Кіріспе
Жалпы экономикалық қызметтің өлшемі Экономикада жалпы өнім (ЖӨ) - есепті кезеңде жаңа тауарлар мен қызметтерді өндірудегі жалпы экономикалық қызметтің өлшемі. Бұл экономиканың жалпы ішкі өнімнен (ЖІӨ) гөрі кеңірек өлшемі болып табылады, ол негізінен соңғы өніммен (толық тауарлар мен қызметтер) шектеледі. 2019 жылдың бірінші тоқсанында Экономикалық талдау бюросы АҚШ-тың жалпы өнімін 37,2 триллион долларға, ал ЖІӨ-нің 21,1 триллион долларға тең деп бағалады. Экономикалық талдау бюросы (BEA) GO-ны "өндірістің сату немесе түсімінің өлшемі ретінде айқындайды, оған экономикадағы соңғы тұтынушыларға (ЖІӨ) немесе басқа салаларға (орталық инпуттар) сату кіруі мүмкін. Жалпы өнім өндірістің қосылған құны мен аралық инпуттардың қосындысы ретінде де өлшенуі мүмкін". Ол таза өнімнің немесе ЖІӨ-нің (сонымен қатар жалпы қосылған құн деп те аталады) құнына қосылған аралық тұтынуға тең. Жалпы өнім өндірісте пайдаланылатын аралық тауарлардың құнын шегермей бұрын, өндіріс кәсіпорындарының есептік кезеңдегі (мысалы, тоқсандық немесе жылдық) сатуының жалпы құнын (олардың айналымдарын) білдіреді. 2014 жылдың сәуірінен бастап БЭА ІЖӨ-мен бірге тоқсан сайын жалпы өнім мен сала бойынша жалпы өнім жариялай бастады. Экономистер ЖБ мен ЖІӨ-ді экономиканың жиынтық өлшемдері ретінде қарастырады. Көптеген сарапшылар экономиканы және бизнес циклін талдаудың кең ауқымды әдісі ретінде қарастырады. "Жылы өнім [ЖӨ] - өндіріс секторының табиғи өлшемі, ал таза өнім [ЖІӨ] - әл-ауқаттың өлшемі. Бұл екеуі де толық есеп жүйесінде қажет".
In economics, gross output (GO) is the measure of total economic activity in the production of new goods and services in an accounting period. It is a much broader measure of the economy than gross domestic product (GDP), which is limited mainly to final output (finished goods and services). As of first quarter 2019, the Bureau of Economic Analysis estimated gross output in the United States to be $37.2 trillion, compared to $21.1 trillion for GDP. GO is defined by the Bureau of Economic Analysis (BEA) as "a measure of an industry's sales or receipts, which can include sales to final users in the economy (GDP) or sales to other industries (intermediate inputs). Gross output can also be measured as the sum of an industry's value added and intermediate inputs." It is equal to the value of net output or GDP (also known as gross value added) plus intermediate consumption. Gross output represents, roughly speaking, the total value of sales by producing enterprises (their turnover) in an accounting period (e. g. a quarter or a year), before subtracting the value of intermediate goods used up in production. Starting in April 2014, the BEA began publishing gross output and gross output by industry on a quarterly basis, along with GDP. Economists regard GO and GDP as complementary aggregate measures of the economy. Many analysts view GO as a more comprehensive way to analyze the economy and the business cycle. "Gross output [GO] is the natural measure of the production sector, while net output [GDP] is appropriate as a measure of welfare. Both are required in a complete system of accounts."
Тарихи негіздер
"Ақшаны сатып алу қабілеті: оның анықталуы және несиеге, пайызға және дағдарысқа қатынасы" (1911, 1920) атты еңбегінде Йель профессоры Ирвинг Фишер өзінің алмасу теңдеуімен "сауда көлемінің" теориялық өлшемін енгізді: MV = PT, мұнда PT экономикадағы "сауда көлемін" өлшеді. белгілі бір уақытта. 1931 жылы Лондон экономика мектебінің австриялық экономисі Фридрих А. Хайек өндіріс кезеңдерінің теориялық өлшемі ретінде Хайек үшбұрыштары деп аталатын диаграмма жасады. Хайек үшбұрыштары жалпы өнімнің негізін құраған, ЖҰӨ немесе ЖІӨ ойлап табылғанға дейін. Алайда, Хайектің жұмысы қатаң теориялық болды және жалпы өнімді статистикалық тұрғыдан өлшеу үшін ешқандай әрекет жасалмады. Пенсильвания университетінің орыс-американдық экономисі Саймон Кузнец 1930 жылдары ұлттық табысты, яғни "түпкілікті таза өнімнің мөлшерін" өлшеуде жаңаша жұмыс істеді. Ол таза өнімді былайша анықтады: "Егер жыл ішінде өндірілген барлық тауарлар мен көрсетілген барлық тікелей қызметтер олардың нарықтық құнына қосылса, ал алынған жиынтықтан осы жиынтықты өндіру үшін жұмсалған елдің тауарлар қорының сол бөлігінің құнын (шикізат ретінде де, күрделі құрал ретінде де) алып тастасақ, онда қалған бөлігі ұлттық экономиканың жылдық таза өнімін құрайды". Осылайша, таза өнім тек қана соңғы өнімге бағытталған және жеткізу тізбегіндегі бизнес-бизнес (B2B) операцияларын қоспағанда. Ол өзінің "таза өнім" деректерін 1942 жылдан бастап жалпы ұлттық өнімді (ЖҰӨ) өлшеу үшін кеңейтті. 