Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз иезуит теологы Денис Пэтэйн (1583 жылғы 21 тамыз – 1652 жылғы 11 желтоқсан), сондай-ақ Дионисий Петавий ретінде белгілі, француз иезуит теологы болған.
French Jesuit theologian
Denis Pétau (21 August 158311 December 1652), also known as Dionysius Petavius, was a French Jesuit theologian.
Өмір
Петте Орлеанда дүниеге келді, онда ол алғашқы білімін алды; кейін Париж университетінде оқыды, онда ол өнер магистрі дәрежесін алу үшін диссертациясын латын тілінде емес, грек тілінде сәтті қорғады. Осыдан кейін ол Сорбоннада теологиялық лекцияларды тыңдады және Николас Исамберттің кеңесімен Буржедегі философия кафедрасына сәтті өтініш берді. Парижде ол патша кітапханасының кітапханашысы Исаак Казобонмен достық қарым-қатынас орнатты, онда ол бос уақытын көне грек қолжазбаларын зерттеуге арнады. Орлеанда ол диакенге бекітіліп, каноник қызметіне ие болды. Буржеде екі жыл өткізгеннен кейін ол Парижге оралды және Иоанн Хризостомның редакторы Фронтон дю Дюкпен хат алмасуды бастады. 1605 жылы ол иезуит орденіне кірді, Реймсте (1609), Ла Флешде (1613) және Клермон колледжінде (1618) риториканы оқытты. Осы соңғы кезеңде ол Орлеан епискобы Габриэль де Лаубепинмен (Альбаспиней) алғашқы шіркеудің алғашқы жылы туралы хат алмасты. 1622 жылдан бастап ол жиырма екі жыл бойы позитивті теологияны оқытты, және осы уақыт ішінде Францияны тек екі рет тастап кетті: біріншісі 1629 жылы Филипп IV шақыруымен Мадридте шіркеу тарихын оқыту үшін; екіншісі 1639 жылы Римде кардинал болу үшін, Рим папасы VIII Урбан оны осы лауазымға тағайындады. Алпыс жасқа келгенде ол оқытуды тоқтатты, бірақ Фронтон дю Дюктан кейін (1623 ж.) кітапханашы қызметін сақтап, өмірінің қалған бөлігін өзінің маңызды еңбегіне – «Theologica Dogmata» кітабына арнады.
Pétau was born in Orléans, where he had his initial education; he then attended the University of Paris, where he successfully defended his theses for the degree of Master of Arts, not in Latin, but in Greek. After this he followed the theological lectures at the Sorbonne, and, on the advice of Nicolas Ysambert, successfully applied for the chair of philosophy at Bourges. At Paris he formed a friendship with Isaac Casaubon, then librarian at the royal library, where he spent all his spare time studying the ancient Greek manuscripts. At Orléans he was ordained deacon and presented with a canonry. After spending two years at Bourges he returned to Paris, and began a correspondence with Fronton du Duc, the editor of John Chrysostom. In 1605 he became a Jesuit, taught rhetoric at Reims (1609), La Flèche (1613), and at the Collège de Clermont (1618). During this last period he began a correspondence with the Bishop of Orléans, Gabriel de Laubépine (Albaspinaeus), on the first year of the primitive Church. Beginning in 1622, he taught positive theology for twenty two years, and during this time he left France on only two occasions: first in 1629, to teach ecclesiastical history at Madrid at the invitation of Philip IV; second in 1639 to become a cardinal at Rome where Pope Urban VIII wanted him. At sixty years of age he stopped teaching, but retained his office of librarian, in which he had succeeded Fronton du Duc (1623), and devoted the rest of his life to his great work, the Dogmata theologica.
Мұра
Айдағы кратер оның құрметіне Петавий деп аталған.
A crater on the Moon is named Petavius in his honour.