Кіріспе

Голландиялық ақсүйек Туйл әулеті – Англиямен туыстық және тарихи байланысы бар, толық аты Ван Туйл ван Серооскеркен. Көптеген рыцарьдар, түрлі сарайлардың мүшелері, әдебиетшілер, генералдар, елшілер, мемлекет қайраткерлері және саяхатшылар осы әулеттің атын таныды.

15 ғасыр

Дәстүр бойынша, Ван Туйл ван Серооскеркен отбасы өте ескі, Ван Туйл (ван Булкштейн) отбасының ұрпағы екенін мәлімдейді. Бұл талап, ішінде 1556 жылғы мұрағат құжатында атаудың Ван Туйлден ван Серооскеркенге өзгеруі (Зюйлен қамалында, «Дипломдар» бөлімінде қараңыз) және барлық құжаттардағы тұрақты айғақтар, мысалы, 1603 жылғы жарғыда олардың бір отбасы екендігі (төменде қараңыз), 1640 жылғы Йохан ван Бевервиктың «'t Begin van Hollant in Dordrecht» кітабының 306-беті, 1675 жылғы Ромбоут Верхулсттың Хиеронимус ван Туйлға арналған ескерткіші, 1685 жылғы Симон ван Леувеннің «Batavia Illustrata» еңбегі, 1696 жылғы Маттеус Смаллегангедің «Nieuwe Cronyk Van Zeeland» кітабы, 1822 жылғы Жоғары Ақсүйек Кеңесінің мойындауы, ван Спаен (1802), Риетстап (1887) және Полвлит (1894) авторларының үш шежіресі, сол кездегі маңызды жариялым – «Jaarboek van den Nederlandschen adel», 6-шы жылдық (1894) шығарылымы, отбасының әртүрлі тармақтарының толық шежіресін көрсетеді, бірақ 1906 жылғы алғашқы толық басылымға дейін, ал кейінгі заманауи басылымдарда жоқ. Белль ван Зуйлен (Изабелль ван Туйл) туралы барлық анықтамалық еңбектер Ван Туйл ван Булкштейн байланысын қолдайды, сондай-ақ француз генеалогтары да осы пікірде. Дегенмен, жоғарыда аталғандардан басқа, бұл тезистің тікелей дереккөздік мұрағаттық дәлелі жоқ. Сонымен қатар, 1483 жылдан 1603 жылға дейін Ван Туйл ван Серооскеркен отбасы тек Ван Серооскерке және 1759 жылдан Ван Серооскеркен аттарын қолданған, Ван Туйл есімін (1556 жылғы атау өзгерту мұрағатынан басқа) пайдаланбаған. Сондықтан, қазіргі голланд тарихшыларының көпшілігі бұл отбасы үшін ежелгі ақсүйек тегін кейінірек жасалған құрастырма деп санайды. Атап айтқанда, доктор Й.Г. Смит Хендрик Ван Туйл ван Серооскеркеннің 1603 жылғы жарғыға қол қою үшін Виллем Ван Туйл ван Булкштейнге ақы төлегенін, олардың бір гербқа ие екенін және бір отбасы екенін болжайды. Содан кейін Ван Серооскеркен отбасы Ван Туйл ван Серооскеркен атауын қолдана бастады. Хендрик Ван Туйл ван Серооскеркен Хендрик Блумертке ата-бабаларының портреттерін салуды тапсырды. Бұл суреттер ойдан шығарылған, тіпті Оранж-Нассаудың да осыншама ерте суреттері болған емес. Бұл портреттерді Голландияның өнер тарихы институтында www.rkd.nl сайтында көруге болады. Дәлелденген туыстық ағаш Питермен (1430–1492), Велланд мырзасы, Хьюгоның ұлы және Зиерикзее қаласының мэрі, 1456 жылы Корнелия ван Хаемстедеге үйленген, қазір жойылған Голландия графтарының тікелей ұрпағы Витте ван Хаемстеде және 1483 жылы Максимилиан Австриядан Серооскерке поместьесін сатып алғаннан басталады.

