Америкалық суретші Алван Фишер және оның туындылары
Alvan Fisher
Американ суретшісі Алван Фишер (1792-1863) – АҚШ-тағы пейзаж және жанрлық сурет салудың алғашқы шеберлерінің бірі. Биографиясы, өмірі мен шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық суретші Альван Фишер (9 тамыз 1792 – 13 ақпан 1863) – АҚШ-тағы пейзаж және жанрлық сурет салудың алғашқы қадамдарын жасаушылардың бірі.
American painter
Alvan Fisher (August 9, 1792February 13, 1863) was one of the United States's pioneers in landscape painting and genre works.
Алғашқы жылдар
Ол Массачусетс штатының Нидхэм қаласында Аарон мен Люси (Стедман) Фишердің алты ұлының төртіншісі болып дүниеге келді. 1805 жыл шамасында ол отбасымен бірге Массачусетс штатының Дедхэм қаласына көшіп келді, онда інісінің дүкенінде кызметкер болып жұмыс істеді. Содан кейін ол Дедхэмді өз үйі деп санады. Он сегіз жасқа келгенде, отбасының қолдауымен суретші болуға бекінді және Бостон қаласында Джон Ритто Пенниманмен бірге, басқа жас суретшілермен, мысалы Чарльз Кодманмен, оқушылыққа түсті. Ол Пенниманға көліктерді безендіруге және коммерциялық таңбаларды салуға көмектесе отырып, портрет салу өнерін меңгерді.
He was born in Needham, Massachusetts, the fourth of Aaron and Lucy (Stedman) Fisher's six sons. He moved with members of his family to Dedham, Massachusetts, around 1805 where he worked as a clerk in his brother's store. After that, he always called Dedham his home. At the age of eighteen, he determined, with the support of his family, to become a painter and began an apprenticeship with John Ritto Penniman in Boston, Massachusetts, along with other young artists such as Charles Codman. There he learned portrait painting while assisting Penniman in decorating carriages and painting commercial signs.
Мансап
1815 жылы жиырма екі жасында ол кәсіби мансабын Бостон қаласындағы Школь-стритте студия ашумен бастады. Суретші ретіндегі алғашқы он жылында ол өзінің бүкіл мансабының бағытын белгіледі. Ол көп саяхаттап, пейзаждар, ауылдық көріністер, жануарлар мен адамдардың портреттерін салды. Пейзаж және жанрлық сурет өнерінің танымалдылығының артуы АҚШ халқының өсуімен және экономикалық жағдайы жақсарған орта таптың қалыптасуымен бірге жүрді. Бұл демократия заманы еді және адамдар өздерінің заманауи өмірін бейнелейтін өнерді қалаған. Герман Уорнер Уильямс кіші, өзінің «Американың өткеніне айна: 1750-1900 жылдардағы американдық жанрлық суреттері» атты кітабында былай деп жазды: «Жанрлық тақырыптарға маманданған және оларға кең аудиторияны тартқан біздің алғашқы туған суретші ретінде Альван Фишерге көрсетілген назардан гөрі көбірек құрмет көрсету керек. Жаңа тақырыптардан пайда табуға қол жеткізгені үшін Альван Фишердің ептілігіне таң қалмаймыз». Фишер АҚШ-тың солтүстік-шығысын аралап, Спрингфилд, Хартфорд және Провиденс сияқты көрнекті жерлерді, сондай-ақ Нью-Гэмпширдің Ақ тауларының әсем пейзаждарын іздеді. Ол ашық ауада эскиздер жасап, Томас Коул, Томас Даути, Ашер Б. Дюран және Гудзон мектебінің басқа өкілдері табиғатқа назар аудара бастағанға дейін студиясында пасторальдық көріністерді құрастыра бастады. «The Watering Place», 1816 жылғы картинасы, қазір Гарвард, Массачусетс штатындағы Fruitlands мұражайының қорында сақталады және оның ең ертедегі таза пейзажы болып табылады. 1820 жылы Салем, Массачусетс штатының судьясы Дэниел Апплтон Уайттан алған тапсырыс бойынша Ниагара шарлауының суреттері сол жерге сапар жасағаннан кейін аяқталды. Гарвард колледжінің көріністерін салуға тапсырыс алғанда топографиялық тақырыптарды бейнелеуге деген қызығушылығы артып, жанданды. Бұл суреттер халыққа кеңінен тарату үшін гравюралар жасау мақсатымен салынды. Гарвард ауласының суреттері кейіннен американдық нарық үшін бірнеше ағылшын компаниялары шығарған Stafforshire трансферлік қыш ыдыстарына көшірілді. Нью-Йорктегі Харлем ат шаруашылығының иесі Чарльз Генри Холлдан сол кездегі әйгілі американдық жарыс жылқыларының портреттерін салуды тапсырды. Ол 1822-1823 жылдар аралығында танымал американдық «Eclipse» жылқысының кем дегенде алты портретін жасады. Бұл суреттерден жасалған литографиялық баспалар Америкадағы таза тұқымды жылқыларды өсіруді жақсартуға бағытталған алғашқы журнал «The American Turf Register» журналында пайдаланылды.
