Кіріспе

Федералист қағаз Джеймс Мэдисон Федералист No. 47 - "Федералист парақшаларының" қырық жетінші мақаласы. Ол алғаш рет 1788 жылы 30 қаңтарда The New York Packet-те Publius деген псевдониммен жарияланды, бұл барлық Federalist Papers басылымдары басылған атау, бірақ оның нақты авторы Джеймс Мэдисон болды. Бұл мақалада АҚШ Конституциясына сәйкес атқарушы, заңнамалық және сот өкілеттіктерінің арасындағы биліктердің бөлінуін қарастырады. Ол "Жаңа үкіметтің ерекше құрылымы және оның әртүрлі бөліктері арасындағы биліктің бөлінуі" деп аталады.

Қорытынды

Басқа Федералистік қағаздар сияқты, Жоқ. 47-ші заң АҚШ Конституциясын ратификациялауды қолдады. Жоқ. 47-бапта Мэдисон Конституция атқарушы, сот және заң шығарушы билік арасындағы биліктердің бөлінуін жеткілікті қорғамайды деп қорқатын сыншылардың пікірін жоққа шығаруға тырысты. Мэдисон билікті бөлу "Конституцияның құрметке лайық қарсыластарының басты қарсылықтарының бірі" екенін және "саяси шындықтың бұдан артық құндылығы жоқ екенін" мойындады. Ол сондай-ақ "заң шығарушы, атқарушы және сот билігін бір адамның, аздың немесе көптің қолына тапсыру, мұрагерлік, өз бетімен тағайындалу немесе сайлау арқылы билік ету - бұл төрешіліктің мәні" деп мәлімдеді. Алайда, Мэдисон биліктердің бөлінуін философ Монтескьеге сілтеме жасап түсіндірді, оны Мэдисон британдық Конституцияға Гомердің эпикалық поэзияға ұқсайтынын мәлімдеді. Монтескье өзінің ең үздік әдеби шығармасын және заң тарихындағы ең егжей-тегжейлі еңбектердің бірі - "Заң рухы" (1748) шығармасын жазуға жиырма жыл жұмсаған. Бұл басылым үш тақырыпқа тоқталды: үкімет класы, билікті бөлу және саяси ахуал. Монтескье жұмыстың заң ғылымына бағытталуын көздеді, сондықтан руханилық жетіспеушілік пайда болды. Ол осы кемшілікті тарихи деректерді толтыру арқылы өтеген. Ол тарихты себеп пен салдарының жалғыз шынайы дәлелі деп есептеді, өйткені ол заңды "ақыл-сананың қолданылуы" деп қарастырды. Монтескье "Заң рухы" атты еңбегінде еркіндікке ұмтылу табысқа тең деп мәлімдеген. Бұл жерде ол билікті бөлу мәселесіне тоқталды. Монтескье бостандыққа жетудің жалғыз жолы биліктерді бөлуді дұрыс орнату арқылы деп сенді. Ол бұл сенімін ағылшын үкіметін сүюіне негіздеген. Оның пікірінше, билікті бөлу - өркендеуге тең. Мэдисонның айтуынша, Монтескье британ үкіметін биліктерді бөлудің мысалы ретінде екі арасындағы байланысты талдау үшін қолданған. Мэдисон "Заң рухы" атты еңбегінде Монтескьедің британдықтар "саяси бостандықтың айнасы" деп айтқан сөздерін келтіреді. Осылайша, Монтескье биліктерді бөлудің британдық түрі ең жоғары деңгейде деп сенді. Мадисон британ үкіметінің салалары мүлдем бөлек және ерекше емес екенін көрсетіп жалғастырды. Ол монархтың (атқарушы билік) тек заң қабылдамайтынын, бірақ вето құқығы бар екенін, шетелдік егеменділерді құра алатынын және ол / ол әділдікті жүргізе алмайтынын, бірақ оны жасайтын адамдарды тағайындайтынын түсіндірді. Ол соттардың атқарушылық немесе заңнамалық іс-әрекет жасамай, заң шығарушы кеңеске жүгінуге болатынын түсіндірді. Ол заң шығарушы орган сот ісін жүргізе алмайтынын, бірақ екі палатаның келісімі бойынша судьяларды алып тастай алатынын, атқарушылық іс-әрекеттер жасай алмайтынын, бірақ магистратураны құрайтынын және импичмент құзіретіне ие екенін айтты. Осы талдаудан Мэдисон әр тармақтың бір-бірімен қалай байланыста екенін көрсетті. Мэдисон Монтескью "Егер сот билігі заң шығарушы және атқарушы биліктен бөлінбесе, заң шығарушы және атқарушы билік бір адамда немесе билер құрамында біріккенде, еркіндік бола алмайды" деп жазғанда, ол "бөлшек агенттік" болмау керек дегенді білдірмеді. Әрбір бөлім өз жауапкершілігімен айналысу үшін жалғыз өзі тұрады деген идеяны Мэдисон практикалық емес және пайдалы емес деп санайды, бұл оның нәтижелерімен расталады. Америка революциясынан кейін көптеген американдықтар тым күшті үкіметке абай болды. Диктатурадан аулақ болу үшін саяси жүйеге биліктердің бөлінуі енгізілген. "Үкіметте естілетін дауыстарды әртүрлілендіру бір көзқарастың тым күшті болуына жол бермеуге ғана көмектеспейді, сонымен қатар үкіметтік шешім қабылдауды демократияландырудың оң мақсатын қолдайды". Мэдисон осы кезеңде биліктердің бөлінуіне қатысты басқаша көзқарас танытты және оларды штаттардың конституциясына қатысты "тексерулер мен тепе-теңдіктер" жүйесі ретінде қарастырады. Мэдисон әр конституцияны зерттегенде "бірде-бір жағдайда биліктің бірнеше бөлімдері мүлдем бөлек және ерекше сақталған жоқ" деп жазды. Мэдисон No-де әрбір штатты қарастырған кезде бірнеше ерекшелік жасады. 47-ші орын. Массачусетс конституциясы Монтескьемен билік бөлінісі туралы келісті, өйткені ол үш тармақтың арасындағы айқын байланыссыздықты білдірмеді, бірақ ішінара агенттіктер болды. Нью-Йоркте бұл туралы ешқандай мәлімдеме болған жоқ, тіпті олар толықтай бөлінбеген болса да. Мадисон конституцияларды талқылау кезінде Род-Айленд пен Коннектикутты назардан тыс қалдырды, бірақ бұл олардың революцияға дейінгі конституц�...