Кіріспе

Кеміргіштердің түрі Техас кенгуру егесі (Dipodomys elator) – Heteromyidae тұқымдасына жататын кеміргіш. Ол АҚШ-тың Техас және Оклахома штаттарында таралған, көбінесе мысқұт және лотебуш сияқты бұталы өсімдіктермен бірге, қатты сазды-құмды топырақта өседі. Техас парктері мен жабайы табиғат департаменті бұл түрді қорғауға алынған түрлер тізіміне енгізсе, Халықаралық табиғатты қорғау одағы (IUCN) оны осал түр деп санайды.

Сипаттама

Бұл салыстырмалы түрде ірі кенгуру егесі, оның салмағы шамамен 60 граммнан 95 граммға дейін, тіпті одан да көп болуы мүмкін. Бұл түрдің еркектері мен ұрғалары арасында жыныстық ерекшелік байқалады, еркектері ұрғаларынан ірілеу келеді. Оның таралған аймағы Солтүстік-Орталық Техас және ол тек 13 округтің ішінде ғана кездеседі.

Тамақ пен мінез-құлық

Бір кезде көптеген адамдар Техас кенгуруларының бұталармен, әсіресе мескитпен байланысты деп ойлаған. Жақындағы зерттеулер лотебуш та маңызды екенін көрсетіп, кенгуруға тіпті бұталардың қажеті болмауы мүмкін. Ұялар әрқашан бұталы түрлермен байланысты емес және кішкентай далалық төбелерде кездесуі мүмкін. Олар сондай-ақ қоршаулар мен мал жайылымдарының бойында жиналатын, жұмсақ, ұсақ топырақты мүмкіндік туғанда пайдаланады. [3] [4] Бірнеше жеке тұлғаның еңбек қалталарының ішкі мазмұнын талдаған зерттеуде, кенгурудың шөптердің және кейбір көп жылдық өсімдіктердің жапырақтарын, сабақтарын және тұқымдарын жейтіні анықталды. Осы зерттеу жүргізілген аймақта, Джонсон шөбі мен егілген сұлы егістігіне жақын жерлерде, олардың рационының басым бөлігін осы өсімдіктердің тұқымдары құрады.

Өсіру

Көбейтуі жетік зерттелмеген, бірақ олар көбінесе еркін жұптасу жүйесіне ие, ерте жасырады, жыл бойы жұптасады, көктем және жаз айларында ең жоғары шарықталады, және әр ұяда шамамен 3 бала туады.

Қорғау

Бұл организмге төнген ең үлкен қауіптердің бірі – Техас штатындағы ауыл шаруашылығы салдарынан тіршілік ортасының жойылуы және нашарлауы. Бидай далалары сияқты монокультуралар үлкен мәселе тудырады, ал жайылымдардың жетіспей немесе артық жайылуы, жайылымдық өсімдіктер тым тығыз болғанда немесе малдың көп болуынан жайылымдық өсімдіктерді шамадан тыс жегенде проблемаға айналуы мүмкін. Дегенмен, жайлым дұрыс жүргізілсе, кеміргіштерге пайдалы. Дұрыс жайлым шаңға малғану, қозғалыс, тұқым сақтау және қуыстар салу үшін қажетті ашық жердің мөлшерін жасауға көмектеседі. Олардың тіршілік ортасын таңдауын және жерді пайдалану тәсілдерінің осы организмге тигізетін әсерін жақсырақ түсіну үшін бұл мәселені одан әрі зерттеу қажет.