1946 жылы Бреттон-Вудс келісімінен кейін ЖҰӨ экономикалық өсудің стандартты өлшеміне айналды. Гарвард университетінің орыс-американдық экономисі Василий Леонтьев тұңғыш кіріс-шығыс кестелерін жасап шығарды, ол оларды бүкіл экономиканы жақсырақ зерттеу деп санайды. ІО есептері өндіріс процесіндегі кіріс пен шығыс арасындағы "аралас қадамдарды" зерттеуді талап етеді, "нақты адамдар арасындағы транзакциялардың күрделі сериясы" ІО деректері жалпы өнімнің алғашқы бағалауларын жасады. Алайда, Леонтьев ТМК маңызды макроэкономикалық құрал ретінде атап өтпеді. Ол салалар бойынша жалпы өнімге, яғни салалар арасындағы ішкі жұмыс істеуге, жалпы ЖК-ға емес, назар аударды. BEA 1990 жылдардың басында жыл сайынғы негізде GO деректерін жариялай бастады және 2014 жылға дейін тоқсан сайын жаңартылмады. BEA директоры J. Steven Landefeld жалпы өнім мен өнеркәсіп бойынша жалпы өнімді жаңарту және тоқсан сайын жариялау үшін күш салды. Марк Скоузен 1990 жылы өзінің "Өндірістің құрылымы" атты еңбегінде жалпы өнімді маңызды макроэкономикалық құрал ретінде таныстырды; сонымен қатар Марк Скоузенді қараңыз, "Соңында, жақсы экономикалық шара", Уолл-стрит журналы (23 сәуір 2014). Skousen-тің айтуынша, GO бизнестің шығыны экономикадағы тұтыну шығынынан әлдеқайда көп және ЖІӨ-ден гөрі тұрақсыз болып келеді. Экономикалық өсу бағытын болжау үшін, сондай-ақ, ЖО-дағы ерте кезеңдегі және аралық инпуттар пайдалы болуы мүмкін. Ол жалпы өнім ұлттық табыс есебінің бастапқы нүктесі болуы керек деп мәлімдейді және макроэкономиканың толық суретін ұсынады. Жалпы экономикалық көрсеткіштерді макроэкономикалық талдау мен оқулық экономикасына қосуға болады және ол жетекші көрсеткіштермен және басқа макроэкономикалық деректермен жақсы сәйкес келеді. Ол жалпыға ортақ есеп пен ЖІӨ макроэкономикалық құрал ретінде бірін-бірі толықтырады және екеуі де ұлттық бухгалтерлік статистикада маңызды рөл атқаруы керек, яғни жоғары және төменгі бухгалтерлік есептер ашық саудадағы компаниялардың тоқсандық табыс есептерінің толық суретін беру үшін қолданылады.
I O data created the first estimates of gross output. However, Leontief did not emphasize GO as an important macroeconomic tool. He focused on gross output by industry, i. e., the inner workings between industries, not the aggregate GO. The BEA began publishing GO data on an annual basis in the early 1990s, and was not updated on a quarterly basis until 2014. BEA director J. Steven Landefeld spearheaded the effort to bring gross output and gross output by industry up to date and released quarterly. Mark Skousen introduced gross output as an essential macroeconomic tool in his work, The Structure of Production in 1990; see also Mark Skousen, "At Last, a Better Economic Measure", Wall Street Journal (April 23, 2014). According to Skousen, GO demonstrates that business spending is significantly larger than consumer spending in the economy, and tends to be more volatile than GDP. Earlier stage and intermediate inputs in GO may also be helpful in forecasting the direction of economic growth. He contends that gross output should be the starting point of national income accounting, and offers a more complete picture of the macro economy. GO can be integrated into macroeconomic analysis and textbook economics, and is more consistent with leading indicators and other macroeconomic data. He makes the case that GO and GDP complement each other as macroeconomic tools and that both should play a vital role in national accounting statistics, much like top line and bottom line accounting are employed to providing a complete picture of quarterly earnings reports of publicly traded companies.
Даулар
Экономистер жалпы өнімнің бағасын жоғарылатып, сынға алды. Олардың ішінде Дэвид Коландер, содан кейін Марк Скоузен, Стив Хэнк, Джин Эпштейн және Стив Форбс жауап берді. Скоузен сонымен қатар BEA-ның жалпы өнім өлшемін көтерме және бөлшек сауда деңгейіндегі жалпы жалпы сатудың өлшемін қамтымағаны үшін сынға алды. Бұл 2014 жылы 7,6 триллион доллардан астам бизнес шығынын (B2B) құрады.
Skousen has also criticized the BEA's measure of gross output for failing to include a measure of total gross sales at the wholesale and retail level, amounting to more than $7.6 trillion of business spending (B2B) in 2014.