Шоқырған ақынның трагедиясы (Shoqyrghan aqynnyń tragediasy)
Pyaasa
«Pyaasa» (1957) – Гуру Дътттың классикалық хинди фильмі. Ақынның күйзелісі, әлеуметтік мәселелер, сүйіспеншілік және поэзия туралы терең драма. Фильм туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1957 жылы түсірілген үнділік фильм, режиссері – Гуру Датт.
1957 Indian film directed by Guru Dutt
«Пьяса» (;) – 1957 жылы түсірілген үнділік хинди драмалық фильмі, режиссері және продюсері – Гуру Датт. Басты рөлдерде Мала Синха, Вахида Рехман, Рехман және Джонни Уокер ойнаған. Калькуттада өтетін фильмде, көңілі толмаған урду ақыны Виджайдың (Датт) тағдыры баяндалады. Оның шығармаларын баспагерлер бағаламайды, романтикалық емес, қоғамдық мәселелерді қозғағандықтары үшін сынап жатады. Фильмде оның алтын жүректі Гүлабо (Вахида Рехман) атты әйелмен және бұрынғы сүйіктісі Минамен (Синха) кездесуі, Гүлабоның оның өлеңдерін жариялауға көмектесуі, шығармаларының сәттілігі және Гүлабомен арадағы романтикалық қарым-қатынасы көрсетіледі. Виджай рөлі алғашында Дилип Кумарға ұсынылған, бірақ ол денсаулығына зиян келтіретін интенсивті фильмдерде ойнаудан бас тартқан. Кейін берген сұхбатында ол «Пьясадағы» Виджай кейіпкерінің Девдасқа ұқсас екенін айтып, өкінген үш фильмнің бірі екенін мойындады. Гуру Датт кейіннен бұл рөлді өзі қабылдап, фильм сол жылдың ең табысты фильмдерінің біріне айналды. «Пьяса» – классикалық фильм және үнді киносының ең үздік туындыларының бірі саналады. Ол 1978 жылы телугу тілінде «Маллепову» фильмі түрінде қайта түсірілді.
Pyaasa (; ) is a 1957 Indian Hindi drama film directed and produced by Guru Dutt, who stars alongside Mala Sinha, Waheeda Rehman, Rehman, and Johnny Walker. Set in Calcutta, it focuses on the disillusioned Urdu poet Vijay (Dutt), whose works are underestimated by publishers and panned for writing on social issues rather than romantic topics. The film follows his encounters with the golden hearted prostitute Gulabo (Waheeda Rehman) and his former girlfriend Meena (Sinha), how the former helps him to get his poetry published, the success of his works, and his romantic relationship with Gulabo. The role of Vijay was initially offered to Dilip Kumar which he declined owing to the impact of doing intense films on his health. Later, in an interview, he also said that he found the character of Vijay in Pyaasa similar to that of Devdas and admitted Pyaasa was one of three movies he regretted turning down. Guru Dutt, later accepted the role himself and the film went on to become one of the most commercially successful movies of the year. Pyaasa is a classic and is considered one of the best films of Indian cinema. It was remade into the Telugu film Mallepoovu (1978).
Сюжет
Виджай – Калькуттадағы сәтсіз, идеалистік урду ақыны, оның шығармаларын баспагерлер жеңіл қабылдамайды. Олар Виджайды дәстүрлі романтикалық тақырыптар емес, жұмыссыздық және кедейлік сияқты әлеуметтік мәселелер туралы жазғаны үшін кінәлайды. Оның бауырлары да оның өлеңдерін макулатура ретінде сатуға тырысады. Олардың мазалауына шыдамаған Виджай үйден кетіп, бауырлары сатқан өлеңдерін табады. Осы кезде Виджай Гүлабо есімді әйелге кездеседі, ол оның өлеңдерін сатып алып, ғашық болады. Виджайдың бұрынғы сүйіктісі Мина қаржылық тұрақтылық үшін баспагер Гошқа үйленеді. Гош оны қызметші ретінде жалдап, Виджай мен Мина туралы көбірек білуге тырысады. Виджай пальтосын берген және жүрген пойыздың астынан құтқаруға тырысқан қайыршыны Виджай деп жаңылыстырады. Гүлабо Гошқа барып, оның өлеңдерін жариялап береді. Гош өлеңдерді пайдаланып, көп пайда табуға ниеттенді. Өлеңдер өте сәтті болады. Бірақ Виджай тірі және пойыз оқиғасынан кейін ауруханада жатыр. Гош пен Виджайдың жақын досы Шям оны танудан бас тартады, ал ол өзін Виджай деп мәлімдегендіктен, психиатриялық ауруханаға жатқызылады. Виджайдың бауырлары да Гоштан ақша алып, оны танудан бас тартады, ал қайтыс болған ақынның естелік жиыны өтеді. Виджай досы Абдул Саттардың көмегімен психиатриялық ауруханадан қашып, естелік жиынына жетеді, онда ол бұл сыбайлас жемқор және материалистік әлемді айыптайды. Виджайдың тірі екенін көрген досы мен бауырлары бәсекелес баспаға көбірек ақша үшін келісіп, оны Виджай деп жариялайды. Бір шарада Виджай айналадағы әлемдегі барлық екіжүзділікке жиреніп, өзін Виджай емес деп жариялайды. Содан кейін ол Гүлабомен бірге жаңа өмір бастау үшін кетеді.