In 1815, at the age of twenty two, he began his professional career, opening a studio on School Street in Boston. During his first ten years as a painter, he set the tone of his entire career. He traveled extensively painting landscapes, rural scenes, portraits of animals, and portraits of people. The growing popularity of landscape and genre painting coincided with the growing population of the United States and an economically improved middle class. This was the age of democracy and people wanted art that depicted their own contemporary life. In his book, Mirror to the American Past: A Survey of American Genre Painting, 1750 1900, Herman Warner Williams, Jr., wrote, "As our first native born painter to specialize in genre subjects and to engage a wide audience for them, Alvan Fisher is entitled to more than the slight notice that has been given him Only the canny Alvan Fisher was successful in turning a profit from the new themes in his paintings." Fisher traveled throughout the northeastern United States searching out sites of landscape beauty such as the views of Springfield, Hartford, and Providence and the spectacular scenery of the White Mountains of New Hampshire. He sketched outdoors and began to compose pastoral scenes in his studio before Thomas Cole, Thomas Doughty, Asher B. Durand, or others of the Hudson River School gave serious attention to nature. The Watering Place, 1816, now in the collection of Fruitlands Museum, Harvard, Massachusetts, is his earliest extant pure landscape. His paintings of Niagara Falls, commissioned by Judge Daniel Appleton White of Salem, Massachusetts, were completed following his visit there in 1820. His interest in depicting topographical subjects was activated when he obtained a commission to paint views of Harvard College. These paintings were executed expressly for the purpose of issuing engravings for wide distribution to the public. The images of Harvard Yard were later reproduced on Stafforshire transfer printed earthenware produced by several English companies for the American market. He was commissioned by Charles Henry Hall, owner of the Harlem Stud Farm in New York, to paint portraits of the famous American race horses of the period. He completed at least six portraits of the renowned American Eclipse between 1822 and 1823. Lithograph prints made from these paintings were used in The American Turf Register, the first magazine attempting to improve the breeding of thoroughbred horses in America.
Үлкен тур
1825 жылы сәуірде Фишер Еуропаның көрнекті өнер орталықтарын аралау үшін сапарға шықты. Ол мұндай саяхат жасаған алғашқы маңызды американдық пейзаж суретшісі болды. Ол Англия, Франция, Италия және Швейцарияға барды, бұл елдер кез келген суретшінің кәсіби беделі мен көркемдік қалыптасуы үшін маңызды деп есептелді. Лондонда ол жеке коллекцияларды тамашалады және Клод Лорреннің композициясы мен пейзаждар тақырыбынан шабыттанды. Парижде ол сурет салуды оқып, Луврде ескі шеберлердің туындыларынан көшірмелер жасады. Парижде болғанда, оған Харвард медицина мектебін бітірген кіші інісі Джон Дикс Фишер қосылды, ол шешекке қарсы егудің әсерін зерттеу үшін келген еді. (Доктор Фишер шешек ауруы бойынша жұмыстарымен танымал және Массачусетс штатының Уотертаун қаласындағы Перкинс соқырлар мектебінің негізін қалаушылардың бірі болды.) Парижде болған кезде Альван Фишер Гарвард колледжінің бейнесіне ұқсас жобаны бастады. Ол 1824 жылы Лафайет генералдың Америка Құрама Штаттары бойынша саяхаты кезінде Дедхемде тоқтағанда онымен кездескен. Фишерге Лафайеттің Париждің сыртындағы шатосы – Шато-Ла-Гранж суреттерін салуға рұқсат берілді. Оның Ла Гранжқа арналған төрт суреті Францияда белгілі литограф Изадор Дероймен литографиялық тастарға түсіріліп, Америка Құрама Штаттарында қолданылған алғашқы литографиялық баспа машиналарының бірінде басып шығару үшін әкелінді. Бұл баспалар Лафайет генералдың танымалдылығының арқасында сувенир ретінде сатылды.
