Кенрикке қарсы Лоуренс ісі: Авторлық құқық шегі мен идеяның айырмасы
Kenrick v Lawrence
Авторлық құқық: Kenrick v Lawrence (1890) ісі шешімі, идея мен өрнек аражігін анықтайды. Суреттерде авторлық құқық қорғау шегі, дауыс беру карталары мысалы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кенрик пен Лоуренс арасындағы сот ісі (1890) L. R. 25, Q. B. D. 99 авторлық құқықтың мәніне қатысты маңызды ағылшын ісі болды. Онда сот, авторлық құқық қорғауының жұмыс үшін қаншалықты деңгейде берілетінін және ол «көрсетілім» қорғалғаннан «идеяға» дейін қай шекте өтетінін анықтады. Бір компания қолмен қарындаш ұстап, қорапшаға таңба салынған суреттің авторлық құқығына ие болды. Бұл сурет сайлаушылардың карточкаларында сауатсыз адамдарға дауыс беруға көмектесу үшін қолданылды. Бәсекелес компания қолмен қорапшаға ұқсас, бірақ толықтай бірдей емес таңба салынған карточка шығарды. Олар авторлық құқықты бұзды деген айыппен сотқа берілді. Сот авторлық құқықты бұзу үшін имитатордың қаншалықты егжей-тегжейлі және дәл болуы керектігін ойластырды. Сот талапкердің талабын өзінің мәні бойынша талап ретінде сипаттады. Ал жауапкер тарапы, тек толықтай көшірме ғана қорғала алатынын мәлімдеді. Сот орташа жолды таңдап, жұмысқа жұмсалған еңбек пен шеберлік қаншалықты көп болса, қорғау соғұрлым кең болады, ал қарапайым жұмыстарға тар қорғау беріледі деп шешті. Менің ойымша, кез келген сурет, түрлі болсын, тіркеуге құқылы болса да, берілетін қорғаудың деңгейі мен сипаты суреттің ерекшеліктеріне байланысты өте көп өзгеріп, біз қарастырып отырған суретте авторлық құқық жеке суретке тән ерекшеліктермен ғана шектелуі керек. Себебі, қарындаштың немесе оны ұстаған қолдың суретін салудың көптеген әртүрлі жолдары бар. Егер квадрат, крест, қол немесе қарындаштың нақты орналасуына сүйенілсе, онда бұл мәнге авторлық құқық талабынан басқа ештеңе емес, менің ойымша, мұндай талапты қолдау мүмкін емес.
Kenrick v Lawrence (1890) L. R. 25, Q. B. D. 99 was a seminal English case on the nature of copyright. In it the court establishes the extent for which copyright protection is given for a work and at which point it crosses the line from "expression", which is protected, to "idea", which is not. A company held the copyright in a drawing of a hand, holding a pencil, and drawing a check mark into a box. The drawing was used on voter cards to help the illiterate in voting. A rival company produced a card with a similar but not identical drawing of a hand drawing a check mark in a box. They were sued for copyright infringement. The Court mused on how detailed and accurate an imitator must be to constitute copyright infringement. The Court characterized the plaintiff claim as a claim to the subject matter itself, The defendant claimed, on the other hand, that only an exact reproduction could be protected. The Court took a middle ground, ruling that the greater the labour and skill invested into the work the broader the protection will be granted, while simpler works will receive narrower protection. It seems to me, therefore, that although every drawing of whatever kind may be entitled to registration, the degree and kind of protection given must vary greatly with the character of the drawing, and that with such a drawing as we are dealing with the copyright must be confined to that which is special to the individual drawing over and above the idea there are scarcely more ways that one of drawing a pencil or the hand that holds it. If the particular arrangement of square, cross, hand, or pencil be relied upon it is nothing more than a claim of copyright for the subject, which in my opinion cannot possibly be supported.