Vijay is an unsuccessful, idealistic Urdu poet in Calcutta whose works are not taken seriously by publishers. They condemn Vijay for writing on social problems such as unemployment and poverty, rather than those on conventional romantic topics. His brothers also dislike his occupation, trying to sell his poems as waste paper. Unable to bear their taunting, he stays away from home and also comes upon the poems his brother has sold. Around this time, Vijay encounters a prostitute named Gulabo, who buys and is enamoured with his works and, consequently, falls for him. His former girlfriend Meena has married the publisher Ghosh for financial security. Ghosh hires him as a servant to find out more about him and Meena. A dead beggar to whom Vijay gave his coat and whom he tries to save unsuccessfully from the path of a running train is mistaken for Vijay. Gulabo goes to Ghosh and gets his poems published. Ghosh does so feeling he can exploit the poems and make a killing. The poems are very successful. However, Vijay is alive and in the hospital after the train mishap. Ghosh and Shyam, Vijay's close friend, refuse to recognise him and he is committed to a mental asylum since he insists that he is Vijay and is thought to be mad. Vijay's brothers too are bought off by Ghosh not to recognise him and a memorial is held for the dead poet. Vijay, with the help of his friend Abdul Sattar escapes from the mental asylum and reaches the memorial service, where he denounces this corrupt and materialistic world. Seeing that Vijay is alive, his friend and brothers side with a rival publisher for more money and declare that this is Vijay. At a function to honour him, Vijay becomes sick of all the hypocrisy in the world around him and declares he is not Vijay. He then leaves with Gulabo to start a new life.
Даму
"Пьяса" фильмі 1947 немесе 48 жылдары Гуру Датт 22 жасында жазған "Кашмакаш" атты әңгіме идеясына негізделген. Фильмнің тақырыбы мен философиясы оның өмірінің басындағы қиын күндердегі өмірлік тәжірибесінен туындаған. Сондай-ақ, фильмнің лирика авторы Сахир Лудхианвидің ақын және жазушы Амрита Притаммен болған сәтсіз махаббатына негізделген деген болжам бар. 1956 жылы жоба басталғанға дейін, Абрар Алвидің көмегімен, бастапқыда басты кейіпкер суретші болуы керек еді, бастапқы әңгімеге бірнеше өзгерістер енгізілді. Алғашқы нұсқада Гуру Датт Виджайдың толыққанды жалғыздыққа ұшырағанын көрсеткісі келді, бірақ дистрибьюторлардың талабымен финал өзгертілді. Фильмнің соңы туралы жазушы Абрар Алви мен Датт арасында пікір таласы болды. Абрар кейіпкердің қалыптасқан материалдық әлеуметтік шындыққа мойынұсынып, келісімге келуін қаласа, Гуру Датт оған қарсы болды. Фильм бастапқыда "Пьяас" (шөлдеу) деп аталды, бірақ кейін Датт оны "Пьяса" деп өзгертті, фильмнің мазмұнын жақсырақ бейнелеу үшін. Вахида Рехманның "Пьяса" фильміндегі кейіпкерінің прототипі – нағыз адам. Абрар Алви мен оның достары Бомбейге сапар шегіп, қызыл шамдар ауданына баруға шешім қабылдады. Алви өзін Гулабо деп таныстырған қызбен әңгімелесіп қалды. Алвидің айтуынша: "Мен кетіп бара жатқанда, ол үзіліспен айтып, маған алғыс айтты, бұл оған құрметпен қараған алғашқы рет екенін, ал бұрын тек ұятты сөздерді ғана естігенін айтты. Мен фильмде оның нақты сөздерін пайдаландым".
