Кіріспе

Британдық анархистік коммунист Гай Альфред Олдред (көбінесе Гай А. Олдред; 5 қараша 1886 - 16 қазан 1963) - британдық анархокоммунист және Анти Парламенттік Коммунистік Федерацияның (АПКФ) көрнекті мүшесі. Ол Бакунин Пресс баспасын құрып, Глазгодағы бес анархистік мерзімді басылымның редакторы болды: The Herald of Revolt, The Spur, The Commune, The Council және The Word, онда ол Этель Макдональдпен және оның кейінгі серіктесі Дженни Патрикпен тығыз жұмыс істеді.

Ерте өмір

Олдред Лондонның Клеркенвелл қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Корольдік флоттың 22 жасар лейтенанты, ал анасы 19 жасар шамды жасаушы Ада Каролин Холдсворт болды. Ада жас әскери офицер үшін әлеуметтік тұрғыдан қабылдамауға тұрарлық болғанымен, ол оған Гай туылмай тұрып үйленді. Тойдан кейін ол қызын шіркеуде қалдырып, анасына қайтып келді. 5 қарашадағы Гай Фокс күні Гайға өзінің есімін берді. Гай Аданың әкесі Чарльз Холдсворттың үйінде өсті, Виктория дәуірінің радикалисі. Ол Фаррингдон жолындағы темір бала мектебінде оқыды, кейін Хью Миддлтон жоғары сынып мектебінде оқыды, онда ол ең жас оқушы болғандықтан Уэльс принсімен танысты. Оның бір оқушысы швейцариялық сағатшы және бір кездері Бірінші Интернационалда белсенді болған Герман Юнгтың ұлы болды. Оның алғашқы пропагандалық оқиғалары Анти-Никотин Лигасымен, Үміт Бандымен және толық ауызша қозғалысымен болды, және ол өмір бойы осы тұрғыда ауызша болды. Оның англикандық әжесі оны 1894 жылы Қасиетті Анна мен Агнес шіркеуіне баруға шақырды. Алайда ол көп ұзамай шіркеуге сын көзқарас дамытты, тіпті ол өзінің туған ағасы, Холлоуэйдегі пастормен жақын болса да. 15 жасында (1902) ол Лондон провинциализмін Жаипурдың Мадхо Сингх II Махаражасының қалаға келгенімен таныстырды. Ол "саяхатшы құдаймен" бірге жүрген Махараджа туралы газеттегі есептерге қызыға бастады: сол жылы ол "Бала уағыздаушы" ретінде беделге ие болды, өз листовкаларын басып шығарып, таратты, олар жиі мазаққа ұшырап, жек көрініске ұшырады. Ол Уайтфрайрс-хауста Ұлттық баспасөз агенттігінде кеңседе жұмысшы болып жұмыс істеді, онда ол редактордың орынбасары болды. Макмастерс есімді евангелистпен бірге жұмыс істеп, ол "Христиандық әлеуметтік миссияны" құрды, ол өзінің 16 жасқа толғаннан кейін көп ұзамай Холлоуэй Бой Проповеднигі ретінде ашылды. Оның конформистік көзқарасы алғашқы уағызынан кейін алаңдаушылық тудырды. Чарльз Войсимен байланысқаннан кейін, Гайге 1902 жылы 20 желтоқсанда аудиенция берілді. 74 жастағы жақсы ойлаған Войси 16 жастағы жұмысшы сыныптың баласымен кездескеніне таң қалды. Войси мұқият дайындалғаннан кейін кездесу үш сағатқа созылды. Олардың достығы 1912 жылы Войсидің өліміне дейін жалғасты. 1903 жылдың қаңтар айында англикандық дін қызметкері Джордж Мартин Гайға өзінің бір листовкасымен келіп, Холлоуэйдің уағыздаушы жігітімен кездесуді сұрады. Мартин Лондонның ең нашар бөліктерінде жұмыс істеді, ал Гай Лондонның ең кедейлерімен жұмыс істеуге қосылды. Мартинмен достығы алты жыл бойы жалғасып, Гайға қатты әсер етті. Көп ұзамай ол соңғы уағыздарын айтып, "Христиандық әлеуметтік миссиядан" кетті.

