Кіріспе
1861 жылы Александр Х. Стивенс сөйлеген сөз, сондай-ақ, бұрыштама сөз деп аталады, ол Александр Х. Стивенс, Америка Конфедеративтік Штаттарының вице-президенті қызметін атқарушы, 1861 жылы 21 наурызда Саваннадағы Афинеумда, Джорджия штатында сөйлеген сөз. Кейінірек сөйлеген сөзінде Стивенс библиялық бейнелерді (Зәбүр 118, 22 тармақ) қолданып, құдайлық заңдар қара американдықтарды құлдыққа "қоғамның субстраты" ретінде жіберді деп дәлелдеді: Біздің конфедерация осы заңдарға қатаң сәйкес принциптерге негізделген. Алғашқы құрылысшылар тастаған "Тас енді үйдің басты іргетасына айналды".
The Cornerstone Speech, also known as the Cornerstone Address, was an oration given by Alexander H. Stephens, acting Vice President of the Confederate States of America, at the Athenaeum in Savannah, Georgia, on March 21, 1861.</blockquote>
Later in the speech, Stephens used biblical imagery (Psalm 118, v.22) in arguing that divine laws consigned black Americans to slavery as the "substratum of our society":
Our confederacy is founded upon principles in strict conformity with these laws. This stone which was rejected by the first builders 'is become the chief of the corner'—the real 'corner stone'—in our new edifice.
Өмірбаян
Бұл сөйлеу Оңтүстік Каролина, Миссисипи, Флорида, Алабама, Джорджия, Луизиана, Техас штаттары бөлініп шыққаннан бірнеше аптадан кейін және Линкольн АҚШ-тың 16-шы президенті болып сайланғаннан кейін үш аптадан аз уақыт өткен соң айтылды. Соғыстың өзі сәуірдің ортасында Конфедерация әскерлері АҚШ-тың Форт Самтер базасына шабуыл жасағанда ғана басталды, сондықтан екі жақтың арасындағы ашық, кең ауқымды жаулық әлі басталмаған еді. Алайда, Форт Самтерге керек-жарақты тасымалдайтын АҚШ-тың "Звезда Запада" пароходына жасалған шабуыл сияқты оқшауланған оқиғалар болды. Жалпы зорлық-зомбылық болмағандықтан, Стивенс бұл жерде "бір тамшы қан да төгілмей" бөлінудің жүзеге асырылуы керектігін айтты.
Бұрыш тасы
Стивенс өзінің баяндамасында негізін қалаушы аталарды, әсіресе Томас Джефферсонды құлдыққа қарсы және ағартушылық көзқарастары үшін сынға алды, оларды нәсілдер тең деп қате тұжырымдаған деп айыптады. Ол қара американдықтарды құлдыққа түсіру туралы келіспеушіліктер бөлінудің "жақын себебі" екенін және Конфедерация конституциясы осындай мәселелерді шешкенін мәлімдеді: Жаңа Конституция біздің ерекше институтымызға қатысты барлық қоздырғыштар мәселелерін мәңгілікке тоқтатты. Бұл соңғы бұзылудың және қазіргі революцияның тікелей себебі болды. Джефферсон өзінің болжамында мұны "ескі одақтың бөлініп кетуі мүмкін жартас" деп болжаған. Ол дұрыс айтты. Ол үшін болжам болған нәрсе қазір нақты факт болып табылады. Бірақ ол осы таудың негізі болып табылатын шындықты толық түсінгеніне күмән келтіруге болады. Ол және бұрынғы Конституция құрылған кездегі көптеген жетекші мемлекет қайраткерлері африкалықтарды құлдыққа түсіру табиғат заңдарын бұзады деген ойды ұстанатын. Бұл қағидаттық, әлеуметтік, моральдық және саяси тұрғыдан дұрыс емес. Бұл олармен қалай айналысу керектігін жақсы білмейтін жамандық болды, бірақ сол күнгі адамдардың жалпы пікірі, қандай да бір жолмен немесе басқа, провидение тәртібімен, мекеме тез жойылып, жойылады. [ ] Алайда бұл идеялар түп-тамырынан қателесті. Олар нәсілдердің теңдігі туралы болжамға сүйенді. Бұл қателік болды. Бұл құмды негіз болды, және оған салынған үкімет идеясы "құм-қуаң келіп, жел соққан кезде, ол құлады". Стивенс ғылымдағы жетістіктер мен жетістіктер Америка Құрама Штаттарының Тәуелсіздік декларациясындағы "барлық адамдар тең жаратылған" деген пікірдің қате екенін және барлық адамдар тең жаратылмағандығын дәлелдеді. Ол ғылымның жетістіктері ақ нәсілді америкалықтардың қара нәсілділерді құлдыққа түсіруінің дұрыс екенін және бұл Киелі кітап ілімдерімен тұспа-тұс келетінін дәлелдегенін айтты. Джон Кэлхун мен Стивен А. Дуглас сияқты демократтар соңғы сөздің мағынасына қатысты әртүрлі пікірлерге ие болды. Калхун бұл идеяның Томас Джефферсонға тән екенін және жалпыға ортақ қағида емес екенін мәлімдеген. Бұл жағдайда Стивенстің мәлімдемесін Линкольннің АҚШ-тың негізін қалаушы аталарының қағидаларын түсіндіруін растау ретінде оқыды, бірақ "растық теңсіздік" туралы мәлімдемемен қарсылық білдірді.
