ұсынғаннан кейін Чарльз Моран келесі күні Робсонды “қайтарымсыз айыптаудан” бас тартпаса, спикердің Робсонды айыптауы керек екенін мәлімдеді. Содан кейін Робсон айыптауды кері қайтарды, палатаға және өз мәлімдемелерінен зардап шеккен кез келген адамнан кешірім сұрады және Заңнамалық Ассамблея депутаты қызметінен кетті. Келесі күні оппозиция жетекшісі Джордж Лик Робсонның жеке азамат ретінде Ассамблеяға жазған хатын оқыды. Онда Робсон депутаттардың көзге көрінетін табысы жоқ екеніне сілтеме жасағаны үшін өкініш білдірді, бірақ “Үкімет шіріген және сыбайлас жемқор екенін айтуымды ақтадым, және мен бұл мәлімдемемнен бас тартқан жоқпын” деп қосты. Содан кейін Ассамблея Робсонның пікірлерінің “парламенттік ережелерді өрескел бұзу” екенін шешті, бірақ ол мәлімдемелерін кері қайтарып, кешірім сұрағандықтан және отставкаға кеткендіктен, одан әрі шаралар қабылданбайды. Робсонның пікірлері парламенттік ережелерді бұзды деген мәлімдеме дұрыс емес, өйткені оның пікірлері парламенттен тыс жерде айтылды, сондықтан парламенттік ережелердің қорғауында емес еді. Ол өзін жамандаған деп санаған депутаттардан сотқа шағымдануы мүмкін еді, бірақ бұл шара ешқандай кезеңде қарастырылмаған сияқты.
On 12 July 1899, Robson was elected to the Legislative Assembly seat of Geraldton in the by election caused by the forced resignation of George Simpson (who had been declared bankrupt). In February 1900, the Geraldton Advertiser reported on a speech made by Robson to a meeting of his constituents. Robson was reported as claiming that bribery and corruption were rampant in parliament; that the Forrest Ministry was "corrupt and rotten to the core"; and that several Members had "no visible means of support" because they were paid by a group of financiers who wanted to keep the Government in office. The allegations were raised in the Assembly by Frederick Moorhead when it next sat on 23 May. The premier, John Forrest, who had been deeply offended by Robson's reported statements, declared that the charges had impugned his personal honour and integrity, and demanded that they either be substantiated or withdrawn. The Assembly then resolved that Robson, who was absent from the House, should attend on 29 May to explain his reported statements. Robson attended on that date, making a speech in which denied that he had attacked the character of any Member, and submitted that he was responsible for his statements "only to those whom I represent". He then unsuccessfully moved for the establishment of an impartial tribunal in investigate his claims. The following day, the House resolved that Robson's charges did indeed "constitute a reflection upon the honour of members of the House". A Select committee was then appointed to inquire into the truth of Robson's allegations. The committee met early in June, and heard from Robson and several other witnesses. Robson named five Members who appeared to be "without visible means of support", and Forrest was interrogated by Robson's legal counsel, but nothing new emerged except the fact that one of the three government whips, Cornthwaite Rason, was paid an allowance out of the Ministers' salaries. Robson's defence was that his allegations of corruption should not be interpreted as allegations against any individuals, but rather as allegations of general maladministration and disregard for the principles of good government. The Select Committee's report, presented on 13 June, found that Robson's statements reflected on the character of Members, and found no evidence of the alleged corruption. The question of the validity of Robson's defence was left to the House. Following the presentation of the Committee's report, Charles Moran gave notice of motion for the following day, declaring that Robson should be censured by the Speaker unless he gave an "unqualified withdrawal of the charges". Robson then withdrew the charges, apologised unreservedly to the House and to any individuals who had felt themselves affected by his statements, and resigned as a Member of the Legislative Assembly. The following day, the Leader of the Opposition, George Leake, read a letter written to the House by Robson as a private citizen; in it, Robson admitted that he ought not to have made references to Members being without visible means of support, but added "I was justified in saying that the Government was rotten and corrupt, and that statement I have not withdrawn". The House then resolved that Robson's comments had been "a grave breach" of parliamentary privilege, but since he had withdrawn the statements, and apologised, and resigned, no further action would be taken. The statement that Robson's comments were a breach of parliamentary privilege was not correct, as his comments were made outside Parliament, and were therefore not under the protection of parliamentary privilege. He could conceivably have been sued by those Members who felt they had been slandered, but this course of action seems not to have been considered at any stage.
Кейінгі өмірі
1900 жылы Робсон Екінші Бур соғысына қатысты. Капитан шенімен ол Австралияның атты жаяу әскерінің алғашқы жасағын басқарды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Оңтүстік Африкада Стандартон ауданында Оңтүстік Африка полициясының командирі болып қалды. Королеваның медалімен (үш таспасы бар) марапатталған ол 1901 жылдан 1907 жылға дейін Бетел ауданында әділет судьясы қызметін атқарды. 1907 жылы Робсон Англияға оралып, Ньюкасл қаласына қоныс аударды, онда ағасымен бірлесіп, көшіру және жиһаз жасаумен айналысты. Кейіннен ол "Робсон және Ұлдары" ЖШС директоры болды. Ол 1928 жылғы 30 қарашада Австралияға жол тартқанда теңізде қайтыс болды.
In 1900, Robson enlisted to serve in the Second Boer War. As a Captain, he led the first Australian contingent of mounted infantry. After the end of the war, he stayed in South Africa as Commandant of the South African Constabulary in the Standarton district. A recipient of the Queen's Medal (three bars), he was Justice of the Peace for Bethel district from 1901 to 1907. In 1907, Robson returned to England and settled at Newcastle, where he worked as a removalist and cabinet maker in partnership with his brother. He later became director of Robson and Sons Ltd., cabinet makers and upholsterers. He died at sea on 30 November 1928, while en route to Australia.