Агностицизм

Гай теология институтында баяндамашы болды, бірақ көп ұзамай өз ұйымын құру уақыты келді деп сезінді. 1904 жылы ол әр жексенбі сайын жиналатын Теистік Миссияны құрды. Кейде шулы, бірақ айтарлықтай көпшілікпен Гай күшті жас оратор ретінде беделге ие болды. Ол да атеизмге қарай ауысты. Тамыз айында кездесудің баннері "Клеркенвелл еркін ойлау миссиясы" деп өзгертілді. Кездесулер жиі өте қаталдық туғызады. Бірде көпшілік сахнаға шабуыл жасап, Гайды жерге жығып, ұрып-соғып тастады. Полиция кездесуді тоқтатты. Осы уақытта ол "Агностикалық журналға" қызығушылық танытып, оның шотландтық редакторы "Саладин"мен дос болады. Журнал кеңсесінде ол басқа шотландтық Джон Моррисон Дэвидсонмен кездесті және Гай шотландтық істерге көбірек қызыға бастады.

Социализм мен анархизм

Олдред Социал-демократиялық федерацияға қосылды, бірақ 1906 жылы шығып кетті. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде саяси қарсылық білдірген, сондай-ақ Глазго анархистік тобының негізін қалаушы болды. Ол Октябрь революциясын қолдаған Коммунистік пропаганда топтарын бастады, олар кейіннен 1919 жылы Коммунистік лиганың құрамдас бөлігіне айналды. Ол 1921 жылы Антипарламенттік коммунистік федерацияны (АПКФ) құрып, Совет Одағына қарсылық білдіруге кірісті. Еуропаның солшыл коммунистерімен байланысы оны кеңесістік коммунизмге жақындатады. 1932 жылы ол АПКФ-тен бөлініп, кейіннен "Жұмысшылар ашық форумын" құрды, ол ақырында Біріккен социалистік қозғалысқа айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде USM саяси спектрдің барлық адамдарымен бірге Халықтық майдан түрінде әскери іс-қимылға қарсылық білдірді және Дүниежүзілік үкіметті қолдады. Иосиф Сталин қайтыс болғаннан кейін Олдред Кеңес Одағының жақтасы болды.

Еркін махаббат

Олдред өзінің серіктесі Роза Виткоппен тығыз жұмыс істеді (9 сәуір 1890 4 шілде 1932), ол тууды бақылаудың ізашарсы және Милли Виткоптың (өз кезегінде анархист Рудольф Рокердің серіктесі болған) әпкесі болды. Олар бірге Маргарет Сангердің "Отбасылық шектеу" кітабын шығарды, бұл іс-әрекет Лондон судьясы оларды "арнайы емес" жарияланым үшін айыптап, Гай ауруханасының кеңесшісінің сарапшы куәлігіне және апелляциялық шағымда кітап тек жиырма бір жастан асқандарға сатылды деген дәлелдерге қарамастан, қорды жоюға бұйрық берілді. Олардың ісіне Дора Расселл қатты қолдау көрсетті, ол күйеуі Бертранд Расселл мен Джон Мейнард Кейнспен бірге шағымның заңдық шығындарын төледі. Олдред пен Уиткоптың 1909 жылы Аннесли есімді ұлы болды. Оллдред 1922 жылы Глазгоға тұрақты қоныс аударған кезде олар бір-бірінен алыстап, 1924 жылы ажырасып, 1926 жылы 2 ақпанда заңды некеге тұрды.

Өлім және мұра

Бастапқыда жүрек ауруы үшін ауруханалық емделуден бас тартқаннан кейін, Гай Олдред 16 қазан 1963 жылы 76 жасында Глазгодағы Батыс ауруханасында қайтыс болды. Оның денесі Глазго университетінің анатомия бөліміне қалдырылды. Оның сүйектері 1964 жылы 4 мамырда Глазгодағы Мэрихилл крематорийінде өртелді. Олдредтің ұзақ уақыт бойы серіктесі және әдеби орындаушысы Джон Тейлор Колдуэлл өмірбаянды шығарды. Come Dungeons Dark: The Life and Times of Guy Aldred, Glasgow Anarchist және Олдредтің жұмысы микрофильмде жиналып, сақталуын қамтамасыз етті. Оның жеке құжаттары Гласгоудағы Бейли кітапханасына, қазір Митчелл кітапханасына тапсырылды. Оның артында ұлы Аннесли қалды.