The new Constitution has put at rest forever all the agitating questions relating to our peculiar institution—African slavery as it exists among us—the proper status of the negro in our form of civilization. This was the immediate cause of the late rupture and present revolution. Jefferson, in his forecast, had anticipated this, as the "rock upon which the old Union would split." He was right. What was conjecture with him, is now a realized fact. But whether he fully comprehended the great truth upon which that rock stood and stands, may be doubted. The prevailing ideas entertained by him and most of the leading statesmen at the time of the formation of the old Constitution were, that the enslavement of the African was in violation of the laws of nature; that it was wrong in principle, socially, morally and politically. It was an evil they knew not well how to deal with; but the general opinion of the men of that day was, that, somehow or other, in the order of Providence, the institution would be evanescent and pass away. [ ] Those ideas, however, were fundamentally wrong. They rested upon the assumption of the equality of races. This was an error. It was a sandy foundation, and the idea of a Government built upon it—when the "storm came and the wind blew, it fell." Stephens contended that advances and progress in the sciences proved that the United States Declaration of Independence's view that "all men are created equal" was erroneous and that all men were not created equal. He stated that advances in science proved that enslavement of black Americans by white men was justified and that it coincided with the Bible's teachings. Democrats such as John C. Calhoun and Stephen A. Douglas had differing views on what the latter phrase meant. Calhoun had contended that the idea was peculiar to Thomas Jefferson and not a universal principle, In this context, Stephens' assertion has been read as validating Lincoln's interpretation of the U. S. Founding Fathers' principles, but countering with an assertion of "racial inequality".
Экономикалық
Стивенс баяндамасында көбінесе Конфедерация конституциясы тарифтерді қалай жойғанын және орталық үкіметтің ішкі жақсартуларға жұмсауына тыйым салғандығын баяндады. Бұл дәлел мемлекеттердің құқықтарына негізделген, Грузия темір жолы бірінші мысал ретінде: біздің жолдардың сыныпталуы, құрылымы мен жабдықтарының құны кәсіпорынға кіргендер тарапынан төленді. Жоқ, тек темірдің құны ғана емес, жалпы шығынның кішігірім бөлігі де бірдей болды, бірақ біз темірді шетелден сатып алғаннан кейін, оны импорттау артықшылығы үшін ортақ қазынаға бірнеше миллион доллар төлеуге мәжбүр болдық. Біздің темірді импорттау үшін халық ортақ қазынаға төлеген ақшаны өзендер мен порттарды жақсартуға жұмсаудың қандай әділдігі болды? [ ] Егер Чарльстон портын жақсарту қажет болса, онда Чарльстонның саудасы ауыртпалықты көтере берсін. Егер Саванна өзенінің сағасы тазартылуы керек болса, онда оның пайдасын көретін теңіздегі кеме қатынасы ауыртпалықты көтереді. Стивенс жаңа елде федералды және штаттық жауапкершіліктердің айқын ажыратылуы болатынын атап өтті және Оңтүстік Каролинадағы жою дағдарысы кезінде федералды үкімет ішкі жақсартулар үшін ақы төлемеуі керек деген ұстанымға келді.