Pyaasa was based on a story idea called Kashmakash, written by Guru Dutt sometime in 1947 or '48, when he was 22. The film's theme and philosophy was inspired by his life experiences in early struggling days of his life. It is also surmised that the story is based on the life of the film's lyricist Sahir Ludhianvi who had a failed affair with poet and writer Amrita Pritam. Till the project was started in 1956, several changes were made in the original story in assistance with Abrar Alvi like originally the protagonist was to be a painter. In the original ending, Guru Dutt wanted to show that Vijay left all alone, but on the distributors' insistence the ending was changed. There was a debate between writer Abrar Alvi and Dutt on film's ending. Abrar wanted the protagonist to accept and compromise with the prevailing material social reality; Guru Dutt insisted otherwise. The film was originally titled Pyaas (thirst), but Dutt later changed it to Pyaasa to better describe the film. Waheeda Rehman's character in Pyaasa was inspired from a real life character. Abrar Alvi and his friends were visiting Bombay and they decided to visit the red light area. Alvi got talking to a girl who called herself Gulabo. According to Alvi "As I left, she thanked me in a broken voice, saying that it was the first time that she had been treated with respect, in a place where she heard only abuses. I used her exact words in the film."
Кастинг
Датт Дилип Кумарды фильмдегі басты рөлді ойнауға шақырыпты, бірақ "трагедия королі" бас тартқан. Бас тартудың басты себебі ретінде Дилип Кумардың денсаулығына қарқынды фильмдердің тигізетін әсері көрсетіледі. Дәрігерлер оған біраз уақыт жеңіл рөлдерді ойнауды ұсынған екен. Тағы бір мүмкін себеп – оның Даттпен фильмнің тарату құқықтары бойынша келіспеушілігі болған деген ақпарат бар. Осылайша, Датт өзі сол рөлді ойнады және фильм сол жылғы ең табысты фильмдердің біріне айналды.
Dutt wanted Dilip Kumar to play the leading role in the movie, which the 'tragedy king' declined. One major reason that is cited for the decline is the impact of doing intense films on Dilip Kumar's health. Reportedly, the doctors had advised him to take up lighter roles for sometime. Another possible reason that is cited is the alleged disagreement between him and Dutt over the film's distribution rights. Thus, Dutt himself played the role and movie went on to become one of the most commercially successful movies of the year.
Саундтрек
Фильмде С. Д. Бурман, Сахир Лудхианви, Гита Дютт және Мохаммед Рафидің ең жақсы жұмыстары орын алған, нәтижесінде лирикалық үнді музыкасының ең көрнекті туындыларының бірі жаратылды. Сахирдің фильм музыкасындағы еңбегі ерекше аталып өтті; "The Hindu" газетінде жазылғандай, "Гуру Датттың туындысы саналған «Пьяса» фильмінің жаны – лирик Сахир Лудхианви". «Пьяса» композитор Бурман мен лирик Лудхианвидің ұзақ жылдар бойы бірлесіп жұмыс істеген командасының соңғы ынтымақтастығы болды. «Хум апки аанхон мейн» әні фильмнің дистрибьюторларының тілегімен қосылды, фильмнің көңіл көтеріңкі емес атмосферасын жеңілдету мақсатында. Бұл ән бастапқы түсірілімге кірмейтін. «Sar Jo Tera Chakraye» әнін С. Д. Бурманның ұлы Р. Д. Бурман жазған. Ол бастапқыда британдық «Harry Black» фильмінен алынған мелодияға негізделген, кейін Үндістанда «Harry Black and The Tiger» деген атпен шығарылды. Р. Д. Бурман оны осыншалықты жақсы өңдегендіктен, «Harry Black and The Tiger» фильмінің продюсері Үндістанға келгенде әнді естіп, тек танып қана қоймай, оған ризашылық білдірді.
