Кіріспе

Tannat – қызыл шарап жүзімінің түрі, тарихи тұрғыдан Францияның оңтүстік-батысындағы Мадиран АОК аймағында өсірілген. Қазір ол Уругвайдағы ең танымал жүзімдердің бірі болып саналады және онда "ұлттық жүзім" деп есептеледі. Tannat Аргентинада, Австралияда, Бразилияда, Боливияда, Перуде, Оңтүстік Африкада, сондай-ақ Италияның Апулия аймағында да өсіріледі, онда ол шарап қоспасын жасау үшін қолданылады. АҚШ-тың Мэриленд және Виргиния штаттарында жүзімнің шағын тәжірибелік егістері бар, ал Калифорниядағы егістер 21-ші ғасырдың басында күрт өсті. Вашингтон штатында да жақсы нәтижелер көрсеткен шағын егістер бар. Бұған қоса, Аризона, Орегон және Техас штаттарында да өсіріледі. Уругвайда өндірілетін Tannat шараптары әдетте Мадиран шараптарынан айқайлырақ болады, олардың денесі жеңіл және таниндері аз. Ол толық денелі розе шараптарын жасауға да қолданылады. Францияда жүзімнің күшті таниндік сипатын шешу мақсатында микрооксигенация деп аталатын шарап жасау технологиясы әзірленді.

Франция

Таннат негізінен француз Пиренейлерінің маңында (Беарн, Баск елі, Гаскония) кездеседі. Бұл шараптың ерекшелігі – өте жоғары танин деңгейі, сондықтан ол көбінесе Cabernet Sauvignon, Cabernet franc және Fer шараптарымен араластырылады, бұл таниннің кермектігін азайтып, оны ішуге қолайлырақ етеді. Мадираннан басқа, Таннат Ирулегуй, Турсан және Беарнда да өндіріледі, сондай-ақ Кахор шараптарының құрамында да шағын мөлшерде кездеседі. Аймақтағы қазіргі шарап жасау технологиялары жемістің дәмін күшейтуге және таниннің кермектігін азайту үшін дуб ағашында сақтауға баса назар береді. Қазір шараптар әдетте шығарылмас бұрын 20 айға жуық дуб ағашында пісіріледі. Француз Таннаты берік құрылымымен, танинге толы, малина хош иісімен және ұзақ сақтау қабілетімен ерекшеленеді. Олар көбінесе терең, қою түсті және алкоголь құрамы жоғары болады. Ирулегуйда өндірілетін розе шараптары терімен өте қысқа уақыт мацерацияланады, бұл шараптың тым танинді болуын болдырмайды. Нәтижесінде толық денелі және жемісті шараптар шығады. Беарнда қызыл және розе шараптары 60% Таннат және 40% Мансенг Нуар, Фер және Курбу Нуар қоспасынан жасалады. 1990 жылы Мадиран шарапшысы Патрик Дюкурнау Таннатты ферментация кезінде бақыланатын мөлшерде оттегімен қанықтыру тәжірибесін жасады, нәтижесінде микрооксигенацияның қазіргі заманғы шарап жасау процесі пайда болды.

Уругвай

Таннат жүзімін 19 ғасырда Баск қоныс аударушылары, әсіресе Паскуал Харриаг Уругвайға әкелді. Мансенг жүзімімен бірге ол жаңа жерінде тез өрістеп, гүлдей бастады. Бүгінде ол көбінесе Пино-нуар және Мерломен қосылып, Порт және Божоле еске түсіретін стильдерді қоса, әртүрлі нұсқаларда жасалады. Уругвайдан жүзім Аргентинаға тарады, ал содан кейін «Flying Winemakers» (ұшатын шарапшылар) 20 ғасырдың соңында Калифорнияда оның қайта жандануына көмектесті. 2005 жылға қарай Калифорниядағы Таннат алқаптары артты, ал 2016 жылға дейін 579 акр Таннат егілді, олардың көп бөлігі Таблас Крик кесінділерінен алынған, және оның жартысына жуығы соңғы 5 жылда отырғызылды.