Кіріспе
Чезаре Пугни музыкасына балет дивертисменті «Grand Pas de Quatre» – 1845 жылы Жюль Перро хореографиялаған, Ұлылық театрының директоры Бенджамин Ламлидің ұсынысы бойынша, Чезаре Пугниның музыкасына балет дивертисменті. Лондон қаласындағы премьерасы (1845 жылдың 12 шілдесі) сыншылар мен көрермендер арасында сенсация тудырды. Бұған себеп – сол кездегі төрт ең ұлы балеринаны – Люсиль Гра, Карлотта Гризи, Фанни Серрито және Мари Тальонині бір сахнада біріктіргені. (Сол кездегі бесінші ұлы романтикалық балерина Фанни Эсслер қатысуға шақырылған, бірақ ол бас тартты; оның орнына ойланбастан қабылдаған жас Люсиль Гра келді.) «Па де Кватре» романтикалық стильдің мәнін балериналар тартымдылық, нәзіктік және әдемілікпен билегенде бейнеледі. Бұл қадамдар классикалық балет техникасының барлық саласын орындауды талап етеді. Оларға адажио, кішкентай аллегро, үлкен аллегро, жылдам аяқ жұмысы, сымбатты позалардың өзгеруі және «Па де Кватреге» тән элегантты, ағыншақ қол қимылдары кіреді. Әр балеринаның жеке вариациясы бар, олар барлық балериналар бірге билейтін кіріспе және финалдың арасында кезекпен орындалады. Бұл вариациялар әр рөлдегі балеринаның премьерасы үшін хореографияланып, олардың ең жақсы қасиеттерін көрсетуге арналған.
Grand Pas de Quatre is a ballet divertissement choreographed by Jules Perrot in 1845, on the suggestion of Benjamin Lumley, Director at Her Majesty's Theatre, to music composed by Cesare Pugni. On the night it premiered in London (12 July 1845), it caused a sensation with the critics and the public alike. The reason for this was that it brought together, on one stage, the four greatest ballerinas of the time – in order of appearance, Lucile Grahn, Carlotta Grisi, Fanny Cerrito, and Marie Taglioni. (The fifth great Romantic ballerina of the time, Fanny Elssler, had been invited to take part but declined to do so; she was replaced by the young Lucile Grahn who accepted without hesitation.) Pas de Quatre captured the essence of the Romantic style as the ballerinas danced with demure lightness, delicacy, and poise. The steps demand that each area of classical ballet technique is executed. These areas include adagio movements, petite allegro, grand allegro, fast footwork, graceful changes of position, and the elegant and fluid arm movements that have become a signature element of Pas de Quatre. Each ballerina has an individual variation, which are performed in succession between an opening and finale that are danced by all the ballerinas together. These variations were choreographed for the ballerina premiering in each role, and were designed to display the best features of each.
Тарих
Балериналардың сахнаға шығу реті жас ерекшелігі бойынша белгіленді, ең кішкентайынан ең үлкеніне дейін, олардың арасындағы келесі дау-жанжалдардың алдын алу үшін. Pas de Quatre-дің түпкілікті актерлік құрамы барлық алты қойылымды бірге орындады; 17 шілде 1845 жылы королева Виктория және принц Альберт үшінші қойылымды тамашалады.
Долиннің нұсқасы
Жүз жылға жуық соң, 1941 жылы хореограф Антон Долин "Па де четр" қойылымының жаңа нұсқасын қойды. Ол пайдаланған бишілер, пайда болу реті бойынша: Наталья Красовская Люциль Граның рөлін, Миа Славенска Карлотта Гризидің рөлін, Александра Данилова Фанни Серритоның рөлін, ал Алисия Маркова Мари Тальонидің рөлін орындады. Содан бері көптеген балет труппалары бұл шығарманы орындап келеді. Долиннің "Па де Кватре" қойылымын орындауға арналған жалғыз және эксклюзивті құқықтар Фестиваль балеті (қазір Англия Ұлттық балеті) бишілері Белинда Райт пен Желко Юрешаға, күйеу-әйелге тиесілі болды. Райт пен Долин Райт жас биші болған кезден бері бір-бірін білген. Ол "Павлова" сыйлығын жеңіп алып, Долиннің назарын аударды. Райт Корольдік балетте бірнеше жыл жұмыс істегеннен кейін Долиннің Фестиваль балетінде жетекші биші болды, ал оның күйеуі Юреша солист болды. Долин қайтыс болғаннан кейін, оның немере інісі Филипп басқаратын мүлігі Райт пен Юрешаға "Па де Кватре" қойылымына құқықтарды берді. Долиннің "Па де Кватре" қойылымын олардың рұқсатысыз және олардың сахналық қоюынсыз қоюға, орындауға, түсіруге немесе жазуға болмайды.
Музыка
Бастапқы музыканы Чезаре Пуньи жазған, бірақ ол тек 1845 жылғы шілдеде Ұлылық театрында Grahn, Grisi, Cerrito және Taglioni сияқты көрнекті балериналармен өткен төрт қойылымда ғана қолданылды. Келесі онжылдықтар бойы басқа қойылымдар болған жоқ. Баспагер Джульен сәтті премьерадан кейін Пуньидің фортепиано нұсқасын жариялады. Пуньидің қолмен жазылған оркестрлік партитурасы Франция Ұлттық кітапханасының мұрағатында сақтаулы. Дегенмен, Антон Долиннің жаңа хореографиясы композитор Лейтон Лукастың түпнұсқа фортепианолық партитурасынан дайындаған оркестрлік аранжировкасын пайдаланды. Содан бері Уильям Макдермот, Дэниел Стирн және Питер Марч сияқты бірнеше композиторлар Чезаре Пуньидің фортепианолық партитурасынан оркестрлік нұсқалар жасады.