Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инду кастасы – Карнатака штатындағы малшы қауым. Куруба – Индияның Карнатака, Тамил Наду, Андхра-Прадеш және Телангана штаттарына тән инду кастасы. Олар Карнатакадағы үшінші ең ірі касталық топ. Куруба қауымы сондай-ақ Куруба, Курума, Курумба, Гадария аттарымен белгілі. Карнатака, Тамил Наду, Андхра-Прадеш және Телангана штаттарының тұрғындары инду касталары болып табылады. Бұл Карнатакадағы үшінші ең ірі касталық топ. Дәстүр бойынша, олар қой/ешкі және мал шаруашылығымен айналысқан Гадария (көткіштер), олар әсіресе қой, ешкі және ірі қараның аралас үйірлерін өсірген.
Hindu caste
the pastoral community in Karnataka
Kuruba is a Hindu caste native to the Indian state of Karnataka, Tamil Nadu, Andhra Pradesh and Telangana. They are the third largest caste group in Karnataka. The Kuruba community is also known by the names Kuruba ,Kuruma , Kurumba, Gadariya The natives of the Indian states of Karnataka, Tamil Nadu, Andhra Pradesh and Telangana are Hindu castes. It is the third largest caste group in Karnataka. Traditionally, these are Gadariya(shepherds)who used to do the work of sheep/goat and animal husbandry, in which they especially raised mixed herds of sheep and goats and cattle.
Этимология
Құруба деген сөз, мағынасы – шопан, канада тілінде «қоңыр» деген мағынаны білдіретін «кури» сөзінен туындаған. Шопандық бұл адамдардың дәстүрлі және көптегендері үшін қазір де негізгі кәсібі болып табылады, олар көшпенді өмір салған.
The term kuruba, meaning shepherd, is derived from kuri, meaning sheep in Kannada. Shepherding was traditionally their primary occupation and still is for many, who lead a nomadic lifestyle.
Тарих
Құрубалардың немесе Курумалардың ауызша дәстүрлері олардың Оңтүстік Үндістандағы неолиттік шаруашылықпен айналысқан және мал өсірген елді мекендерден тарағанын көрсетеді. Ауызша дәстүрлерге сәйкес, осы бастапқы мал өсірушілердің бір бөлігі жаңа жерлерге қоныс аударып, тез арада қой шаруашылығына көшкен, соның салдарынан мезолиттік аңшы-жинаушыларды өз қатарына қосты. Аңшылыққа байланысты рәсімдер, болжам бойынша, осы аңшы-жинаушылардың неолиттік малшылармен бірігуінен пайда болған. Кейіннен бұл малшылар өздерінің алғашқы ауыл тұрғындарынан толыққан толық ажырап, олармен тек қақтығыстар мен мәдени ықпалдасу арқылы қарым-қатынас жасады. Құрубалар сияқты малшылар үшін жылқы темір дәуірінен кейін маңызды жүк көлігіне және соғысқа қолданылатын жануарға айналды. Нанжундайя Курубалардың Паллавалардың ұрпақтары екенін айтқан. Орта ғасырларда Куруба қауымынан шыққан әскерлер Декан мемлекеттерінің армияларында маңызды рөл атқарды. Құрубалардың Сангам әдебиетіндегі Куруварлармен этностық байланысы бар деп саналады. Бұған Куруварлар Мурукан мен оның Курувар әйелі Валлиге, ал Курубалар Муруканды бейнелейтін Майлара/Малланна мен оның Куруба әйелі Курубаттявваға табынулары да дәлел. Дәстүрлі дереккөздер Курумалар немесе Курубалар Виджаянагара империясын құрған Сангама әулетінің негізін қалағанын мәлімдейді. Махараштраның діни дәстүрлерін зерттеуші ғалым Рамчандра Чинтаман Деренің пікірінше:
Oral traditions of the Kurubas or Kuruma indicate their descent from Neolithic farming villages in South India which also kept cattle. Oral traditions indicate some of these original cattle keeping agriculturalists branched off into new habitats and quickly came to rely on sheep pastoralism, absorbing Mesolithic hunter gatherers. Rituals associated with hunting presumably came from the integration of these hunter gatherers into the Neolithic pastoralists. These pastoralists later became almost totally separated from their villager antecedents and interacted with them only based on initial conflict and acculturation. For pastoralists such as the Kurubas, the horse became an important pack animal after the Iron Age and an animal for fighting. Nanjundaiah claimed the Kurubas were the descendants of the Pallavas. Groups of soldiers from the Kuruba community became important in the armies of Deccan powers in the Medieval era. It is believed that Kurubas are ethnically related to the Kuruvars of Sangam literature. This is also supported by the fact that Kuruvars worshiped Murukan and his Kuruvar wife, Valli whereas Kurubas worship Mailara/Mallanna, who represents Murukan, and his Kuruba wife, Kurubattyavva. Traditional sources claim that the Kurumas or Kurubas founded the Sangama dynasty, the founding dynasty of the Vijayanagara Empire. According to Ramchandra Chintaman Dhere, a scholar of the religious traditions of Maharashtra:
Бөлімшелер
Олардың үш бөлімі бар: Унниканкан, Хаттиканкан және Ханде. Жүн шаруашылығымен айналысатындар Унниканкан (жүн білезігін) тағады, ал егіншілікпен айналысатындар Хаттиканкан (мақтадан жасалған білезігін) тағады. Бұл білезіктер неке тойында тағылады. Ханде Куруба басқа екеуінен жоғары тұрады және Найак деп аталуды қалайды. Олар Хайдер Али мен Анкусагари Полигарларының әскерлерінде маңызды рөл атқарды. Найактар – әскери жетекшілер, олар көбінесе Инамдар болған. Куруба мен Дхангардың діни ұстанымдары мен салдары бірдей. Оңтүстік Махараштрада каннада тілінде сөйлейтін Дхангарларды Куруба деп атауға болады. Олар Курубаның тармақтары болып табылатын Унниканкан және Хаттиканкан Дхангарларына бөлінеді. Дхангарлардың дін қызметкерлері Вадад деп аталады, бұл Курубалардың дін қызметкерлері Одеруден шыққан. Олар Курубалардан тек аттарымен және тілдерімен ғана ерекшеленеді.