In April, 1825, Fisher sailed for a tour of the great art centers of Europe. He was the first important American landscapist to make such a tour. He visited England, France, Italy and Switzerland, countries considered important for any artist's professional stature and artistic maturation. In London he visited private collections and was inspired by the composition and subject matter of landscapes by Claude Lorrain. In Paris he studied drawing and made copies of works by the Old Masters at the Louvre. While in Paris, he was joined by his younger brother, John Dix Fisher, a graduate of Harvard Medical School who was there to study the effects of smallpox inoculations. (Dr. Fisher is noted for his work on smallpox and was a founder of Perkins School for the Blind in Watertown, Massachusetts.) Also while in Paris, Alvan Fisher undertook a project similar to his views of Harvard College. He had evidently met General Lafayette in 1824 when Lafayette stopped at Dedham during his triumphal tour of the United States. Fisher was granted permission to complete paintings of Chateau La Grange, Lafayette's estate outside Paris. His four views of La Grange were then drawn on lithographic stones in France by the noted lithographer Isadore Deroy, and brought back for printing on one of the first lithographic presses used in the United States. Portfolios of these prints were sold as souvenirs building on the popularity of General Lafayette.
Кейінгі жылдар
1826 жылдың күзінде Еуропадан оралғаннан кейін Фишердің толыққанды карьерасы басталды. Ол Бостонның Вашингтон көшесінде студия ашты, ол Бостонда кәсіби табельісі бар алғашқы ландшафт суретшісі болды. Оның досы, пейзаж суретшісі Томас Даутидің студиясы бірнеше көше аралығында орналасқан. 1827 жылы ол Ұлттық дизайн академиясының құрметті академигі болып сайланды. 1828 жылы Бостон Афинеумі көрмелер үшін суреттер сатып ала бастады және оның «Нью-Йорк штатындағы пейзаждан композиция» туындысын 350 долларға сатып алды, ол кезде сурет үшін ең жоғары баға еді. 1834 жылдың басында ол Томас Даути, Честер Хардинг, Фрэнсис Александр және басқа да жергілікті суретшілермен бірге Хардинг галереясында Суретшілер көрмесін ашты, онда ол әртүрлі тақырыптардағы қырық үш картинаны көрсетті – ландшафттар, жанрлық сахналар, портреттер және теңіз көріністері. Бұл жұртшылыққа оның өнерінің кеңдігін тамашалауға мүмкіндік берді. 1837 жылы Массачусетс қайырымдылық механиктер қауымдастығы (MCMA) өнер және қолөнер жәрмеңкесін өткізді. (Пол Ревир қауымдастықтың алғашқы президенті болды.) Бостонның бұрынғы көрмелерінен өзгеше, бұл көрме көпшілікке қызығушылық тудырды, олар Фанюил және Куинси залдарының галереяларын көрмелермен толтырды. Boston Saturday Evening Gazette газетінің бір сыншысы былай деп жазды: «Фишер өзінің ең жақсы туындыларының бірнешеуін ұсынды, олар суреттер тобымен ландшафттар, мал шаруашылығы және малдар сахналары, балалардың портреттері. Біз мұндай туындыларға сын пікір жаза алмаймыз, бірақ стильдің алуан түрлілігі, дизайнның талғамдылығы, түстердің үйлесімділігі мен байлығы және тақырыптардың қызықты таңдауы үшін Фишер Атлантиканың осы жағында теңдесі жоқ». Оның туындылар жинағы MCMA-ның алтын медалін жеңіп алды. Осы кезеңде оның суреттерін сыйлық кітаптарда иллюстрация ретінде жиі жариялау оның танымалдығының артуына ықпал еткен маңызды фактор болды. Бұл «сыйлық кітаптар» әдемі безендіріліп, қолға ыңғайлы болу үшін кішкентай етіп жасалды. Оның түпнұсқа суреттерінің гравюралары The Token, The Garland, The Jewel, The Lily және The Magnolia сияқты кең таралған американдық жылдық жинақтарды суреттеу үшін пайдаланылды. Ол сыйлық кітаптар аудиториясын қызықтыратын суретшінің үлгісі болды. Бостондық белгілі гравёр Эдвард Галладетке көптеген гравюраларды жасау тапсырылды. 1840 жылы Фишер және оның әйелі Лидия (Эллис) Фишер Бостондағы Бикон Хиллдегі үйлерінен Дедхемдегі үйге көшіп барды, онда ол жастық шағында тұрған. Ол өнерінен және іскерлік қабілетінен айтарлықтай байлық жинады. Ол ағаларымен бірге Мэн штатындағы жерлерге инвестиция салды, сондай-ақ тоқыма фабрикаларында, мыс кен орындарында және теміржолдарда акция жинады. Ол бұл байлықты Дедхемдегі Школьный көшесіндегі меншігін кеңейту және онда студиясын құру үшін пайдаланды. Ол 1850 жылдардан бастап өмірінің соңына дейін көптеген суреттерін осы жерде жасады. Ол табыс табу үшін портреттер салуды жалғастырды, бірақ оның басты сүйіктісі ландшафттар мен теңіз көріністері болды. Өмірі бойы ол өзінің туындыларын әртүрлі жолдармен сатты: ол артық қорды сату үшін аукциондар ұйымдастырды, клиенттерді бөліп төлеу жоспарларымен сатып алуға ынталандырды және туындыларын Миссисипиге дейін сатуға жіберді. Мейбл Мунсон Сван өзінің «Альван Фишердің жарияланбаған жазбалары» мақаласында, Antiques журналы, 1955 жылдың тамызында былай деп жазды: «Оның үш жазбасының бірінде ол мыңнан астам суреттерінің тізімін жасаған, сатып алушылардың есімдері, сату күндері және төленген бағалары көрсетілген».
