Кіріспе
Федералист қағаз Джеймс Мэдисон Федералист No. 46 - Джеймс Мэдисонның "Федералистік қағаздар" жинағының қырық алтыншы есебі. Ол алғаш рет 1788 жылы 29 қаңтарда The New York Packet басылымында Publius деген атпен жарық көрді. Бұл эсседе АҚШ Конституциясының ұсынысы бойынша штаттық және федералды үкіметтердің салыстырмалы күші қарастырылады. Бұл мақала "Мемлекеттік және федералды үкіметтердің салыстырмалы ықпалы" деп аталады. Мэдисон Александр Гамильтонның бұрынғы мақалаларында келтірілген дәлелдерді қайталады. Бұл мақалада Мэдисон штаттық үкіметтердің федералды үкіметке қарағанда халықтың қолдауына ие болу және қол сұғушылықтарға қарсы тұру жағынан артықшылықтарын айтады. Алдыңғы мақалаларында Мэдисон өз оқырмандарын конституция ұсынған жүйе тұрақты және күшті үкіметке әкелетіндігіне сендіруге тырысты. Алайда, ол осы мақалада штаттық және федералды үкімет арасындағы гипотетикалық қақтығыстардың сериясын ұзақ сипаттады. Мэдисон конституцияның штаттық және федералды билік арасындағы осы жерде сипатталған қақтығысқа әкелетінін күтпейді немесе үміттенбейді. Ол конституцияға қарсылық білдірушілердің "химерикалық" болжамдары негізсіз екенін айтып, олардың дәлелдерін жоққа шығаруға тырысады. Мадисон тыңдаушыларына америкалықтар федералды және штаттық үкіметтердің ортақ жоғары билігі екенін еске салады. Ол федералды және штаттық үкіметтердің әртүрлі өкілеттіктері бар екенін және екеуін де сайлаушылардың түпкілікті бақылауына ие екенін атап өтті.
Federalist No. 46 is an essay by James Madison, the forty sixth of The Federalist Papers. It was first published by The New York Packet on January 29, 1788, under the pseudonym Publius, the name under which all The Federalist papers were published. This essay examines the relative strength of the state and federal governments under the proposed United States Constitution. It is titled "The Influence of the State and Federal Governments Compared". Madison reaffirmed the arguments made in previous papers by Alexander Hamilton. In this paper, Madison asserts the advantages that state governments have over the federal government in terms of securing the support of the people and resisting encroachments. In previous papers Madison labored to convince his readers that the system proposed by the constitution would lead to stable and energetic government. However, he describes at length in this paper a series of hypothetical conflicts between state and federal government. Madison does not expect or hope the constitution to lead to the kind of conflict between state and federal authority described here. Rather, he seeks to rebut the arguments that he anticipates from opponents of the constitution by asserting that their "chimerical" predictions of the federal government crushing state governments are unfounded. Madison reminds his audience that the American people are the common superior of both the federal and state governments. He stresses that the Federal and State governments have differing powers, and are both subjected to the ultimate control of the voters.
Өмірбаян
Мемлекеттік басқарудың функциялары ұқсас, бірақ адамдардың дұрыс топтарына қатысты әртүрлі масштабтарда. Мемлекеттік басқару әдетте өздерінің мемлекеттік құраушыларының мәселелеріне көбірек назар аударады және олардың заңнамасы жеке деңгейдегі адамдармен көбірек айналысады. Мемлекет азаматтарға қатысты қарастыратын кейбір мәселелер - мемлекеттік ережелерді бұзатын қылмыскерлер; ажырасу және отбасылық мәселелер; жылжымайтын мүлік; жұмыс, жол апаттары немесе медициналық абайсыздықпен байланысты медициналық мәселелер. Федералды үкіметке келетін болсақ, олардың азаматтарының кең спектрі бар, сондықтан олар федералды салықтар, иммиграция, банкроттық, әлеуметтік қамсыздандыру және патент / авторлық құқық заңдары сияқты үлкен істерді бақылайды. Екі үкімет арасында жауапкершілікке қатысты бөліну бар, өйткені олардың ықпалы қаншалықты кең таралған. Бұл бөліну АҚШ үкіметінің бастапқы жобасы болды, бірақ уақыт өте келе оның жауапкершілігі бірдей болғандықтан, оның өзара іс-қимылы ұлғайды. Федералды үкіметтің күші көбірек болғанымен, ол штаттық үкіметке тәуелді. Федералды және штаттық үкіметтердің бір-біріне тәуелділігін одан әрі түсіндіре отырып, Мэдисон Федералисттік қағаздың No 46-та былай деді: "Мен федералды және штаттық үкіметтерді салыстыруды ұсынамын, олар бір-біріне қарсы тұру және бір-бірінің шараларын тежеу үшін тиісінше ие болуы мүмкін. Федералды үкімет мүшелері штаттық үкімет мүшелеріне бұрынғыларына қарағанда көбірек тәуелді болатыны дәлелденді". 1780-ші жылдардағы жалпы халық, жоғарыда айтылғандай, мемлекеттік үкіметті жақтырады. "Осылайша, халықтың өмірі мен мүддесі мемлекет тарапынан қамтамасыз етіледі және сондықтан халық мемлекеттік биліктегілермен достық қарым-қатынаста болады". Федералды үкімет мемлекеттік үкімет негізін құрайтын қалып болуы керек болса да, адамдар әлі де мемлекеттің және оның рөлдерінің ұнауына бейімделген болады. Жаңа республикаларды құруға кіріскен кезде, адамдар Ұлыбританияның кезінде өмір сүрген монархиясына қайта оралудан қорықты. Тәуелсіздік декларациясында "еркін және тәуелсіз мемлекеттердің соғыс бастауға, бейбітшілік орнатуға, одақтар құруға, сауда-саттық орнатуға және тәуелсіз мемлекеттердің барлық басқа да істерін жасауға толық билігі бар" деп сипатталған. Монархияның неліктен соншалықты үлкен алаңдаушылыққа ұшырағаны түсінікті, өйткені одан бөлек болудан алынған бостандықтар ескеріледі. Әскери және әскери күштер Федералисттік қағаздың 46-бабында кеңінен талқыланды. Халықтың федералды үкіметтен шеттеліп, мемлекеттік билікке қарай ауысуына байланысты әскерилер мен милиция азаматтарды қорғау үшін қолданылды. Әскери күштердің шектелуі мен милицияның шамадан тыс буфері мемлекеттік билікке өздерін қорғауға мүмкіндік берді, егер олар өздерінің шекарасынан шығып, мемлекеттің билік аумағына кіргізген жағдайда, өздерін әлеуетті күшті федералды үкіметтен қорғауға мүмкіндік берді.
