Кіріспе

Сергей Иванович Муравьёв Апостол (Серге́й Ива́нович Муравьёв Апо́стол) (9 қазан 1796 [О. С. 28 қыркүйек 1796] 25 шілде 1826 [О. С. 13 шілде 1826]) - Ресей императорлық подполковник және декабристер көтерілісінің ұйымдастырушыларының бірі. Ол Ресейдің автократиясын конституциялық үкімет формасына қарай реформалаудағы рөлдері үшін атылған бес декабристтің бірі болды.

Ерте өмір және әскери мансап

Сергей Санкт-Петербургте, Ресей дипломаты Иван Муравьев Апостолдың төртінші ұлы болып дүниеге келді. Анасы Анна Сербияның генерал Симон Крноевичтің қызы болатын. Оның төрт туысы де декабрист болды: ағалары Ипполит Муравьев Апостол мен Матвей Муравьев Апостол және оның ағайындылары Никита Муравьев пен Артамон Муравьев. Сергей балалық шағын Гамбургте және Парижде өткізді, содан кейін Ресей армиясына кірмес бұрын Санкт-Петербургтегі жол инженерлері институтын бітірді. Ол 1812 жылғы Отан соғысының ардагері. Витебск шайқасына, Бородино шайқасына, Тарутино шайқасына, Малоярославец шайқасына, Березина шайқасына (ол үшін Батырлығы үшін Алтын семсермен марапатталды), Лейпциг шайқасына (1813) және Париж шайқасына (1814) қатысты, ол үшін екінші дәрежелі Қасиетті Анна орденін алды. Наполеон соғыстарынан кейін ол поручик, кейіннен орыс гвардиясының капитан, Семеновский полкінде қызмет етті. 1820 жылы Семеновский полкінің көтерілісінен кейін Полтава полкіне подполковник ретінде ауысты, ал 1822 жылы Чернигов полкіне ауысты.

Декабристердің көтерілісі

1817 және 1818 жылдары ол масон, "Үш ізгілік" ложасының мүшесі және рәсімін жүргізуші болды. Ол Декабристерге дейінгі құпия қоғамдардың бірі болды Құтқарылу одағы және Қауіпсіздік одағы, және Декабристер Оңтүстік қоғамының директоры. Ол Оңтүстік қоғам мен Біріккен славяндардың поляк жақтас қоғамы арасындағы хат алмасуды үйлестірді. Муравьев Апостол Декабристер Сатхезисінің авторы және Ресейде республика құру мен крепостнойлықты жоюдың өте ашық жақтасы болды. 1825 жылы Чернигов полкінің көтерілісіне басшылық етті. Оны ұстап алғаннан кейін, оны полиция қызметкерлері босатты. 1826 жылы 20 қаңтарда [O. S. 3 қаңтар 1826], ол канистренің атуынан ауыр жарақат алған. Аңыз бойынша, жарақаты оған ат үстінде отыруға кедергі келтірді. Сондықтан ол өзінің атына арқанмен байлауды бұйырды, сонда ол өкiметтiк артиллерия батареясына атқыштардың шабуылдауын бастады. Шабуыл сәтсіз аяқталып, ол тұтқынға алынды. Ол Санкт-Петербургке жеткізілді және төрт бұрышты кесуге сотталған бес декабристтің бірі болды, бірақ кейін бұл үкім асылумен ауыстырылды. Ол басқа 4 адаммен бірге 1826 жылы 25 шілдеде Петр және Павел бекінісінде өлім жазасына кесілді. Ол басқа төртеумен бірге Голодай аралында құпия қабірге қойылды, бірақ кейбір заговоршылдар бұл адамдар асылмаған, бірақ аралда аштықтан өлуге жіберілген деп санайды. Кеңес дәуірінде арал қаза тапқандардың есіне "Декабристер аралы" деп аталды.