Фрейзер синдромы: Көз және жыныс мүшелерінің аномалиялары
Fraser syndrome
Фрейзер синдромы: туа бойындағы генетикалық бұзылыс, көз және жыныс мүшелерінің аномалияларымен сипатталады. Симптомдары, себептері туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көз және жыныс мүшелерінің аномалияларымен қатар рецессивті генетикалық ауру, 1964 жылы байқалған анатомиялық аномалия.
Recessive genetic disorder involving eye and genital abnormalities
the anatomical abnormality observed in 1964
Фрейзер синдромы (Мейер-Швикеррат синдромы, Фрейзер-Франсуа синдромы немесе Ульрих-Файхтигер синдромы деп те аталады) – бірнеше даму аномалияларымен сипатталатын аутосомдық рецессивті туа біткен бұзылыс. Фрейзер синдромын алғаш 1962 жылы сипаттаған генетик Джордж Р. Фрейзердің есімімен аталған.
Fraser syndrome (also known as Meyer Schwickerath's syndrome, Fraser François syndrome, or Ullrich Feichtiger syndrome) is an autosomal recessive congenital disorder, identified by several developmental anomalies. Fraser syndrome is named for the geneticist George R. Fraser, who first described the syndrome in 1962.
Белгілері мен симптомдары
Бұл даму ақауларымен сипатталады, соның ішінде криптофтальмос (көз қабақтары әр көзде бөлек ашылмауы), жыныс мүшелерінің аралас дамуы (микропеніс немесе клиторегалия сияқты) және крипторхизм. Мұрынның, құлақтың, көмекейдің және бүйрек жүйесінің туа біткен кемістіктері, сондай-ақ дамудағы кешігулер кейде кездеседі. Саусақтардың немесе аяқ саусақтарының бірігіп өсуі (синдактилия) де байқалады.
It is characterized by developmental defects including cryptophthalmos (where the eyelids fail to separate in each eye), and intersex development in the genitals (such as micropenis or clitoromegaly) and cryptorchidism. Congenital malformations of the nose, ears, larynx and renal system, as well as developmental delays, manifest occasionally. Syndactyly (fused fingers or toes) has also been noted.
Генетика
Бұл аурудың генетикалық негізі FRAS1 генімен байланысты, ол ерте даму кезінде тері эпителийлерінің морфогенезіне қатысқан сияқты. Сондай-ақ, ол FREM2 және GRIP1 гендерімен де байланысты.
The genetic background of this disease has been linked to a gene called FRAS1, which seems to be involved in skin epithelial morphogenesis during early development. It has also been associated with FREM2 and with GRIP1.
Картаға түсіру
Автозигостық карталау арқылы Макгрегор және авторлар (2003) Фрейзер синдромының локусын 4q21 хромосомасында анықтады.
By autozygosity mapping, McGregor et al. (2003) located the Fraser syndrome locus to chromosome 4q21.
Генетикалық әртүрлілік
Фрейзер синдромы бар 18 туысқан отбасының 6-сында van Haelst және авторлар (2008) FRAS1 және FREM2 гендерімен байланысты екенін жоққа шығарды, бұл генетикалық әртүрлілікті көрсетеді.
In 6 of 18 consanguineous families with Fraser syndrome, van Haelst et al. (2008) excluded linkage to both the FRAS1 and FREM2 genes, indicating genetic heterogeneity.
Молекулалық генетика
Фрейзер синдромы бар 5 отбасында МакГрегор және авторлар (2003) FRAS1 генінде (мысалы, 607830.0001) 5 гомозиготалық мутацияны анықтады, ол клеткадан тыс матрица (ECM) деп аталатын ақуызды кодтайды. Қалыпты кариотипі және криптофтальмосы бар әйел ұрықта, екі жақты дамуы жетілмеген сыртқы жыныс мүшелері, синдактилия, екі бөлікті өкпелер, екі жақты бүйрек агенезі, гипопластикалық несеп қуығы және ішкі жыныс мүшелерінің агенезі, сондай-ақ сары жұмыртқалар байқалды. Шафегати және авторлар (2008) FREM2 геніндегі (608945.0002) сплайс-сайты мутациясы бойынша гомозигоздылықты анықтады. Қандас туысқан ирандық ата-аналар мутация бойынша гетерозиготалы болды. Алдыңғы жүктілік 30 аптада ер баланың іштегі өлімімен аяқталды, оның кариотипі қалыпты болды және криптофтальмоз, синдактилия, екі жақты дамуы жетілмеген жыныс мүшелері, анус ақауы, екі жақты бүйрек агенезі, өкпе гипоплазиясы және гидроцефалияның болуына байланысты Фрейзер синдромы болжамы қойылды. Авторлар туысқандардағы белгілер классикалық Фрейзер синдромымен сәйкес келетінін атап өтті. Фрейзер синдромы бар 18 қандас отбасы арасында ван Хаельст және авторлар (2008) FRAS1 геніне байланысты 9 отбасы, FREM2 геніне 3 отбасы және екі генге 3 отбасы тапты. Алты отбасы ешқайсысымен байланысты емес, бұл генетикалық гетерогенділікті көрсетеді. 33 отбасынан тұратын үлкен топта, оның ішінде 18 қандас отбасы, молекулалық талдау FRAS1 генінде 10 отбасыда 11 жаңа мутацияны және 1 отбасыда FREM2 генінде (608945.0003) 1 мутацияны анықтады. Генотип/фенотип байланыстары туралы әдебиеттік шолу FRAS1 мутациясы бар пациенттерде FRAS1 мутациясы жоқ пациенттерге қарағанда бас сүйек ақаулары жиірек кездесетіні және кіндік бауырының төмен орналасуы байқалатынын көрсетті, бірақ нәтижелер статистикалық маңызды болған жоқ.
In 5 families with Fraser syndrome, McGregor et al. (2003) identified 5 homozygous mutations in the FRAS1 gene (e. g., 607830.0001), which encodes a putative extracellular matrix (ECM) protein. In a female fetus with a normal karyotype and cryptophthalmos, ambiguous external genitalia, syndactyly, bilobed lungs, bilateral renal agenesis, hypoplastic bladder, and agenesis of internal genitalia with streak ovaries, Shafeghati et al. (2008) identified homozygosity for a splice site mutation in the FREM2 gene (608945.0002). The consanguineous Iranian parents were heterozygous for the mutation. An earlier pregnancy had resulted in the intrauterine death at 30 weeks of gestation of a male fetus with a normal karyotype in whom the diagnosis of Fraser syndrome was suggested by the presence of cryptophthalmos, syndactyly, ambiguous genitalia, imperforate anus, bilateral renal agenesis, pulmonary hypoplasia, and hydrocephalus. The authors noted that the findings in the sibs were consistent with classic Fraser syndrome. Among 18 consanguineous families with Fraser syndrome, van Haelst et al. (2008) found 9 families with linkage to FRAS1, 3 families to FREM2, and 3 families to both genes. Six families did not link to either locus, indicating genetic heterogeneity. Among a larger group of 33 families, including the 18 consanguineous families, molecular analysis identified 11 novel mutations in the FRAS1 gene in 10 families and 1 mutation in the FREM2 gene (608945.0003) in 1 family. A literature review of genotype/phenotype correlations suggested that patients with FRAS1 mutations have more frequent skull ossification defects and a low insertion of the umbilical cord compared to patients without a FRAS1 mutation, but the findings were not statistically significant.
Диагностика
Бұл синдромды клиникалық қарап тексеру және перинаталды аутопсия нәтижесінде диагностикалауға болады.
The diagnosis of this syndrome can be made on clinical examination and perinatal autopsy.