Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1412 жылғы Польша мен Венгрия арасындағы шарт
1412 treaty between Poland and Hungary
1412 жылғы Любовль шарты – Польша королі Владыслав II және Люксембург әулетінен Венгрия королі Сигизмунд арасындағы шарт. Олар Любло қаласында (қазіргі Стара Любовна, Словакия) келіссөздер жүргізді, ал сол жылдың соңында Будада расталды.
Treaty of Lubowla of 1412 was a treaty between Władysław II, King of Poland, and Sigismund of Luxemburg, King of Hungary. They Negotiated in the town of Lublo (today Stará Ľubovňa, Slovakia), it was confirmed later that year in Buda.
Келісім
Келісімді Стиборскийдің Стиборы мен Завиза Черный, орта ғасырдың соңғы кезеңіндегі ең әйгілі поляк салт аттыларының екеуі саяхаттады. Венгрия мемлекеті Осман империясымен үздірілмейтін соғыстардың және Габсбургтер әулетінің қысымының салдарынан ауыр қаржылық қиындықтарды бастан өткерді. Келісім шарттарына Польша мен Тевтон ордені арасындағы Бірінші Торнь бейбіт шартының расталуы кірді. Сонымен қатар, Венгрия Тевтон орденінен бұрын тартып алынған Помералия провинциясына Польшаның құқықтарын қолдауға жасырын уәде берді. Ақырында, 37 000 Прага грошенесіне тең, яғни шамамен жеті тонна таза күміске жуық сомадағы қарыздың орнына, Венгрия королі Шпиш (Зипс) аймағындағы 16 бай тұз өндіретін қаланы кепілге берді, сондай-ақ қарыз толығымен өтелгенге дейін оларды Польша құрамына қосу құқығын ұсынды. Стара-Любовнядағы кездесуден кейін, король Владислав Ягиломен бірге Польша делегациясы Кошицеге аттанды, онда оларды Венгрия королі күтіп алды. Содан кейін олар Токайға, Дебреценге, ал соңында Нагиварадтағы әулие Ладиславтың мазарына барды. Одан кейін Будаға жол тартты, онда келісімге Босния королі Твертко II, он төрт герцог және ханзада, үш архиепископ, он бір епископ, сондай-ақ Татар Ордасы мен Осман империясының өкілдері бар, он жеті мемлекеттің елшілері, жалпы саны шамамен 40 000 дворян мен салт аттылар куә болды. Осы оқиғаны еске алу үшін, поляк және венгр салт аттыларының қатысуымен турнир ұйымдастырылды. Олардың арасында Завиза Черный, оның інісі Фирлей, Остояның Сцибор Едерный, Олесницаның Добко және Тацевтің Поваласы болды.
The treaty was negotiated by Stibor of Stiboricz and Zawisza Czarny, two of the most famous Polish knights of the late Middle Ages. The Hungarian state was experiencing large financial problems due to constant wars with the Ottoman Empire, as well as pressure from the Habsburg family. The provisions of the treaty included confirmation of the First Peace of Thorn between Poland and the Teutonic Knights. At the same time, Hungary offered secretly to support the Polish rights to the province of Pomerelia, lost to the Teutonic Order. Finally, in exchange for a loan of sixty times the amount of 37,000 Prague groschen, that is approximately seven tonnes of pure silver, the Hungarian crown pawned 16 rich salt producing towns in the area of Spisz (Zips), as well as a right to incorporate them into Poland until the debt is repaid. After the meeting in Stará Ľubovňa, the Polish delegation with King Władysław Jagiełło proceeded to Košice, where they were met by the Hungarian king. Then they proceeded to Tokaj, Debrecen, and finally to the tomb of Saint Ladislaus in Nagyvárad. From there they proceeded to Buda, where the treaty was officially signed in presence of King Tvrtko II of Bosnia, fourteen dukes and princes, three archbishops, eleven bishops and ambassadors of seventeen states, including the Tartar Horde and the Ottoman Empire, as well as roughly 40,000 nobles and knights. To commemorate the event, a tournament was organized, in which both Polish and Hungarian knights took part. Among them were Zawisza Czarny, his brother Firlej, Scibor Jedrzny of Ostoja, Dobko of Oleśnica and Powała of Taczew.
Салдары
Келісім бұзылмады, бірақ қарыз өтелмеді және Спиш аймағы Польшаның бір бөлігі болып XVIII ғасырдың соңына дейін, Польшаның бөліністеріне дейін сақталды. 1769 жылы, Бар конфедерациясы кезінде, қасиетті Рим императоры Иосиф II-нің австриялық әскерлері аймақты соғыстан қорғау деген сылтаумен қалаларды бақылауға алды. Ол ешқашан Польшаға қайтарылмады; керісінше, Польшаның әлсіздігі Габсбург монархиясын Польшаның бірінші бөлінісіне қатысуға итермеледі.
The treaty was never broken yet the debt was not repaid and the area of Spisz remained a part of Poland until the Partitions of Poland in late 18th century, when in 1769, during the Bar Confederation, the Austrian forces of Joseph II, Holy Roman Emperor took control of the towns acting under the pretext of securing the region from war. It never returned to Poland; instead, Polish weakness encouraged the Habsburg monarchy to take part in the First Partition of Poland.