The movie boasts one of the best performances of S. D. Burman, Sahir Ludhianvi, Geeta Dutt and Mohammed Rafi to produce one of the most lyrical Hindi musicals. Sahir's work in the film's music was particularly praised; As stated in The Hindu, "While for Pyaasa, a film considered the brainchild of Guru Dutt, the soul behind the film was its lyricist Sahir Ludhianvi". Pyaasa marked the last collaboration of the long lasting team of composer Burman and lyricist Ludhianvi. The popular song "Hum Aapki Aankhon Mein" was added to the movie on behest of distributors to bring some relief in rather pessimistic film. It was never planned in the original cut. The song "Sar Jo Tera Chakraye", actually composed by R. D. Burman, S. D. Burman's son was originally inspired from a tune from the British film Harry Black, which was later released in India as Harry Black and The Tiger. He later recreated it so well that when the producer of Harry Black and the Tiger visited India, he heard the song and not only failed to recognise the tune, but applauded him on it.
Қалпына келтіру
Бұл фильмді Мумбайдағы Ultra Media & Entertainment компаниясы цифрлық түрге келтіріп, қалпына келтірді, осылайша түпнұсқасы қалпына келтірілген алғашқы үнді фильмі болды. Баяндамаға сәйкес, түпнұсқа камера негативтері архивтен толыққандай еріген күйде, бір бөліктері зақымдалған немесе жоғалған күйде келді. Олардың ең үлкен қиындығы – кадрлардың дірілдеуі болды. Әр кадр әртүрлі бұрышта болды және тұрақтылық болмады. Бірнеше тазарту жұмыстарынан кейін, олар бастапқы камера негативінен түпкі мазмұнды қайтаруға қол жеткізді, бірақ оған айқындық пен тереңдік жетіспеді. 45 қалпына келтіру маманы 200 000-нан астам кадрда шамамен 4 ай бойы жұмыс істеді. Бастапқы монофониялық дыбыр жолы 35 мм оптикалық дыбыр жолынан 24 биттік форматта қайта жаңартылды. Компания оны 2015 жылы өткен 72-ші Венеция халықаралық кинофестиваліне жіберді, онда ол 20 басқа қалпына келтірілген классикалық фильмдермен бәсекелесті және әлемнің басқа 11 фильмімен бірге «Венеция классикасы» бөлімінде көрсетілуге іріктелді.
This film has been digitised and restored by Mumbai based Ultra Media & Entertainment, thus becoming the first Indian film to be restored to its original. As per the report, the original camera negative had come to them from the archives completely melted, with parts damaged or lost. Their biggest challenge was the flickering. Every frame was at a different angle and there was no stability. After several clean ups, they managed to retrieve the actual content from the original camera negative, but it lacked clarity and depth. 45 restoration experts worked for almost 4 months on over 2 lakh (200,000) frames. The original monaural soundtrack was remastered at 24 bit from the 35 mm optical soundtrack. The company sent it to the 72nd Venice International Film Festival held in 2015, where it competed with 20 other restored classics and was selected to be screened as part of the Venice Classics section along with 11 other films from all over the world.
Мұра
«Пьяса» – жасалған ең ұлы фильмдердің бірі саналады. Бұл фильм көркемдік және коммерциялық бағыттардың үйлесімді қосындысын жетілдіре білген алғашқы туындылардың бірі болды. Үндістандық кинорежиссерлер осы күнгә дейін «Пьясаны» өздеріне шабыт сыйлаған туынды ретінде айтады. Үндістанда бұл фильм ең жоғары құрметке ие және киносүйер қауым мен кино өнерінің шеберлері арасында кең танымал. Ол әсіресе техникалық шеберлігімен, әңгімелеу өнерімен, тақырыбымен және романтикалық идеалдарымен мақталады. 2004 жылы «Sight and Sound» журналы оның саундтрегін «Фильмдегі ең жақсы музыка» деп тізімдеді. Бірақ ол келесі жылғы «Filmfare» марапаттау салтанатында ешқандай жүлде алған жоқ. Фильмнің бұрынғыдан ерекше тақырыбы болғанымен және түсірілімі кезінде танымал актерлер мен актрисалар болмағанына қарамастан, «Пьяса» сол жылдың ең табысты үшінші фильміне айналды. 