The cost of the grading, the superstructure, and the equipment of our roads was borne by those who had entered into the enterprise. Nay, more not only the cost of the iron—no small item in the aggregate cost—was borne in the same way, but we were compelled to pay into the common treasury several millions of dollars for the privilege of importing the iron, after the price was paid for it abroad. What justice was there in taking this money, which our people paid into the common treasury on the importation of our iron, and applying it to the improvement of rivers and harbors elsewhere? [ ]
If Charleston Harbor needs improvement, let the commerce of Charleston bear the burden. If the mouth of the Savannah river has to be cleared out, let the sea going navigation which is benefited by it, bear the burden. Stephens noted that the new country would have a clear delineation between federal and state responsibilities and took the position similar to that of South Carolina during the nullification crisis, namely that the federal government should not pay for internal improvements.
Процедуралық
Бірінші өзгеріс Стивенс үшін өте маңызды болды және ол конституцияны Ұлыбританияның конституциясына жақындататын еді, бірақ ол АҚШ Конституциясына қарағанда жақсару деп санады, "кабинет министрлері мен департамент басшылары Сенат пен Өкілдер палатасының төсенішінде орын алу мүмкіндігіне ие болуы мүмкін және әкімшіліктің әртүрлі тақырыптары бойынша пікірталастар мен талқылауға қатысу құқығы болуы мүмкін" деп айтты. Мысалы, АҚШ Конституциясында АҚШ-тың қаржы министрі өзінің бюджеті туралы түсіндірме беруге немесе баспадан басқа ешкімге жауап беруге мүмкіндік бермеді. Президент "орындықтағы адамның өз қызметін пайдалану немесе оған берілген өкілеттіктерді жеке амбициялардың кез келген объектілері үшін қолданудың барлық азғыруын алып тастайды" деген үмітте алты жылдық мерзімге қызмет етуі керек еді.
Мәртебе
Стивенс жеті мемлекетпен бөлініп, жеті миллион халқы (соның ішінде қара нәсілділер) және Франция, Испания, Португалия және Ұлыбританияның аумағынан үлкен республика құруға жеткілікті деп ойлады. Жеті штаттың салық салынатын мүлкі 22000000000 долларға тең, ал қарыздар 18000000 долларға тең, ал қалған АҚШ-тың қарызы 174000000 долларға тең.
Болашақ
Конфедерация конституциясы жаңа штаттардың оңай қосылуына мүмкіндік берді. Стивенс жақын арада Солтүстік Каролина, Теннеси және Арканзас штаттары да, сондай-ақ Виргиния, Кентукки және Миссури штаттары да қосылатынын айтты. Стивенс Оңтүстік Каролинадағы АҚШ әскерінің бекінісі Форт Самтерден тез арада эвакуация жасалатынын күтті, бірақ "Пикенс фортына және шығанақтағы басқа [АҚШ] форттарына қарай қандай бағыт ұйғарылатыны" жақсы түсініксіз. Конфедерация осы уақытқа дейін қансыз дүниеге келгендіктен, Стивенс бұл жалғасын тауып, "тек Солтүстікпен ғана емес, бүкіл әлеммен" татуласуды қалайтынын айтты. Тіпті, ол АҚШ бейбіт жолмен жүрмейтінін болжады және республикашыларды құлдыққа қарсылық білдіруде екі жүзді болуда, бірақ сонымен бірге құл мемлекеттерінің АҚШ-тан бөлінуіне келіспеуді айыптап: "АҚШ-тың қазіргі әкімшілігінің қағидаттары мен ұстанымы" - Республикашыл партиясы " - кейбір таңғажайып сұрақтар тудырады. Олар құл аумағының бір аяғын да ұлғайтуға жол бермеуді қатаң ұстанып отырса да, "қасиетті топырақтан" бір дюймге де бөлінбеуге бел буған сияқты. Олар бұл институтқа қарсы айқайласа да, көбірек алуға немесе алғаннан бас тартуға бірдей қарсы болған сияқты. Олар Техастың қосылуы үшін күресуге дайын еді, және қазір оның бөлінуі үшін күресуге де дайын. Бұл не үшін? Бұл таңғажайып парадокс қалай түсіндіріледі? Бұл мәселенің бір ғана ақылға қонымды шешімі бар сияқты, ол - олар адамгершілікке деген сенімдеріне қарамастан, құл еңбегінен алатын пайдасынан бас тартуға бейім емес. Олардың қайырымдылық әрекеттері олардың мүдделеріне сай келеді. Заңдарды қолдану идеясының бір ғана мақсаты бар, ол - құл еңбегімен жиналған салықтарды жинау, олардың ауыр қаражаттарын жабу үшін қажетті қорды ұлғайту. Олар құлдың еңбегінен түскен олжаны ғана аңсайды. Ақырында, Стивенс жаңадан пайда болған Конфедерация режимі оның саяси құрамының сипатына байланысты табысқа жетеді немесе сәтсіздікке ұшырайды деп болжады.
