Кіріспе
Хата кланы () - Кофун дәуірінен (250538) бастап Жапонияда белсенді болған иммигрант кланы. Хата - қытайлық Qin тегінің жапон тілінде оқылуы, Qin мемлекеті мен Qin әулетіне (ата-бабаларының аты Инг) және Жапонияда құрылған олардың ұрпақтарына берілген. Нихон Шоки Хатаны тайпа ретінде емес, клан немесе үй ретінде ұсынады; тек бас отбасының мүшелері Хата есімін пайдалануға құқылы болды. Хаталарды Кофун кезеңінде материктен келген басқа отбасылармен салыстыруға болады: қытайлық Хан әулетінің ұрпақтары, ханзада Ачи но Оми арқылы, Ая кланының, Саканоуэ кланының, Тамура кланының, Харада және Акидзуки кланының ата-бабасы, сондай-ақ қытайлық Цао Вэй әулетінің ұрпақтары Такамуко кланы арқылы.
Hata ('''[[wikt:秦氏) was an immigrant clan active in Japan since the Kofun period (250–538), according to the history of Japan laid out in Nihon Shoki. Hata is the Japanese reading of the Chinese surname Qin given to the State of Qin and the Qin dynasty (the ancestral name was Ying), and to their descendants established in Japan. The Nihon Shoki presents the Hata as a clan or house, and not as a tribe; only the members of the head family had the right to use the name of Hata. The Hata can be compared to other families who came from the continent during the Kofun period: the descendants of the Chinese Han dynasty, through Prince Achi no Omi, ancestor of the Aya clan, the Sakanoue clan, the Tamura clan, the Harada, and the Akizuki clan, as well as the descendants of the Chinese Cao Wei dynasty through the Takamuko clan.
Шығу тегі
Хаталар Жапонияға Қытайдан Лэланг командалығы арқылы, содан кейін Бэкдже патшалығы арқылы (екеуі де Корея түбегінде) келді деп айтылады. Лэланг, қазіргі Пхеньянға жақын жерде, Ханның төрт командалығының ең үлкені болды. Ол 108 жылы Қытай хан әулеті императоры Вуның Уиман Жосон мемлекетін жаулап алғаннан кейін (б.з.д. Корея түбегіне қытайлық иммиграция ағыны тоқтамай жалғасып, қытай мәдениеті мен технологиясын сол жерге енгізді. Кейбір ғалымдар Хата кланы Бэкджеден емес, Силла немесе Гая аймағынан келген деп айтады. Жапониядағы Хатаның алғашқы басшысы Узумаса но Кими Сукуне біздің заманымыздың 2-ші ғасырында император Чуайдың тұсында келді. Нихон Шокиде жазылғандай, Хэйан дәуіріндегі жапондық хроникада ол және оның ізбасарлары жылы қарсы алынып, Озумасаға жоғары мемлекеттік лауазым берілді. Шамамен жүз жылдан кейін, Оджин императорының тұсында, Юзуки но кими (弓月君) Кореядағы Бэкдже патшалығынан Жапонияға келді. Ол көптен бері Жапонияға көшіп барғысы келді, бірақ Силла патшалығы оған рұқсат бермеді. Миманада 120 адаммен кездесудің қызығын көрген. 283 жылы Юдзуки но Кими Жапониядан шығып, "өз елінің 120 ауданынан" өз кланының қосымша мүшелерімен, сондай-ақ императорға сыйлық ретінде ұсынылған зергерлік бұйымдар, экзотикалық маталар, күміс пен алтын сияқты қазыналардың үлкен қорын алып оралды. Хаталар Цинь әулетінің алғашқы императоры Цинь Ши Хуанның ұрпағы болған Юзуки но Кимиден тараған деп айтылады.
The first leader of the Hata in Japan, Uzumasa no Kimi Sukune, arrived during the reign of Emperor Chūai, in the 2nd century CE. According to the Nihon Shoki, a Heian period Japanese chronicle, he and his followers were greeted warmly, and Uzumasa was granted a high government position. Roughly one hundred years later, during the reign of Emperor Ōjin, Yuzuki no kimi (弓月君), visited Japan from the Kingdom of Baekje, in Korea. He had long wanted to emigrate to Japan, but the Kingdom of Silla would not permit him to do so. Having enjoyed the experience of meeting 120 people of his clan at Mimana. Yuzuki no Kimi left Japan but soon returned, in 283, with additional members of his clan "from 120 districts of his own land", as well as a massive hoard of treasures, including jewels, exotic textiles, and silver and gold, which were presented to the Emperor as a gift. The Hata are said to be descended from Yuzuki no kimi, who was allegedly a descendant of Qin Shi Huang, the first emperor of the Qin dynasty.