1980-ші жылдары Еуропада тұңғыш рет көрсетілген кезде фильм халықаралық деңгейде танымал болды, содан кейін Гуру Датт қайтыс болғаннан кейін ұзақ уақыттан соң коммерциялық сәттілікке қол жеткізді және қазір Үнді кино тарихындағы «маңызды кезең» саналады. Гуру Датт және оның кейінгі фильмдері, соның ішінде «Пьяса», Франция, Германия, Оңтүстік Азия және Шығыс Азияның кейбір аймақтарында (Жапония, Сингапур және т.б.) үлкен жанкүйерлер қатарына ие. 1984 жылы француздық премьерасы кезінде үлкен коммерциялық жетістікке қол жеткізді, бұл Гуру Датттың өмір бойында куә болмаған жетістігі болды. Содан бері фильм бүкіл әлемде үлкен қызығушылық тудырып, мысалы, 2015 жылдың қыркүйек айында Италияда өткен 72-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. «Пьяса» жиі жасалған ең ұлы фильмдердің қатарында тізімделеді. 2002 жылы «Sight & Sound» сыншылары мен режиссерлерінің барлық уақыттағы ең ұлы фильмдерге жасаған сауалнамасында «Пьяса» үздік 160 фильмнің қатарына енді. 2005 жылы «Time» журналының «Барлық уақыттағы 100 ең ұлы фильм» тізіміне енген жалғыз хинди фильмі «Пьяса» болды, журнал оны «барлығынан жанды және романтикалық» деп сипаттады. 2017 жылы «Taste of Cinema» оны «Барлық уақыттағы ең ықпалды 25 азиялық фильм» қатарына қосты. 2011 жылы Әулие Валентин күніне орай «Time» журналы оны «Ең жақсы 10 романтикалық фильмнің» бірі деп жариялады. 2016 жылы «Taste of Cinema» журналының «Барлық уақыттағы ең жақсы 30 романтикалық фильм» тізіміне енгізілді. Ол «Time» оқырмандарының таңдауы бойынша жасалған ең жақсы 10 фильмнің тізіміне жиі дауыс береді. «Indiatimes» оны «Көргілігі тиіс 25 Боливуд фильмі» қатарына жатқызды. 2013 жылы Үнді киносының 100 жылдығына орай «CNN IBN» оны «Барлық уақыттағы 100 ең ұлы үнді фильмдері» тізіміне енгізіп, «барлық уақыттағы ең жанды романтикалық хинди фильмі» деп атады. Ол сондай-ақ «NDTV» журналының «20 ең ұлы үнді фильмі» тізіміне енді, себебі «Пьясада көрсетілген кинематографиялық шеберлік Үнді киносының негізгі ағымында сирек кездеседі». 2002 жылы «Британдық кино институтының» «Үлкен Үндістанның ең ұлы фильмдерінің топ-5» сауалнамасы, «Time» журналының «Боливудтың ең жақсы классикаларының топ-3» тізімі, «Esquire» журналының «Боливудтың ең жақсы 10 фильмі» тізімінде «үлкен өлімнен кейінгі арман» деп сипатталды, «Outlook» журналының 2003 жылы 25 жетекші үнді режиссерлері арасында өткізген «Хинди киносының ең ұлы 5 фильмі» сауалнамасы, 2015 жылы «Time Out» журналының «Боливудтың ең жақсы фильмдерінің топ-5» сауалнамасы және тағы да басқа көптеген сауалнамаларға енді. 2013 жылы Үнді киносының 100 жылдығын тойлау мақсатында әр онжылдықтан бір маңызды үнді фильмін таңдап, «The Guardian» газеті «Пьясаны» 1950-ші жылдардың «нағыз үнді классикасы» деп атады, «1950-ші жылдардан фильмді таңдау ең қиын. Гуру Датттың мелодрамалық «Пьяса» немесе «Тынықсыз» – «керемет» фильм, ол жоғары эстетикалық деңгейге жету үшін негізгі фильмнің барлық ерекшеліктерін пайдаланады, мысалы, Христиандық пікірдегі азапты ақынның әдемі суреті, көшедегі қыздың (Вахида Рехман) сұлулығы және Сахир Лудхианвидің ең жақсы өлеңдерінің бірінен құралған керемет музыка». 2019 жылы Британдық кино институты оны «1957 жылдың ең ұлы музыкалық фильмі» деп атады, «1964 жылы қайғылы шамадан тыс дозаға дейін оның режиссері, продюсері және жұлдызы Гуру Датт Үнді киносының ең батыл таланттарының бірі болды және «Пьяса» оның шедеврі». Ол сондай-ақ «BFI Screen Guides» кітабындағы «100 фильм музыкалық» кітабының бір бөлігі болды. 2011 жылы британдық автор Насрин Мунни Кабир «Пьясаның диалогы» атты кітабын жариялады, онда фильмнің түпнұсқа диалогтары хинди және урду тілдерінде, сондай-ақ оның ағылшын тіліне аудармасы бар. «Ye Duniya Agar Mil Bhi Jaye» әні 2022 жылы «Чуп: Артисттің қайыры» фильмінде қайта пайдаланылды.
