Кіріспе

Голландиялық кариллон – Вирджиния штатының Арлингтон округінде орналасқан 53 қоңыраудан тұратын, 127 фут (39 метр) биіктігі бар шамшырақ. Аспап пен мұнара 1950 жылдары «Нидерланд халқынан Америка Құрама Штаттары халқына» сыйға берілді, бұл АҚШ-тың 1945 жылы Нидерландыны азат етуге және содан кейінгі жылдары көрсеткен экономикалық көмегіне деген алғыс білдірудің белгісі болды. Голландиялық кариллон – Джордж Вашингтон мемориалдық саябағының бір бөлігі болып табылатын Арлингтон Ридж паркінің құрамындағы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген тарихи мүлік. Оған Ұлттық саябақтар қызметі иелік етеді және басқарады. Кариллон Потомак өзені мен Вашингтон қаласына көрініс ашатын биік тікте орналасқан. Одан Ұлттық алаң, Батыс Потомак паркі (оның бастапқы, уақытша орны) және Арлингтон ұлттық зираты көрінеді. Солтүстіктегі Теңізшілер корпусының соғыс ескерткіші мен оңтүстіктегі Арлингтон ұлттық зиратының жанында орналасқандықтан, жыл сайын 1,2 миллионнан астам келуші, соның ішінде Росслин тұрғын аудандарынан демалысқа келгендер қызығушылық танытады. Күн бойы кариллон автоматты түрде Вестминстер квартерін орындайды. Голландия және Америка мәдениетіндегі маңызды күндері автоматтандырылған концерттер ұйымдастырылады, ал маусымнан тамызға дейін директор-кариллоншы Эдвард Нассор концерттер сериясын өткізеді, онда қонақ кариллоншылар аспапта апта сайын концерттер орындайды.

Тарих

1951 жылдың соңында Гаагада Голландияның Экономика министрлігінің баспасөз хатшысы Говерт Л. Верхул Нидерландының Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін жасаған іс-қимылдарын еске алу және екі елдің берік достығының символы ретінде АҚШ-қа сыйлық беруді ұсынды. Бір күні кешке ыдыс жуып жатқанда, шарап купелерін бір-біріне соққанда, оған каррилон сыйлау идеясы келді. Осыдан кейін, ірі ауқымды қаржы жинау науқаны басталды және ол үлкен қызығушылықпен қарсы алынды. Королева Юлиана ақырында оны мақұлдады. 1952 жылдың 4 сәуірінде ол АҚШ-қа сапар шегіп, президент Гарри С. Трумэнге болашақ каррилонның символы ретінде шағын күміс қоңырау сыйлады. Вашингтондағы Меридиан Хилл паркіндегі салтанатты шарада королева болашақ аспаптың кішкентай қоңырауларының маңыздылығы туралы айтты:

Нидерланд каррионы жиырма жылдан кейін қайтадан жағдайы нашарлап қалды. Ауыр тот басу және құрылымдық тұрақсыздыққа қауп бар болғандықтан, мұнара 2010 жылдардың басында көпшілікке жабылды. 2016 жылы Ұлттық саябақтар қызметі мен Корольдік Нидерланды елшілігі каррилонды 5,8 миллион долларға (2016 жылы 5 800 000 доллар шамамен соңғы жылдары <есептелген сомаға> тең) қайта жаңарту үшін қаржы жинау науқанын бастады. Саябақтар қызметі 4 миллион доллар бөлді. 2019 жылдың қазанында каррилонды үшінші рет жаңарту ресми түрде басталды. Ұлттық саябақтар қызметі мұнара жұмысына, ал Корольдік Нидерланды елшілігі каррилон жұмысына жауапкершілік тартты. Каррилон Royal Eijsbouts қорына тасымалданды және 2019 жылдың 3 желтоқсанында жетті. Нидерландының «75 жылдық тәуелсіздік» науқанына орай, каррилонға голланд және американдық қоғамға елеулі үлес қосқан үш америкалыққа арналған үш жаңа қоңырау қосылды: генерал Джордж С. Маршалл, Мартин Лютер Кинг және Элеонора Рузвельт. Осы үш қоңыраудың қосылуы каррилонды концерттік биіктіктегі аспапқа айналдырып, оны «үлкен каррилон» статусына көтерді. Мұнараның болат плиталарын және ішкі құрылымын қайта жаңарту үшін кең ауқымды жөндеу жұмыстары қажет болды. Үш жаңа қоңыраудың салмағын ескере отырып, қосымша тіректер орнатылды. Арлингтон ұлттық зиратындағы алғашқы каррилонды 1949 жылы Amvets орнатты және оны президент Трумэн бағыштады.

Қабырға

Қоңыраулардың дыбысы шамамен 39 метр биіктіктегі, 11 метр ұзындығындағы және 8 метр ені бар мұнарада тоқтап тұр. Алғашқы жоспарлар бойынша бұл құрылыстың биіктігі 270 фут (82 метр) болуы тиіс еді, бірақ Көркем өнер комиссиясы Линкольн ескерткішімен салыстырғандағы биіктігіне қатысты алаңдаушылықтарды алғаннан кейін биіктігі төмендетілді. Нидерланд қоңырауы Ұлттық алаңдағы классикалық тас архитектурасымен байланысты алғашқы модернистік болат ескерткіш болып табылады.