Таралу
Хаталар Киото алабының ең көрнекті тұрғындары болды. Хаталар қаржы мәселелерін жақсы білген және Жапонияға жібек өсіру мен тоқуды енгізген деп айтылады. Осы себепті олар кагоме қыртысымен байланысты болуы мүмкін, бұл себет тоқуда кездесетін тор пішіні. Император Нинтоку (313-399) тұсында клан мүшелері елдің әртүрлі жерлеріне сірі өсірудің білімін және тәжірибесін тарату үшін жіберілді. Бұл кланның мүшелері бірнеше ғасырлар бойы Ямато сотының қаржылық кеңесшілері болып қызмет етті. Бастапқыда Идзумо мен Саньё аймағына қоныс аударған Хаталар ақырында Жапонияның ең маңызды қалалары орналасқан аймақтарға қоныстанды. Олар Хэйан-кёо (қазіргі Киото) және көптеген Шинто ғибадатханалары мен будда ғибадатханаларын, соның ішінде Фушими Инари Тайша, Матсуноо Тайша және Корю-джиді құруға көмектесті деп айтылады. Император Юряку 471 жылы Сейі өсіруді кеңінен таратуға Саке но Кимидің үлесін құрметтеу үшін кланға Узумаса фамилиясын берді. Келесі бірнеше ғасырларда оларға Мияцуконың, кейіннен Имикидің мәртебесі (кабане) берілді. Бірқатар самурай кландары, соның ішінде Шикокудағы Чосокабе кланы, Танбадағы Кавакацу кланы және Эчиго провинциясының Джинбо кланы Хатадан тараған деп мәлімдеді. Коремуне кланы, сондай-ақ Цин императорының ұрпағы деп саналады, Хатамен де байланысты. Принц Коман О Оджин императорының тұсында (310 ж. Оның ұрпақтары Хата деген атау алды. Бұл атау 880 жылы Коремуне болып өзгертілді. Шимадзу Тадахисаның (11791227) әйелі (Минамото но Ёритомоның ұлы және Кюсюдің Шимадзу кланының ата-бабасы) Коремуне Хиронобуның қызы болды. Неягаваның халқы Осака префектурасында Хатадан тараған деп есептейтін адамдар бар. Охата және Яхата қалалары Хата кланымен тікелей байланысты емес. Хаталарды тарихтағы ең үздік но драматургы Зеами Мотокио атады, ол ноның шығу тегін Хата но Кавакацуға жатқызды. Зеамидің жазбаларына сәйкес, Канцзе және Компару Нох ұрпақтарының түп атасы Кокацу алтыншы ғасырда Жапонияға ырымдық билерді енгізді; бұл форма кейіннен Окинаға, содан кейін Ноға айналды. Ноның қалыптасуы мен сипатына одан да маңызды әсер еткен қытайлық Ню ырымы. Саньюе (сангаку) және Дэку драмалық құрылым мен презентация тұрғысынан Ноның дамуына әсер еткен болса, Ноо ырысы Ноның діни және ритуалдық сипаты мен ерекшеліктерін қалыптастыруда маңызды рөл атқарды.
Яһуди ата-бабалары теориясы
Хата кланы еврейлік несториандық тайпа екендігі туралы гипотезаны 1908 жылы Саэки Йоширо ұсынды. Саэки Бен Ами Шилони 1879 жылы Норман МакЛеод ұсынған теорияға "біршама ұқсас" деп сипаттаған теорияны әзірледі. 1879 жылы 1867 жылдан бері Жапонияда өмір сүрген шотландтық бизнесмен Норман МакЛеод "Нагасаки Жапония және Израильдің жоғалған тайпалары" атты еңбегін жариялады. "Жеке зерттеулер мен байқауларға" сүйене отырып, кітап жапондықтарды он жоғалған тайпаның ұрпақтары деп анықтады Отыз жылдан кейін, 1908 жылы, Васеда университетінің профессоры, христиан және қытайлық несториандар жөніндегі сарапшы Саэки Йоширо (1872-1965) осыған ұқсас теорияны дамытқан кітап шығарды. Саэкидің айтуынша, Кореядан келіп, үшінші ғасырда Жапонияға қоныс аударған Хата кланы - несториандық еврей тайпасы. Саэкидің жазбалары Жапонияда "жапондықтар мен яһудилердің ортақ ата-бабалары" (Ничи Ю досорон) туралы теорияны таратты. Бұл гипотезаны растайтын қазіргі заманғы ДНК-талдауды қоса алғанда, ешқандай дәлел жоқ. Жақында жапондықтардың генетикалық шығу тегі туралы жарияланған зерттеу Саэки ұсынғандай генеалогиялық байланысты қолдамайды. Зерттеуші және автор Джон Энтин ДНК дәлелдері жапондықтар мен еврейлер арасындағы маңызды байланыс мүмкіндігін жоққа шығаратынын атап өтті.
Over thirty years later, in 1908, Saeki Yoshiro (1872 1965), a Waseda University professor, a Christian, and expert on Chinese Nestorians, published a book in which he developed a somewhat similar theory. According to Saeki, the Hata clan, which arrived from Korea and settled in Japan in the third century, was a Jewish Nestorian tribe Saeki's writings spread the theory about "the common ancestry of the Japanese and the Jews" (Nichi Yu dosoron) in Japan, a theory that was endorsed by some Christian groups. There is no evidence available, including modern DNA analysis, to support this hypothesis. A recently published study of the genetic origins of Japanese people does not support a genealogical link as put forward by Saeki. Researcher and author Jon Entine emphasizes that DNA evidence excludes the possibility of significant links between Japanese and Jews.