They have three divisions, namely Unnikankan, Hattikankan and Hande. Those who subsist on the wool economy wear a Unnikankan (wool bracelet), while those in agriculture wear a Hattikankan (cotton bracelet). These bracelets are tied during the marriage ceremony. Hande Kurubas claims a higher position than the other two and prefers to be called Nayakas. They were an important part of the armies of Hyder Ali and Ankusagari Poligars. Nayakas were military leaders who often became Inamdars. Kurubas and Dhangars have the same religious ideas and practices. The Kannada speaking Dhangars of southern Maharashtra can easily be called Kurubas. They are divided into Unnikankan and Hattikankan Dhangars, which are subdivisions of Kurubas. Dhangars' priestly class is called Vadad, derived from Oderu, which is the priestly class of Kurubas. They differ from Kurubas only in name and language.
Варнаның мәртебесі
1920 жылдары кейбір Курубалар өздерін Пратама Судра ("бірінші Судра") немесе Индра Судра ("бас Судра") деп атай бастады. Карнатака штатында Курубалар Үндістанның резервация жүйесінде "Басқа да артта қалған топтар" санатына жатады. Дегенмен, қауым "Жоспарланған тайпалар" санатына қайта жіктелуді талап етуде. Құруба қауымы кеңінен тарағандықтан, олар басымды емес азшылық қауымы деп есептеледі. Карнатакадағы Куруба қауымының саны шамамен елу миллионға жетеді, бұл штаттың 65 миллиондық (6.5 крор) жалпы халқының 8,9 пайызын құрайды. Кодагу ауданының Курубалары "Жоспарланған тайпалар" тізіміне енгізілген.
By the 1920s, some of the Kurubas had begun to call themselves Prathama Sudra ('first Sudra') or Indra Sudra ('chief Sudra'). In Karnataka, the Kurubas are classified as Other Backward Class in the Indian system of reservation. However, the community has been seeking to be reclassified as a Scheduled Tribe. Since the community is more dispersed, the Kurubas have been called a non dominant minority community. The Kuruba community's population in Karnataka is around fifty lakh (five million), which is 8 9% of the total 6.5 crore (65 million) population of the state. The Kurubas of Kodagu district are classified as a Scheduled Tribe.
Қазіргі жағдай
Куруба қауымы негізінен Карнатаканың шығыс бөлігінде қоныстанған. Аймақ көбінесе төбелер, өзендер мен көлдермен тілгіленген жазық дала. Бұл аймақтағы топырақ негізінен қызыл топырақ және қызыл құмды топырақтан тұрады, ол егіс шаруашылығына қолайсыз. Төменгі төбелер мен жазықтарда бұталы және тасты жерлер көп, бұл мал өсіруге өте ыңғайлы. Олар Батияппа, Ирачикаппа, Каллу Камбхадаппа, Будалаппа, Сетипаллеппа, Каракуаппа және Лакшми Деви сияқты басқа да құдайларға табынады. Олар барлық грамадеваталарға құлшылық етеді және қой мен ешкілерді құрбандыққа шалады. Бұрын құрубалар аймақ бойынша құдайларының мерекесін тойлайтын "парашэ" мерекесін өткізген. Осы уақытта Майлари Деваруға адал қасиеттілер тобы – Горавалар қабылданады. "Парашэ" кезінде мереке өткізілетін ғибадатхананың құдайының бейнесі өзенде жуылып, хову вибхутимен әсемделеді. Құлшылықты құруба пужари жүргізеді, ал Горавалар құдайға арналған әндер орындайды. Дегенмен, мұндай мерекелер 1920 жылдары көбінесе тоқтатылды. Құрубалар үйленбей қайтыс болған еркектерге, яғни Ирагаруға табынады, олар үшін ғибадатханалар салып, тастар орнатады. Олар қайтыс болғандарын жерлейді.
The Kuruba community mainly inhabits the eastern parts of Karnataka. The region is mainly plateau broken up by hills, rivers and tanks. The soil in this region is mainly red soils, and red sandy loams, unsuitable for agriculture. The low hills and plains have scrub and rocky country, ideal for pastoral lifestyles. Other deities they worship include Batyappa, Irachikappa, Kallu Kambhadappa, Budalappa, Settipalleppa, Karakuappa and Lakshmi Devi. They worship all gramadevatas and sacrifice sheep and goats. Previously, the Kurubas celebrated parashe where the group of Kurubas throughout a region celebrated the festival of their gods. During this time Goravas, an order of saints dedicated to Mailari Devaru, are initiated. During the parashe, the idol of the temple where the parashe takes place is washed in a river, and decorated with hoovu vibhuti. The worship is conducted by a Kuruba pujari and the Goravas sing songs dedicated to the deity. However, these celebrations were largely gone by the 1920s. The Kurubas also worship Iragaru, men who die unmarried, by building temples and setting up stones for them. They bury their dead.