XVI ғасыр

Иероним ван Сероскерке (1510–1571), Зеландия виконты, Алтын Жүн орденінің қазынашысы (төрт офицердің бірі) Жанның қызы Элизабет Микомен үйленді. Оның қабірі Ставенис шіркеуінде орналасқан. Оның үлкен ұлы, Филипбер (1579 жылы қайтыс болды), Зеландия виконты, екінші Сероскеркеге (Вальхеренде) ие болды, соның арқасында Сероскеркен атының соңындағы «n» әрпі сақталды, және 1572 жылдан бастап Берген-оп-Зум қаласының губернаторы қызметін атқарды. Вальхерендегі Сероскерке иелігін Киелі Рим императоры және Испания королі Карл V табыс еткен. Хендрик ван Туйл (1574–1627) Англия сарайына елші болып тағайындалды және ең жоғары кеңес, Раад ван Стейт (1531 жылы құрылған) мүшесі болды. Оның ұлы Хендрик Якоб 1690 жылдан бастап кеңесте мүше болып қызмет етті.

17 ғасыр

1623 жылы Англия королі Джеймс I Филипбер ван Туйлге (1661 жылы қайтыс болған) корольдік гербтен алынған, Англия тәжін бейнелейтін гүлді отбасы гербінде пайдалану құқығын берді. 1641 жылы Жерард ван Хонторст жас Иероним мен Фредерик ван Туйлдың суретін салған.

18 ғасыр

Ян ван Туйлл (1710–1762), Хиз және Лиенде бароны, Влютеннің иесі, Фредерик Атлонның 2-ші графының қызы Урсулина ван Рид (1719–1747) мен Насау графесі, Рочфордтың 1-ші графы Уильям Насау де Цюйлештейннің қызы Генриеттаға үйленді. Изабелл ван Туйл (1740–1805) – 18 ғасырдағы автор, сондай-ақ Белль ван Цюйлен және Изабелл де Шарриер деп те белгілі. Ол Диедерик ван Туйлдың (1707–1776) қызы, Цюйлен сарайында дүниеге келген. Оның анасы Хелена де Вик, Амстердам мэрі және Голландияның Батыс Үндістан компаниясының әкімшісі Рене де Виктің қызы болды. Оның еңбектерінде терең психологиялық талдау және 19 ғасырдың басындағы эмансипациялық идеяларды болжаған әдеп-ғұрыптардың суреті бейнеленген, бірақ ол революциялық радикализмге қарсы болды. Нидерландыда жоспарланған ең биік көкжай Belle van Zuylen торені (мұнара) деп аталуы тиіс еді, бірақ 2010 жылы жоба тоқтатылды. Фредерик ван Туйл (1742–1805) – ван Туйл ван Серооскеркен (1777–1793) атқыштар полкінің полковнигі болды. 1768–83 жылдары Книфаузеннің (Германия) бароннасы Мари Катарина ван Туйл ван Сероскеркен, күйеуі граф Кристиан Фредерик Бентинк (1734–1768) қайтыс болғаннан кейін (1732 жылдан бері Шарлотта Софи фон Альденбург унд Книфаузен мен Виллем Бентинк, граф Бентинктің ұлы), ұлы Вильгельм II Густав ван Бентинк (1762–35) үшін регент қызметін атқарды, ол 1768–1810, 1813 және 1818–35 жылдары билік жүргізді. Аймақ 1810 жылы Нидерландыға қосылды және 1813–18 жылдары Ресей басып алды. Мария Катарина 1743–98 жылдары өмір сүрді. Ян Максимилиан ван Туйлл (1771–1843) – Утрехт губернаторы, содан кейін Солтүстік Голландияның бірінші губернаторы болды. Ол Йохан ван Харденбруктың қызы Луиза ван Харденбрукке үйленді және…

