Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық мүсінші (1907–1975)
Austrian sculptor (1907–1975)
Фриц Вотруба (23 сәуір 1907, Вена, Австрия – 28 тамыз 1975, Вена) – чехо-венгр тегіндес австриялық мүсінші. Ол Австриядағы 20-шы ғасырдың ең белгілі мүсіншілерінің бірі саналды. Оның туындыларында бейнелі элементтерді геометриялық абстракцияға, негізгі пішін ретінде кубқа қарай ыдырату үрдісі күшейді.
Fritz Wotruba (23 April 1907, Vienna, Austria – 28 August 1975, Vienna) was an Austrian sculptor of Czecho Hungarian descent. He was considered one of the most notable sculptors of the 20th century in Austria. In his work, he increasingly dissolves figurative components in favor of geometrical abstraction with the shape of the cube as the basic form.
Өмір
Фриц Вотруба 1907 жылы Венада Адольф Вотрубаның (Бөгемиядан келген, тігіншінің көмекшісі болып жұмыс істеген) және Мария Вотрубаның (Кочи тегімен, Венгриядан келген, қызметші болып жұмыс істеген) сегіз баланың ең кішісі ретінде дүниеге келді. Адольф алкогольге тәуелді және зорлық-зомбылыққа бейім адам болды, ол көбінесе ұлдары мен әйеліне ұрып-сапалаған, бұл туралы 1933 жылы онымен танысқан Элиас Канетти өзінің "Das Augenspiel" автобиографиясында жазған, ал 1954 жылы оның туындыларына жоғары баға берген. Оның үлкен ағасы қарулы тонау және кісі өлтіру қылмысы үшін түрмеге қамалып, Дунайдағы Штайн түрмесінде қайтыс болды. Фриц, ең кіші бала, әкесінің қаһарынан құтылды, бірақ үш ағасының полициядағы тіркелмелеріне байланысты полиция тарапынан қатаң бақылауда болды. Канетти оның тасқа мүсін жасауға деген құштарлығының, балалық шағындағы ауыр жағдайларға қарсы психологиялық қорғаныс механизмі екеніне сенді.
Fritz Wotruba was born in 1907 as the youngest of eight children of Adolf Wotruba (who came from Bohemia to work as a tailor's assistant) and Maria Wotruba, née Kocsi (from Hungary, working as a maid), in Vienna. Adolf was an alcoholic and violent, often beating his sons and his wife as described in the auto biography of Elias Canetti, Das Augenspiel, who befriended him in 1933, writing a very positive assessment of his work in 1954. His eldest brother was imprisoned for armed robbery and murder, and died in prison at Stein on the Danube. Fritz, the youngest, was spared from his father's wrath but was kept under close surveillance by the police due to the police records of his three elder brothers, and Canetti believed that his fascination with sculpting in stone was a form of psychological defence against his traumatic childhood.
Оқыту және ерте комиссиялар
1921-1925 жылдары ол Венадағы Йозеф Шантиннің гравировка және штамп дайындау шеберханасында гравер ретінде шәкірт болып оқыды. 1926 жылдың ақпан айынан жазға дейін Австрия өнер және өнеркәсіп мұражайының өнер және кәсіптер мектебінде және жалаңаш сурет салу бойынша ашық кешкі курстарға қатысты. 1926 жылдың күзінде ол мүсіншілікке оқуға түсті. Оқуын аяқтағанға дейін Антон Ханақтың шәкірті болды, Вена қазіргі заманғы өнер қоғамы, Австрияның еңбек палатасы және Вена қалалық әкімдігінен стипендия алды, бұл стипендияны оның шәкірті және жақыны болған Анна Малер оған алуға көмектесті. 1933 жылы оның студиясы Stadtbahn, яғни метро жолдарының астында орналасқан. Канетти былай дейді: "Ол Stadtbahn көпіршігін ұстап тұрған екі үлкен қуыстан тұрды; бірінде ол жұмыс істегенде, екіншісінде оның жолына кедергі келтіретін фигуралар тұрды. Ауа райы жақсы болғанда ол ашық ауада жұмыс істеуді ұнатты." Ол соғыс жылдарына дейін анасы мен кіші қарындасымен бірге Флориангиссадағы 31-үйінде, ол туған жерінде тұрып өмір сүрді, содан кейін Аншлюс және Гитлердің Австриядағы диктатурасынан қашып Швейцарияға барып қалды.
From 1921 to 1925, he was trained as an engraver, as an apprentice in the engraving and die cutting workshop of Josef Schantin in Vienna. From February to summer 1926, he attended the arts and trades school of the Austrian Museum of Art and Industry and open evening courses on nude drawing. In fall 1926, he enrolled in studies in sculpting at the arts and trades school. Through the end of his studies, he was a student of Anton Hanak, and received a stipend by the Vienna Society of Modern Art, the Austrian Chamber of Labor and the municipality of Vienna which was obtained for him by the ministrations of Anna Mahler, who was his pupil and lover. In 1933, he had a studio under the Stadtbahn, or Metro Rail Tracks. Canetti :" it consisted of two big vaults supporting the Stadtbahn trestle; in one stood figures that would have got in his way while he was working in the other. When the weather wasn't too bad, he liked best to work in the open " He continued to live at home with his widowed mother and his youngest sister in their old home in 31 Florianigasse, where he had been born, until he escaped after the Anschluss and Hitler's dictatorship over Austria to Switzerland for the duration of the war.
Жұмыс
Оның өмірінің соңына дейін жұмыс істеген ең маңызды туындысы – Вена қаласындағы Мауэрдегі «Қасиетті Үштік» шіркеуінің жобасы, ол көбінесе Вотруба шіркеуі деп аталады. Шіркеу 1976 жылы аяқталғанын көре алмады. Оның көптеген мүсіндерін Венаның қоғамдық саябақтарында тамашалауға болады. «Жатып қалған жасөспірім» Альбертина көрмесінде орналасқан. Гитлер билікке келген кезде ол Швейцарияға қашып кетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның көптеген мүсіндері жоғалып немесе қиратылды. 1947 жылы Вотрубаға Бейнелеу өнері саласындағы Вена қаласының сыйлығы, ал 1955 жылы – Бейнелеу өнері саласындағы Австрияның Мемлекеттік сыйлығы табысталды. Ол Вена орталық зиратында жерленген.
Probably his greatest work, on which he worked until his death, was the planning of the Church "of the Holy Trinity" in Mauer, Vienna, better known as Wotruba Church. He did not live to see the completion of the church in 1976. Many of his statues can be seen in public parks in Vienna. The Lying Adolescent is located in an exhibition in the Albertina. He escaped to Switzerland upon Hitler's ascent to power. A number of his sculptures were either lost or destroyed during the Second World War. In 1947, Wotruba was awarded the City of Vienna Prize for Visual Arts and in 1955, he received the Grand Austrian State Prize for Visual Arts. He is buried in the Vienna Central Cemetery.