After his return from Europe in the fall of 1826, Fisher's mature career began. He opened a studio on Washington Street in Boston where he is said to have been the first landscapist to hang out a professional sign in Boston. His friend, the landscapist Thomas Doughty had his studio a few blocks away. In 1827, he was elected into the National Academy of Design as an Honorary Academician. In 1828, the Boston Athenaeum began to purchase paintings for exhibition and bought his Composition from Scenery in the State of New York for $350, then the highest price he had realized for a painting. During the early months of 1834, he joined with Thomas Doughty, Chester Harding, Francis Alexander and other local contributors in opening the Artists' Exhibition at Harding's Gallery where he exhibited forty three paintings of a variety of subjects—landscapes, genre scenes, portraits, and paintings of marine scenes. This gave the public a unique opportunity to appreciate the breadth of his artistic talent. In 1837, The Massachusetts Charitable Mechanic Association (MCMA) held an arts and crafts fair. (Paul Revere was the first president of the association.) Unlike any previous exhibition in Boston, it appealed to a broad segment of the public who filled the galleries of Faneuil and Quincy Halls to see the exhibits. A critic in the Boston Saturday Evening Gazette wrote, "Fisher has contributed a number of his best compositions, comprising landscapes with groups of figures, barn yard and cattle scenes, and portraits of children. We cannot write a critical notice of such productions, but for variety of style, elegance of design, harmony and richness of coloring, and interesting choice of subjects, Fisher has no superior on this side of the Atlantic." His collection of works received the MCMA's gold medal. During this period, the frequent publication of his pictures as gift book illustrations was perhaps the most important factor contributing to his growing popularity. These "gift books" were elegantly decorated and made small so as to fit comfortably in the hand. Engravings of his original paintings were used to illustrate widely circulated American annuals such as The Token, The Garland, The Jewel, The Lily, and The Magnolia. He typified the artist who appealed to the gift book audience. Prominent engraver from Boston Edward Gallaudet was commissioned to make many of his engravings. In 1840, Fisher and his wife, Lydia (Ellis) Fisher, moved from their townhouse on Beacon Hill in Boston to a house in Dedham near where he had lived as a youth. He had accumulated significant wealth from his artistry and also from his business acumen. He and his brothers had invested in land in Maine and he had also accumulated stocks in textile mills, in copper mines and in railroads. He used this wealth to expand his estate on School Street in Dedham and to establish his studio there. This was the site where he did most of his paintings from the 1850s until his death. He continued to complete portraits as a source of income but his main love was for landscapes and marine scenes. Throughout his career he marketed his works in a variety of ways: he organized auctions to dispose of surplus stock, encouraged clients to buy on installment plans, and placed works on consignment as far away as Mississippi. Mabel Munson Swan states in her article The Unpublished Notebooks of Alvan Fisher, Antiques magazine, August, 1955, "In one of three notebooks is a checklist he made of more than one thousand of his paintings, with the names of the purchasers, dates of sale, and prices paid "
Мұра
Ол 1863 жылдың 13 ақпанында Массачусетс штатындағы Дедхэм қаласында қайтыс болды және Дедхэмнің Ескі Ауыл зиратында жерленген.
He died at Dedham, Massachusetts on February 13, 1863, and is buried in Dedham's Old Village Cemetery.