Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Раффаэлло Морген (19 маусым 1758 – 8 сәуір 1833) – итальяндық гравер.
Italian engraver
Raffaello Morghen (19 June 1758 – 8 April 1833) was an Italian engraver.
Өмір
Ол Неапольде туған, көрінеу неміс отбасындағы гравёрлерде. Алғашқы сабақтарын өзі де гравёр болған әкесінен алды, бірақ одан артық білім алу үшін атақты Джованни Волпатоның шәкірті болды. Ол бұл шеберге Ватикан қаласындағы Рафаэльдің танымал суреттерін гравюралауға көмектесті, ал Болсена керекулі бейнеленген гравюрада оның есімі көрсетілген. 1782 жылы Волпатоның қызы Доменикаға үйленді және Флоренция галереясының шедеврлерін гравюралауға шақырылып, сол жылы әйелімен бірге сол жерге көшті. Оның даңқы Флоренция суретшілерін Леонардо да Винчидің «Соңғы кешкі ас» картинасын гравюралау үшін оны Ұлы Герцогқа ұсынуға жеткізді; алайда, картинаның өзі нашарлағандықтан, Моргенге жасалған эскиз түпнұсқаға лайық емес еді, ал гравюра, өте жақсы жұмыс болғанымен, Леонардоның стилі мен шеберлігі туралы дұрыс түсінік бермейді. Бірақ Моргеннің аты тез арада Еуропаға таралды, және Франция институты 1803 жылы оның талантына деген құрметінің белгісі ретінде оны өзінің мүшесі етіп сайлады. 1812 жылы Наполеон оны Парижге шақырып, оған ең жоғары құрмет көрсетті. Ол Флоренцияда қайтыс болды. Ол Флоренциядағы Санта-Кроче шіркеуіне жерленген.
He was born in Naples, apparently to a German family of engravers. He received his earliest instructions from his father, himself an engraver; but, to obtain more advanced training, he was placed as a pupil under the celebrated Giovanni Volpato. He assisted this master in engraving the famous pictures of Raphael in the Vatican City, and the print which represents the miracle of Bolsena is inscribed with his name. He married Volpato's daughter, Domenica, in 1782, and, being invited to Florence to engrave the masterpieces of the Florentine Gallery, he moved there with his wife in the same year. His reputation now became so great as to induce the artists of Florence to recommend him to the Grand Duke as a fit person to engrave the Last Supper of Leonardo da Vinci; apart, however, from the dilapidated state of the picture itself, the drawing made for Morghen was unworthy of the original, and the print, in consequence, although an admirable production, fails to convey a correct idea of the style and merit of Leonardo. Morghen's fame, however, soon extended over Europe; and the Institute of France, as a mark of their admiration of his talents, elected him an associate in 1803. In 1812 Napoleon invited him to Paris and paid him the most flattering attentions. He died in Florence. He is buried in the Church of Santa Croce in Florence.
Шығармалары
1784 және 1786 жылдар аралығында Моргеннің Луи Дюкродан кейінгі сегіз гравюрадан тұратын сериясы жарық көрді. 1810 жылы Флоренцияда жарияланған суретшінің туындыларының тізімі 200 композициядан тұрды; кейіннен олардың саны едәуір артты. Жоғарыда аталғандардан басқа, ең белгілі гравюраларының ішінде Рафаэльдің «Трансфигурациясы», Мурильоның «Мария Магдалинасы», Леонардоның «Құтқарушының басы», Гвидо Ренидің «Аврорасы», Пуссеннің «Уақыттың музыкасымен би» және «Мысырға қашу», Доменичиноның «Диана мен оның нимфаларының садақ тартысы», Ван Дейктің «Франческо де Монкаданың портреті» және Данте, Петрарка, Леонардо, Ариосто, Тассо және басқа да танымал тұлғалардың бейне портреттері бар. Оларға сондай-ақ Антонио Канованың «Тесей мен Минотавр» және осы мүсіншінің Папа Климент XIII ескерткіші де кіреді. Оның гравюралары суретшінің өмірлік кезеңіндегі беделін толық сақтап қалмады. Күтіммен және нәзікпен орындалғанмен, олар біршама механикалық және күш пен жанға толы емес. Бассанолық Джованни Фоло алдымен Вольпатоның, содан кейін Моргеннің шәкірті болды. Джовакино Кантини де Моргеннің шәкірті болды.
A series of 8 prints by Morghen after Louis Ducros was published between 1784 and 1786. A list of the artist's works, published at Florence in 1810, comprised 200 compositions; the number was afterwards considerably increased. Other than those mentioned above, the most notable include his engravings of Raphael's Transfiguration, a Mary Magdalene by Murillo, a Head of the Saviour by Leonardo, Guido Reni's Aurora, Poussin's A Dance to the Music of Time and The Flight into Egypt, Domenichino's Archery Contest of Diana and her Nymphs, Van Dyck's Portrait of Francesco de Moncada and anonymous portraits of Dante, Petrarch, Leonardo, Ariosto, Tasso and other famous men. They also include engravings of Antonio Canova's Theseus and the Minotaur and the same sculptor's monument to Pope Clement XIII. His prints have hardly maintained the reputation which they enjoyed during the artist's lifetime. Though carefully and delicately executed, they are somewhat mechanical and wanting in force and spirit. Giovanni Folo of Bassano was a pupil of Volpato, then of Morghen himself. Giovacchino Cantini was also a pupil of Morghen.