Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс Иорданиядағы аңғар, Иорданиядағы аңғар. Вади әл-Хаса (وادي الحسا), Еврей Киелі кітаптарында Зеред аңғары және арнасы ретінде белгілі, Иорданияның батысында орналасқан. Қарақ және Тафила облыстарының арасында жатыр.
Valley in western Jordan
the valley in Jordan
Wadi al Hasa (وادي الحسا), known from the Hebrew Bible as the valley and brook of Zered , is a wadi in western Jordan. It is located between the Karak and Tafilah governorates.
География
Уади өте кең және ұзын, Әл-Сафиде Өлі теңізге құяды. Оның ұзындығы шамамен және онда көптеген тарихи және заманауи нысандар мен шаруашылықтар бар. Жыл бойы су ағысы тоқтамайды. Оны көптеген бұлақтар мен басқа да су көздері қоректендіреді, әсіресе Тафила облысы арқылы өтетін бөлігінде. Бұл уади солтүстікке қарай орналасқан Вади әл-Муджибтен ұзын және кең. Уади Өлі теңіздің шығыс алабының бір бөлігі. Уади әл-Хасаның сулары Өлі теңізге құйылады; қыста олар Өлі теңіздің оңтүстік бөлігінде жиналады. Уадидің су жиналатын алабының ауданы шамамен . Уади шөлді уадилер мен ағындардан су жинайды, олардың алаптары шығысқа қарай әл-Жафр аймағына жетеді, содан кейін Иордан рифті аңғарына және Өлі теңізге құяды.
The wadi is very wide and long and flows into the Dead Sea at Al Safi. Its length is approximately , and it contains many historical and modern facilities and farms. At no time during the year does the water stop flowing. There are many springs and other sources that feed it, particularly in the section flowing through the governorate of Tafilah. It is longer and wider than Wadi al Moujib, which is located to the north. The wadi is part of the eastern Dead Sea basin. The waters of Wadi al Hasa feed the Dead Sea; in winter they accumulate in the southern part of the Dead Sea. The area of the wadi's drainage basin is approximately The wadi collects its waters from the desert wadis and streams whose basins reach the al Jafr region to the east, and then flow down to the Jordan Rift Valley and into the Dead Sea.
Суды пайдалану
Уади аймағын фермерлер суару үшін қарқынды пайдаланады, көбінесе қызанақ және қарбыз сияқты көкөністерді өсіру үшін. 1999 жылы Иордания уадидің үстіне Ал-Таннур бөгетін салды. Оның су қоймасының сыйымдылығы шамамен ... құрайды. Уади жаяу серуендеу және тауға шығу үшін ерекше маңызға ие. Бұл бағыт шамамен ... км-ге созылады және Иорданиядағы жаяу саяхатшылар мен тауға шығуды ұнататындар үшін танымал орын. Жайау серуендеу клубтарының көптеген тобы ұйымдастырылған, олардың көпшілігі Иордан аңғарында аяқталады, онда көптеген минералдық ыстық сулар бар, олардың денсаулыққа пайдалы екені айтылады. Уади бойында көптеген шаруашылықтар орналасқан, олардың көпшілігі Ал-Таннур бөгетінен жоғары орналасқан көкөніс шаруашылықтары. Сондай-ақ, зәйтүн ағаштары мен кондық шөптер де бар. Жергілікті тұрғындар ішуге жарамды бұлақтар мен ағыстарды пайдаланады. Табиғи көріністері әдемі, уақыт өте келе тастар сумен ойылып, алты метрден астам тереңдікке жеткен су қоймалары қалыптасқан. Уади балыққа бай, оны жергілікті тұрғындар мен қонақтар ұстайды.
The wadi area is intensely used by farmers who use the water for irrigation, mostly for vegetables like tomatoes and melons. In 1999, Jordan built a dam atop the wadi, known as the Al Tannur Dam. It has a storage capacity of about The wadi has special significance for walks and for hiking. The route spans about , and is a popular destination for adventure tourists in Jordan for walkers and hikers. A group of hiking clubs have been organized, most of which end at the Jordan Valley, where there are many mineral hot springs, which are said to have many health benefits. Throughout the wadi there are many farms, most of them vegetable farms, above stream of the Al Tannur Dam. There are also olive trees and clovers. There are fountains and streams that are suitable for drinking which are used by the local residents. There is natural scenery and it contains bodies of water that have formed over time because the stones were carved with water, reaching a depth of more than six meters. The wadi is rich in fish, caught by both residents and visitors.
Еврей Киелі кітап
Заред (немесе Зеред) – Торада өзен және оның аңғарына берілген атау. Ол қысқаша түрде еске тілгісіліп, сондай-ақ Моавқа соңғы жақындағанда израильдіктердің орналасқан жері ретінде кеңінен сипатталған. Мәтіннен оның Едомда, Моаб шекарасының оңтүстігінде, Арнон өзенімен – қазіргі Уди-Муджибпен белгіленгенін түсінеміз. Питер Крейгидің сөзіне қарағанда, Зередтің "нақты орналасқан жері анық емес".
Zared (also Zered) is a name used in the Torah for a brook and its valley. It is mentioned briefly in and more extensively in , as the place where the Israelites camp on their final approach to Moab. From the context it is understood that it lay in Edom, south of the border to Moab which is marked by the River Arnon, modern Wadi Mujib. According to Peter C. Craigie, Zered's "exact location is uncertain."
Палеолит дәуірі
Уди-аль-Хасадағы археологиялық қазбалар археологияда сүйек немесе сүйек сияқты материалдардан жасалған құралдардың қолданылуын қайта қарастыруға септігін тигізді. Айн ел Бухира орнында, уадидің шығыс жағында табылған бірқатар дәлелдер бар. Бұл орын көлмен, шөгінділермен және мәрген мен туф сияқты тас құрылымдармен сипатталады, олар Жоғарғы плейстоцен кезеңінде, шамамен 24 000 мен 19 000 жыл бұрын уадиде салынған дренаж жүйесі туралы мәлімет береді. Койнман 1996 жылы сүйек және жапырақ тәрізді технологиялар осы кезеңде бұрынғыдан гөрі кеңінен таралғанын болжады (Леванттың Жоғарғы және Эпипалеолиттік кезеңдерін қараңыз).
The archaeological excavations at Wadi al Hasa have contributed to a rethinking in archaeology of the use of tools made from bone or bone like material. Some of the evidence at the site of Ain el Buhira, a site located at the eastern end of the wadi. The site is characterized by a lake, and sediments and stone formations like marls and tufa formations that give insight into the drainage system that was built at the wadi in the Upper Pleistocene period, between 24,000 and 19,000 BP. Coinman suggested in 1996 that both bone and blade technologies were more common in this period than previously thought (see Levantine Upper and Epi Palaeolithic)
Набатейлік жерлер
Набатейлердің Хирбет-ет-Таннурдағы ғибадатханасы тау басында, Уади Ла'банның саласы мен Уади Хасаның қосылған жерінде орналасқан. Уади Ла'банның жоғары жағында Кирбет-эд-Дхарих деген ежелгі ауыл және оның өзіндік Набатей қасиетті орны бар. Екі қасиетті орын да Набатей құдайы Душараға арналған.
The Nabataean temple at Khirbet et Tannur stands on a mountaintop at the confluence of a tributary, Wadi La'ban, and Wadi Hasa. Further up Wadi La'ban is the ancient village of Khirbet ed Dharih with its own Nabataean sanctuary. Both shrines were dedicated to the Nabataean deity Dushara.