19 ғасыр

1822 жылы Жоғарғы дворяндар кеңесі отбасы мүшелерінің ежелгі заманнан бастап ең көне дворян титулы – баронды тағуға лайықты екенін жариялады. Олар "noblesse immemoriale", яғни титул берілмеген, 1351 жылға дейін, Италияда рыцарь емес ақсүйектер жасала бастағанға дейін сона кернеулі әулет. Бұл қазіргі голланд генеалогтарының отбасы бастапқыда патрицийлер болған, бірақ ежелгі ақсүйектер емес деген пікіріне қайшы келеді. Ол АҚШ-тағы "Киелі одақтың" өкілі болды. Оның онда болуының нәтижесінде Ақ үйдің күміс жинағының бір бөлігі отбасының гербімен белгіленді. Оның төрт баласы "Барон ван Туйл ван Серооскеркен" тегін алды. Оның немересі Карел Лодевик ван Туйл (1784–1835) Наполеон соғыстарындағы қызметтері үшін 1832 жылы Канада компаниясынан 4000 акр жер сатып алуға рұқсат алып, Онтариодағы Бейфилд қаласын құрды. 1851 жылы оның ұлы Винсент Гилдемейстер ван Туйл (1812–1860) Принц Генри Оранскиймен серіктесіп, Джон Ф. Лудонмен бірге Биллитон аралында бүгінгі күнге дейін табылған ең ірі қалайы кенін тапты. Олар бірлесіп қазіргі таңда әлемдегі ең ірі ресурстар компаниясы – "Биллитонды" құрды. Винсенттің ұлы Реджинальд ван Туйл (1845–1903) Пелхам Гренвилл Водхаустың 1921 жылғы "Арчидің абайсыздықтары" кітабындағы аттас кейіпкерге ұқсас болуы мүмкін. Ол 1881 жылы Нидерландының тәж мұрагері Виллемнің (1840–1879) қайтыс болғаннан кейін графша Анна Матильда ван Лимбург Стирумға үйленді, оған бұрын үйленуге рұқсат берілмеген еді. Винсенттің немересі Фрэнсис Чарльз Оуэннің (1885–1952) ескерткіші Хортон шіркеуіндегі Сент-Джеймс-старшийде орналасқан. Генерал сэр Уильям Туйл (1864 жылы қайтыс болған) британдық армия офицері және отбасының әскери өкілдерінің бірі болды.

Басқа мүлік

Серооскерке (Шоувен), Серооскерке (Вальхерен), Сент-Анналанд, Зоелекерке, Попкенсбург, Тенховен, Маэльстеде, Каппель, Биеслинге, Шор, Влейк, Вестбрук, Ижендоорн, Лиенде, Зезгехухтен, Реной

Дипломдар

1547: Карл V-тің Иеронимді Зеландия виконты етіп тағайындау актісі (Inventaris van het archief van de familie Van Wassenaer van Duvenvoorde, 1226–1996, J. C. Kort, Nationaal Archief, Den Haag, 2002). 23 тамыз, 1556: Киелі Рим императоры және Испания королі Карл V-тің Вальхерендегі Сероускеркеге жаңа герб пен иелік беруі, сонымен бірге оның әкесі Якобтың ван Туйлл есімін ван Сероускеркен деп өзгертуі (824 Акта кешіру Карл V императорының Иероним ван Сероускерке үшін, оның әкесі Якоб енгізген ван Туйллдан ван Сероускеркенге атын өзгертуі және отбасылық гербтегі өзгерістері). 1603 жылы Хендрик ван Туйл ван Сероскеркен мен Виллем ван Туйл ван Булкштейн бір текті екендіктерін растайтын келісімге қол қойды, себебі олардың есімдері мен гербтері бірдей. 1623 жылдың 1 ақпаны: Англия, Шотландия және Ирландия королі Джеймс I гербке ағылшын гүлін қосты. 24 наурыз 1640: Утрехт рыцарлары қатарына қабылданды. 1822: Нидерланды королі Вильгельм I (Бельгияны қоса алғанда) және Люксембургтің ұлы герцогы, Нидерланды Біріккен Корольдігінің (Бельгияны қоса алғанда) королі отбасы мүшелерінің ерте заманнан бері ең көне дворяндық атақ – баронды тағайындауға құқылы екенін мойындады.

Елтаңба

Қалқан: үш тальбот иті, герб: тальбот, қапталдағы коронка, көзге байланысты әр түрлі дулығалар, мантинг, екі жабайы адам – қолдаушылардың ең алғашқы нұсқасы. 1623 жылы Англия королі Джеймс I Филипбер ван Туйлға корольдік гербтен алынған, Англия тәжімен безендірілген гүлді отбасы гербінде пайдалану құқығын береді.