The principles and position of the present Administration of the United States—the Republican Party—present some puzzling questions. While it is a fixed principle with them, never to allow the increase of a foot of Slave Territory, they seem to be equally determined not to part with an inch "of the accursed soil." Notwithstanding their clamor against the institution, they seemed to be equally opposed to getting more, or letting go what they have got. They were ready to fight on the accession of Texas, and are equally ready to fight now on her secession. Why is this? How can this strange paradox be accounted for? There seems to be but one rational solution—and that is, notwithstanding their professions of humanity, they are disinclined to give up the benefits they derive from slave labor. Their philanthropy yields to their interest. The idea of enforcing the laws, has but one object, and that is a collection of the taxes, raised by slave labor to swell the fund necessary to meet their heavy appropriations. The spoils is what they are after—though they come from the labor of the slave. Finally, Stephens predicted that the nascent Confederate regime would succeed or fail based on the character of its constituent body politic.
Мұра
Соғыс басталып, Конфедерация тұтқынға алынған қара нәсілді американдық сарбаздарды АҚШ-тың күзетінде отырған конфедерация мүшелеріне айырбастаудан бас тартқанда, Одақтың өкілі Бенджамин Батлер конфедерация мүшелеріне "Сіздердің Америка Құрама Штаттарының үкіметіне қарсылық білдіруіңіздің негізі адамда меншік құқығы бар" деп айтып, осылардың барлығына сілтеме жасады. Аболиционист Фредерик Дуглас 1863 жылы Пенсильванияда қара нәсілді ер адамдарды АҚШ мүддесі үшін күресуге шақырған баяндамасында сөйлеген сөздеріне сілтеме жасап: "Стефенс Конфедеративтік үкімет пен Федералды үкіметтің негізгі идеялары арасындағы айырмашылықты өте анық және дәл айтты. Олардың бірі - қара нәсілділер - құлдықта және тоналып, әр түрлі түстегі адамдардың жүрегіне ұнағандай өмір сүруге бейімделген төменгі нәсіл деген ойға негізделген " деп жазды тарихшы Гарри В. Джаффа өзінің 2000 жылғы "Тәуелсіздіктің жаңа тууы" атты кітабында. Ол "бұл ерекше сөйлеу кез-келген басқа заманауи құжаттан гөрі Конфедерацияның жан-дүниесін ғана емес, сонымен қатар Конфедерацияның күлінен шыққан Джим Кроу Оңтүстікінің жан-дүниесін білдіреді" деп қорытындылады. Яффа Стивенс пен Конфедерацияның расизмін Адольф Гитлер мен нацистік Германияның расизмімен салыстырды: цитата Олардың теориялары да бір-бірінен мүлдем өзгеше емес. Стивенс баяндаманы жазған репортердің жазбалары "өте кемелсіз" және "осылай асығыс түзетулер" жасағанын, ал оның баяндамасы "тасымалдаусыз және бірнеше айқын қателермен" жарияланғанын айтты. Ол бұл айыптауды 1868 жылы "Америка мемлекеттері арасындағы соғыс туралы конституциялық көзқарас" деген кітабында түсіндірді. Бір ғалымның айтуынша, соғыстан кейін Стивенс айтқан "қате цитаталар" соншалықты көп болғандықтан, олардың болуы мүмкін емес.
Historian Harry V. Jaffa discusses the speech at length in his 2000 book A New Birth of Freedom. He concludes that "this remarkable address conveys, more than any other contemporary document, not only the soul of the Confederacy but also of that Jim Crow South that arose from the ashes of the Confederacy". Jaffa compared the racism of Stephens and the Confederacy to that of Adolf Hitler and Nazi Germany:
quotation|Stephens's prophecy of the Confederacy's future resembles nothing so much as Hitler's prophecies of the Thousand Year Reich. Nor are their theories very different. Stephens contended that the notes of the reporter who recorded the speech were "very imperfect" and "hastily corrected" by himself, and that his speech was published "without further revision and with several glaring errors". He further expounded on this allegation in his 1868 book A Constitutional View of the Late War between the States. According to one scholar, the "misquotations" alleged by Stephens after the war are so numerous as to be highly unlikely.