Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эллакомб аппараты – шіркеу қоңырауларын соғу арқылы алмастырып қоңырау қағуға арналған механизм. Қоңыраулар айналмағандықтан Допплер эффектісі болмайды және әрбір соққыдан кейін тілшектің серіктейтін әсері болмағандықтан, бұл толық айналыммен қоңырау қағу сияқты дыбыс шығармайды.
The Ellacombe apparatus is a mechanism devised for performing change ringing on church bells by striking stationary bells with hammers. It does not produce the same sound as full circle ringing due to the absence of Doppler effect as the bells do not rotate, and the lack of a damping effect from the clapper after each strike.
Операция
Құрылғыны бір адам басқара алады, бұл дәстүрлі әдістен өзгеше, онда қоңыраулар 360 градустан астам бұрылады (толық айналымда соғылу) және оларды дыбыстату үшін әр қоңырауға бір қоңыраушы қажет. Оның орнына, қоңыраулар қозғалмайды (немесе "өлген күйде ілінеді") және балға қоңыраудың ішкі жағына соғылады. Әр балға қоңырау шалу бөлмесіндегі бекітілген рамаға арқанмен байланыстырылған. Арқандар қолданылғанда тартылып тұрады, ал ойнаушы бір арқанды тартып алғанда, балға қоңырауға тиеді. Толық айналымды соғу үшін, Эллакомб арқандарын босатып, балғалардың қозғалатын қоңыраулардан алыстауына мүмкіндік береді. Бұл жүйені 1821 жылы Глостерширдегі Генри Томас Эллакомб пастор ойлап тапты және 1822 жылы Битон қаласында алғаш рет орнатты. Ол бұл жүйені жергілікті қоңыраушыларды пайдаланудың орнына жасады, өйткені ол тәртіпсіз деп санайтын мінез-құлықты көтергісі келмеді. Эллакомб пастор "Church Bells" атты шіркеу журналының қоңырау шалу бөлімінің редакторы болды және шіркеу қызметтері үшін ғана соқпайтын қоңыраушылардың іс-әрекеттерін сынауға асықты. Олардың арасында "сыйлықты соғу" ерекше мақсат тұтты, онда әртүрлі шіркеулердің командалары ең жақсы соғу үшін сыйлыққа бәсекелестік етті, көбінесе әлеуметтік шаралармен бірге. Мысалы, 1875 жылы ол Девон штатындағы Слэптон қаласындағы соғу жарысына қарсы айқын пікір білдіріп, "Біз шіркеудің қараушыларын қоңырауларды салық жинаушының қалтасына пайда табу үшін осылай ұятқа салуға рұқсат бергені үшін кінәлаймыз" деп жазды. Іс жүзінде, құрылғы бір адамның өзгерістерді орындауы үшін айтарлықтай біліктілікті қажет етті, бұл көптеген шіркеулерде болмады, және ол қоңыраушыларды шіркеуден алшақтатты. Химменің дыбысы қозғалатын қоңыраулардың бай дыбысына нашар алмастыру болды, және құрылғы сәннен шықты. Осының салдарынан, құрылғы өткенде көптеген мұнаралардан алынып тасталды, төбеде тесіктер қалды және көбінесе арқансыз рамалар қалды. Құрылғы жұмыс істеп тұрған мұнараларда оны әлі де қарапайым өзгеріс тізбектерін, әнұрандарды немесе Рождествода колядкаларды ойнату үшін қолдануға болады. Құрылғы сондай-ақ толық айналымды соғушылар жеткіліксіз болған кезде немесе қоңырауларды қозғау қауіпсіз болмаған кезде де қолданылады. Ұлыбританияда жұмыс істеп тұрған 400-ден астам Эллакомб химдері бар және әлемнің басқа бөліктерінде кем дегенде 40 бар.
The apparatus can be operated by one person, unlike the traditional method, where the bells are rotated through over 360 degrees (full circle ringing) to sound them and one bell ringer is needed for each bell. Instead the bells are kept static (or "hung dead") and a hammer is struck against the inside of the bell. Each hammer is connected by a rope to a fixed frame in the bell ringing room. When in use the ropes are taut, and pulling one of the ropes towards the player will strike the hammer against the bell. To enable full circle ringing, the Ellacombe ropes can be slackened to allow the hammers to drop away from the moving bells. The system was devised in 1821 by Reverend Henry Thomas Ellacombe of Gloucestershire, who first had such a system installed in Bitton in 1822. He created the system as an alternative to using his local ringers, so that he did not have to tolerate behaviour that he saw as unruly. The Revd Ellacombe was the editor of the bell ringing column of a church periodical called "Church Bells", and was not slow to criticise the actions of bell ringers who did not ring exclusively for church services. A particular target was "prize ringing", where teams from different churches competed for a prize for the best ringing, usually accompanied by a social event. An example was in 1875 when he weighed in with a diatribe against a ringing competition at Slapton in Devon, when he wrote, "We blame the Vicar and churchwardens for allowing the bells to be so prostituted for the benefits of a publican's pocket ". In practice, the apparatus required considerable expertise for one person to ring changes, which most churches did not have, and it alienated bell ringers from the church. The sound of a chime was a poor substitute for the rich sound of swinging bells, and the apparatus fell out of fashion. Consequently, the apparatus was removed from many towers in the past, leaving holes in the ceiling and often frames without ropes. In towers where the apparatus remains in working order it is often still used to play simple call change sequences, hymn tunes, or carols at Christmas. The apparatus is also used when insufficient full circle ringers are available, or where it is no longer safe to swing the bells. There are known be over 400 Ellacombe chimes in working order in the UK and at least 40 in the other parts of the world.