Pyaasa is regarded as one of the greatest films ever made. It was one of the earliest films to have achieved a healthy blend of artistic as well as commercial mainstream traits. Filmmakers in India, to this day cite Pyaasa as their inspiration. It is one of the most revered and respected films in India and remains a popular favourite among cinephiles and filmmakers of Hindi Cinema. It is, in particular, praised for its technical bravura, storytelling, theme and romantic idealism. In 2004, it's soundtrack was listed by Sight and Sound magazine as one of The Best Music in Film. It didn't receive any award at the post year's Filmfare ceremony. Even though the film had an unconventional theme and no major actor or actress at the time it was made, Pyaasa managed to be the third highest grosser of the year. The film received international acclaim in 1980s when it was first released in Europe, subsequently becoming a big commercial success there, long after Guru Dutt died and is now considered a "seminal landmark" in the history of Indian cinema. Guru Dutt and his later movies, including Pyaasa, have a large cult following, particularly in France, Germany, South Asia and parts of East Asia (Japan, Singapore, etc). It was a huge commercial success during its 1984 French Premiere, something Guru Dutt never witnessed during his lifetime. Since then, the movie has been screened to huge mass appeal the world over, like the recent screening at 72nd Venice International Film Festival held in Italy, in September 2015. Pyaasa is often listed among greatest films ever made. In 2002, Pyaasa was ranked among Top 160 on the Sight & Sound critics' and directors' poll of all time greatest films. In 2005, Pyaasa was the only Hindi film to make it to the "100 Greatest Films of All Time" list by Time magazine, which called it "the soulfully romantic of the lot." In 2017, Taste of Cinema ranked it among "25 Most Influential Asian Movies of All Time". On the occasion of Valentine's Day 2011, Time declared it as one of the "Top 10 Romantic Movies". It was listed in Taste of Cinema's "Top 30 Best Romantic Movies of All Time" list in 2016. It is frequently voted in Time Reader's Choice Top 10 movies. Indiatimes ranks it among "25 Must See Bollywood Movies". On the centenary of Indian cinema in 2013, CNN IBN listed it among "100 Greatest Indian films of all time", calling it "The most soulful romantic Hindi film ever made". It was also included among NDTV's "20 Greatest Indian Films" citing, "the cinematic mastery on display in Pyaasa has rarely been replicated in mainstream Indian cinema"; British Film Institute's "Top 5 of India's Greatest Films" poll in 2002; Time "Top 3 of Bollywood's Best Classics"; Esquire's '10 Best Bollywood Movies' calling it, "the ultimate posthumous dream"; Outlook 'Top 5 of Hindi Cinema's Greatest Films' poll of 25 leading Indian Directors in 2003; Time Out's 'Top 5 of Bollywood's Best Movies' poll in 2015 and numerous other polls of greatest films. In 2013, to celebrate the centenary year of Indian cinema by selecting one essential Indian film from each decade, The Guardian named Pyaasa as the 'Quintessential Indian Classic of 1950s' decade citing, "The 1950s is the hardest decade from which to pick a film. Guru Dutt's melodramatic Pyaasa or 'The desirous one' is 'extraordinary', a film that draws on all the features of a mainstream movie to achieve a high aesthetic, from the beautiful photography of the Christ like tormented poet, the beauty of the streetgirl (Waheeda Rehman) and the wonderful music with some of the great Sahir Ludhianvi's best lyrics." In 2019, the British Film Institute named it the 'Greatest Musical of 1957', stating, "Until his tragic overdose in 1964, its director producer star Guru Dutt was one of Indian cinema's boldest talents and Pyaasa is his masterpiece." It was also part of BFI Screen Guides' 100 Film Musical book. In 2011, the British author Nasreen Munni Kabir published The Dialogue of Pyaasa, which contains original dialogues for the film in Hindi and Urdu as well as its translation in English. The song "Ye Duniya Agar Mil Bhi Jaye" was re used in the 2022 film Chup: Revenge of the Artist.