Әскери және әскери құралымдар
Ратификациялау туралы пікірталастар кезінде көптеген адамдар федералды үкімет тым күшті болып, Ұлыбританиядағы монархияға ұқсайды деп қорықты. Федералист 46-шы мақаласын жазып жатқанда Мэдисон федералды үкімет бақылайтын тұрақты әскердің ең көп дегенде 30 000 сарбаздан құралуы керектігін есептеген. Бұл Америка Құрама Штаттарын басқа ұлттардың кіріп-шығуынан қорғау үшін жеткілікті, бірнеше штаттардың отаршылдарымен бірлесіп, ұлттық қауіпсіздік үшін қажет болған кезде және АҚШ Президентінің бақылауында шақырылған кезде жаушы шетелдік шабуылдарға қарсы тұру үшін. Бұл Америка Құрама Штаттарының федералды әскерінің мөлшері тыныштық кезінде бірнеше штаттарды қанауды болдырмау үшін жеткілікті мөлшерде шектелуін қамтамасыз ету болды. Халықтың өзі, мемлекетпен бірлесіп, одақтастықты көбірек күтеді, халық одақтастығы федералды үкіметпен және бүлікші мемлекетпен, өздерін қорғауға қарсылық білдіретін шетелдік үкіметтерден өздерінің тұрақты әскерінің қатерімен оларды басып алу; Ұлыбританияның патшасы Джордж III өзінің батальонын Америкаға жіберген кездегідей. Осылайша, біріккен мемлекеттер жалпы әл-ауқатты қорғау үшін кем дегенде 500 000 адамнан тұратын жалпы отар құрамын құруға шақырылды. Қалай болғанда да, болжау экстравагантты болып табылады, оны болсын. Елдің ресурстарына толық тең келетін тұрақты әскер құрылсын, ол толығымен федералды үкіметке бағышталсын, бірақ өз жағында халықты қолдаған штаттық үкіметтер қауіпті жоя алады деп айту тым тым болмас. Ең жақсы есептеу бойынша, кез-келген елде тұрақты әскердің ең жоғары саны жандардың жалпы санының жүзден бір бөлігінен немесе қару-жарақ алып жүруге қабілеттілердің жиырма бесінен бір бөлігінен аспайды. Бұл пропорция АҚШ-та жиырма бес немесе отыз мыңнан астам адамнан тұратын әскерді бермейді. Оларға қарсы өз араларынан таңдап алынған, жалпы бостандықтары үшін күресіп жүрген, олардың сүйіспеншілігі мен сенімін білдіретін үкіметтер біріктірген және басқаратын жарты миллионға жуық қарулы азаматтар жасағы шығады. Мұндай жағдайда тұрақты әскердің осындай үлесімен отарланған әскерді жеңу мүмкін бе деген күмән бар. Осы елдің ағылшын қаруларына қарсы соңғы сәтті қарсылық көрсеткенімен жақсы таныс адамдар оның мүмкіндігін жоққа шығаруға бейім болады. Қарулы болу артықшылығынан басқа, американдықтар басқа ұлттардың барлық халқынан артық, халыққа қосылған және отаршыл офицерлері тағайындалған бағынысты үкіметтердің болуы, амбициялы кәсіпорындарға қарсы кедергі жасайды, кез-келген формадағы қарапайым үкімет мойындай алатын кез-келген нәрседен гөрі. Еуропаның бірнеше патшалықтарында мемлекеттік ресурстардың барынша көтеретін әскери мекемелерге қарамастан, үкіметтер халыққа қару беруге қорқады. Олар осылай көмекке мұқтаж болғандықтан, өздерінің мойынсұнбағандықтарын ақтара алмайтынына күмән келтіруге болады. Бірақ егер халық өздері таңдаған жергілікті үкіметтердің, ұлттық ерік-жігерді жинап, ұлттық күшті басқаратын және осы үкіметтер милициядан тағайындаған, оларға да, милицияға да қосылған офицерлердің қосымша артықшылықтарына ие болса, онда ең үлкен сенімділікпен мәлімдеуге болады, Еуропадағы әрбір төрешіліктің тағына айналдырған легиондарға қарамастан тез құлатылатын болады.
Федерализмге қарсы көзқарастар
Антифедералистер Конституция тек Американы және оның қандай болуы мүмкін екендігі туралы көзқарастарын құртады деп сенді. Олардың қорқынышы Конституция федералды үкіметті тым көп билікке ие етеді, олардың Америкада туған азаматтар ретінде құқықтарын алып тастайды, сонымен қатар сот жүйесіне толық бақылау жасайды, оны жеке тұлғадан аз етеді деген сенімнен көрініс тапты.